Pages

Friday, March 1, 2013

က်ေနာ့္ အေဖ့ သူငယ္ခ်င္း


လူမွန္းသိကတည္းက တစ္ေယာက္တည္း။
ေက်ာင္းေနခ်ိန္က်ေတာ့ အထီး မက်န္ တစ္က်န္။ 
ကုိယ္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ႏုိင္ေတာ့ အေဖာ္မ့ဲခ့ဲသူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း။
………………..

မႏၱေလးျမိဳ႕မွ ထြက္လာေသာ ဟုိင္းလတ္ကားေလးသည္ မိတၳီလာသုိ႕ ညေနပုိင္း ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ တြင္ ေရာက္သည္။ ေပ်ာ္ဘြယ္သုိ႕ ခရီးဆက္ရဦးမည္မုိ႕။ ေရွ႕ခရီးဆက္ရန္ စုံစမ္းရသည္။
ေပ်ာ္ဘြယ္ျမိဳ႕မွ နတ္ေမာက္သုိ႕ ညေန ၄နာရီတြင္ ထြက္မည့္ ကားတစ္စီးရွိေၾကာင္းသိရသည္။ 

သုိ႕ျဖင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္ျမိဳ႕သုိ႕ ထြက္ခြာမည့္ကားကုိ မိတၳီလာကား၀င္းတြင္ လုိက္ရွာရသည္။ 
အဆင့္သင့္ေသာ္ ကားေလးေပၚတြင္ ခရီးသည္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေပ်ာ္ဘြယ္သုိ႕။

ေလးနာရီထုိးလုလုနီးပါးတြင္ ေပ်ာ္ဘြယ္ကားဂိတ္သုိ႕ေရာက္သည္။ ေခါင္းေပါင္းထားၾကေသာ အညာသူ အညာမ်ားကုိေတြ႕ရသည္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း အညာသားမုိ႕ ေဆြမ်ိဳးမ်ားေတြ႕ေလးမလားၾကည့္မိသည္။ လူခ်င္းမသိေတာင္ ရြာေမးလုိက္ပါလ်င္ အညာသားအျဖစ္ကုိ လူမ်ားသိၾကေပမည္။
သုိ႕ေသာ္ မေမးျဖစ္ခ့ဲပါ။

ဦးဇင္း၊ ဘယ္ၾကမလဲ။ အေရွ႕ခန္းၾကြပါဘုရား။

ကုန္စုံတင္ထားေသာ ကားၾကီး၏ အေရွ႕ခန္းတြင္ လုိက္ပါရသည္။ 
ဂ်ိဳးဂ်ိဳးဂ်ိန္းဂ်ိန္း ဖုန္းအလိမ္းလိမ္းျဖင့္ အညာလမ္းကိုၾကားၾကမ္းၾကီးျဖတ္ေျပးေနသည္။
 ..............
............... 


ဘယ္ဆင္းမွာလဲ ဘုရား။
ဒကာၾကီးေရ။ ဦးဇင္းသစ္လွက်င္းမွာဆင္းမယ္ဗ်ာ။
ေအာ္၊ တင္ပ၊

အေကြ႕ အေကာက္ အနိမ့္ အျမင့္မ်ားကုိ စနစ္တက်လုိက္ပါးရင္ သူဆက္ေမာင္းႏွင္သည္။
သစ္လွက်င္းက ႏွစ္ခုရွိတယ္ဘုရား၊ အေနာက္သစ္လွက်င္းနဲ႕ အေရွ႕သစ္လွက်င္းဆုိျပီး..
ေအာ္၊ ဦးဇင္းက ေလွ်ာ္ေခ်ာင္းနားက သစ္လွက်င္းပါ ဒကာၾကီး။

ေအာ္..၊ တင္ပ၊ တင္ပ။
တပည့္ေတာ္တုိ႕က ရြာေတာ္နားက သစ္လွက်င္းကုိပဲ ေရာက္ပါမယ္ဘုရား။ မုိးေတာင္ခ်ဳပ္ေနျပီ။
ရပါတယ္ဘုရား။ အေနာက္သစ္လွက်င္းကုိ တပည့္ေတာ္ အသိတစ္ေယာက္ဆုိင္ကယ္နဲ႕ လုိက္ျပီး အပုိ႕ခုိင္းပါ့မယ္ဘုရား။
သူေျပာရင္း ကားစက္ကုိ မသိမသာတင္လုိက္သည္။
ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းလွသည္။
……………..

ရြာေတာ္သုိ႕ ေရာက္ပါျပီ၊ ေနလည္းအေရာင္ေပ်ာက္၍ အေနာက္ရပ္တြင္ တိမ္ေရာင္တုိ႕သာေတာက္ပ၍ က်န္ရစ္သည္။

ေဟ့..၊ အ၀ွာေရ၊ ဒီကုိလာစမ္းဦး၊
လူငယ္တစ္ေယာက္ေျပးလာသည္။
ဒီဦးဇင္း သစ္လွက်င္းကုိ ၾကြမလုိကြ။ အဲဒါမင္းလုိက္ပုိ႕လုိက္စမ္း။
ဦးဇင္းဘုရား၊ ဒီဒကာေလးကုိ ဆုိင္ကယ္ဆီသာထည့္ေပးလုိက္ပါ။ သူလုိက္ပုိ႕ပါလိမ့္မယ္ဘုရား။

အိမ္တစ္ခ်ိဳ႕ မီးမ်ားပင္ထြန္းေနၾကျပီ။ 
ညေနခင္းေနေရာင္သည္ ေကာင္းကင္ယံတြင္ ၾကည့္ႏုိင္ပါမွ ခပ္ေရးေရး။

ဆုိင္ကယ္ ေမာင္းသူ လူငယ္ဒကာေလးသည္ ေစတနာပါပါျဖင့္ လုိက္ပုိ႕သည္။ တပည့္ေတာ္က
ျပန္ရဦးမွာမုိ႕၊
နည္းနည္းစက္ကုိ တင္ျပီးေမာင္းပါမယ္ဘုရား။ ဦးဇင္းေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ သတိထားျပီး လုိက္ပါဘုရား။
ေလသည္ တ၀ူး၀ူးျဖင့္ လူကုိတုိးေ၀ွ႕သည္။ အနိမ့္ အျမင့္ အတက္ အဆင္းမ်ားတြင္ ရင္ထဲ တသိမ့္သိမ့္။
……………..
……………………

တပည့္ေတာ္ရြာထဲအထိေတာ့ လုိက္မပုိ႕ႏုိင္ေတာ့ဘူးဘုရား၊ ျပန္ရဦးမွာမုိ႕။
ဒီကေန ေျမလမ္းအတုိင္းဆက္သြာရင္ ေလွ်ာ္ေခ်ာင္းရြာကုိ ေရာက္ပါတယ္ဘုရား။ ေရွ႕က ကုန္းတန္းေလး ကုိ ေက်ာ္လုိက္ရင္ ရြာ့ေတာင္ဘက္ အေပါက္ပါပဲဘုရား။

ေအာ္..၊ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ကုိယ့္ညီရယ္။ ေအးပါ၊ ေအးပါ။ ကုိယ္ဆက္ေလွ်ာက္လုိက္ပါ့မယ္။
နိမ့္တစ္ခါ ျမင့္တစ္လွည့္၊ ဖရုံခင္းတစ္တန္၊ ပဲခင္းတစ္ခ်ိဳ႕၊ ေျပာင္းခင္းစုိစုိသည္ ေမွာင္ရီရီတြင္ အိပ္စက္ေတာ့မေယာင္ရွိေနၾကသည္။
……………


ရြာဦးေက်ာင္းသို႕ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းရွိ ကုိရင္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ဘုရား၀တ္တက္ အျပီး ေၾကးစည္ ထုိးျပီး အမွ်ေ၀ေနၾကျပီ။
ေက်ာင္းေလွကားအနီးက စဥ့္အုိးမ်ားအၾကားတြင္ ထန္းရည္မူးေနဟန္ရွိသည္ ဒကာၾကီးတစ္ဦးလဲေနသည္။ အမွ်ေ၀ျခင္းႏွင့္ ထန္းရည္မူးသည္ အလွသလုိလုိထင္မိသည္။
…………

ေမာင္ပဇင္းက၊
မွန္ပါ၊ တပည့္ေတာ္က ဒီရြာက ဦးထြန္းေအးရဲ႕ သားပါဘုရား။ အေဖဆုံးတ့ဲ ႏွစ္ပတ္လည္မုိ႕ အေဖ့ရြာကုိလာျပီး၊ ဘုရားပုံေတာ္လွဴျခင္းပါဘုရား။

ေအာ္..။ ေအး၊ ေအး၊ ဒါေပမယ့္ ငါ့တပည့္ေတြ အၾကားမွာ ထြန္းေအးဆုိတာ မမွတ္မိျဖစ္ေန တယ္ေမာင္ပဇင္းေရ။
ေအာ္..။ မွန္ပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ဦးဓေမၼာဘာသရဲ႕ သားပါဘုရား။ တဲၾကီးကုန္းသူနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်သြား တ့ဲ ဒီရြာသားဦးဓေမၼာရဲ႕သားပါဘုရား။

ေအာ္..။ ဟုတ္ျပီ၊ သိျပီးေပါ့၊ ေအာ္..၊ ေအာ္..၊ ေမာင္ပဇင္းက ဓေမၼာရဲ႕သားကုိဗ်။
အခုဓေမၼာမရွိေတာ့ဘူးလား၊ အင္း…။ တယ္ျပီးလဲ ေစာၾကေပတာကုိးကြ။
ငါေတာင္မသိလုိက္ရပါဘူးကြာ။
ေျပာရင္ျဖင့္ ဆရာေတာ္သည္ မ်က္ေမွာင္ကုတ္၍ အတိတ္ကုိၾကည့္ေနမိဟန္ရွိသည္။
ေအးး..၊ ေအးး.။
ဟု သာ အသံေလးေလးျဖင့္ မိန္႕ေတာ္မူသည္။
………………


ေနာက္ေန႕မနက္ခင္းကုိရင္မ်ားရြာထဲသုိ႕ ဆြမ္းခံ၀င္ၾကသည္။
ေက်ာင္းေလွကားအနီးတြင္ ထန္းရည္မူေနဟန္ရွိေသာ ဒကာၾကီးကား ေျခသံၾကားသျဖင့္
ေခါင္းေထာင ္ၾကည့္သည္။

အာ..။ ဦးဇင္းဘယ္ကလဲ..၊ အရင္ကမျမင္ဖူးပါဘူး။
ေအာ္..၊ ဒကာၾကီး ဦးဇင္းက ဒီရြာက ဦးထြန္းေအး..အဲ..အဲ..၊ ဦးဓေမၼာရဲ႕သားပါဗ်ာ။
ဘုရား..ဓေမၼာ..ဟုတ္လားဘုရား၊ တဲၾကီးကုန္းသူနဲ႕ရတ့ဲ ေပြလီလုိ႕ေခၚတ့ဲသူလား။
အင္းဟုတ္ပါတယ္၊ ဒကာၾကီး၊

အခုဦးဇင္းက ဘာလုပ္ၾကြလာတာတုန္းဘုရား။
ဦးဇင္းဒကာၾကီးဆုံးတ့ဲ ႏွစ္ပတ္လည္မုိ႕ အေဖ့ရဲ႕ ငယ္ဆရာေက်ာင္းမွာ ဘုရားပုံေတာ္လာလွဴတာပါ ဒကာၾကီး။
ဘုရား..။ ေပြလီ ဆုံးျပီလားဘုရား။
….
…..
တပည့္ေတာ္က မိဘမ့ဲမုိ႕ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဆရာေတာ့္ေက်ာင္းကုိ ေရာက္ရပါတယ္။
အေဖာ္မ့ဲေပါ့ဘုရား။

ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဦးဇင္းအေဖျဖစ္လာမယ့္ ေပြလီနဲ႕ ေတြ႕ျပီး။
အထီးက်န္လုိ႕ မဆုိႏုိင္ေတာ့တ့ဲ ဘ၀ေလးကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖတ္သန္းခ့ဲရပါတယ္။
တပည့္ေတာ္ဘ၀မွာ အရင္းအႏွီးဆုံး၊ အားအကုိးဆုံး၊ နားအလည္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းဆုိတာ ဦးဇင္းရဲ႕ အေဖပါ။
ေနာက္ေတာ့ ေပြလီက ပဇင္းေဘာင္တက္ျပီး။ ျမိဳ႕စာသင္ထြက္တယ္။
( ၇) ၀ါရေတာ့ လူ၀တ္လဲျပီး၊ ရွမ္းျပည္၊ ရွမ္းရြာေတြေရာက္တယ္ၾကားရပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့မွ တဲၾကီးကုန္းသူနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ျပီး..။
ဘယ္ေရာက္သြားတယ္ မသိရေတာ့ပါဘူးဘုရား။

ေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ားတျဖိဳင္ျဖိဳင္က်လာသည္။ ရႈိက္ရႈိက္၍လည္း ငုိေနသည္။

ေအာ္..၊
ဒကာၾကီး၊ ဦးဇင္းတုိ႕ မန္းေလးဘက္မွာေနပါတယ္။
သူ႕ကုိ စကားေထာက္ေပးလုိက္သည္။

လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္ေပါင္း သုံးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါဘုရား။
ဒါေပမယ့္ အခု ေပြလီဆုံးျပီဆုိတာ သိရေတာ့၊ အသက္ပုိၾကီးသြားသလုိ၊ အထီးက်န္ပုိဆန္သြားတယ္ထင္ မိပါတယ္ဘုရား။

ဒါေပမယ့္ ထန္းရည္မူးေနတုန္းမုိ႕ အမုိက္ဇာတ္မသိမ္းႏုိင္ျဖစ္ေနရပါတယ္။
မ်ည္ရည္ျဖိဳင္ျဖိဳင္ျဖင့္ ဦးအၾကိမ္ၾကိမ္ခ်ေနေသာ အေဖ့သူငယ္ခ်င္းဆုိတ့ဲ ဒကာၾကီးသည္ တစ္သိမ့္သိမ့္ရႈိက္၍ တုန္ေနသည္။
သူ႕ရႈိက္သံသည္ မိမိရင္သုိ႕ ကူးလုလုရွိသည္။


…………………

ရြာထဲမွ ဆြမ္းခံအျပီးျပန္ၾကြလာေသာ ကုိရင္ႏွင့္ေက်ာင္းသားတုိ႕သည္ စကားေျပာရင္း တြန္းတုိက္ရင္း
ျဖင့္ ေက်ာင္း အတြင္းသုိ႕ ၀င္လာၾကျပီ။

ငယ္သူမ်ားဘ၀မုိ႕သူတုိ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္။



Sunday, January 20, 2013

ေပးဆပ္သူတုိ႕ ႏွလုံးသား( ၁)

  


ဂဂၤါျမစ္ၾကီးသည္ စတင္စီးဆင္းရာ ႏွင္းေတာင္တန္း ဟိမ၀ႏၱာမွသည္ ခရီးဆုံးစီး၀င္သြားရာ ဘေဂၤါပင္လယ္ အထိ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးကုိ အက်ိဳးျပဳသြားသည္၊ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းတြင္ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရား အမ်ားအျပားရွိသည္။

ဂဂၤါျမစ္ကမ္း နဖူးတြင္ ေ၀ဒက်မ္းျပဳရွင္ေယာဂီရေသ့ၾကီး အသီးသီးတုိ႕ ပူဇာေတးဖြဲ႕ၾကသည္၊ သက်ႏြယ္ဖြား ဗုဒၶဘုရားရွင္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းတြင္ ထုိင္ေနေတာ္မူလွ်က္ တပည့္သား သံဃာေတာ္တုိ႕အား တရားေဟာသည္၊

အိႏၵိယႏုိင္သည္ ေခတ္ အဆက္ဆက္ကတည္းကပင္ ပညာေရးကုိ အေလးေပးေဆာင္ရြက္ခ့ဲသည္၊ ေလာကီ ပညာရပ္၊ ေလာကုတၱရာပညာရပ္ အစုံစုံတုိ႕ျဖင့္ ထင္ရွားသည္၊ စာေပ၊ အႏုသုခုမ၊ ပန္းခ်ီ ပန္းပု၊ စုိက္ပ်ိဳးေရး၊ လူေနမႈစနစ္၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရးစသည္ျဖင့္ ေရွ႕ေဆာင္ ခ့ဲေသာ ႏုိင္ငံၾကီးျဖစ္သည္။

လြန္ခ့ဲေသာ ဘီစီ  ၂၅၀၀ေက်ာ္က ထြန္းကားခ့ဲေသာ မုိဟင္ဒါရုိ၊ ဟာရပၸေခတ္မ်ားတြင္ တူးေဖာ္ရရွိေသာ အႏုလက္ရာမ်ားက အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ အႏုလက္ရာ၊ စာေပ၊ ဘာသာေရးမ်ားကုိ ထင္ထင္ရွားရွားေဖာ္ျပ လွ်က္ရွိသည္။

ဘီစီသုံးေထာင္စု ၀န္းက်င္ကာလမ်ားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးလူေနမႈ စနစ္ၾကီးက်ယ္ထြန္းကာခ့ဲပုံ ကုိေတြ႕ ျမင္ႏုိင္သည္။ လူသားယဥ္ေက်းမႈ (cradle of human culture) စတင္ထြန္း ကားလာရာဟုဆုိႏုိင္ေသာ အီဂ်စ္၊ ေဘဘီလုံနီးယားယဥ္ေက်းမႈမ်ားႏွင့္ တန္းတူရွိခ့ဲသည္။

 ဂဂၤါျမစ္ၾကီးႏွင့္ ယမုံနာျမစ္တုိ႕စီဆင္းရာ အိႏၵဳ ျမစ္၀ွမ္းကုိ အေျခတည္ျပီး ထြန္းကားခ့ဲေသာ ယဥ္ေက်းမႈၾကီး သည္ ဟိမ၀ႏၱာ ေတာင္တန္းၾကီးအေျခမွသည္ ေတာင္ဘက္ ယေန႕ ဘုံေဘ အထိ၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ပါကစၥတန္၊ အေရွ႕ဘက္ တြင္ ဆင္းမလား အထိက်ယ္ျပန္႕ခ့ဲသည္။

ဤက်ယ္ျပန္႕ေသာ ေဒသၾကီးအတြင္းတြင္ မ်ားျပားျပည့္စုံေသာ အိႏၵဳျမစ္၀ွမ္း ယဥ္ေက်းမႈၾကီးကုိ ထူေထာင္ႏုိင္ခ့ဲသည္၊ ယေန႕ကမၻာ အရပ္ရပ္ရွိတကၠသုိလ္မ်ားတြင္ ေရွ႕တုိင္းဌာန( oriental studies) မ်ားရွိသည္၊ ထုိဌာနတြင္တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ အင္ဒုိလုိဂ်ီ( indology) သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ ထြန္းကားခ့ဲေသာ စာေပ အႏုလက္ရာမ်ားကုိ ေလ့လာေသာ ပညာရပ္ျဖစ္သည္။

 ထုိပညာရပ္မ်ားတြင္၊ ဟိႏၵဴဘာသာဆုိင္ရာ က်င့္၀တ္၊ ဓေလ့ထုံးစံ၊ ဒႆန၊ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ က်င့္၀တ္၊ ဓေလ့ထုံးစံ၊ အယူအဆ ဒႆန၊ ဂ်ိန္းဘာသာဆုိင္ရာ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္း၊ သကၠတစာေပ၊ ပါဠိစာေပ၊ ျဒာဗီဒီ ယန္ ယဥ္ေက်းမႈစသည္ျဖင့္ေလ့လာ၍ မကုန္ဆုံးႏုိင္ ေအာင္က်ယ္ျပန္႕လွသည္။

အိႏၵိယတုိက္ၾကီးသည္ ကုိးကြယ္ရာဘာသာ တရားမ်ားအေနႏွင့္လည္း ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဆစ္ဘာသာတုိ႕ အျပင္ နတ္ကုိးကြယ္မႈႏွင့္ ရုိးရာေထြးျပားေသာ ကုိးကြယ္ရာမ်ားျဖင့္ ထင္ရွား သည္။

ထုိတြင္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဂ်ိန္းဘာသာတုိ႕သည္ အာရယန္ႏွင့္ ေဒသခံျဒာဗီဒီယန္တုိ႕၏ ဇာတ္စနစ္၊ ကမၼ၀ါဒ၊ ေရွ႕ဘ၀ ေနာက္ဘ၀၊ သမဏ ျဗဟၼဏ၊ ေတာထြက္ျပီး သညာသီအျဖစ္ျဖင့္ ေနထုိင္ျခင္းစသည့္ ယွဥ္ျပိဳင္မႈ အျမင့္ဆုံးကာလတြင္ ပြင့္ေပၚခ့ဲၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိဘာသာၾကီးႏွစ္ခုတြင္ ဗုဒၶဘာသာသည္ ၾကီးမားေသာ ပညာေရး အ၀န္းအ၀ုိင္းၾကီး ကုိ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ခ့ဲ သည္၊ ဘုရားရွင္သည္ ေနာက္ပါတပည့္သား သာ၀ကမ်ား အတြက္ ေရွးေဟာင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ အျခားေသာ ဘာသာေရးမ်ားႏွင့္ မတူ ေလာကၾကီးႏွင့္ ညီညြတ္ေသာ စည္းကမ္း ၀ိနည္းဥပေဒကုိ ပညတ္ သတ္မွတ္ခ့ဲသည္။

ေခတ္ျပိဳင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ သဗၺညဳ အမည္ခံ ေယာဂီဂုရုမ်ား၏ အယူအဆမ်ားႏွင့္လည္း အခါအားေလွ်ာ္ စြာ တုိက္ဆုိင္ေဟာေျပာခ့ဲသည္၊ သုတၱႏၱေဒသနာ ေတာ္မ်ားသည္ ဗုဒၶ၀ါဒႏွင့္ ယခင္ရွိႏွင့္ျပီးသား အိႏၵိယ
ေရွးေဟာင္း ၀ါဒမ်ားကုိႏႈိင္းယွဥ္ထားေသာ ဥပေဒသမ်ား ျဖစ္သည္။ 

၀ိနည္း၊ သုတၱႏၱမ်ားထက္ထူးျခားေသာ အျခားအိႏၵိယေရွး ေဟာင္းဘာသာတရားမ်ားတြင္  မေတြ႕ႏုိင္ ေသာ ရုပ္ျဖစ္စဥ္၊ နာမ္ျဖစ္စဥ္မ်ားကုိ အေသးစိတ္ေဟာၾကားထားသည့္ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကုိလည္း တပည့္ သားသာ၀ကမ်ားအား ေဟာၾကားခ့ဲသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထုိအဘိဓမၼတရားေတာ္ကုိ ယေန႕ေခတ္ အျမင္ဒႆန( philosophy) မ်ားႏွင့္ လြန္စြာ ကုိက္ညီေသာ ေဟာေဖာ္ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားျဖစ္သည္ကုိ အေနာက္တုိင္းပညာရွင္မ်ားက လက္ခံ ယုံၾကည္ ၾကသည္။   

အိႏၵိယ ႏုိင္ငံရွိဘာသာ အယူ၀ါဒ ဆုိင္ရာ ဒႆန( philosophy) မ်ားကုိ ေလ့လာရာတြင္ ဗုဒၶဒႆနသည္ သုေတသီ တုိ႕အား ပုိမုိ ႏွစ္သက္မႈကုိျဖစ္ေစသည္။

ယူဆရုံ သက္သက္သာမက လက္ေတြက်င့္သုံးမႈ ပါ၀င္ေန ျခင္းက အျခားေသာ ဘာသာတရားမ်ားထက္ ပုိမုိျပီး အေလးဂရုျပဳစရာျဖစ္လာသည္၊ အသစ္သစ္ ေပၚလာေသာ ဒႆန (philosophy) ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ျပီးေလ့လာ ႏုိင္သည္။ သိပၸံပညာရပ္ အားလုံးႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေဆြးေႏြးႏုိင္ သည္။ ဘာသာေရးသမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသာ ကမၻာ့သိပၸံပညာရွင္ အုိင္းစတုိင္းသည္ပင္ ဗုဒၶဘာသာ ၏ ေနာက္ေပၚ သိပၸံမ်ားႏွင့္ ညီညြတ္ပုံကုိ အသိအမွတ္ျပဳခ့ဲသည္။

ဤအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ပင္ တစ္ခ်ိန္တည္းလုိလုိ ေပၚေပါက္ခ့ဲေသာ ဂ်ိန္းဘာသာထက္ ဗုဒၶဘာသာသည္ ကမၻာ့ အလယ္တြင္ လူသားအားလုံးႏွင့္ ညီညြတ္ျပီး ပ်ံ႕ႏွံ႕က်င့္သုံးမႈ ပုိသည္၊ အေရွ႕အာရွႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံအမ်ားစုသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ ပ်႔ံ႕ႏွံ႕ျဖစ္ထြန္းရာေဒသ ၾကီးျဖစ္ခ့ဲသည္။

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ ရွားရွိစဥ္ကာလမ်ားတြင္ မဂဓတုိင္း၏ ဘုရင္ဗိမၺိသာရမင္း၊ သားျဖစ္သူ အဇာတသတ္မင္း၊ ကာသိေကာသလ တုိင္းဘုရင္ ေကာသလမင္း၊ ေကာသမၺီရွင္ဘုရင္ ဥေဒန၊ မလႅာမင္း စေသာ မဇၥ်ိမအာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမရွိ ျငိမ္းခ်မ္းမႈရေစခ့ဲသည္။ 

ဆရာဒကာညီညြတ္စြာျဖင့္ အႏႈုိင္းမ့ဲ အဆုံးအမမ်ားကုိ တည္ေထာင္ေတာ္ မူခ့ဲသည္။ ကုိယ္က်င့္ သီလျမင့္ မား ေစခ့ဲသည္၊ အာဏာပုိင္ဘုရင္မ်ားကုိလည္း မင္းက်င့္တရားႏွင့္ အညီမင္းလုပ္ႏုိင္ရန္ လမ္းညႊန္ခ်က္ မ်ားကုိ ေဟာေျပာမိန္႕ၾကားခ့ဲသည္။ ဘာသာ ေရးေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ ႏုိင္ငံပုိင္ အာဏာရွင္ တုိ႕၏ ညီညြတ္စြာ အလုပ္လုပ္ ခ့ဲပုံကုိ အျခားဘာသာမ်ားထက္ ဗုဒၶဘာသာတြင္ ပုိမုိျမင္ႏုိင္ သည္။

အတုိင္းတုိင္းအျပည္ျပည္က မင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းထားေသာ ေက်ာင္း၀ိဟာရတုိ႕သည္ ထင္ရွားေပၚ လြင္ခ့ဲျပီး ယေန႕တုိင္ေအာင္ သမုိင္း မွတ္တုိင္မ်ား အျဖစ္ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေသးသည္။

ေမတၱာတရားၾကီးမားျခင္း၊ အျခားဘာသာမ်ားေပၚတြင္ထားေသာ ႏူးညံ႕ေသာသေဘာ တရားမ်ားေၾကာင့္ လည္း ရွိရင္းစြဲ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ျဗဟၼဏဘာသာတုိ႕ႏွင့္ ၾကီးမားေသာပဋိပကၡမ်ား မရွိခ့ဲေပ။

  

ေကာလိတုိင္းသား၊ သာကိယတုိင္းသားတုိ႕၏ ေရာဟိနီျမစ္ေရ အေရးအခင္းတြင္ ကုိယ္တုိင္ၾကြေရာက္
 ျပီး ႏွစ္ျပည္ေထာင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေဟာခ့ဲျခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ ထူးျခားေသာ မွတ္တမ္းျဖစ္ သည္။

ျမတ္ဗုဒၶ ၏ ဆုံးမ သြန္သင္ခ်က္တုိ႕သည္ စိတ္ျငိမ္းေရး သက္သက္ အဇၥ်တၱကုိသာ ဂရုျပဳထားသည္ မဟုတ္ ျပင္ပ ဗဟိဒၶ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလည္း ျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း ထင္ရွားေသာ သာဓကပင္ျဖစ္သည္။

ထုိ႕အျပင္ ဗုဒၶဘာသာသည္ ဘာသာေရး ပဋိပကၡကုိ ဖန္တီးသည္ကုိ မေတြ႕ႏုိင္ေပ။ ဘာသာတရားမ်ားျဖင့္ ရႈပ္ေထြးေနေသာ ေကသမုတၱိ ေဒသလုိ ေနရာမ်ိဳးကုိပင္ ဘာသာေရး မရႈပ္ေထြးေအာင္ ရွင္းလင္ျပခ့ဲ သည္က သက္ေသပင္ျဖစ္သည္။

ဘာသာေရးတြင္ အစဥ္ အလာမ်ားကုိ အေလးမထားဖုိ႕ႏွင့္ ကုိယ္ေတြ႕ျဖင့္သာ အမွား အမွန္၊ အက်ိဳးရ မရကုိ ဦးစားေပးေဆြးေႏြးခ့ဲသည့္ ျဖစ္ရပ္သည္။ မည္သည့္ ဘာသာတြင္မွ မေတြ႕ႏုိင္ေသာ ဘာသာတရား မ်ားစြာတုိ႕တည္ရွိရာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အတြင္းက ဗုဒၶဘာသာ၏ ျဖစ္ရပ္မွန္ တစ္ခုျဖစ္သည္။ 


Saturday, January 12, 2013

မဇၥ်ိမ



အထင္ကရ မဇၥ်ိမ ခရီးသြားၾက ခရီးလာၾက၊
ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြရွာၾက တြန္းလွန္မႈေတြျပဳလုပ္ၾက။

သမုိင္းလည္းလွ အယူမွ်ျပီး ဂဂၤါစီးတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ယမုံနာေပ်ာ္တ့ဲ မဇၥ်ိမ မဟီ သရဗူ၊
အစိရ၀တီတုိ႕ တူယွဥ္တြဲတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
မဇၥ်ိမလမ္း ေပၚထြန္းရာ မဇၥ်ိမ။

ရာမတုိ႕ ကျပ အသုံးေတာ္ခံခ့ဲၾကတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ႏွင္းေတြေ၀တ့ဲ မဇၥ်ိမ မုိးေတြေစြတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ေႏြေနျပင္းတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
အရာအားလုံး လွတ့ဲ မဇၥ်ိမ။

သိဒၶတၳေဂါတမ ႏြယ္ဖြား ေဟာၾကားတ့ဲ၊
မင္းမရွိ ျပည္သူမရွိ ကၽြန္မရွိ ျဗဟၼဏ မရွိ၊
အားလုံး တူညီယွဥ္တြဲ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္တ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
အရာအားလုံးေတြထက္ သာ၍လွ။

ဂရိႏြယ္ဖြား အလက္ဇႏၵား အလည္ေရာက္ခ့ဲတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ေမာရိယ အေသာကရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမ အလွ၊
ဂုရုၾကီးေတြ ပူဇာေတးဖြဲ႕တ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ဂႏၶီၾကီးသြားခ့ဲလမ္းေတြ ဖုန္မသိပ္ေသးတ့ဲ မဇၥ်ိမ။

အားလုံးနဲ႕အတူ ခ်ီတက္ခြင့္ရေနတ့ဲ မဇၥ်ိမ။
 သြားသြားလာလာ လူစီးေၾကာင္းၾကီးနဲ႕
အတူေမ်ာပါခြင့္ရေနတ့ဲ မဇၥ်ိမ၊
ဂဂၤါစီးေနသေရြ႕ အျမဲလွေနမယ့္ မဇၥ်ိမ။

 .........................................

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕မွ ထုတ္ေ၀ေနေသာ ဒါြဒသမအၾကိမ္၊ ေက်ာင္းသား မဂၢဇင္းတြင္
အရွင္စႏၵနသာရ အမည္ျဖင့္ေဖာ္ျပျခင္းခံရေသာ ကဗ်ာျဖစ္ပါသည္။