Pages

Friday, October 12, 2012

အပ်ံခက္ေသာ ငွက္မ်ားသုိ႕


က်ီးနက္မုိက္ေခါင္၊ ဆင္ေသေကာင္ထက္၊
ေသာင္ကုိ မလွမ္း၊ ကမ္းကုိ မတက္၊
အပုပ္မက္၍၊ စီးလွ်က္စားကာ၊ လုိက္ပါေလက၊
သမုဒၵရာ၊ ေရာက္ခုိက္၊ လႈိင္း၀ဲရုိက္၍၊ ေရမြန္းနစ္၊ ငါးစားျဖစ္သုိ႕။

ဥယ်ာဥ္သည္ က်ယ္၀န္းျပီး စိမ္းစုိေနသည္။ ငွက္ေက်းတုိ႕ ေအာ္ျမည္ေနၾကသည္။
ေလေျပသုတ္ျဖဴးသည္။ ေနေရာင္ျခည္မ်ားေၾကာင့္ သစ္ပင္ အၾကိဳ အၾကားမွ ျဖာဆင္းလာေသာ ေရာင္ျခည္ တန္းမ်ားသည္ ဇာပန္းျဖာက်က္ ထား သလုိရွိေနသည္။ အပင္ျမင့္ျမင့္ၾကီးတုိ႕ သည္လည္းလွၾကသည္။ 


အပင္ျမင့္ျမင့္ေအာက္တြင္ ခုိမီွေနၾကေသာ ပင္ပ်ိဳ ႏုႏုတုိ႕သည္လည္း ရႊမ္းစုိညက္ အိေနသည္။ ပင္ပ်ိဳ စုိစိမ္း အရာခပ္သိမ္းတုိ႕ ႏွင့္အတူ..

အရွင္မင္းျမတ္၊ ေျပာျပ အပ္တ့ဲ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမုိ႕၊ အခုလုိ လာေရာက္ေျပာျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ 
ခ်စ္ ခင္ျမတ္ႏုိး တန္ဘုိးထားမိလုိ႕လဲ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတာ့ ေလာကႏြံေတာၾကီးကလြတ္ ဖုိ႕သင့္ျပီလုိ႕ ျမင္မိ လုိ႕ လာေရာက္ျပီး ေျပာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ခဏကုိ ေလေျပ အၾကားကူ၏။ ငွက္ေက်းတုိ႕ သံစဥ္သည္ ျငိမ့္ေညာင္းေန၏။

မွန္ပါ၊ အရွင္ဘုရားေျပာတာလည္း မွန္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္မွာလည္း ထီးနန္း၊ စည္းစိမ္၊ မတ္ေပါင္ေျခြရံ မ်ား၊ တုိင္းေရး ျပည္ရာမ်ားနဲ႕ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း လုံးျခာလည္း ေထြးေနေတာ့ စြန္႕မယ္လုိ႕ ၾကံလုိက္တုိင္း၊ တပည့္ေတာ္ အျဖစ္က ဆင္အုိၾကီးႏြံထံကၽြံေနသလုိျဖစ္ေနျပီဘုရား။

ေရွ႕ေျခေထာက္က လြတ္မယ္လုိ႕ ၾကံလုိက္၊ ေနာက္ေျခ ေထာက္ ျမဳပ္သြားလုိက္ျဖစ္ေနျပီး၊ ေနာက္ေျခကုိ အားျပဳျပီး လြတ္မယ္လုိ႕ ၾကံလုိက္၊ ေရွ႕ေျခေထာက္က ျပန္ျမဳပ္သြားလုိက္ျဖစ္ေနျပီ၊ ဒီေတာ့ ဒီဘ၀၊ ဒီအေန မ်ိဳး နဲ႔ပဲ တပည့္ေတာ္ဘ၀ေတာ့ ဆုံးရေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္ ဘုရား။


ေလညင္းတုိ႕ျငိမ္ေနသည္။ ငွက္ေက်းေတးဆုိသံသည္ ဖင့္တြဲေလးကန္ေနသေယာင္ ထင္ရသည္။
ဒီလုိေတာ့လည္းရွိေသးတယ္။ အရွင္မင္းျမတ္၊ တစ္ခါတုန္းက က်ီးကန္းတစ္ေကာင္ရွိဖူးပါ တယ္။

ေကာင္း ကင္ ကေနပ်ံသန္းရင္ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ျမစ္ျပင္ အလယ္မွာ ဆင္ေသေကာင္ၾကီးေမ်ာေန တာ သြားေတြ႕ပါသတ့ဲ။ ဒီေတာ့ မည္းမည္းျမင္ေတာ့ ထုိးဆင္းလုိက္တယ္။

ဆင္ေသေကာင္ၾကီးျဖစ္ေနတာေတြ႕ရေတာ့ က်ီးကန္းက ေတြးမိပါတယ္။ ေအာ္၊ ငါက မည္းမည္းျမင္လုိ႕ ထုိးဆင္းလုိက္တာ ကံေကာင္းျခင္ေတာ့ ဆင္ေသၾကီးျဖစ္ေနျပီ၊ ဟန္က်လုိက္ပါဘိေတာ့။  မည္းမည္းျမင္လုိ႕ ထုိးဆင္လုိက္တာဆင္ေသေကာင္ၾကီးျဖစ္ေနတာျဖင့္ ဟန္က်လုိက္ပါဘိေတာ့။ 

ဆင္ေသ အသားေလစားလုိက္၊ ေမာေတာ့ လႈိင္းေလေတြ စီးလုိက္နဲ႕ တယ္ကံေကာင္းတ့ဲ ငါပါလား လုိ႕ ေတြးေနမိပါတယ္တ့ဲ။

ဒီလုိနဲ႕လုိက္သြားလုိက္တာ၊ အျခားေနရာေတြကုိသြားဖုိ႕ အခြင့္ၾကံဳေပမယ့္ ဆင္ေသၾကီးကုိ ခုံမင္ေနတ့ဲ စိတ္ ေၾကာင့္ မသြားႏုိင္ခ့ဲဘူး။ ဒီလုိနဲ႕ဆင္ေသၾကီးက လႈိင္းဒဏ္၊ ၀ဲဒဏ္ေတြနဲ႕ ပုပ္ပြေနတ့ဲ အသားေတြ က ျပဳတ္လုိ၊ ျမဳပ္လုိျမဳပ္နဲ႕ သူအဟုတ္ထင္ခ့ဲတာေတြက သရုပ္ကေပၚလာျပီ၊ ဒီေတာ့ ကမ္းေပၚတက္မယ္ၾကံ လုိက္ေတာ့ ကမ္းလည္း မျမင္ရေတာ့။

လွမ္းတက္ဖုိ႕ အစြမ္းကလည္း ကုန္ျပီး၊ ေသာင္ကမ္း မတက္ပဲ ၀ဲရုိက္၊ လႈိင္းပုတ္နဲ႕ က်ီးမုိက္ တစ္ေကာင္ ေသသြားခ့ဲရဖူးပါတယ္ အရွင္မင္းျမတ္။

ဒီေတာ့ စဥ္စားဖုိ႕ေျပာပါတယ္။ ထိီးနန္း စည္းစိမ္၊ မတ္ေပါင္ေျခြရံေနေပမယ့္ မအုိ မနာ၊ မေသေတာ့ဘူးလုိ႕ မေတြးလုိက္ပါနဲ႕၊ ကမ္းျမင္တုန္းလွမ္းတက္ႏုိင္ဖုိ႕ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕မွာ ထားရမယ့္ သေဘာရွိလုိ႕ လာေျပာပါတယ္။


ဥယ်ာဥ္ေတာ္က ေလညင္းသည္ ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းေနသည္။ ငွက္ေက်းတုိ႕ေတးသံသည္ အရသာရွိ လွသည္။ တည္ျငိမ္ေနေသာ ေသာဏက အရွင္ျမတ္၏ မ်က္၀န္းမ်ားတြင္ ပူပန္မႈကင္းေနသည္။ ကုိယ္ေန ဟန္ အမူအယာ သည္ တည္ျငိမ္ရဲရင့္ေနသည္။

အရွင္ျမတ္၏ ေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ထုိင္ေနေသာ မင္းေျမာက္တန္ဆာ အျဖာျဖာတုိ႕ျဖင့္ မႊမ္းထုံေနေသာ အရိႏၵမဘုရင္သည္ တုန္လႈပ္ေနသည္။ မ်က္၀န္းမ်ားယိမ္းယုိင္ေနသည္။ ေထာက္တည္ရာ မရသလုိျဖစ္ေန သည္။

မ်က္၀န္းႏွင့္ အမူ အယာမ်ားသည္ ရုတ္တရက္ တည္ျငိမ္သြားျပန္၏။ ေသာဏက အရွင္ျမတ္၏ ဆင္ေသ ေကာင္ျပ တရားသံေ၀သည္ သူ႕ႏွလုံးသားကို ထိခတ္မိဟန္ တူျပန္သည္။ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ က ေန၀န္းသည္ အေနာက္သုိ႕ယြန္းလုလုျဖစ္ေနျပီ။ ခရီးတစ္ေနတာ ကုန္ဆုံးေတာ့မည္။

ကဲ..၊ အရွင္မင္း၊ မိတ္ေဆြတုိ႕ ထားအပ္တ့ဲ သေဘာ အတုိင္းလာျပီးေတာ့ ေျပာျပီးျပီ၊ အရွင္မင္းျမတ္ စဥ္းစား ဆုံးျဖတ္ ေပေတာ့။ ေလာကႏြံေတာၾကီးထဲေတာ့ ဘ၀ကုိ မကုန္ဆုံးပါေစနဲ႕၊ ငါကေတာ့ နႏၵမူလႈိဏ္ ကုိျပန္ေတာ့မယ္။


ေလေျပသုတ္ျဖဴးသည္။ ေက်းငွက္တုိ႕ ေအာင္ျမည္သံသည္ ေတာလုံးညံသည္။ ပင္အုိ ပင္ပ်ိဳတုိ႕၏ ယိမ္းႏြ႔ဲ လႈပ္ရွားလုိက္ဟန္သည္ အလန္႕တၾကားႏုိင္လွသည္။

ေျမျပင္တြင္ျပားျပား၀ပ္ေနေသာ အရွင္မင္းျမတ္ အရိႏၵမ၏ အၾကည့္မ်ားသည္ ထားခ့ဲေတာ့မလား အရွင္ျမတ္ရယ္လုိ႕ မေျပာေသာ္လည္း ေျပာေန သေယာက္ရွိလွသည္။

ျပီးေတာ့စဥ္းစားမိျပန္သည္။

ငါရထားတ့ဲ ထီးနန္းစည္းစိမ္ဆုိတာ၊ ဆင္ေသေကာင္ပုတ္နဲ႕တူသတ့ဲ။ ဘုရင္ အျဖစ္နဲ႕ လုိက္မိမွားတ့ဲ ငါက က်ီးမုိက္နဲ႕တူေလသတ့ဲ။
ေလာကကဓံ လႈိင္းပုတ္၊ အာဏာဆုတ္ယုတ္တ့ဲ အခ်ိန္ဆုိတ့ဲ ၀ဲမ်ားစုပ္လုိက္ရင္ျဖင့္ခက္ရျပီေကာ..။

ဥယ်ာဥ္ေတာ္သည္ ပကတိဆိတ္ျငိမ္ေနျပန္သည္။ ငွက္ေက်းတုိ႕မဆူေတာ့ျပီ။ ေန၀န္းလည္း ၀င္လုလုျဖင့္ အေနာက္သုိ႕ ယြန္းေခ်ျပီ။
..........................................................................................
မွတ္ခ်က္။ ေသာဏကဇာတ္ေတာ္ကုိ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းဖြဲ႕ဆုိထားပါသည္။ 


1 comment:

  1. ငယ္ငယ္က သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို အမွတ္ရမိပါတယ္။
    ဆင္ေသေမ်ာရာ က်ီးမိုက္ၾကီးရွာ သမုဒၵရာပင္လယ္ေတာမွာ ကမ္းမျမင္ပါလို႕
    လမ္းမျမင္ပါလို႕ ေမွ်ာ္မွန္းရွာ အားယူပ်ံပါေသာ္လည္း အေတာင္ေညာငး္လို႕ မပ်ံသာ အဏၰ၀ါ ေရထဲက်ေလကာေသပြဲ ၀င္ခဲ့ရရွာတယ္ဆိုတာ ၾကားဘူးပါတယ္။

    အမိုး(၁၆.၁၀.၂၀၁၂)

    ReplyDelete