Pages

Showing posts with label မႏၱေလး အမွတ္တရ. Show all posts
Showing posts with label မႏၱေလး အမွတ္တရ. Show all posts

Saturday, November 8, 2014

၀ိနယ ကုကၠဳစၥ


မန္းသာသနာ့တကၠသုိလ္ၾကီးတြင္ ဘီ ေအ၊ အမ္ ေအ စသည္တုိ႕ကုိစနစ္ တက်သင္ ၾကားေပးသည္။
ဘီ ေအ စတုတၳႏွစ္ေျဖျပီးလ်င္ လက္ေတြ႕သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ ဆယ္ရက္ တရားထုိင္ရသည္။
အမ္ ေအ ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္မူ ေလးဆယ့္ငါးရက္တရားထုိင္ရသည္။
စာေတြ႕သေဘာမ်ားကုိ ကမၼဌာနဆရာေတာ္က လက္ေတြ႕ခ်ျပသည့္သေဘာမ်ိဳးျဖစ္သည္။
...................................
ငါ့ရွင္ၾကည့္ရတာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ေနပုံရတယ္။
ရႈမွတ္ရတာ စိတ္မေတြ႕ဘူးထင္တယ္။
အေတြ႕အၾကဳံရွိေသာ တရားစစ္ဆရာေတာ္က တပည့္တစ္ပါးကုိေမးသည္။
မွန္ပါ။ တပည့္ေတာ္ ၀ိနယ ကုကၠဳစၥျဖစ္ေနလုိ႕ပါဘုရားး၊
အဲ..၊ ျဖစ္တတ္တာေပါ့။
တရားထုိင္လုိ႕ အရွိန္ရလာတ့ဲအခါ စိတ္က အေသးစိပ္ျပီး ျမင္တတ္သြားလုိ႕။
ျပင္ပအာရုံေတြလဲ ကင္းသြားလုိ႕၊ အျပစ္အနည္းအငယ္ေလးမ်ားကုိပဲ ကမၼဌာန္းအာရုံမွာ အေႏွာင့္အယွက္ အျဖစ္နဲ႕ျမင္လာတတ္တယ္ငါ့ရွင္။
ထုိစကားၾကားေသာအခါ တပည့္ျဖစ္သူက တအ့ံတၾသ ေမာ့ၾကည့္သည္။
ကဲ ဆုိစမ္းပါဦး။
ငါ့ရွင္ရဲ႕ ၀ိနည္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီးယုံမွားသံသယျဖစ္ေနတ့ဲ ကိစၥေလးကုိ..၊
မွန္ပါ။
တပည့္ေတာ္ အခုျပီးသြားတ့ဲ ဖုိင္နယ္စာေမးပြဲမွာ ၀ိနည္းေမးခြန္းကုိ ေကာင္းေကာင္းေျဖႏုိင္ေပမယ့္
ဆရာ့အာေဘာ္မွက်ပါ့မလားလုိ႕ ေတြးျပီး စိတ္ပူေနမိတာပါဘုရားး၊
ေအာ္..၊
အင္း ဒါလဲ ငါ့ရွင္ေျပာသလုိ ဘ၀နဲ႕သက္ဆုိင္တ့ဲ ၀ိနယသံသယပါပဲေလ။
.................................................................................................
စာေျဖရွင္တုိင္း သံသယကင္းကင္းျဖင့္ ေအာင္ပန္းဆြတ္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ။

Thursday, October 16, 2014

ကုိၾကီး ေက

ဆရာေတာ္ ဦးဉာဏိႆရရဲ႕ ငယ္ဘြဲ႕ အရွင္ေဇာတိကတ့ဲ ရဟန္းျဖစ္ေတာ့ ဦးဉာဏိႆရျဖစ္တယ္။

ေနာက္တစ္ပါးက ငယ္ဘြဲ႕က ေရ၀တ၊ ေနာက္ေတာ့ ရာဇဓမၼလုိ႕
ေျပာင္းတယ္။ ေန႕နံမေျပာင္းဘူးေပါ့။ ဘြဲ႕အမည္ပဲေျပာင္းတာပါ။
ဦးဇင္းက်ေတာ့ ငယ္ဘြဲ႕က ပညာဗလတ့ဲ၊ ဦးဇင္းျဖစ္လာေတာ့ ေကသရတ့ဲ..၊
ဘယ္လုိလဲ မသိေနာ္..၊

ဘယ္သိမလဲ ကုိယ္ေတာ္..၊ ဆရာေတာ္ေပးခ်င္တာ ေပးတာေပါ့..။
ဘာလုပ္မလုိ႕တုန္း ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ..။
ထုိက့ဲသုိ႕ တစ္ေပါက္ခ်ိဳးၾကီးစကားေျပာတတ္သည္။
ဤသည္ပင္ သူ႕အက်င့္ျဖစ္ေနသည္မုိ႕နားလည္သည္။

မန္းတကၠသုိလ္ မနက္ခင္းမ်ား သင္တန္းမစေသးမီ၊ အရွင္ေကသရ( အင္းေတာ္) အခန္းသုိ႕ ၀င္ျပီး စကားေျပာ မိသည္။
ဘြဲ႕အမည္တူေနမွသာ ေဒသျဖင့္ ခြဲမွတ္ၾကေသာ ရုိးရာရွိရာတြင္ အရွင္ေကသရကား တစ္ပါးတည္းျဖစ္လ်က္ သူ႕အမည္ေနာက္တြင္ ( အင္းေတာ္) ကုိ လက္သည္းကြင္းျဖင့္ ျပထားသည္။
အေဆာင္ ၂၊ အခန္း ၁ တြင္ေနသည္။ 
အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားမ်ားတြင္ အသက္၊ ၀ါ အၾကီးုဆုံးျဖစ္သည္။

အေဆာင္ကိစၥေရးရာမ်ားတြင္ တက္ၾကြစြာပါ၀င္ေဆာင္ရြက္သည္။ 
သူ႕အခန္းကုိလည္း သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္ထားသည္။
 စိတ္မထင္လ်င္ မထင္သည့္ အတုိင္းေျပာတတ္သည္။
တံျမက္စည္း၊ ေသာက္ေရအုိး၊ ေရခြက္၊ ဆပ္ျပာ၊ နာရီ စသည့္ အေဆာင္သုံးပစၥည္းမ်ားကုိ သူနဲ႕အတူ လုိက္၀ယ္ရသည္။ အေဆာင္ေရာက္လ်င္ စာရင္းရွင္းတမ္းထုတ္သည္။

အေသးစိတ္သိလုိပါက အေဆာင္ ၂၊ အခန္း ၁ သုိ႕လာေရာက္စုံစမ္းႏုိင္သည္။
ပုံ- အရွင္ေကသရ( အင္းေတာ္)
ဟုေရးေလ့ရွိသည္။ 
မည္သူမွ သြားေရာက္စုံစမ္းသည္ မၾကားဖူးပါ။
စိတ္ထဲမထင္လ်င္ေအာ္တတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ရွိတာမ်ားကုိသဒၶါရက္ေရာ ေကၽြးေမြးတတ္သည္။ အသာတၾကည္စားေနလ်င္ မဆုိသာ။
ေကာင္းသည္။ မေကာင္းဘူးေျပာလ်င္ ထင္မိထင္ရာေျပာလႊတ္တတ္သည္။
တစ္ခါကလည္း သူ႕အရပ္ျဖစ္ ေခါပုတ္မ်ားျဖင့္ဧည့္ခံသည္။

စားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေတာ္ေတာ္စားျပစ္လုိက္သည္။
အင္း..၊ ကုိယ့္လူ ေစတနာနဲ႕ေကၽြးတယ္ဆုိေပမယ့္ ၊ ၾကည့္လဲ စားဦးေနာ္..၊
ေတာ္ၾကာ ၊ နင္ျပီးေသေနဦးမယ္..၊
သူေျပာလုိက္မွ လည္ေခ်ာင္းထဲ ကန္႕လန္႕ခံေနသလုိထင္မိသည္။

ထုိသုိ႕ေသာ အရွင္ေကသရသည္ ဒုတိယႏွစ္ကုိ ၂ ေနလုိက္သည္။ 
စတုတၳႏွစ္တြင္လည္း ၂ ႏွစ္ေနလုိက္ျပန္သည္။
မိမိတုိ႕မွာ စတုတၳႏွစ္ေအာင္ျမင္ျပီးေနာက္ ေတာင္တန္းေဒသဆီသုိ႕ လွမ္းထြက္ခ့ဲရသည္။
အရွင္ေကသရကား အေဆာင္ ၂တြင္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးလုပ္ရင္း က်န္ရစ္သည္။
..................................

တစ္ခါေသာ္ ေတာင္တန္းေဒသမွ ေျမျပန္႕ျပန္ေရာက္ခုိက္ အေပါင္းအသင္းေဟာင္းၾကီး ဦးေကသရ ထံေရာက္မိသည္။
အေဆာင္ ၂ေရွ႕တြင္ ဗန္ဒါပင္ေလးပုိျမင့္လာသည္။
ျမက္ခင္းမ်ားပုိစိမ္းစုိလာသည္။ 
တုိးတက္လာေသာ ေခတ္ႏွင့္ အညီ အင္တာနက္၊ ကြန္ပ်ဳတာ စသည္ျဖင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ တစ္ဘက္တစ္လမ္းက အေထာက္အကူျပဳေနသည္ကုိ ၀မ္းသာအားရေတြ႕ရသည္။

ဟာ..ဦးေကၾကီး..ေနေကာင္းတယ္ေနာ္...၊
အင္း ေနေကာင္းပါတယ္...၊
အျပန္အလွန္ႏႈတ္ဆက္မိသည္။

ျပီးေတာ့ လူကုိေသခ်ာၾကည့္သည္။
အင္..၊ ကုိယ့္လူေတာ့ မေသေသးဘူးေနာ္..၊
ဟာ ကုိၾကီးေကကေတာ့ လုပ္ေတာ့မယ္..
ေအးေလ..၊ ကုိယ္ၾကားဖူးတာကေတာ့ ေတာင္တန္းေရာက္ရင္ ငွက္ဖ်ားနဲ႕ေသရင္ေသ၊ မေသရင္ လူထြက္ၾက တယ္လုိ႕ ၾကားမိလုိ႕ပါ..။

စိတ္ထဲထင္သည့္ အတုိင္းေျပာတတ္သည့္ မူကုိၾကည့္ျပီး အရွင္ေကသရ( အင္းေတာ္) အစစ္ျဖစ္ေၾကာင္းသိ ရသည္။
အခုေတာ့ ဘယ္ေရာက္လုိ႕ေနလဲ စဥ္စားမိသည္။
အေသးစိတ္သိလုိပါက အေဆာင္ ၂၊ အခန္း ၁ သုိ႕လာေရာက္စုံစမ္းႏုိင္သည္။
ပုံ- အရွင္ေကသရ( အင္းေတာ္)
ဆုိသည္ကုိ သတိရပါေတာ့သည္။

ဘ၀နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေမးခ်င္စရာမ်ား ရွိေနေသးသည္မုိ႕ စိတ္ထဲထင္တုိင္းေျပာတတ္သည့္ ကုိေကၾကီး အတြက္ ေမးခြန္းတစ္ခ်ိဳ႕ရွိေနဆဲပါဗ်ာ။

Monday, August 11, 2014

ၾကိဳးျပတ္သြားေသာ ပန္းတစ္ကုံးကုိ ေျခရာခံျခင္း


တပည့္ေတာ္တုိ႕ Final ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား အေနနဲ႕ ယခင့္ယခင္ ေနာင္ေတာ္ၾကီးမ်ား လုပ္ခ့ဲၾကသလုိ၊ လိပ္စာ ပါတ့ဲ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးလုပ္ဖုိ႕ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။

ဤသုိ႕ စကားအခ်ီျဖင့္ သင္တန္းအျပီး စတိတ္စင္နား ေရာက္ရွိလာသူကား ဦး၀ဏ္ဏိတ(ခ) ကုိခ်က္ၾကီး
ျဖစ္သည္။ ကဗ်ာေလးလဲပါေစခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႕က ဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးက ထြက္ခ့ဲၾကရရင္ ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ေရာက္ၾကမယ္ မသိႏုိင္ၾကဘူးဘုရား။ 

အဲဒီေတာ့ ခရီးၾကဳံခ့ဲလုိ႕ရွိရင္ အလည္၀င္လာရလုိ႕ရေအာင္ လိပ္စာေလးလဲ ပါေစခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
လုပ္တာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ..၊ ေခါင္းစဥ္က်ေတာ့ ဘယ္လုိေပးၾကမလဲ..၊
စိတ္ပါ၀င္စားေသာေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးတစ္ဦးက စကားလမ္းခင္း၀င္ေရာက္လာသည္။
တင္ပ..၊ တပည့္ေတာ္မ်ား ၀ုိင္းျပီး ေဆြးေႏြးစဥ္စားၾကဖုိ႕လုိပါတယ္.....
ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးဘ၀ကသူ႕အျမင္ ကုိယ့္အေတြးျဖင့္ ဒီလုိေလး ဒီမုိကေရစီဆန္ခ့ဲၾကဖူးသည္။
မိမိတုိ႕ ႏွစ္သက္ရာ ေခါင္းစဥ္မ်ားကုိ အသီးသီးတင္ျပၾကသည္။ 

ေပးသည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ားကုိ မၾကိဳက္ရင္ မၾကိဳက္သည့္ အတုိင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးၾကေသာ သူမ်ားတြင္ ယခုတုိင္မွတ္မိေနေသာ ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးတစ္ဦးမွာ အရွင္ပညာေဇာတ (ကုိနတ္ၾကီး) ျဖစ္သည္။ သူ႕စိတ္ထဲထင္လ်င္ တစ္ဖြဲ႕လုံးႏွင့္ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ပေစ။ အေျခအတင္ေဆြးေႏြးျငင္းဆုိသည္။ 

ေခါင္းစဥ္တစ္ခုအတြက္ေတာင္ ဤမွ်ေဆြးေႏြးရျပီးဆုိလ်င္ ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လုံးအတြက္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကား မည္မွ် အခ်ိန္ယူစဥ္စားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္အလက္ေကာင္းေကာင္းကုိ ရေစသည္။
ကိုခ်က္ၾကီးကား စိတ္အားထက္သန္စြာ စည္းရုံးသည္။
စိတ္ပါ၀င္စားစြာပါ၀င္ဆင္ႏႊဲသူတုိ႕ျဖင့္ ညံစီေနတတ္သည္။
ေက်ာင္းပိတ္လုနီးနီးတြင္ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုရလုိက္သည္။

“ၾကိဳးျပတ္သြားေသာ ပန္းတစ္ကုံးကုိ ေျခရာခံျခင္း”

ထုိေခါင္းစဥ္ကုိ ေက်ာင္းေတာ္သားတုိင္းႏွစ္သက္ၾကသည္။
စာအုပ္အျဖစ္ထြက္ေပၚလာေသာအခါတြင္လည္း စာႏု၊ စာယဥ္၊ စာခန္႕မ်ားျဖင့္ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္း ခ့ဲၾကသည္။ 

ေတာင္တန္း သာသနာျပဳဘ၀တြင္ ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးေရးေသာ ကဗ်ာမ်ားကုိ ဖတ္ရင္းအားတင္း အလြမ္းေျဖရသည္။ 

ယခုတုိင္းလည္း အားတင္းလ်က္ျဖင့္ အမွတ္ရေနဆဲပါ။
............................................
သုိ႕.
ဦး၀ဏ္ဏိတ( ခ) ကုိခ်က္ၾကီး..
သတိတရျဖင့္ စာေရးလုိက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ခုႏွစ္၊ မန္းတကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတာ္မ်ားရဲ႕ လက္ေဆာင္မြန္ address book ေလးကုိ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကေတာ့ “ၾကိဳးျပတ္သြားေသာ ပန္းတစ္ကုံးကုိ ေျခရာခံျခင္း”တ့ဲ။
ေစ့ေစ့ေတြးေတာ့ ေရးေရးေပၚဆုိသလုိေပါ့ဘုရား။ 

အခုေတာ့ တပည့္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ အတူတက္ခ့ဲၾကတ့ဲ ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အမိေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ အဂၤလိပ္ဌာန၊ ပါဠိဌာန၊ ၀ိနည္းဌာန၊ သုတၱဌာနစသည္ေတြမွာ ဆရာေတြ အျဖစ္က်န္ရစ္ခ့ဲၾကတယ္ဘုရား။ 

တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ လူအမ်ားကုိတရားဓမၼေဟာျပလမ္းညႊန္ရင္း ေနရစ္ၾကရဲ႕။ 
တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ငယ္စဥ္က ေတာရြာေက်ာင္းေလးမွာ ရြာဦးဆရာေတာ္ အျဖစ္နဲ႕သီတင္းသုံးေနၾကရဲ႕။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့လည္း ေတာင္ေပၚေျမမွာ ေသြးခ်င္းတုိ႕ အတြက္ ေပးဆပ္ရင္း သာသနာဆက္ျပဳေနၾကတယ္။
ပညာေရးခရီးမဆုံးႏုိင္ေသးသူမ်ားကေတာ့လည္းသီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာလည္း ေက်ာင္းတက္ေနၾကတယ္ဘုရား။ 

တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း အိႏၵိယမွာ ေက်ာင္းတက္ေနၾကရဲ႕။ တစ္ခ်ိဳ႕က ထုိင္းႏုိင္ငံမွာေပါ့ဘုရား။ 
စကၤာပူႏုိင္ငံ၊ မေလးရွားႏုိင္ငံတုိ႕မွာလည္းရွိၾကရဲ႕။ အေမရိကႏုိင္ငံေတာင္ တစ္ခ်ိဳ႕က ေရာက္လုိ႕ေပါ့ဘုရား။
တကယ္ၾကိဳးျပတ္သြားတ့ဲ ပန္းတစ္ကုံးဆုိတာ သိလုိက္ရပါျပီ။
ဘယ္သူျပန္စီလုိ႕ ရႏုိင္ပါေတာ့မလဲဘုရား။

ရာသီတုိင္းမွာ ခေရေတြေ၀၊ ေလေပြေတြထ၊ နန္း က်ဳံးေတာ္နဲ႕ ပနာရေနတတ္တ့ဲ မန္းေက်ာင္းေတာ္သား မ်ားကုိ သတိရတရွိေနျမဲပါလုိ႕။ အခုေရာ ကုိခ်က္ၾကီးဘယ္ေရာက္ေနလဲဗ်။ 

စာသင္ခန္းအတြင္းက အရွင္ဘုရားရဲ႕ ရယ္ေမာဖြယ္ေျပာဆုိဟန္တုိ႕ကုိ သတိတရရွိဆဲေနပါဘုရား။
ေနာက္ၾကဳံရင္လည္း စာေရးပါဦးမယ္။ 

ခ်မ္းေျမ႕ပါေစဘုရားး။

ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဦးပဒုမ


တပည့္ေတာ္တုိ႕ ၊ ကုိယ္ေတာ္တုိ႕သင္ေနတ့ဲ ဘုရားေဟာ တရားေတြဆုိတာ ပါဠိဘာသာနဲ႕မွတ္တမ္း တင္ထားတာေပါ့။ 

ဒါေၾကာင့္ ပါဠိကုိ တတ္ကၽြမ္းျပီး သေဘာ အဓိပၸာယ္ကုိ ကုိယ္တုိင္နားလည္သလုိ၊ သူမ်ားကုိလည္း ဘုရား အာေဘာ္က်ေအာင္ေျပာျပႏုိင္ရမယ္။ ဒါဆုိ သာသနာျပဳတယ္ေခၚတာပါပဲ။

လူေတြ ပါဠိမသိလုိက္ပုံကုိ ကုိယ္ေတြ႕မုိ႕ ေျပာရဦးမယ္။
တပည့္ေတာ္တုိ႕ရြာမွာ ကထိန္လုပ္ေတာ့ မန္းေလး အိမ္ေတာ္ရာ သကၤန္းတန္းမွာ သကၤန္း လာ၀ယ္ရ ပါတယ္။

ကုိယ္လုိခ်င္တ့ဲ သကၤန္း စုံေရျပည့္ေတာ့ ပါဆယ္အထုပ္အၾကီးၾကီးထုပ္လုိက္ရတာေပါ့။
အဲဒါနဲ႕ အေရာင္းစာေရးေလးက လွမ္းေမးတယ္။
ဘုန္းဘုန္း ဘြဲ႕ေတာ္မိန္႕ပါဦးဘုရား..ဆုိေတာ့..
တပည့္ေတာ္က လွမ္းေျပာလိုက္တယ္ ဦးပဒုမလုိ႕..၊

ခဏေနလုိ႕ ပစၥည္းစုံေတာ့ ျပန္မယ္ေပါ့။
ကုိယ္လုိခ်င္တာေတြစုံ မစုံစစ္လုိက္ေတာ့..
အား လား လား တပည့္ေတာ္ဘြဲ႕ကုိ စာေရးေလး ေရးထားလုိက္ပုံမ်ား..
ဘုန္းဦး ဦးဘလူးမ တ့ဲ..။
ပဒုမက ဘလူးမျဖစ္ရတယ္ ..၊ ကုိယ္ေတာ္တုိ႕ေရ.
...............................................................
မန္း သာသနာ့ တကၠသု္လ္၊ ျပန္႔ပြားဌာနမွဴး ဆရာေတာ္ ဦးပဒုမသုိ႕ ဦးညြတ္လ်က္ျဖင့္။

မနက္ခင္းမ်ားစြာ


မန္းတကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဖြင့္ခါစအခ်ိန္သည္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးက သင္တန္းကင္းလုိ႕ တိတ္ဆိတ္ေန သေလာက္ ရပ္ရြာ ျမိဳ႕နယ္ အသီးသီးက ျပန္ေရာက္ၾကေသာ ေက်ာင္းသားတုိ႕ကား ရႊင္ျမဴးလ်က္ရွိသည္။ 

အိပ္ေဖာင္းေနသည္။ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတာ္သားၾကီးကုိ ငယ္ဆရာတစ္ဖုံ၊ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္က တစ္မ်ိဳး၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကလဲ လွဴလုိက္ၾကသည္မုိ႕..၊
မနက္ခင္းဆြမ္းေက်ာင္းေခါက္ အုန္းေမာင္းသံသည္ တစိမ္းဆန္ေနတတ္သည္။
တိ-နိ ဆုိင္ေလးဆီခ်ီတက္ျပီး သင္တန္းမစမီ အပီႏွပ္ေနတတ္သည္။
ကုိယ္တင္မဟုတ္ ေက်ာင္းသားတုိင္းလုိလုိဆုံတတ္ၾကသည္။
အတန္းတက္ ေအာင္ျမင္သူတုိ႕လဲ ေအာင္ပြဲအေနနဲ႕ ဧည့္ခံတတ္ၾကသည္။
က်ရႈံးသူတုိ႕လဲ မမႈေလာက္ပါဘူး အေနမ်ိဳးနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးဧည့္ခံတတ္ၾကသည္။
စားပြဲထုိးေလး ေမာင္အာႏုိးကား လက္မလဲေအာင္ရွိလွသည္။
................
.....................

၀ါတြင္းေရာက္ေတာ့ ေျချငိမ္လာျပီ။ စာေတြလဲ မ်ားလာျပီ။
အိပ္ထဲကသာ နည္းလာသည္။
ဥပုသ္ေန႕ေလာက္သာ ေမာင္အာႏုိးနဲ႕ေတြ႕ႏုိင္သည္။
“အာႏုိးေရ ဖန္ခ်ိဳ...”
ဦးဇင္းမေတြ႕တာၾကာျပီေနာ္..၊
စာေတြမ်ားေနလုိ႕ ညီေလးေရ..၊
အမွန္တုိင္းေျပာရင္ အာႏုိးက အထင္ေသးသြားမွာေပါ့။
မရတတ ရတတလုိမ်ိဳးျဖစ္ေနေသာ စာကုိ ေတြးရင္ ဖန္ခ်ိဳေတြ ေအးကုန္တတ္သည္။
..............
....................
သီတင္းကၽြတ္လုျပီ ကုသုိလ္ေတာ္ဘုရားနားတြင္ ၀ါးလုံးေတြပုံလာျပီ။
လမ္းေဘးတြင္ ေၾကာ္ျငာဆုိင္ဘုတ္ၾကီးမ်ားကုိ ေတြ႕ႏုိင္သည္။
မုိးမင္းရဲ႕ ဇာတ္ပြဲ။
မုိးၾကိဳးငွက္ငယ္တုိ႕ရဲ႕ ဟစ္ေၾကြးသံ။
တင္ေမာင္ဆန္းမင္း၀င္းရဲ႕ ၾကြေနတ့ဲ ကဟန္။
ဆယ့္ႏွစ္ပြဲ ေစ်းသည္တုိ႕ရဲ႕ အတုိင္ အေဖာက္ အျငင္းအခုန္မ်ားေၾကာင့္ ခေရအေၾကြေတာင္ မွန္မွန္ မေကာက္ႏုိင္ေတာ့။
...................
....................
စာေမးပြဲေျဖဖုိ႕ တစ္ပတ္အလုိ တိ-နိကုိေရာက္ျဖစ္သည္။
“အာႏိုးေရ ဖန္ခ်ိဳ”
စာေတြးရင္း ေငးေနခုိက္ တကၠသုိလ္တက္ျပီးကတည္းက မေတြ႕ျဖစ္တ့ဲ ငယ္သူငယ္ခ်င္းက..
ဟာ ကုိယ့္လူ အေျခအေနဘယ္လုိလဲ..
နီးရာခုံတြင္သူ ၀င္ထုိင္သည္။
ကုိယ္က အိမ္ရွင္ သူက ဧည့္သည္ျဖစ္ေနသည္။
ဒီလုိပါပဲ..၊ အေျခအေနေကာင္းပါတယ္..
ကုိယ္တုိင္ကလဲ ဖန္ခ်ိဳ တစ္ခြက္စာသာပါလာေသာေၾကာင့္ ဧည့္ခံေရးခက္ေနသည္။
အာႏုိးေရ ဖန္ဆိမ့္တစ္ခြက္ခ်ေဟ့..၊

ငယ္ေပါင္းနဲ႕ ရြာ အေၾကာင္း၊ ရပ္အေၾကာင္း ေႏွာင္းပုံျပင္တုိ႕ကုိ ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေအာင္ေျပာျဖစ္ၾက သည္။ သူျပန္ေတာ့ ဆုိင္အျပင္လုိက္ပုိ႕လုိက္သည္။
ျပီးေတာ့ အာႏုိးဆီျပန္လာသည္။
အာနုိးေရ ေနာက္မွာတ့ဲ ဖန္ဆိမ့္ တစ္ခြက္ဖုိး မွတ္ထားေနာ္..၊
အာနုိးကား မ့ဲျပဳံးေလးျပဳံးျပသည္။
................
..................

မနက္ခင္းဆြမ္းေက်ာင္းအုန္းေမာင္းေခါက္သံ နား၀င္ခ်ိဳလာသည္။
ဆြမ္းေက်ာင္းတက္ ေစာင္းတန္းတြင္ သူငယ္ခ်င္းက..
ဟာ ကုိယ့္လူ ေစာေစာစီးစီးပါလားလုိ႕..
အင္း စာေလးေတြ က်က္ခ်င္ေသးလုိ႕ပါ..

မသိတာၾကလုိ႕ သူလဲ ကုိယ္လုိပါပဲ။
မၾကာခင္သီတင္းကၽြတ္ပါဦးမည္။

................................

မန္းသာသနာ့တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ရဲ႕ မနက္ခင္မ်ားကုိ လြမ္းေမာလ်က္။

 

Wednesday, August 6, 2014

မတတ္သာလုိ႕ ခပ္ခြာခြာေလး ေနၾကရတယ္


မန္းသာသနာ့တကၠသုိလ္ၾကီးသည္ စည္းကမ္းပုိင္ဆုိင္ရာတြင္ နာမည္ၾကီးသည္။
ေက်ာင္းသားအသစ္အျဖစ္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဧည့္ခန္းတြင္ထားေသာ ေက်ာင္းသား၊ ဆရာ စည္းကမ္းပုိင္း ဆုိင္ရာ စာအုပ္ၾကီးကုိ ဖတ္ရသည္။ အသင္းအပင္းမဖြဲ႕ရ၊ ႏုိင္ငံေရး မလုပ္ရ၊ လႈိ႕ေဆာ္အုံၾကြမႈ အားမေပးရ၊
မည္သည့္ ဂိုဏ္း၊ ဂဏ အယူ၀ါဒကုိမွ် မကုိင္ဆြဲရ၊ ဗုဒၶသာသနာ့ သားေတာ္ ရဟန္းေတာ္ အျဖစ္ျဖင့္သာ ရွိရမည္စသည္ျဖင့္ စာမ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ပါရွိသည္။ 

စာသင္ခန္းစည္းကမ္းတြင္လည္း ငါးမိနစ္ မွ်ေနာက္က်ေသာ္ သင္တန္းတက္ေရာက္မႈ ပ်က္ကြက္အျဖစ္ စာရင္း တင္နုိင္သည္။ အျပာေရာင္ အမွန္ျခစ္ေနရာတြင္၊ မင္နီၾကက္ေျခခတ္ျဖစ္သြားႏုိင္သည္။
ေက်ာင္းတက္ရာႏႈံး ၇၅ မရွိလ်င္ ေျဖဆုိခြင့္မရွိ။ က်မၼာေရး အေျခအေနေၾကာင့္ အခြင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ယူရသူမ်ား တစ္ႏွစ္နား( ေဆးခြင့္) တင္ရသည္။ 

ဘုရား၀တ္တက္မွန္ရမည္။ ေနထုိင္သီတင္းသုံးရာ မိမိတုိ႕အေဆာင္ကုိ သန္႕ရွင္းေနေစရမည္။ 
အခါ အားေလ်ာ္စြာ အေဆာင္စစ္ေဆးသည္။
ခြင့္စာမတင္ပဲ ပ်က္ကြက္ပါက ေက်ာင္းသားအျဖစ္မွ ရပ္စဲသည္ ( ၀ါ) ေက်ာင္းအထုတ္ခံရသည္။

ေနာက္ဆုံးႏွစ္တြင္ တုိင္းရင္းေဆးသင္တန္းတက္ေရာက္ရသည္။ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ နီ၊ အားလူး၊ နႏြင္း၊ ဂ်င္းႏွင့္ မဆလာတုိ႕ကုိ ေဆးအျဖစ္မည္သုိ႕ ေျပာင္းလဲျပီး အသုံးျပဳရမည္ကုိ ၀ါရင့္ဆရာၾကီးမ်ားက လက္ေတြ႕ သင္ၾကားေပးသည္။ 

စာသင္ႏွစ္ျပီးဆုံးပါ B.A တန္းေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႕သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ တရားထုိင္ရသည္။ မနက္၃: ၃၀မွသည္ ညပုိင္း ၁၀ အထိျဖစ္သည္။ ထုိင္မွတ္၊ စၾကံမွတ္သာကြာသည္။ ရႈမွတ္မႈ မျပတ္ေစရ။
M.A တန္းေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္မူ ရပ္သာတြင္ ၄၅ ရက္တာ တရားရႈမွတ္ရသည္။
ေက်ာင္းသားျဖစ္လုိက္ကတည္းက စာႏွင့္မ်က္ႏွာ မျပတ္ေသာ မန္းသာသနာ့ တကၠသိုလ္ၾကီး
တြင္ ေက်ာင္းပိတ္ေသာ အခါ မေပ်ာ္ေတာ့ပါ။ 

တစ္ႏွစ္လ်င္ ႏွစ္ၾကိမ္ေက်ာင္းပိတ္သည္။
ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကုိ ၾကိဳတင္ေၾကျငာသည္။ ခရီးေ၀းသံဃာေတာ္ေက်ာင္းသားအမ်ားတြက္ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ၃ ရက္အပုိေနခြင့္ေပးသည္။ မိမိႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါး ျဖစ္ေသာ အရွင္ဇနိတ ( ယခု၊ အေမရိကားေရာက္၊ ကုိေဇယ်ာေမာင္) တုိ႕မွာ ေက်ာင္းျပန္ရမည္မွာ ခရီးမေ၀းေသာ္လည္း မန္းသာသနာ့ တကၠသုိလ္ၾကီးကုိ သံေယာဇဥ္ အၾကီးၾကီးထား မိေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးမွ ထြက္ခြာေလ့ရွိသည္။
........................

တစ္ခါေသာ္..
ဟာ မင္းတုိ႕ႏွစ္ပါး မထြက္ေသးဘူးလားဟ။ ေက်ာင္းပိတ္ျပီေလ။
သူမ်ားေတြျပန္ကုန္ၾကတာ မရွိေတာ့ဘူးဟ။

အေဆာင္မွဴးမွ ေခၚေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ 

တင္ပ ၊ သုံးရက္ေနခြင့္ရွိတယ္လုိ႕ စည္းကမ္းရွိလုိ႕ တပည့္ေတာ္တုိ႕ေနေနတာပါဘုရား။
စည္းကမ္း အတုိင္းပါဘုရား။


ေအာ္..၊ အဲလုိလား၊
ေအး၊ ေအး၊ ေနေပါ့ကြာ။ စည္းကမ္း အရဆုိေတာ့...။

ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးေန႕ တုံးေခါက္လုိ႕မွ အေဆာင္က မထြက္ေသးရင္ေတာ့၊
မသမာမႈနဲ႕ အစစ္အေဆးခံရတယ္ဆုိတ့ဲ စည္းကမ္းလည္း မွတ္ထားၾကဦးေနာ္...

ျပိဳင္တူရယ္မိၾကသည္။ 

မိမိတုိ႕သည္ စည္းကမ္းလူသားမ်ားအျဖစ္ျဖင့္သာ တည္ရွိေနရမည္။
သံေယာဇဥ္လုပ္ေန၍ မရၾကပါ။

သံေယာဇဥ္သည္ စည္းကမ္းေအာက္ေရာက္ တုံးေခါက္ႏွင္ေသာ္အခါ
မိမိတုိ႕သည္လည္း ေက်ာင္းတံတားမုဒ္ဦးေအာက္က အသာေခါင္းငုံ႕ထြက္ခ့ဲၾကသည္။

မတတ္သာလုိ႕ ခပ္ခြာခြာေလး ေနဦးမယ္လုိ႕ ...။
 ...............................................................
မန္းသာသနာ့တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား အမွတ္တရ..။ 

Monday, July 21, 2014

ဓမၼသဘင္

ဦးဇင္းက အခုမွ တရားေဟာခါစဆုိေတာ့ သုတၱန္ေကာင္းေကာင္း တစ္ခုကုိ
ေဟာလုိက္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္တ့ဲ။
အင္း ဟုတ္တာေပါ့၊ ဒကာၾကီးမွတ္ထားပါ့မယ္လုိ႕ ေျပာလုိက္ရတယ္။

အဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလာျပီးေတာ့ အခုေခတ္တရားနာပရိတ္သတ္က ၀ိပႆနာကုိ အထူးေလ့လာခ်င္ၾက တယ္ဘုရား.... ..
ဆုိေတာ့ ၀ိပႆနာေလးကုိ အခ်ိန္ပုိင္း တရားထုိင္တာေလးပါ တြဲျပီးေတာ့ ေဟာသင့္တယ္၊ ေမာင္ပဇင္းေရ။
ဟုတ္..၊ ဟုတ္တာေပါ့..၊ ေဟာမယ္ေလ..ဒကာၾကီး။

တစ္ခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြကလဲ ဆရာေတာ္ အခုျဖစ္ေနတာက ပရဟိတေခတ္ဆုိေတာ့ ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္ေတာ္လာ ပရဟိတအေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းေဟာသင့္တယ္ဘုရားး။
ေအး ငါ့ညီေျပာတာမွန္တာေပါ့..။

ကုိယ္ေတာ္ အခု ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံး အမ်ိဳးသားေရး ျဖစ္ေနတာ ကုိယ္ေတာ္သိတယ္။
ဒါေလးကုိ အဓိကထားျပီးေဟာေစခ်င္တယ္ဘုရားး.။
အာ လုပ္လုိက္မယ္ေလ ဒကာေတာ္ေရ..။

တရားဆုိတုိမွ တ့ဲ ဦးဇင္းေရ ခပ္တုိတုိသာေဟာလုိက္ပါ။
ဒီလူေတြ သိပ္ျပီးနက္နက္နဲနဲေဟာေနလဲ ကုိယ္ေတာ္ပင္ပန္းရုံရွိမယ္..တ့ဲ။
ဘုန္းၾကီးလူထြက္တစ္ေယာက္ကလဲ ေျပာပါတယ္။

ကုိယ္ေတာ္ကေတာင္တန္းေဒသသာသနာျပဳၾကြဖူးေတာ့ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ခက္ခဲတ့ဲ အေၾကာင္း
ကုိ ေဟာသင့္တယ္ဘုရားး.။
အင္း ဒကာေတာ္ေရ အဲဒါကေတာ့ ကုိယ္ေတြ႕ပဲဗ်ာ..၊ ဒီညေဟာလုိက္မယ္ေလေနာ္..။

အခုေခတ္က ပါးပါးေလးၾကြားတတ္မွေနာ္ ဦးဇင္းေရ..၊
ခပ္တုိးတုိးေလး မွာလုိက္ဦးမယ္..။
ႏိုင္ငံျခားမွာ ေနျပီးေက်ာင္းတက္ရတ့ဲ အေၾကာင္းေလးကုိ ပါကုိ ပါေအာင္ထည့္ျပီးေဟာလုိက္ဦးေနာ္..။
တအားၾကီးလဲ မၾကြားလုိက္နဲ႕ဦး။
မသိမသာေလးေပါ့ဘုရား..၊ ကုိယ္ေတာ္သိပါတယ္။
ဟုတ္သားပဲ..၊ လက္ရွိအေျခအေနေလးပဲ ေဟာလုိက္မယ္ေလေနာ္..။

ဦးဇင္းရဲ႕ မယ္ေတာ္ၾကီးကလဲ ဦးဇင္း ခရီးပင္ပန္းေနတယ္။
တရားကုိတုိတုိသာေဟာလုိက္ပါတ့ဲ..၊
...ဆုိျပီးေတာ့ သူတုိ႕ရင္ထဲက ျဖစ္ေနတ့ဲ ဆႏၵမ်ား အတုိင္း လာျပီးေတာ့ ေစတနာမ်ားနဲ႕ လမ္းညႊန္ေပးၾက ပါတယ္။

ဒီလုိအၾကံဉ ာဏ္ေပးခ်က္မ်ားနဲ႕ ဦးဇင္းတုိ႕က ပလႅင္ေပၚေရာက္လာခ့ဲျခင္းပါ။
ဦးဇင္းတုိ႕ကလဲ ရင္ထဲက လာတ့ဲ ေစတနာမ်ား အတုိင္းျမတ္ဘုရားတရားေတာ္မ်ားကုိ ျပန္ လည္
ေဟာၾကားမွာပါ။

ဆႏၵမ်ားနဲ႕ ထပ္တူၾကႏုိင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းပါတယ္...။

ျမင့္ျမတ္ ႏွလုံးသား


အင္ ၾကင္း ၾကာ အုံ ရတနာပုံတ့ဲ၊
ျမန္မာမင္းမ်ားရဲ႕ ေနာက္ဆုံးမင္းေနျပည္။
ေရႊျမန္မာေတြရဲ႕ အသည္းႏွလုံး။
ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီးရဲ႕ ကမၻာ အေမြအႏွစ္ထိန္းသိမ္းလုိက္တ့ဲ ၾကည္ႏူးဖြယ္ ထုံးေရာင္မပ်ယ္တ့ဲ ကုသုိလ္ေတာ္။
ၾကည့္လုိက္တုိင္း ၾကည္ႏူးဖြယ္။
ျမင္ေလရာတုိင္း ရႈေမာဖြယ္။
အေတြးထဲ အထိ စိမ္းလန္းလြန္းလွဘိတကား။


..........................................................

ခရီးအေ၀းၾကီးကလာခ့ဲရေပမယ့္ ေမာပါဘူး။
မန္းေတာင္ကုိတက္ခ့ဲျပီ။ ၾကည့္ေလတုိင္း စိမ္းလန္းလုိ႕ မုိးၾကိဳျပီေပါ့ မန္းျမိဳေတာ္ၾကီးရယ္။
ဟုိး အေနာက္ေတာင္ဆီမွာ တိမ္ညြန္႕ေတြ အေရာင္စုံကြန္႕လုိ႕ လွလြန္းတယ္။
ဘုိးဘုိးၾကီးေစာင္းတန္းကေန ဟုိမန္းေတာင္ေတာ္အထြတ္ထိတက္မယ္။
ေစာင္းတန္း၀ဲယာက အလွဴရွင္မ်ားရဲ႕ ေကာင္းမႈမွတ္တမ္းေတြကုိ တၾကည္တႏူးၾကည့္ရင္း တက္လာခ့ဲတယ္။
အုိေဟာင္းေနတ့ဲ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္တုိ႕ကုိ ျမင္ရတုိင္း အလွဴရွင္မ်ားရဲ႕ ေစတနာ သဒၶါအစြမ္းေၾကာင့္ ၾကည္ႏူး ရတယ္။ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ခဏထုိင္းရင္ ခဏတာ ေ၀းကြာခ့ဲရတ့ဲမန္းျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကုိ တစ္၀ၾကီးေငးၾကည့္ တယ္။

ေအာ္..။ ဦးဇင္း ျမင္ဖူးသလုိလုိရွိလားလို႕ပါဘုရား..၊
ေငးေနဆဲ အေတြးမျပတ္ခင္ ဦးဇင္းတစ္ပါးက ႏႈတ္ဆက္သည္။
ပါလာေသာ အထုပ္မ်ားကုိ သူ႕ေဘးတြင္ ခဏခ်ကာထုိင္လုိက္သည္။
ေခၽြးေတြနဲ႕ သူလဲ ေမာလုိ႕ပါ။ 
က်ဳံးေတာ္ဆီက တုိက္ခတ္လာတ့ဲ ေလကုိ တစ္၀ၾကီးရႈိက္လုိက္ရင္း သူေျပာသည္။
တင္ပ..၊ တပည့္ေတာ္လဲ ျမင္းဖူးသလုိလုိရွိလားလုိ႕ပဲ ဘုရာ့၊
တကၠသုိလ္ကထင္တယ္ေနာ္ဘုရား..
သူကေမးလာသည္။ တင္ပ ၊ အရင္တုန္းကေတာ့ တကၠသုိလ္ကပါ။
အခုေတာ့ အေမ့ခံလုိျဖစ္ေနပါျပီဘုရားး။
ေက်ာင္းဆင္းခ့ဲတာ ၾကာပါျပီ။

ေအာ္..၊ တင္ပ ။ တင္ပ၊ ဒါေၾကာင့္ျမင္ဖူးတယ္ထင္တာကုိ၊ ေသခ်ာတာေပါ့ဘုရားး၊
တပည့္ေတာ္လဲ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းဆင္းပါဘုရားး၊
ဦးဇင္းေျပာသလုိ တပည့္ေတာ္က အေမ့ခံမဟုတ္ရပါဘူး ဘုရား..၊ အပယ္ခံပါ။
ျပိဳင္တူရယ္မိၾကသည္။ ရယ္သံမ်ားကေတာ့ အလြင္လွပါ။

ဒါနဲ႕ အခု ဦးဇင္းဘယ္ေရာက္ေနတာလဲဘုရားး၊
သူကေမးလာသည္။
ေအာ္..၊ တင္ပ၊ တပည့္ေတာ္ မန္းတကၠသုိလ္က ၂၀၀၇ မွာေတာင္တန္းသြားရပါတယ္။
ေတာင္တန္းေဒသမွာ ၂ ႏွစ္ေနျပီးေတာ့ ဘီ ေအ ဘြဲ႕ယူပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ အမ္ ေအ ဆက္တက္ပါတယ္။
အခုေတာ့ အိႏၵိယႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္း တမီနာဒူးျပည္နယ္မွ ပီ အိပ္ဒီဆက္လုပ္ေနပါတယ္။
မန္းေက်ာင္းထြက္မ်ား မညံ႕ေၾကာင္း အခြင့္သင့္တုန္း ေျပာလုိက္မိသည္။

သူျပဳံးသည္။
သူ႕ျပဳံးသည္ အေ၀ခြဲရခက္သည္။
ဂုဏ္ယူ အျပဳံး၊ မခံခ်ိသည့္ အျပဳံး၊ အတိတ္အရိပ္တုိ႕လႊမ္းေသာ အျပဳံး။
ေအာ္..၊ တင္ပ ၊ ၾကားသိရတာ ၾကည္ႏူးစရာပါဘုရား..။

ဆက္တက္လုိက္ၾကဦးစုိ႕ဘုရား..
ဆုိရင္ မန္းေတာင္ေတာ္ကုိ အတူတူတက္လာၾကသည္။
မန္းေတာင္ေတာ္ရႈခင္းေတြ လႊမ္းမုိးလြန္းလုိ႕ စကားဆက္မဆုိမိၾက။
မန္းေတာင္ေတာ္ အရိပ္အေငြ႕တုိ႕သည္ ညွိဳ႕ယူႏုိင္လြန္းသည္။

တပည့္ေတာ္တုိ႕ မန္းေက်ာင္းထြက္ေတြ ျပည္ပမွာ ေက်ာင္းဆက္တက္ၾကတယ္။
ဘီ ေအ တက္သူလဲရွိတယ္။ အမ္ ေအ ကေန စတက္တ့ဲ သူလဲရွိတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕လဲ အမ္ ေအ ျပီးေတာ့ အမ္ ဖီးတက္ၾကတယ္ဘုရားး၊
တစ္ခ်ိဳ႕လဲ အိႏၵိယႏုိင္ငံဘက္ကူးျပီး ပီအိပ္ဒီဆက္လုပ္ၾကတယ္။ သင္ယူေနၾကတုန္းေပါ့ဘုရားး
ဆိတ္ျငိမ္ေနမႈကုိ စကားလုံးနဲ႕ ျဖိဳခြဲလုိက္သည္။
တင္ပ..။ ေပ်ာ္စရာၾကီးရွိမယ္ေနာ္..။
မန္းတကၠသုိလ္ေလာက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာ မေကာင္းလွပါဘူး ဦးဇင္းရယ္..၊
သူေရာ ကုိယ္ပါ ျပိဳင္တူရယ္မိသည္။

ဒါနဲ႕ ဦးဇင္းလဲ မန္းတကၠသုိလ္ေက်ာင္းဆင္းဆုိေတာ့ ဘယ္တကၠသုိလ္ဆက္တက္ေနသလဲ၊
ဘာဘြဲ႕ေတြ အတြက္ ဆက္လုပ္ေနသလဲဘုရားး၊
သူ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။
မန္းတကၠသုိလ္ၾကီးကုိ ခပ္စိမ္းစိမ္းျပန္သည္။
ျပီးေတာ့ သက္ျပင္းခ်သည္။
တပည့္ေတာ္ တတိယႏွစ္ တူးေဒါင္းပါဘုရား...၊

အာ ေ၀သြားျပီ..၊
ေလညင္းေတြ ခဏဆိတ္သုန္းသြားသည္။
ရြက္ေျခာက္ ေလ်ာတုိက္ေျပးးလႊားသံတုိ႕ ျငိမ္သြားသည္။
ရင္တြင္းမွာလဲ ေျပာမျပတတ္ေသာ အားနာမႈတုိ႕ ျပည့္ႏွက္သြားသည္။
ဆုိစရာစကားတုိ႕ ရွာမေတြ႕ေတာ့..၊

ဒါေပမယ့္ဘုရားး၊ တပည့္ေတာ္က တကၠသုိလ္ၾကီးက ဘြဲ႕တစ္ခု အေနနဲ႕ အကုန္မရလုိက္ေသာ္လဲ..၊ သင္ယူခ့ဲရသမွ်နဲ႕..၊ မန္းတကၠသုိလ္ၾကီးလြမ္းေမာမိပါတယ္။
ေက်ာင္းတက္ေနရစဥ္က ဥပုသ္ေန႕တုိင္းလုိလုိ တက္ခ့ဲရတ့ဲ.၊
အရသာေလးကုိလြမ္းလြန္းလုိ႕ တက္လာခ့ဲတာပါဘုရား..၊
ပညာေရးခရီး ဆက္လက္ ေလ်ာက္လွမ္းေနၾကတ့ဲ..၊ေနာင္ေတာ္ၾကီးတုိ႕လုိ စီနီယာေတြရွိၾကလုိ၊ တပည့္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ ေခတ္ျပိဳင္ေက်ာင္းေနဘက္ေတြလဲ ျပည္ပမွာ ဆက္လက္သင္ယူေနၾကတယ္ဆုိတာ ၾကားရတုိင္း ၾကည္ႏူးရပါတယ္။

အခု တပည့္ေတာ္ ဓမၼစကူးသင္တန္းလာတက္တာပါ။
အဲဒီမွာလဲ သီရိလကၤာကေန ပညာသင္ျပီး ထုိက္သင့္သလုိဘြဲ႕ယူလာၾကတ့ဲ.ေနာင္ေတာ္ၾကီးမ်ားကလဲ မန္းတကၠသုိလ္က ေက်ာင္းထြက္မ်ားေၾကာင္းကုိ ေျပာျပၾကပါတယ္။
ဘြဲ႕မရပဲ ေက်ာင္းထြက္လုိက္ရေတာ့ ေနစရာက ရြာေက်ာင္းပဲရွိေတာ့။ တပည့္ေတာ္ရြာျပန္လုိက္ရပါတယ္။
ရြာေရာက္မွ ကုိယ့္ရြာ ကုိယ့္ကေလးမ်ား ဘာသာေရးအသိအျမင္လုိအပ္ေနေသးတာေတြ႕ရေတာ့..
ကူညီခ်င္စိတ္ေတြေပါက္လာတယ္ဘုရားး။

ဒါနဲ႕ အခုေတာ့ ဓမၼစကူးသင္တန္းဖြင့္ျပီး ဆရာျဖစ္ပုိ႔ခ်ေပးေနတယ္ဆုိေတာ့..၊
ရြာက ကေလး လူၾကီးအတြက္ ကုိယ္တတ္ႏုိင္တ့ဲ ဘက္ကေန ေပးဆပ္ဦးမယ္ဆုိျပီးေပါ့ဘုရားး၊
သူ႕စကားကုိသာနားေထာင္ေနမိသည္။
မန္းတကၠသုိလ္က သင္ေပးလုိက္တ့ဲ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ မျပီးဆုံးေသးတ့ဲ ..အသိေလးနဲ႕ေပါင္းျပီးေတာ
့.ကူညီရတာေပါ့ဘုရား..၊
သူ႕စကားေၾကာင့္ ေငးသြားသည္။
တတိယႏွစ္ တူးေဒါင္းရဲ႕ ျမင့္ျမတ္တ့ဲ ႏွလုံးသားကုိျမင္ေယာင္လာသည္။
ျပီးေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ရွက္လာသလုိခံစားမိသည္။
ရင္တြင္းက သူကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ဦးညြတ္မိသည္။

မန္းေတာင္ေတာ္ထိပ္သုိ႕ေရာက္ခ့ဲျပီ။
ဟုိး အေ၀းလွမ္းၾကည့္လဲလွသည္။
အနီးအနား၀န္းက်င္တြင္လဲ စိမ္းစုိေနသည္။
ေနညိဳခ်ိန္ မုိ႕ အလွပုိသည္။

ကဲ ဦးဇင္းျပန္ဆင္းရေအာင္ဘုရားး၊ ခရီးဆက္စရာရွိေသးလုိ႕ပါ။
ေအာ္..၊ တင္ပ..၊ အျပန္ခရီးတြင္ ကုိယ္သည္ နားေထာင္သူသက္သက္အျဖင့္ျဖင့္ ..၊
ျပီးေတာ့ သူေျပာသမွ်သည္ လက္ေတြ႕က်သည္။
အႏွစ္သာရပါသည္။ ဘြဲ႕ထူး၊ ဂုဏ္ထူးေတြမပါ။
ေတာရြာက ကေလးမ်ားအေၾကာင္းသာျပည့္လႊမ္းေနသည္။
ျခေသၤ့ၾကီးႏွစ္ေကာင္သုိ႕ေရာက္ခ့ဲျပီ။

ဦးဇင္းတုိ႕လုိ ျပည္ပဘြဲ႕ရေတြ အမ်ားၾကီးလုိေနပါတယ္ဘုရားး.၊
ေနာက္ေတာ့ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ဘုရား။
တပည့္ေတာ္သြားစရာရွိေသးလုိ႕ပါဘုရားး၊
ကားနဲ႕ၾကြပါလား ဦးဇင္း..၊
ရပါတယ္ဘုရားး..၊ 
တပည့္ေတာ္တည္းတ့ဲ ေက်ာင္းက အနီးေလးပါဘုရား..။
......................................
ကုိယ္က လုိင္းကားေလးေပၚတက္လုိက္သည္။
သူကား လြယ္အိပ္ကုိလြယ္လ်က္က လက္တစ္ဘက္တြင္ ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္ျဖင့္ ။
ထုိကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္ထဲတြင္ ရြာက ကေလးမ်ားအတြက္ ခဲတံမ်ားႏွင့္ ဗလာစာအုပ္မ်ားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ အင္ ၾကင္း ၾကာ အုံ။ ၁၂၂၁ ခုကုိဆုိလုိသည္။
တူးေဒါင္း။ စာေမးပြဲ(၂)ႏွစ္ က်ကုိုဆုိလုိသည္။