Pages

Showing posts with label အျဖဴေရာင္တုိင္းျပည္. Show all posts
Showing posts with label အျဖဴေရာင္တုိင္းျပည္. Show all posts

Sunday, September 28, 2014

လကၤာေျမ


၁။ တံျမက္စည္းလွည္းရမယ္။
၂။ ဘုရားေန႕စဥ္၀တ္တက္ရမည္။
၃။ ဆြမ္းစားအပင့္အဖိတ္ရွိက လုိက္ရမည္။

ဆုိေသာ စည္းကမ္းသုံးခ်က္ျဖင့္ လကၤာေျမက ဆင္ဟာလီေက်ာင္းတြင္ ေနထုိင္ခြင့္ရသည္။

တံျမက္စည္းလွည္းရမည္ ဟူေသာ စည္းကမ္းသည္ပင္ သူ႕အရပ္သူ႕ေဒသႏွင့္မုိ႕ ခက္ေသးသည္။
ဘုရုေမ အရွင္ကုိ တံျမက္စည္းမလွည္းပါနဲ႕။ အမႈိက္ပဲက်ဳးံပါလုိ႕ ဆရာေတာ္က ေျပာပါတယ္..
ဘာလုိလဲ ထပ္ျပီးေမးမိေတာ့..၊
အရွင္ဘုရားလွည္းတာက ၾကက္ယက္သလုိပဲလုိ႕ ဆရာေတာ္ကေျပာတယ္။

ေနာက္ေတာ့ သူတုိ႕တံျမက္စည္းလွည္းတာကုိ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့ ဟုတ္ေပသားပဲလို႕ သိလုိက္ရသည္။
သူ႕တုိ႕တံျမက္စည္းသည္ ျမန္မာတံျမက္စည္းလုိ အလုံးၾကီးမဟုတ္၊ တံျမက္ဆံမ်ားကုိ ယပ္ေတာင္ က့ဲသုိ႕
ျဖန္႕ထားသည္။

လွည္းေသာ အခါတြင္လည္း လွည္းက်င္းျပီးသားဘက္တြင္ လူမေနရ။ အမႈိက္မ်ားကုိ သဲျပင္ အေပၚမွ ခပ္ရွပ္ရွပ္ဆြဲယူလုိက္ျခင္းသာပါ။ လွည္းက်င္းျပီးသား ဘက္တြင္လဲ အုန္းလက္ပမာ ျပန္႕ျပဴးက်န္ရစ္သည္။ သဲမ်ားပါမလာပဲ အမႈိက္သည္သာ ပါလာသည္။

မိမိကားသူတုိ႕လုိ မဟုတ္ အမႈိက္ေျပာင္ျပီးေရာဆုိသလုိမ်ိဳးျဖင့္ ျမန္မာလုိ လွည္းက်င္းလုိက္ေတာ့သဲေတြ 
ပါသည္။ သဲျပင္တြင္ ေကာက္ေၾကာင္းၾကီးမ်ား အထင္သားရွိသည္။
ၾကက္ယက္သလုိမို႕ အမႈိက္မလွည္းရတ့ဲ။
ေနာက္ေတာ့ ေျဖးေျဖးခ်င္းတတ္ေျမာက္သြားပါသည္။
ၾကက္ယက္ထားသလုိၾကီး မျဖစ္ေတာ့ပါ။

၂။ ဘုရား၀တ္တက္လုိက္ရမည္။
လကၤာေျမက ဘုရား၀တ္တတ္ျခင္းသည္ ၾကည္ႏူးစရာအေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။
ေက်ာင္းအနီးအနားက ဒကာ ဒကာမမ်ားလာၾကသည္။
တတ္ႏုိင္သည့္ပန္းမ်ားကုိ တစ္ပြင့္ တစ္ခုိင္ျဖစ္ေစ ယူလာၾကသည္။
ပန္းတင္ခုံတြင္ စုံထားၾကသည္။

ဘုရား၀တ္တက္ရန္နီးလာေသာအခါ အျဖဴမ်ားသည္ အျဖဴတစ္စု၊ အနီမ်ားသည္ အနီတစ္စု၊ အ၀ါ အျပာ အစိမ္းစသည္ ပန္းေရာင္စုံတုိ႕သည္ တစ္ကန္႕စီသာရွိၾကသည္။
ေရြးခ်ယ္ထားျပီးေသာ ပန္းမ်ားကုိ ပန္းကန္ငယ္မ်ားတြင္ ထည့္ၾကသည္။
ထုိ႕ေနာက္ ဘုရား၀တ္တက္လာသူ ကေလးလူၾကီးမက်န္ ပန္းတင္ခုံမွ ပန္းမ်ားကုိ လက္ဆင့္ကမ္းျပီး ဘုရားရွင္ဆီသယ္ေဆာင္ပူေဇာ္ၾကသည္။
ဘုရား၀တ္တက္ျပီးလ်င္ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဦးခ်ပူေဇာ္ၾကသည္။
ျမန္မာမ်ားလုိ ဘုန္းအားလုံးကုိ တစ္ၾကိမ္တည္းျဖင့္ ဦးခ် ၀တ္ျပဳလုိက္သည္ မဟုတ္ တစ္ပါးလ်င္ ဦးသုံးၾကိမ္ႏႈံးျဖင့္ သံဃာအားလုံးစုံေအာင္ ဦးခ်၀တ္ျပဳသည္။

ထူးျခားသည္ကားတင္ပလႅင္ေခြျပီး ထုိင္ေနရသည္ မဟုတ္ မတ္တတ္ရပ္ျပီး အပူေဇာ္ခံရသည္။
ပရိတ္သတ္မ်ားလ်င္ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာတတ္သည္။
“အာယု ဘ၀ံ” ဟု ဆုေပးရသည္။
အသက္ရွည္ပါေစ...တ့ဲ။

၃။ ဆြမ္းစားအပင့္အဖိတ္ရွိကလုိက္ရမည္။
လကၤာကၽြန္းသည္ အေသာကမင္းၾကီး လက္ထက္ကစလုိ႕ ဗုဒၶသာသနာထြန္းလင္းလာခ့ဲသည္။
ယေန႕အခ်ိန္တုိင္ေအာင္လည္း ကမၻာအရပ္ရပ္မွ ဗုဒၶသာသနာျမတ္နုိးသူ တုိ႕လာေရာက္ေလ့ လာသင္ယူေနၾကသည္။

ေခတ္သစ္နည္းမ်ားျဖင့္ စနစ္တက်ပို႕ခ်သင္ၾကားေလ့လာေနၾကသည့္ ကမၻာသိတကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားလည္း အမ်ားအျပားပင္ရွိသည္။
တုိင္းသူျပည္သားမ်ားကလည္း ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိၾကည္ညိဳသည့္အေလ်ာက္ ဆြမ္း၊ ကြမ္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး မလစ္ဟင္းရေအာင္ လွဴဒါန္းေနၾကသည္။

ရုံးလုပ္သားမ်ားအျပားရွိေသာ တုိင္းျပည္မုိ႕ စေန၊ တနဂၤေႏြေန႕တုိင္း ဆြမ္းစားၾကြရသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ား ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေနေသာအခါ အိမ္သူအိမ္သားအားလုံးသည္ မိမိႏုိင္ရာ ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္း စသည္မ်ားျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ လွဴဒါန္းကုသုိလ္ယူေနၾကသည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ဆရာေတာ္ၾကီးက ဆြမ္းအႏုေမာဒနာအေနအားျဖင့္ တရားအေဟာခုိင္းေလ့ရွိသည္။
ေဟာခါစမုိ႕ ျမန္မာနည္း၊ ျမန္မာဟန္အတုိင္း သီလေပးသည္။
ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေသာအခါ “ဘုရုေမတုိ႕ သီလေပးတာကလဲ ေငါက္သလုိပဲေနာ္”တ့ဲ။

ျမန္မာဟန္အတုိင္း ဂရု၊ လဟု ပီပီရြတ္ဆုိမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
အေတြ႕အၾကဳံမ်ားလာေသာအခါ ေငါက္သလုိမျဖစ္ေတာ့ပါ။

အခုတုိင္ ေတြးမိတုိင္း ၾကည္ႏူးရသည္။
အခြင့္အခါ သင့္ရင္ျဖင့္ ျပန္လာခ်င္ပါေသးတယ္ လကၤာရယ္။

Saturday, January 14, 2012

၀ိသုဒၶိမဂၢ- ေရွးဦးေထရ၀ါဒ အ႒ကထာ

 ၀ိသုဒၶိမဂၢက်မ္းျမတ္ကုိ သံဃအလည္ မေထရ္ၾကီးမ်ားအထံ ေပးအပ္ေနစဥ္

ေထရ၀ါဒ အ႒ကထာက်မ္းျပဳ မေထရ္ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသသည္ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ အက်ယ္ဖြင့္ ဆုိေရး သား ေတာ္မူခ့ဲသည္၊ ေရးသားခ့ဲေသာ အဖြင့္က်မ္းမ်ားစြာတုိ႕တြင္ ၀ိသုဒၶိမဂၢက်မ္းသည္ လက္ရာ အေျမာက္ ဆုံး ျဖစ္သည္၊ ၀ိသုဒၶိမဂၢ တစ္က်မ္းတည္းျဖင့္ပင္ သီရိလကၤာသုိ႕ ေရာက္လာေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားၾကီး ဗုဒၶေဃာသ ကုိ ဗုဒၶမတၱညဴ အျဖစ္လက္ခံေတာ္မူၾကသည္၊

၀ိသုဒၶိမဂၢက်မ္းသည္ ၀ိပႆနာလမ္းစဥ္ကုိ ရွင္းရွင္း လင္းလင္းဖြင့္ျပသည့္ က်မ္းျမတ္ မဟာတစ္ ဆူျဖစ္ သည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ အပါအ၀င္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွရွိ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ပညာရွင္မ်ားသည္ အက်င့္လမ္း စဥ္ ၀ိပႆနာနည္းႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ၀ိသုဒၶိမဂၢကုိ ကုိးကားေရး သားေျပာဆုိၾက ရသည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနႏွင့္ ယင္း၀ိသုဒၶိမဂၢက်မ္းကုိ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ ဦးေဖေမာင္တင္က အဂၤလိပ္ ဘာသာသုိ႕ ျပန္ဆုိသည္၊ Pali Text Society က ျမန္မာ ပညာရွင္ၾကီး ျပန္ဆုိသည့္ က်မ္းကုိ ထုတ္ေ၀ခ့ဲသည္၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ပထမဆုံး ပုံႏွိပ္မူ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိင္ႏုိင္ပါသည္၊

ထုိ႕အျပင္ အေဖ်ာက္ဆရာေတာ္ အရွင္နႏၵမာလာႏွင့္ မဟာစည္ဆရာေတာ္တုိ႕ကလည္း ျမန္မာဘာသာျဖင့္ အက်ယ္ေရးသားဖြင့္ဆုိ ေတာ္မူၾကသည္၊ ေခတ္သစ္ ၀ိပႆနာ နည္းျပတုိ႕၏ ေရွ႕သြားဦးေဆာင္ တစ္ဆူ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ မဟာစည္ ဆရာေတာ္၏ ၀ိသုဒၶိမဂၢက်မ္းကုိ ျမန္မာျပန္ႏွင့္ ရွိေသာ က်မ္းမ်ားတြင္ အေကာင္းဆုံး ဟု ဆုံးျဖတ္ေတာ္မူၾက သည္၊

ယခင္သိထားေသာ အစဥ္အလာမ်ားႏွင့္ မတူထူးျခားခ်က္မွာ ဤက်မ္းျမတ္ ၀ိသုဒၶိမဂၢကုိ ေရးသားရန္ က်မ္းျပဳ အရွင္ဗုဒၶေဃာသေတာင္းပန္ရသည္ မဟုတ္ပဲ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ သားရဟန္းေတာ္မ်ားက သာ ေတာင္းပန္ၾကသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက ယူဆၾကသည္၊ ေတာင္းပန္ရျခင္း အေၾကာင္းမ်ားစြာတုိ႕တြင္ ထူးျခားေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါ၀င္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္၊ ထုိအေၾကာင္းမွာ မဟာ၀ိဟာရ၀ါသီ ဂုိဏ္းသားတုိ႕ႏွင့္ မတူ ထူးျခားေသာ အဘယဂီရိ ဂိုဏ္းသားမ်ား၏ ေပထက္ အကၡရာတင္ ပိဋကတ္ မ်ားကုိ သာမက သကၠတ ဘာသာျပန္ က်မ္းမ်ားကုိ သင္ယူေလ့က်က္၊ ထုိ႕ေနာက္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ သကၠတ ဘာသာျဖင့္ ေရးသားဖြင့္ဆုိေနျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆုိၾကသည္၊

အဘယဂိရိဂုိဏ္းသားမ်ားသည္ သကၠတ ဘာသာႏွင့္ ရွိေနေသာ ဓမၼရုစိ၊ မဟာယာနဂုိဏ္း၏ က်မ္းစာမ်ားကုိ သင္ယူၾကသည္၊ ေနာက္ေနာက္ေသာ သူမ်ားကလဲ အသစ္ျဖစ္ေသာ မဟာယာနအယူအဆမ်ားကုိ လုိက္ပါ သင္ ယူလုိၾကျပန္သည္၊ ထုိသုိ႕သင္ယူျခင္း အားျဖင့္ အဘယဂိရိဂုိဏ္းသားတုိ႕၏ အယူ၀ါဒမ်ား တုိင္းတစ္ပါး သုိ႕ ျပန္ႏွ႕ံရန္လြယ္ကူျပန္ သည္၊

သီရိလကၤာတြင္ တည္ရွိေနျပီျဖစ္ေသာ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္မ်ားကုိ အယူ၀ါဒ တစ္ပါးမဖက္ အက်ယ္ဖြင့္ ဆုိေရး သားရန္လုိလားေနခ်ိန္ျဖစ္သည္၊ ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေရးသားဖြင့္ဆုိလုိက္ျခင္းအားျဖင့္ အျခားသူမ်ား လဲနားလည္ ႏုိင္ျပီး တုိင္းတစ္ပါးသုိ႕ ျပန္႕ႏွံ႕ရန္လြယ္ကူသည္၊ ထုိသုိ႕ဖြင့္ရန္ေရးသားရန္ ျပည့္စုံသည့္ ရဟန္းေတာ္မွာ ဗုဒၶေဃာသ မေထရ္သာ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသား မေထရ္မ်ားက ၀ိသုဒၶိမဂၢ က်မ္းကုိ ေရးသားရန္ ေတာင္းပန္ၾကသည္။

ဗုဒၶေဃာသမေထရ္ျမတ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဖြားရာေဒသမွာ ေဆြးေႏြးဖြယ္ျဖစ္ေနေသးေသာ္လည္း အမ်ားစု ယူဆ သည့္ အခ်က္မွာ မဟာေဗာဓိတစ္၀ုိက္၊ ဂယာ၀န္းက်င္ရွိ ပုဏ္ဏားရြာတြင္ ဖြားျမင္ေၾကာင္း ယူဆၾက သည္၊ ထုိအရပ္မွာပင္ ေရ၀တ မေထရ္ၾကီး၏ လမ္းညႊန္ခ်က္ျဖင့္ ရဟန္းျဖစ္ေတာ္မူခ့ဲသည္၊ ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ သင္ယူ သည္၊ ထုိ႕ေနာက္တြင္ ယင္းေဒသရွိ ေက်ာင္းတုိက္၌ပင္ေနလွ်က္ အ႒သာလိနီက်မ္းႏွင့္ ဉာေဏာဒယက်မ္း တုိ႕ကုိ စီရင္သည္၊

ထုိက်မ္းတုိ႕ကုိ ေရးသားစဥ္ေနထုိင္ေသာ ေက်ာင္းတုိက္မွာ မဟာေဗာဓိေက်ာင္း တုိက္ျဖစ္သည္၊ အဆုိ ပါ ေက်ာင္းတုိက္ကုိ လွဴဒါန္းသူမွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသား မင္းတစ္ပါး ျဖစ္ေနျခင္း ပင္ျဖစ္သည္၊ သိရီေမဃ၀နမင္း ( ၃၀၄- ၃၂၂)  တည္ေထာင္ခ့ဲေသာ မဟာေဗာဓိေက်ာင္းတုိက္သည္ မဟာ၀ိဟာရ၀ါသီ ဂုိဏ္းသားမ်ား အဆက္ေက်ာင္းတုိက္ ၾကီးပင္ျဖစ္သည္၊ ထုိစဥ္က ထင္ရွားေနေသာ မဟာယာနေက်ာင္း တုိက္ၾကီးမ်ားျဖစ္သည့္ ၀ိကရမသီလာ၊ နာလႏၵာ၊ ဥဒႏၵပူရီေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမ်ားနည္းတူ မဟာေဗာဓိေက်ာင္း တုိက္မွာလဲ ေထရ၀ါဒ အယူအဆမ်ားကုိ သင္ယူရာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ၾကီးပင္ျဖစ္သည္၊

ဆရာသမားမ်ား၏ ယုံၾကည့္အားကုိးမႈခံရေသာ ဗုဒၶေဃာသမေထရ္ျမတ္သည္ ဘုရားရွင္၏ပါဠိေတာ္မ်ားကုိ အက်ယ္ဖြင့္ ဆုိေရးသားလုိျပန္သည္၊ ထုိအခ်က္ကုိ ျဖည့္ေပးႏုိင္သည့္ အခ်က္မွာ ပါဠိေတာ္အစုံႏွင့္ အာစရိယ၀ါဒ အစုံရႏုိင္ေသာ သီရိလကၤာသုိ႕ သြားေရာက္ေရးသားမွ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိ မိန္႕ၾကားျခင့္ခံ ရေပမည္၊ ဤသုိ႕ျဖင့္ လကၤာကၽြန္းသုိ႕ ၾကြလာခ့ဲေပသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္သည္၊

ျမန္မာႏုိင္ငံသာသနာေတာ္တြင္ ဗုဒၶေဃာမေထရ္ျမတ္ကုိ ဒုတိယဘုရား အရာထားလွ်က္ ၾကည္ညိဳၾကသည္၊
“ဗုဒ္စ၊ ဗုဒ္လယ္၊ ဗုဒ္ဆုံး” ဟုဆုိရုိးျပဳၾကသည္၊ ဗုဒ္စဆုိသည္မွာ ဘုရားရွင္ကုိ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတုိ႕ျဖင့္ ထုံးမႊမ္းထားေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံ သာသနာေတာ္ကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ သေဘာကုိဆုိ လုိသည္၊ ဗုဒ္လယ္ ဆုိသည္မွာ ပါဠိပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ အက်ယ္ဖြင့္ဆုိေရးသားသည့္ ဗုဒၶေဃာသမေထရ္ျမတ္ ကုိ ဆုိလုိသည္၊

ထူးထူးျခားျခား “ဗုဒ္ဆုံး” ဆုိသည္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသား၊ အင္း၀ေခတ္၊ ငယ္မည္ ေမာင္ပုတ္( ေမာင္ဗုဓ္) ရဟန္းဘြဲ႕ေတာ္၊ ဇမၺဳဓဇမေထရ္၊ ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ပင္ျဖစ္သည္၊ ဆရာေတာ္သည္ ေရွးမေထရ္ျမတ္ မ်ားေရးသားေတာ္မူခ့ဲသည့္ အ႒ကထာမ်ားကုိ နိႆယ်( ပါဠိတစ္ခ်က္၊ အနက္တစ္တန္) ေရးသားေတာ္မူ သည္၊ ေခတ္ျပိဳင္ ျမန္မာ ရဟန္းပညာရွိ အလယ္တြင္ စာတင္က်န္ရစ္ေအာင္ သိကၡာ၊ သမာဓိ၊ စာဉာဏ္ၾကီးေသာ မေထရ္ျမတ္ၾကီး တစ္ပါးပင္ျဖစ္သည္၊

 ေထရ၀ါဒအ႒ကထာက်မ္းျပဳအရွင္ျမတ္မ်ားေပၚထြန္းရာ ကိဥၥိပူရျမိဳ႕

ဗုဒၶေဃာသမေထရ္ျမတ္ေနာက္တြင္ ေပၚထြန္းလာေသာ အ႒ကထာဆရာ၊ ဋီကာဆရာ အမ်ားစုသည္ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္း၊ တမီးနာဒူးျပည္နယ္၊ ကဥၥီပူရ( kanchipuram) ျမိဳ႕သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ သမုိင္း မွတ္တမ္းမ်ားတြင္ ကြန္ဂ်ီဗာရန္( conjeevaram) အျဖစ္လဲ ထင္ရွားသည္၊ ပလႅ၀မင္းမ်ား စုိးစံရာ မင္းေနျပည္ျဖစ္ခ့ဲဖူးသည္၊ ေရႊျမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္လဲေခၚေ၀ၚၾကေသးသည္။ 


Friday, January 13, 2012

ေရွဦး ဗုဒၶတကၠသုိလ္ၾကီးမ်ား


အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကတည္းကပင္ ဘာသာေရး၊ ပညာေရး၊ ဒႆနဆုိင္ရာအေတြး အေခၚမ်ားျဖင့္ မႈံးျခယ္ထားေသာ ႏုိင္ငံၾကီးျဖစ္သည္၊ ကမၻာ့ဘာသာၾကီးမ်ားအျဖစ္ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဂ်ိန္းဘာသာႏွင့္ ဆစ္ခ္ဘာသာတုိ႕မွာထင္ရွားသည္၊ ပညာေရးအေနအားျဖင့္ ေရွးဦး တကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားေပၚ ထြန္းရာေဒသၾကီးျဖစ္သည္၊ 

 The ancient taxila area, its borderlands

အေတြးအေခၚဒႆနဆုိင္ရာ အေနႏွင့္ မူမ်ားျပားလွသည္၊ ဟိႏၵဴဒႆန၊ ဗုဒၶဒႆန၊ ဂ်ိန္းဒႆန၊ ဆစ္ဒႆန၊ ေယာဂဒႆန၊ ဂႏၶီဒႆန၊ ကရိရွနမူရတိဒႆနစသည္ျဖင့္ ယေန႕တုိင္ေအာင္ပင္ အေရွ႕အေနာက္ကမၻာမ်ားက ေလးစားရေသာ အေတြး အေခၚအယူအဆမ်ားထြက္ေပၚလွ်က္ရွိသည္၊

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ေစာဆုံးတကၠသုိလ္ၾကီးဟုဆုိႏုိင္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသည္ ဇာတကမ်ားတြင္တကၠသီလာ သည္ထင္ရွားသည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္၀ွန္းကမင္းညီမင္းသားတုိ႕သည္ တကၠသီလာ သုိ႕ သြားေရာက္ျပီး မင္းတုိ႕ တတ္အပ္ေသာ ပညာရပ္မ်ားကုိ သင္ယူၾကရသည္၊ ယခင္ကအိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ပါရွိျပီး ယေန႕ေခတ္ ပါကစၥတန္တြင္ရွိေနေသာ တကၠသီလာ( taxila) သည္ UNESCO အထိမ္းသိမ္းခံ ကမၻာ့ အေမြ အႏွစ္ျဖစ္သည္၊

တကၠသီလာသည္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာဆုိင္ရာ အထင္ကရေနရာၾကီးျဖစ္သည္၊ စာေပမ်ားတြင္ ဂႏၶာရတုိင္း၊ တကၠသီလာ အျဖစ္ေဖာ္ျပၾကသည္၊ တရုတ္ခရီးသြားျဖစ္ေသာ ဖာယီယန္(Fa-Hien)ႏွင့္ ဟူယင္ဆန္( Hieun- Tsang) တုိ႕ေရာက္ရွိလာျပီး သူတို႕ခရီးသြားမွတ္တမ္းတြင္ မွတ္တမ္းတင္ ထားၾက သည္၊ ထုိ႕အျပင္ နာလႏၵာ တကၠသုိလ္ ၾကီးမွာလဲ အိႏၵိယႏုိင္ငံေရွးေဟာင္း ပညာဆည္းပူးရာ ဌာနၾကီးျဖစ္သည္၊ နာလႏၵာသည္ ယေန႕တုိင္ေအာင္ပင္ ကမၻာအရပ္ရပ္မွ ပညာလာေရာက္သင္ ယူေနၾကေသာ ပညာရွင္၊ ပညာ သင္မ်ားႏွင့္ စည္ကားေနသည္၊

၀ိကရမသီလာ၊ ဥဒႏၱပူရီတုိ႕မွာလဲ ထင္ရွားေသာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားျဖစ္ခ့ဲၾကသည္၊ အထက္ပါေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ အေတြးအေခၚမ်ား၊ ဟိႏၵဴဘာသာ ဆုိင္ရာ အေတြး အေခၚမ်ား ေပၚထြက္ရာ ၀ိဟာရၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ အသဂၤ၊ ၀သုဗႏၶဳ၊ နာဂဇုနဟူေသာ မဟာယာနေက်ာင္း ေတာ္သားၾကီးမ်ားသည္ ဆုိပါတကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ နီးစပ္ခ့ဲၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္၊ 

 The great Nalanda University, India

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသုိလ္၊ ရန္ကုန္သာသနာ့တကၠသုိလ္၊ သီတဂူကမၻာ့ ဗုဒၶတကၠသုိလ္၊ ေထရ၀ါဒတကၠသုိလ္စသည္ျဖင့္ ပညာသင္ယူရာဌာနၾကီးမ်ားကုိ တကၠသုိလ္ဟုေခၚသည္၊ ဂႏၶာရတုိင္းရွိ တကၠသီလာ ပညာသင္ယူရာဌာနၾကီးကုိ အေလးျပဳေခၚထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္၊

အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ျပည္နယ္ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ခုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ကမၻာ့ လူဦးေရ ဒုတိယအမ်ား ဆုံး ႏုိင္ငံၾကီးျဖစ္ကာ ရာသီဥတုစုံျပီး မယုံႏုိင္ေလာက္ ကုိးကြယ္မႈမ်ားျပားေသာ ႏုိင္ငံၾကီးျဖစ္ သည္၊ ေရွးေဟာင္း သမုိင္းမ်ားတြင္ အဓိက လူမ်ိဳးစုၾကီးႏွစ္စုကုိ ေဖာ္ျပေလ့ရွိသည္၊ ယင္းလူမ်ိဳးႏွစ္စုမွာ အာရယန္ႏွင့္ ျဒာဗီဒီယန္တုိ႕ျဖစ္သည္၊ 

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ေတာင္ပုိင္း အက်ဆုံးျပည္သည္ တမီးနာဒူးျပည္နယ္ျဖစ္ျပီး ျဒာဗီဒီယန္တုိ႕၏ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာ၊ စာေပ၊ အႏုသုခုမ ထြန္းကားရာ ေဒသၾကီးျဖစ္သည္၊ ေရွးယခင္ကတည္းကပင္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ နီးစပ္ေသာ ေဒသၾကီးျဖစ္ခ့ဲသည္၊ ေမာရိယအင္ပါယာ အေသာမင္းတရား၏ သားေတာ္မဟိႏၵႏွင့္ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာ ေထရီ တုိ႕သည္ တမီးနာဒူးျပည္ႏွင့္ ကပ္လွ်က္ရွိေသာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ ၾကြေရာက္ ခဲ့ၾကသည္၊ တတိယ သဂၤါယနာ အျပီးတြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းသုိ႕ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ ေရာက္ရွိ လာေတာ့သည္၊

တတိယ သဂၤါယနာတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားစစ္ေဆးအတည္ျပဳထားေသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားသည္ မဟိႏၵမေထရ္ ျမတ္ႏွင့္ အတူ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ( သီဟဠဒီပ) သုိ႕ ေရာက္လာသည္၊ ပိဋကတ္ေတာ္ အစုံသည္ ထုိစဥ္ကတည္း ကပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္းႏွင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတုိ႕တြင္ အခုိင္အမာတည္ရွိေနျပီျဖစ္ သည္၊ 

မဟာယာန ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားကုိသာမက ေထရ၀ါဒႏုိင္ငံမ်ားသုိ႕ပါ ေရာက္ရွိလာေသာ ခရီးသည္မွာ ဖာဟီယန္ ျဖစ္သည္၊ မဇၥ်ိမေဒသတြင္ လွည့္လည္ရင္း ပိဋကတ္မ်ားေရးကူးသည္၊ သုိ႕ေသာ္ မဇၥ်ိမေဒသတြင္ ရွာမေတြ႕ခ့ဲ၊ မိမိတုိင္းျပည္ တရုတ္ႏုိင္ငံတြင္ နာမည္မွ် မၾကားဖူးေသးေသာ ဒီဃနိကာယ္၊ သံယုတၱနိကာယ္ႏွင့္ အခ်ိဳ႕ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ေရးကူးႏုိင္ခ့ဲသည္၊

အေသာမင္းတရားၾကီးႏွင့္ သားေတာ္ သမီးေတာ္တုိ႕သည္ ျမတ္ဘုရား သာသနာေတာ္အတြက္ ပါဠိပိဋကတ္ ေတာ္မ်ားကုိ အျပည့္ အစုံထိမ္းသိမ္းႏုိင္ခ့ဲၾကသည္၊ တတိယ သဂၤါယတနာတြင္ ေျမာက္ပုိင္းသုိ႕ ခြဲထြက္ သြား ခ့ဲေသာ သံဃာအမ်ားစုသည္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကုိ ျပဳျပင္ေရးသားၾကသည္၊ သံဃာအေရ အတြက္မ်ားျပားစြာျဖင့္ ကက္ရွမီးယား သဂၤါယနာကုိ တင္ခ့ဲၾကသည္၊

ထုိသဂၤါယနာသည္ ဘီ စီ တစ္ရာစု ၀န္းက်င္ဟုပညာရွင္မ်ား အဆုိျပဳၾကသည္၊ ကနိရွကမင္းႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္း ဘုရင္ အဆက္ဆက္တုိ႕သည္ ေျမာက္ပုိင္း ဗုဒၶဘာသာကုိ အားေပးၾကသည္၊ တကၠသုိလ္ၾကီးမ်ား ထူေထာင္ကာ ပညာရွင္မ်ားကုိ အားေပးခ့ဲၾကသည္၊ ပညာရွင္မ်ားကလဲ အဖြင့္က်မ္းၾကီး မ်ားေရးသားခ့ဲၾက၏၊ အသဂၤ၊ ၀သုဗႏၵဳ၊ နာဂဇုနစေသာသူမ်ားသည္ ေျမာက္ပုိင္းဗုဒၶဘာသာ၏ အ႒ကထာဆရာ ၾကီးမ်ားအျဖစ္ ထင္ရွားသည္၊

ထုိအခ်ိန္အထိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ ေရာက္ရွိသြားေသာ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္တုိ႕ကုိ အက်ယ္ဖြင့္ ဆုိ ေရးသား သည့္ အဖြင့္ အ႒ကထာက်မ္းမ်ား အေၾကာင္း အေထာက္အထားက်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ မေတြ႕ရေသးပါ၊ ထုိအခ်ိန္တြင္ အသဂၤ၊ ၀သုဗႏၵဳတုိ႕ႏွင့္ ဂုဏ္ရည္တူ ေထရ၀ါဒ အ႒ကထာဆရာ တစ္ဦး ေပၚထြန္းလာသည္၊

အိႏၵိယႏုိင္ငံ အလယ္ပုိင္းသား အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသပင္ျဖစ္သည္၊ သမႏၱပါသာဒိကာ၊ သုမဂၤလ၀ိလာသိနီ၊ ပပဥၥသူဒနီ၊ သာရတၳပကာသနီ၊ မေနာရထပူရဏီ၊ အ႒သာလိနီ၊ သေမၼာဟ၀ိေနာဒနီ၊ ပဥၥပကရဏအ႒ကထာ၊ ကခၤါ၀ိတရဏီ၊ ဓမၼပဒအ႒ကထာ၊ ပရမတၳေဇာတိကာႏွင့္ ဇာတကတၳ႒ကထာ တုိ႕ျဖစ္သည္၊  ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ အ႒ကထာဖြင့္ဆုိခ့ဲသည္၊ 

 Religious ruin of Sri Lanka

ထုိက်မ္းမ်ားတြင္ မဟာယာန၏ အဆုိ အမိန္႕ကုိ တစ္စုိးတစ္စိမွ် မေတြ႕ျမင္ရဟု သုံးသပ္ၾကသည္၊ သုိ႕ေသာ္ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ မေရာက္မီ ကတည္းကပင္ မဟိႏၵမေထရ္ျမတ္ႏွင့္ ေဒ၀ါနံ ပိယတိႆတုိ႕ ထူေထာင္ခ့ဲေသာ မဟာ၀ိဟာရ၀ါသီဂုိဏ္းသားတုိ႕၏ ေထရ၀ါဒ အေတြးအေခၚမ်ားကုိ မႏွစ္ သက္ေသာ မဟာယာနသုိ႕ယိမ္းသည့္ အယူအဆမ်ားကုိ ႏွစ္သက္ဟန္ရွိသည့္ အဘယဂီရိဂုိဏ္းသား မ်ားေပၚထြန္းေနျပီ ျဖစ္သည္၊

မည္သုိ႕ပင္ျဖစ္ေစကာမူ မဟာ၀ိဟာရ၀ါသီေက်ာင္းတုိက္၊ အဘယဂီရိေက်ာင္းတုိက္တုိ႕သည္ ေထရ၀ါဒ သာသနာေတာ္၏ အထင္ကရတကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားျဖစ္ခ့ဲၾကသည္ကား ေသခ်ာလွေပသည္။ နာလႏၵာ တကၠသုိလ္၊ ၀ိကရမသီလာတကၠသုိလ္၊ ဥဒႏၱပူရီတကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားထက္ သက္တန္းပုိရွည္သည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္းသား အမ်ားစုသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ ကူးျပီး ေထရ၀ါဒ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား ကုိ ေလ့လာၾကရသည္။ 


Monday, December 19, 2011

သီဟုိဠ္ႏွင့္ ျမန္မာ အပုိင္း ၂


၁၈၆၀ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ သီဟုိဠ္မွ သံတမန္အဖြဲ႕ေရာက္လာသည္၊ ျမန္မာဘုရင္ဘုိးေတာ္ဘုရား ကုိယ္တုိင္ ခရီးဦးၾကိဳဆုိခ့ဲသည္၊ မင္းဆရာ သံဃရာဇာမေထရ္ျမတ္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ဦးစီးျပီးသီဟုိဠ္သား သာမေဏမ်ားကုိ ဥပသမၸဒကံေဆာင္ေပးေတာ္မူခ့ဲသည္၊

ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ၾကြေရာက္ျပီး ဥပသမၸဒကံေဆာင္ရျခင္းသည္ သူ႕ကၽြန္ဘ၀ေရာက္ေနေသာ သီဟုိဠ္အတြက္ ခက္ခဲေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ အမရပူရတြင္ကံေဆာင္ျပန္လာေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားဦးေဆာင္ မႈျဖင့္ သီဟုိဠ္သားတုိ႕သည္ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႕၀င္ေရာက္ခြင့္ရၾကေတာ့သည္၊

ယေန႕သီရိလကၤာတြင္ ထင္ရွားေနေသာ အမရပူရဂုိဏ္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံဘုိးေတာ္ဘုရား၏ မင္းေနျပည္ကုိ အစြဲျပဳေခၚထားေသာ အမည္ျဖစ္သည္၊ သီရီလကၤာႏုိင္ငံတြင္ သံဃာဂုိဏ္း သုံးဂုိဏ္းရွိရာတြင္ အမရပူရႏွင့္ ရာမညဂုိဏ္းတုိ႕မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွျဖစ္သည္၊ စိရနိကာယ(ရွမ္းဂုိဏ္း) ကား ထုိင္းႏုိင္ငံမွျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္၊ သီဟုိဠ္နွင့္ ျမန္မာ၊ ျမန္မာႏွင့္ သီဟုိဠ္သည္ ေထရ၀ါဒသာသနာ အရွည္တည္တ့ံေရးအတြက္ တစ္လွည့္စီ အကူအညီအေထာက္အပံ႕ေပးခ့ဲၾကသည္ကုိ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ေတြ႕ရွိရပါသည္။

သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာတုိ႕သည္ တစ္ကမၻာလုံးရွိ ဗုဒၶဘာသာအတြက္ ေမ့မရႏုိင္ေသာ လုပ္ငန္းၾကီးတစ္ရပ္ ကုိ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾကသည္၊ ျမတ္စြာဘုရား သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရရွိေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္အနီးတြင္တည္ေဆာက္ထားေသာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္သည္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ မ်ားလက္ထဲ ေရာက္ရွိခ့ဲ ရျပီး၊ ယုိယြင္းပ်က္စီးေနသည္ကုိလည္း မျပဳျပင္ပဲထားခ့ဲၾကသည္၊

၁၈၇၅ ခုႏွစ္တြင္ ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ မင္းတုန္းမင္းတရားၾကီးသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံအစုိးရခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီးကုိ ျပဳျပင္မြမ္းမံမႈမ်ားျပဳလုပ္ခ့ဲသည္၊ သုိ႕ေသာ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အပုိင္းတြင္ ဟိႏၵဴတုိ႕၏ လက္ေအာက္တြင္သာ ထားရွိခ့ဲသည္၊ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရားမ်ားကုိ ေစတီေတာ္အတြင္း၌ ထားကာ ဟိႏၵဴဘုရား ေက်ာင္းအသြင္ဖန္တီးခ့ဲၾကသည္၊

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားလက္၀ယ္မရွိပဲ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးေအာက္တြင္ ျငိွဳးငယ္စြာတည္ရွိေနမႈကုိ လကၤာ သားၾကီး အနာဂါရိကဓမၼပါလေတြ႕ျမင္ရေသာအခါ အၾကီးအက်ယ္ ထိတ္လန္႕ခ့ဲရသည္၊ မိမိကုိယ္ တုိင္ျမင္ေနရေသာ အျဖစ္ကုိပင္ မယုံႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခ့ဲရသည္၊ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႏွင့္ ေဗာဓိပင္အေျခအေနတုိ႕ကုိ ကမၻာလုံးဆုိင္ရာ ဘာသာေရး အစည္းအေ၀း မ်ားတြင္ တင္ျပေဆြးေႏြးခ့ဲသည္၊ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားသုိ႕ သြားေရာက္ျပီး မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႏွင့္ မဟာေဗာဓိပင္တုိ႕၏ အေျခအေန ကုိတင္ျပျပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားပုိင္ဆုိင္ေရးအတြက္ၾကိဳးပမ္းခ့ဲသည္၊ 

ယေန႕ကမၻာတြင္ ၀င့္၀င့္ထည္ထည္ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္တုိ႕ ႏွလုံးသား၀ယ္ မဟာေဗာဓိေျမျမတ္ တည္ရွိေနေအာင္ ျမန္မာဘုရင္ မင္းတုန္းမင္း ၾကီးႏွင့္ သီဟုိဠ္သားၾကီး အနာဂါရိကတုိ႕၏ လုပ္ေဆာင္မႈမွာ မ်ားစြာအေရးပါေၾကာင္း သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားက သက္ေသခံလွ်က္ရွိသည္။

ယေန႕ေခတ္တြင္လည္း သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ တကၠသုိလ္ၾကီးမ်ားတြင္တက္ေရာက္ေနေသာ
ေက်ာင္းသားအမ်ားစုမွာ ျမန္မာသံဃာေတာ္မ်ားပင္ျဖစ္သည္၊ သုိ႕ျဖစ္၍ သီရိလကၤာႏွင့္ျမန္မာတုိ႕သည္ အနာဂတ္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အတြက္ ဓမၼညီအကုိမ်ားအျဖစ္ လက္တြဲေဆာင္ ရြက္ေနၾကဦးမည္ျဖစ္သည္၊
ေတြးမိတုိင္းပီတိျဖာရပါသည္။

ထုိ႕ထက္ပုိ၍ထူးျခားသည္မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးဦး၀ိနယာလကၤာရသည္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းတြင္ ျမန္မာေက်ာင္းတုိက္ (၅) တုိက္တည္ေထာင္ေတာ္မူခ့ဲသည္၊ ယေန႕အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာသံဃာအမ်ားဆုံးမီွခုိအားထားရာ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ရွိ၊ မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းတုိက္သည္လည္း တစ္တုိက္အပါအ၀င္ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၈၆ ခုႏွစ္တြင္ တည္ေထာင္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ ရတုအၾကိမ္ၾကိမ္ကုိ တည္ျငိမ္စြာျဖတ္သန္းခ့ဲျပီျဖစ္သည္၊

ေခတ္ပညာတတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားစြာကုိ လည္းေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ခ့ဲျပီျဖစ္သည္၊ ေခတ္ပညာသင္ၾကားေရးကုိ ဦးစီးဦးေဆာင္ျပဳခ့ဲေသာ ဆရာေတာ္ဦးအာဒိစၥ၀ံသလည္း သီတင္းသုံးေနထုိင္ခ့ဲဖူးသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ဘာသႏၱရႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အမ်ားေလးစားရေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္၊ 
ဆရာေတာ္သည္ မကုဋာရာမေက်ာင္းတုိက္ စည္းကမ္းမ်ားကုိလည္း ဆရာေတာ္ ဦး၀ိနယာလကၤာရႏွင့္ အတူ ေရးဆြဲခ့ဲေၾကာင္းသိရျပန္သည္၊

ယေန႕ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေခတ္ပညာသင္ယူမႈ အပုိင္း၌ အားၾကိဳးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ခ့ဲေသာ ဆရာေတာ္ ၾကီးမ်ား၊ ေဆာင္ရြက္ဆဲ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းတုိက္ၾကီးႏွင့္ ပတ္သက္ခ့ဲ ဖူးေသာ ပုဂိၢဳလ္ မ်ားျဖစ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။

ဆက္လက္၍လည္း ဘာသႏၱရကၽြမ္းက်င္ေသာ ေခတ္ပညာတတ္ရဟန္းေတာ္မ်ား အစဥ္အဆက္မျပတ္ ထြက္ ေပၚေနဦးမည္ျဖစ္ပါသည္၊ ဤအက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားသည္ သမုိင္းေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ ျမန္မာႏွင့္ သီဟုိဠ္တုိ႕၏ အျပန္အလွန္ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္၊

ဗုဒၶသာသနာတည္ရွိေနသမွ်ကာလပတ္လုံးျမန္မာႏွင့္သီဟုိဠ္တုိ႕သည္ အတူတကြဆက္လက္ရွင္သန္
ေနဦးမည္ ကုိ ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးစြာ ေမွ်ာ္ေတြးေနမိပါေတာ့သည္။ 

မွတ္ခ်က္၊ အထက္ပါေဆာင္းပါးသည္ 'လကၤာတမန္ မဂၢဇင္း' ဒုတိယ အၾကိမ္တြင္ စႏၵနသာရ၊ မန္း ကေလာင္ အမည္ျဖင့္ေဖာ္ျပခ့ဲေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္၊ 

Sunday, December 18, 2011

သီဟုိဠ္ႏွင့္ ျမန္မာ


ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတုိ႕သည္ ေရွးယခင္ကတည္းကပင္ အဆက္အသြယ္ရွိခ့ဲၾကသည္၊
ႏွစ္ျပည္ ေထာင္မင္းမ်ားသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဓမၼညီအကုိမ်ားျဖစ္ခ့ဲၾကသည္၊

အေသာကမင္း ကုိးတုိင္း ကုိးဌာနသုိ႕ သာသနာျပဳေစလႊတ္ရာတြင္ သီဟုိဠ္သုိ႕ သားေတာ္ မဟိႏၵႏွင့္ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာတုိ႕ကုိ ေစလႊတ္ခ့ဲသည္၊ သု၀ဏ္ဏဘူမိသုိ႕ကား ရွင္ေသာဏႏွင္ ရွင္ဥတၱရမထရ္တုိ႕ ကုိေစလႊတ္ခ့ဲ သည္၊ 

သုိ႕ျဖစ္၍ အေသာကမင္းလင္ထက္ကတည္းကပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ သီရီလကၤာႏုိင္ငံတုိ႕၌ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားျပန္႕ ပြားေနျပီျဖစ္သည္၊ သုိ႕ေသာ္ျမန္မာႏုိင္ငံဖုိ႕မူ အေနာ္ရထာမင္းမတုိင္မီေရာက္ရွိ ေနေသာ သာသနာေတာ္မွာ ေထရ၀ါဒစစ္စစ္မဟုတ္ဟု ယူဆၾကသည္၊ ထုိအခ်ိန္ကတည္းကပင္ သီဟုိဠ္တြင္ မူ ေထရ၀ါဒ စစ္စစ္တုိ႕ခုိင္မာစြာ တည္ရွိေနျပီျဖစ္သည္၊

ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ အစစ္အမွန္သာသနာေတာ္ကုိလုိလားေနေသာ ဘုရင္အေနာ္ရထာႏွင့္ သီဟုိဠ္ဘုရင္ ၀ိဇယဗာဟုမင္းတုိ႕သည္ ေထရ၀ါဒသာသနာေတာ္ အတြက္လက္တြဲေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾကသည္၊ အေနာ္ရထာ မင္း သည္ သီဟုိဠ္သုိ႕ ရဟန္းေတာ္မ်ားေစလႊတ္ျပီး ဥပသမၸဒကံေဆာင္ေစေတာ္မူသည္၊ 
သီဟုိဠ္ဘုရင္ ၀ိဇယဗာဟု မင္းသည္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားေပးပုိ႕လွဴဒါန္းခ့ဲသည္၊ ဤသုိ႕ျဖင့္ ျမန္မာႏွင့္သီဟုိဠ္သည္ ေထရ၀ါဒျမတ္ဓမၼ လမ္းစဥ္းေပၚ၀ယ္ ယွဥ္တြဲေလွ်ာက္လွမ္းခ့ဲၾကသည္၊

အေနာ္ရထာဘုရင္သည္ ရွင္မဟိႏၵႏွင့္ ႏွမေတာ္သဃၤမိတၱာတုိ႕ အေျခခ်သာသနာျပဳရာ အႏုရာဓပူရကုိ အားက်ႏွစ္သက္ျပီး သူ၏ေနျပည္ေတာ္ကုိ အရိမဒၵပူရ ဟုမွည့္ေခၚခ့ဲပုံရသည္၊ ထုိမွစကာျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပူရပါေသာမင္းေနျပည္မ်ား ေပၚထြန္းခ့ဲသည္၊ ရတနာပူရေခၚအင္း၀၊ အရမပူရေခၚ ေတာင္ၿမိဳ႕၊ အယုဇၨပူရေခၚ ကုန္းေဘာင္ေနျပည္၊ ေဇယ်ာပူရေခၚ စစ္ကုိင္းၿမိဳ႕တုိ႕မွာထင္ရွားသည္၊ အခ်ိဳ႕ေသာၿမိဳ႕အမည္မ်ားေျပာင္းလဲ ခ့ဲျပီျဖစ္ေသာလဲ အမရပူရကုိကား ယေန႕တုိင္း သုံးစြဲေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

အေနာ္ရထာဘုရင္ႏွင့္ ၀ိဇယဗာဟုမင္းတုိ႕၏ အျပန္အလွန္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္လုံး
တြင္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ စည္ပင္ထြန္းလင္းခ့ဲသည္၊ ဥတၱရာဇီ၀ မေထရ္ျမတ္သည္ ဆပၸဒသာမေဏ ကုိလုိက္ပါေစလွ်က္ သီဟုိဠ္ကၽြန္းသုိ႕ဘုရားဖူးၾကြခ့ဲသည္၊ မေထရ္ျမတ္သည္ သာမေဏကုိ သီဟုိဠ္ကၽြန္း မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္တြင္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားသင္ယူႏုိင္ရန္ ခ်န္ထားခ့ဲသည္၊   

ဆပၸဒသာမေဏသည္ မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္တြင္ ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မုိးပိဋကတ္ေတာ္ မ်ား သင္ယူခ့ဲသည္၊ သာမေဏသည္ သီဟိုဠ္ကၽြန္းမွာပင္ ရဟန္းျဖစ္ခ့ဲသည္၊
ဆပၸဒမေထရ္သည္ စာသင္ဘက္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းေတာ္ေလးပါးႏွင့္ အတူ အရိမဒၵနပူရသုိ႕ျပန္ခ့ဲသည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ ျမန္မာရွင္ဘုရင္မ်ားသည္ သီဟုိဠ္သုိ႕ရဟန္းေတာ္မ်ားေစ လႊတ္ျပီး ေထရ၀ါဒမူ မ်ားကုိ ယူေဆာင္ခ့ဲၾကသည္၊

ေရႊတိဂုံေစတီေတာ္ဒကာလဲျဖစ္၊ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းၾကီးကုိ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခ့ဲေသာ ဓမၼေစတီမင္းသည္ လဲ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ သီဟုိဠ္သုိ႕ေစလႊတ္ျပီး သံဃကံမ်ားကုိေဆာင္ေစေတာ္မူခ့ဲသည္၊ သီဟုိဠ္မူ အတုိင္းပင္ မိမိ၏ေနျပည္ေတာ္ ဟံသာ၀တီတြင္ ကလ်ာဏီသိမ္ကုိေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခ့ဲသည္၊

အဆုိပါသိမ္သည္ ယေန႕တုိင္ပဲခူးၿမိဳ႕၌ သမုိင္းအေထာက္အထားအျဖစ္ခုိင္မာစြာတည္ရွိေနသည္၊ သံဃာ့ကံ မ်ား ေဆာင္ရြက္ဆဲျဖစ္ေသာ ထုိကလ်ာဏီသိမ္ၾကီးမွာ သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာတုိ႕၏ဗုဒၶသာသနာႏွင့္ပတ္သက္
ေသာေဆာင္ရြက္ခ့ဲမႈမ်ားကုိ လွစ္ဟေဖာ္က်ဴးေနသည္၊

Thursday, August 25, 2011

ပ႑ရဂၤပဗၺဇၨာ

‘ေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ အေရွ႕တုိင္းယဥ္ေက်းမႈဆုိတာ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဆန္႕က်င္ဘက္ျဖစ္ေနတတ္တယ္၊ ဥပမာ တပည့္ေတာ္တုိ႕ အေရွ႕တုိင္းမွာ အျဖဴေရာင္ဆုိတာ အျပစ္ကင္းျခင္း၊ သန္႕စင္မြန္ျမတ္ျခင္း၊ စင္ၾကယ္ျခင္းေတြကုိ ညႊန္းဆုိေလ့ရွိပါတယ္၊

အာရွတုိက္ၾကီးရဲ႕ အစိတ္အပုိင္း တစ္ခ်ိဳ႕ကုိ အေနာက္တုိင္းသားေတြသိမ္းပုိက္ျပီးတ့ဲေနာက္ အျဖဴေရာင္ကုိ အျပစ္ေပး အက်ဥ္းသားေတြ အတြက္ဆုိျပီး သတ္မွတ္လုိက္ၾကတယ္၊ တပည့္ေတာ္တုိ႕က မေကာင္းတ့ဲ အေရာင္လုိ႕ သတ္မွတ္တ့ဲ အမည္းၾကေတာ့ သူတုိ႕က တရားသူၾကီးေတြကုိ ၀တ္ေပးလုိက္ၾကျပန္တယ္၊

ဘုရားေဟာ အဘိဓမၼာမွာ 
သုကၠဓမၼ- အျဖဴေရာင္တရား၊ 
ကဏွဓမၼ- အမည္းေရာင္တရားလုိ႕ ကုသုိလ္ကုိ အျဖဴ၊ 
 အကုသုိလ္ကုိ အမည္း ညႊန္ျပထားတာရွိတယ္၊ 
ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ကတည္းက အေရာင္ေတြနဲ႕ ကုိယ္စားျပဳျပီးလူေတြနားလည္ေအာင္
ေဟာေျပာျပသခ်က္ေတြရွိပါတယ္’

မန္း သာသနာ့တကၠသုိလ္ တကၠသုိလ္ေနရစဥ္က ဗုဒၶေဒသနာျပန္႕ပြားေရးဌာနမွ ကထိကဆရာေတာ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ ႐ႈေထာင့္ျဖင့္ အျဖဴ၊ အမည္းတုိ႕ကုိ ရွင္းလင္းျပပါသည္၊ ပါဠိေတာ္မ်ားတြင္ ပ႑ရဂၤပဗၺဇၨာ ဟုေတြ႕ရသည္၊ အ၀တ္ျဖဴ၀တ္ေသာ သူဟုဆုိလုိသည္၊ ထုိအ၀တ္ျဖဴ၀တ္ေသာသူမ်ားသည္ သူေတာ္စင္မ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ 

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သီလရွင္မ်ားကုိ ဆယ္ပါးသီလယူေစရာတြင္ ‘ပ႑ရဂၤပဗၺဇၨသီလံ’ဟုဆုိရေလ့ရွိသည္၊ စင္ၾကယ္သန္႕ရွင္းေသာ အ၀တ္ျဖဴ၀တ္သူတုိ႕ ယူအပ္ေသာ သီလဟုဆုိလုိသည္၊

အေသာကမင္းသည္ သားေတာ္မဟိႏၵကုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ သာသနာျပဳ ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္၊ မေထရ္ျမတ္ေရာက္ျပီးေနာက္တြင္ နွမေတာ္ျဖစ္သူ သဃၤမိတၱာေထရီလဲ ဘုရားရွင္ 'သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္' ရေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိပင္မွ လက္ယာေတာင္ကုိင္းႏွင္ ့အတူ သပိတ္ေတာ္တုိ႕ကုိ ယူလာခ့ဲေလသည္၊

ထုိ႕ေနာက္လာေရာက္ၾကေသာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသူမ်ားကုိ ရဟန္းမျပဳလုပ္ေပးသည္၊ ဘိကၡဳနီမ်ားျဖစ္သည္၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားက့ဲသုိ႕ပင္ ဖန္ရည္စြန္းေသာ သကၤန္းေတာ္မ်ိဳးမ်ား ၀တ္ဆင္ေတာ္မူၾကသည္၊ ပရိကၡရာ အစုံျဖင့္ ဆြမ္းခံ၀တ္ျဖည့္ေတာ္မူၾကသည္၊ ဘုရားရွင္ခ်မွတ္ေတာ္မူေသာ ၀ိနည္း သိကၡာပုဒ္မ်ားကုိ တေလးတစားလုိက္နာက်င့္သုံးၾကသည္၊

သဃၤမိတၱာေထရီသည္လဲ မိမိတပည့္မမ်ားျဖစ္ေသာ ဘိကၡဳနီမ်ားႏွင့္ သီတင္းသုံးေတာ္မူသည္၊ စာေပမ်ားေဟာေျပာ ပုိ႕ခ်သည္၊ ေမာင္ေတာ္ မဟိႏၵမေထရ္ျမတ္ႏွင့္ အတူ သာသနာ့၀န္ ထမ္းေတာ္မူသည္၊

ယေန႕ေခတ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ဘိကၡဳနီ- ရဟန္းမေတာ္မ်ား မ်ိဳးဆက္ သာသနာ့၀န္းထမ္း ‘ဒသႆီ မာတာ’မ်ားကုိေတြ႕ႏုိင္သည္၊ 

ဆယ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူမ်ားဟု ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သီလရွင္ဟု ေခၚၾကသည္၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ဒသႆီမာတာမ်ားသည္ အျဖဴေရာင္ကုိ ၀တ္ဆင္ၾကသည္၊
ထုိင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ ကေမၻာဒီယားႏုိင္ငံသူမ်ားလဲ အျဖဴေရာင္ကုိသာ ၀တ္ဆင္ၾကသည္၊ ဘိကၡဳနီေထရီမတုိ႕ေမြးဖြားျဖစ္တည္ခ့ဲရာ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးတြင္ အျဖဴဆင္ျမန္းသူရွိသလုိ၊ အညိဳေရာင္ေထရီ မမ်ားကုိလဲ ေတြ႕ႏုိင္သည္၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ လာအုိ၊ ကေမၻာဒီးယာႏုိင္ငံတုိ႕မွ ‘ဒသႆီမာတာ’မ်ားကုိ ေတြ႕ရသည္၊ အျဖဴေရာင္မ်ားျဖင့္ျငိမ္းခ်မ္းသည္၊
သန္႕စင္မႈမ်ားျဖင့္ ထုံမႊမ္းသည္၊
တည္ၾကည္မႈျဖင့္ေလးနက္သည္၊

တစ္ခါတရံ ျမန္မာႏုိင္ငံသူသီလရွင္မ(သီလ၀တီ)မ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မ်ိဳးဆက္ပြား သမီးခ်စ္ (ေဒၚသုဓမၼ၀တီ)၏ ခ်စ္သည္းခ်ာ နီေပါႏုိင္ငံသူ သက်ႏြယ္ဖြား ပန္းေဖ်ာ့ေရာင္ဆင္ျမန္းထားၾကေသာ သီလရွင္မ်ားကုိ ျမင္ရသည္မွာ ရင္ကုိ ေအးျမေစသည္၊

‘ဒသႆီမာတာ’ေခၚ အျဖဴေရာင္ဆင္ျမန္းထားေသာ ဗုဒၶသမီးေတာ္မ်ား တင့္တယ္ လွပသလုိ၊

ပန္းေဖ်ာ့ေရာင္ဆင္ သီလရွင္( သီလ၀တီ) တုိ႕လဲ လွၾကသတည္း။

သူတုိ႕သည္ ျဖဳစင္သန္႕စင္ျခင္းကုိ ျမတ္ႏုိးၾကသူမ်ားပင္ျဖစ္ၾကသည္၊

Sunday, May 15, 2011

ၾကည္ႏူးျခင္း ညေန



ေရွးေခတ္ အခါကတည္းက ပါဠိစာေပတြင္ စံတင္ေလာက္ေသာပုဂၢဳိလ္မ်ားလာေရာက္ျပီးမတ္ဗုဒၶ ပိဋကတ္မ်ားကုိ ေလ့လာရေသာ ေနရာျမတ္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႕ ေရာက္ခဲ႕ရသည္၊ ဘုရားၾကည္ညိဳ သူမ်ားေပါ မ်ားသျဖင့္ ၾကည္ႏူးရသည္၊ ရုိးရာဓေလ့ကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး ထိန္းသိမ္းထားေသာ ေၾကာင့္ ေလးစားမိသည္၊ ႏုိင္ငံ့ ရတနာသားေကာင္း သားျမတ္မ်ား ျဖစ္ေသာ မေထရ္ျမတ္တုိ႕ကုိ အထင္ကရ  လမ္းမၾကီးမ်ားေပၚတြင္ ရုပ္တုမ်ားထားရွိျပီး ဂုဏ္ျပဳထားသည္မွာ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ေကာင္းလွသည္၊ အုန္းပင္စိမ္းစိမ္းတုိ႕ ႏွင့္သီးစုံေပါသည့္ ေျမ၊ခ်ိဳျမိန္ေသာ အရသာႏွင့္ သာယာေသာ အေငြ႕အသက္တုိ႕ လြင့္ပ်႕ံ ခုန္ၿမဴးေနသလုိ ထင္မိသည္၊
          ရဟန္းေတာ္မ်ား သီတင္းသုံးရာ ေက်ာင္း ၀ိဟာမ်ားသည္ သားသတၱ၀ါမ်ား အတြက္ ေဘးမဲ႕ေပးထား ေသာ ဥယ်ာဥ္မ်ားပမာ၊ ေဗာဓိပင္မ်ားတြင္ ေတာေမ်ာက္မ်ား လာေရာက္ၾကသည္ကုိေတြ႕ရသည္၊ တခါတရံ လူႏွင့္ လက္တကမ္းသုိ႕လာေရာက္ျပီး အစာ ေတာင္းတတ္သည္၊ ေအးေအး ေဆးေဆးစားေသာက္ျပီး လုိရာ ခရီးသုိ႕ ဆက္လက္ထြက္ခြါသြားသည္မွာ အသိတစ္ေယာက္ လမ္းၾကံဳလုိ႕၀င္ေရာက္ျပီး အကူအညီ ေတာင္းေန သလုိမ်ိဳးထင္မိသည္၊ ေတာေမ်ာက္မ်ား ဖြတ္သတၱ၀ါၾကီးမ်ားသည္ လူကုိေတြ႕လွ်င္ အလန္႕တၾကား မျဖစ္သလုိ လူကလဲ ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း ေမာင္းထုတ္ေလ့ မရွိၾကပါ၊
          ေက်းငွက္မ်ား ေတးသီေနသည္ကုိ အျမဲေတြ႕ရသည္၊ လိပ္မ်ား တေရြ႕တေရြ႕ညင္သာ သြားလာလွဳပ္ရွား ေနသည္ တုိ႕ကုိလဲ ေတြ႕ရသည္၊ လက္တကမ္းသုိ႕တုိင္ လာေရာက္ျပီး အစာလုေနေသာ ေက်းငွက္မ်ားကုိ ျမင္ ရသည္မွာ လူနဲ႕သူတုိ႕အၾကား ျငိမ္းခ်မ္းေရး တစ္ခုကုိ ထူေထာင္ထားသလုိ ထင္မိသည္၊ ေက်ာင္းတလင္းတြင္ ျပန္႕ျပန္႕ ခင္း ထားေသာ သဲႏုႏုတုိ႕သည္ မနင္းရက္ေအာင္ ရွိလွသည္၊ ေဗာဓိပင္ေျခ အုတ္ ပလႅင္ေပၚတြင္ စံေန ေတာ္မူေသာ ရုပ္ပြားေတာ္အား ကပ္လွဴပူေဇာ္ထားေသာ ပန္းတုိ႕သည္ ေလအေ၀ွ႕ တြင္ သင္းသင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထုံသင္း ၾကည္ေအး ေမႊးေနေစေတာ့သည္၊ ဘုရားရွင္ ရုပ္ပြားေတာ္ စံေတာ္မူရာ ဂႏၶကုဋိတုိက္ ေဘး ပတ္ပတ္လည္ တြင္လည္း စုိက္ပ်ိဳးထား ေသာပန္းပင္တုိ႕က ပဏာတင့္လွ်က္ လကၤာသူ လကၤာသားမ်ား၏ ၾကည္ညိဳ ပူေဇာ္ဟန္ကုိ အားတက္ ႏွစ္သက္မိျပန္သည္၊
          အေမ အေမ ဆုိျပီး ေနာက္ကေနလုိက္လာေသာသားငယ္၊ သမီးငယ္မ်ား၏ ေခၚလုိက္ ေသာအသံသည္ ရွိရွိသမွ် ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အစြမ္းကုန္လွေစသည္ ထင္မိသည္၊ သူတုိ႕သည္ သူတုိ႕ အေမကုိ အမၼ ဟုပါဠိလုိ ေခၚ ၾကသည္၊ နားထဲ၀ယ္ အေမဟု ျမန္မာသံ ပီပီသသျဖင့္ ၾကားရတတ္သည္၊ ျမန္မာသံျဖင့္ အေမလုိ႕ ေခၚ လွ်င္လဲ အေမက ေတာ့ ထူးမည္ပင္ျဖစ္မည္၊ ေမးၾကည့္ဖူးပါသည္၊ ဟုတ္တယ္၊ သူတုိ႕က အေမလုိ႕ ေခၚတာ ပါတဲ႕၊
          ဘုရားဖူးလာေတာ့ ေနာက္က သားငယ္သမီးငယ္ေတြက အေမနဲ႕ အတူလာၾကသည္၊ အေမက ဘုရား ရွိခုိးေတာ့သူတုိ႕လဲ ရွိခုိးၾကသည္၊ အေမ အေမႏွင့္ေခၚလုိက္ေသာ အသံသည္ ေမႊးသင္းေနေသာ နံ႕သာ၊ ျဖဴလြလြသဲခင္း၊ ေက်းငွက္တုိ႕၏ သီက်ဴးသံ၊စိမ့္ေအးျမိဳင္ဆုိင္ေနေသာ ေဗာဓိေညာင္ရိပ္တုိ႕ ထက္သာလြန္ ေနသ ေယာင္ ထင္မိသည္၊ ထုိသုိ႕ၾကည္ႏူးမိတုိင္း ကေလးဘ၀သုိ႕ ခဏျပန္ေရာက္ သြားတတ္ျပန္သည္၊
          ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္သည္ ဘုရားဖူးေရာက္လာေသာ သူေတာ္စင္တုိ႕အား ေဗာဓိပင္ကုိ မ်က္ႏွာ မူ ေစလွ်က္ ေဗာဓိပူဇာ ဂါထာမ်ားကုိ သာယာညင္ေျပာင္း ရြတ္ဆုိပူေဇာ္သည္၊ ရုပ္ပြားေတာ္ေရွ႕ဆီက ဆီမီးေရာင္ တလက္လက္သည္ စိတ္အစဥ္ကုိ ထက္ျမက္ေစသည္ ထင္ရသည္၊ တည္ၾကည္ ျငိမ္းခ်မ္းေနေသာ သူတုိ႕အသြင္ အျပင္ အမူ အယာသည္ ေအးေဆးလွသည္၊
          မနက္ခင္းလဲ မနက္ခင္းမုိ႕ ၾကည္ႏူးရသည္၊ ေန႕လည္ခင္းပင္ ျဖစ္ေနေစကာမူ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ လာ ေရာက္ပူေဇာ္ၾကေသာ သူေတာ္စင္တုိ႕သည္ ျငိမ္းခ်င္းဘိသည္၊ ညဥ့္ဦးယံသည္ အပူခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္သိမ္း သြား သလုိ ေအးခ်မ္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ သူေတာ္စင္မ်ား၏ အမူအယာမ်ားသည္ အျပစ္ကင္း စင္ျပီး တည္ျငိမ္ ေအး ခ်မ္းျခင္းက ရႈျမင္ရေသာ သူတုိ႕အား ရင္ကုိ ပီတိလႊမ္းေစ ေတာ့သည္၊ အလုိအေလ်ာက္ ရင္တြင္း စိမ့္စိမ့္ သာဓု ေခၚမိသည္၊ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း ညေနခ်မ္းကုိ ေကာင္းကင္ျပင္က လေရာင္ ဆမ္းေတာ့ လွ်မ္းလွ်မ္း တင့္ေတာ့၏။

Sunday, February 13, 2011

ဆာဓုေခၚပါသည္



အသာေရ သာရမတိေနာ၊ သာေရစာသာရဒႆိေနာ။
ေတ သာရံ နာဓိဂစၦႏၱိ၊ မိစၦာသကၤပၸေဂါစရာ။ 

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပါဠိ ဘာသာသာအားျဖင့္ သတၱ၀ါေ၀ေနယ်တုိ႕အား ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္ကုိ ေဟာ ေဖာ္ညႊန္ ၾကားေတာ္မူခဲ႕ပါသည္။ ပါဠိဘာသာႏွင့္တြဲလွ်က္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကုိ လူသိမ်ားသည္။ အခ်ဳိ႕က ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကုိ ပါဠိ ဗုဒၶဘာသာဟုပင္ ေခၚၾကေလသည္။ အေၾကာင္းမွာ ေျမာက္ပုိင္း ဗုဒၶ ဘာသာကုိ သကၠတဗုဒၶဘာသာဟု ေခၚဆုိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေထရ၀ါဒ ရဟန္းေတာ္မ်ား ပါဠိရြတ္ ဖတ္မႈ အသံ ေန အသံထားသည္ စည္း၀ါး ကုိက္ ညီသည္။ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ရွိသည္။ 

မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီးအနီးတြင္ ဘုရားသား ေတာ္သမီးေတာ္မ်ား ပါဠိဘာသာ၊ သကၠတဘာသာတုိ႕ျဖင့္ ပူေဇာ္ေနၾကသည္ကုိ ၾကည္ဖြယ္ ေတြ႕ ရသည္။ ဘုရားကုိ ျမတ္နုိးၾကတာျခင္းတူ သည္။ ၾကည္ညိဳ ေလးစားၾကတာျခင္း တူသည္။ သုိ႕ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ကား သီျခား အသံထြက္ျဖင့္ ရြတ္ဆုိၾကသည္။ ဂရု၊ လဟု ထားျပီး အသံျပတ္ ျဖင့္ ရြတ္ဆုိေလ့ရွိသည္။ သ အသံ ကုိပီပီသသ ၾကားရသည္။ အျခား ေထရ၀ါဒႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ျမန္မာကဲ႕သုိ႕ သ အသံ မရွိပါ။ ဆ အသံျဖင့္ ဆုိသည္။ ဆာဓု သံျမိဳင္ျမိဳင္ကုိ မၾကာ ခဏၾကားရသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ တြင္ေနရစဥ္က အခါၾကီး ရက္ၾကီးမ်ား၊ ( သူတုိ႕ အေခၚ ေပါယ) ေန႕ျမတ္မ်ားတြင္ ပါဠိေတာ္ မ်ားကုိ ေဗာဓိေညာင္ပင္အနီးတြင္ က၀ိဘာဏ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက သာယာနာေပ်ာ္ ဖြယ္ျဖစ္ ေအာင္ရြတ္ ဆုိသည္။ ေနာက္ပါ ဒကာ ဒကာမ မ်ားက အာရုံျပဳ ၾကည္ညိဳၾကသည္။ အထက္ပါ အသာေရ သာရမတိေနာ ဂါထာကုိ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးက ရြတ္ဆုိသည္။ ျမန္မာျပည္ စာသင္ၾကားရစဥ္က ျမန္မာသံစဥ္ျဖင့္ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ခဲ႕ေသာေၾကာင့္ သူတုိ႕ရြတ္သံ ဆုိသံသည္ တစ္မ်ဳိးရွိလွသည္။ နားေထာင္ေကာင္းပါသည္။ 

အာရုံျပဳေနေသာ သူေတာ္စင္တုိ႕ကုိ ညြတ္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ရြတ္ဆုိသည္။ ေကာင္းကင္ျပင္က လသည္ ျပည့္ျပည့္ ၀န္း၀န္းသာလွသည္။ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ ျဖန္႕ခင္းထားေသာ သဲႏုျဖဴျဖဴတုိ႕သည္ လင္ေရာင္တြင္ တဖ်တ္ဖ်တ္ ေတာက္လွ်က္ ၾကြေနသည္။ အနီး မ်က္ခင္းျပင္တြင္ စုေ၀းေနရာယူထားၾကေသာ သူေတာ္စင္ တုိ႕သည္ ေဗာဓိပင္ကုိမ်က္ႏွာမူလွ်က္ ၾကည္ညိဳေနၾကသည္။ က၀ိဘာဏရဟန္းေတာ္၏ သာယာ နာေပ်ာ္ ဖြယ္ ဂါထာရြတ္ဆုိသံသည္ မုိးယံသုိ႕ပ်ံတက္လုိက္၊ ပင္ေညာင္ေျခတြင္ ရစ္သုိင္းလုိက္ျဖင့္ သီီရိလကၤာႏုိင္ငံ သူႏုိင္ငံသားတုိ႕၏ နွလုံးသား၀ယ္ ပဲ႕တင္ထပ္ေနမည္ျဖစ္သည္။ 

ကြမ္းရြက္တြင္ ဆီမီးခြက္တင္ျပီး ေဗာဓိပင္ ေျခရွိ သဲျပင္တြင္ ထြန္းညိွပူေဇာ္သည္။ ေစတီေတာ္တုိင္းတြင္ ပန္းတုိ႕ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဆီမီး တုိ႕ျဖင့္ လည္း ေကာင္း ညလုံးေပါက္နီးပါး ပူေဇာ္ၾကသည္။ ညသည္ နက္လာေလ ပုိ၍ ျငိမ္သက္ျပီး က၀ိဘာဏ ရဟန္း ေတာ္၏ ပါဠိရြတ္ဆုိသံသည္ ပုိ၍ပီသလာေလ ျဖစ္၏။ သူေတာ္စင္တုိ႕သည္လည္း စ်ာန္ယာဥ္စီးေနရသလုိ ရွိေနမည္လား ေတြးမိသည္။ ၾကားရသူရင္ထဲ ေဖာ္မျပတတ္ေသာ ဓမၼရသ တစ္ခုကုိ ရွာေဖြ ေတြ႕ေနသလုိရွိ ေနတတ္သည္။ ေကာင္းကင္တြင္လဲ လေရာင္ကကြန္႕၍ လွေနသည္။ တရားလႊမ္းေသာ ညသည္ ဆိတ္ျငိမ္ ေအးခ်မ္းလွပါ၏။

သူတုိ႕ဘာသာေရး အခမ္းအနားတြင္ အေပ်ာ္အပါး ေတြ႕ရခဲသည္။ အျဖဴေရာင္ကုိယ္စီျဖင့္ သန္႕စင္စြာ လွ ေနတတ္သည္။ ရင္ခြင္တြင္အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားကုိ ေထြးေပြ႕လွ်က္ပင္ ဘုရားရွင္၏ စကား ေတာ္မ်ားကုိ တပည့္သား သံဃာေတာ္မ်ား၏ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ေနပုံတုိ႕အား အေလးထား ၾကည္ညိဳၾကသည္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသာမ်ား၏ ပါဠိရြတ္ဆုိပူေဇာ္သံကုိ ေနရာအႏွံ႕ၾကားရသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕ ျမန္မာစကားေျပာ ေနာက္ခံ ဗုဒၶ၀င္မ်ားတြင္လဲ ရံခါေတြ႕ရတတ္သည္။ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ အစခ်ီကာ ဘုရားဂုဏ္၊ တရားဂုဏ္ ႏွင့္ သံဃာဂုဏ္ ရြတ္ဆုိသံတုိ႕မွာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ရွိလွသည္။ ဆာဓု အၾကိမ္ ၾကိမ္ေခၚမိသည္။

Friday, February 11, 2011

တစ္ဦးကေမတၱာ တစ္ဦးကေစတနာ

မိတ္ေဆြတစ္ဦးရဲ႕ အကူအညီနဲ႕သူတုိ႕ေနတဲ႕ေက်ာင္းကုိ ေရာက္ခဲ႕ရပါသည္။ ေျမျပင္ျပန္႕ျပန္႕တြင္ အကန္႕ လုိက္ျဖစ္ေအာင္ တံျမက္စည္း လွည္းက်င္းထားသည္ကုိ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေတြ႕ရသည္။ 

သဲ၀ါ၀ါ ႏုႏုေလးေတြ ခင္း ထားသည္။ ေဗာဓိေညာင္ပင္ေအာင္ေျခတြင္ ေလးမ်က္ႏွာလွေအာင္ သဲျပင္ကုိခင္း ထားသည္။ သဲျပင္ ေပၚ သုိ႕ေၾကြက်ေနေသာ ေညာင္ရြက္တုိ႕သည္ပင္ စိတ္ကုိ ညြတ္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ေစပါသည္။ ေဗာဓိ ေညာင္ပင္ကုိ ၀န္း ပတ္ ကာရံထားေသာ အုတ္ရုိးတံတုိင္း၏ ေလးမ်က္ႏွာတြင္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ သုိ႕ မ်က္ႏွာမူလွ်က္ စံေန ေတာ္မူ ေသာ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္တုိ႕ကုိ ၾကည္ႏူးဖြယ္ဖူးေတြ႕ရျပန္သည္။ 

ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ေနေသာ ေက်း ငွက္ တုိ႕၏ သာ ယာျငိမ့္ေျငာင္းေသာ သီဆုိေနဟန္တုိ႕ကုိလဲ ၾကားရ၊ ျမင္ရျပန္သည္။ တခါတရံ ေတာေမ်ာက္မ်ား အုပ္ လုိက္၊ အစုလုိက္ လာတတ္သည္ ကုိေတြ႕ရသည္။ သတၱ၀ါမ်ားကုိ ၾကင္နာ စြာျပဳမူဆက္ဆံသည္ကုိ ေတြ႕ ရ သည္။ ၾကက္တူေရြးငွက္မ်ားကုိ လက္တစ္ကမ္းသုိ႕ ေရာက္ေအာင္ ပ်ံသန္း ေနၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရျပန္သည္။ ထုိေက်ာင္းေလးသည္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုလုိိျဖစ္ေနပါသည္။

လိပ္မ်ားလဲ ရွိသည္။ သူတုိ႕အေခၚ နဂါး မ်ား ျဖစ္ ေသာ ဖြတ္သတၱ၀ါၾကီးမ်ားကုိလဲ ေတြ႕ရပါသည္။ ေရာက္ခါစက ဘယ္က ေနဘယ္လုိ မ်က္စိလည္လာ သည္ မသိ အိပ္ခန္းထဲ ၀င္လာသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ အလန္႕တၾကားျဖစ္ မိသည္။ ေက်ာင္းထုိင္ ဆရာေတာ္မွာ သက္ေတာ္ ငါးဆယ္ေက်ာ္ျပီျဖစ္၏။ သုိ႕ေသာ္ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥ ေဆာင္ ရြက္ရာတြင္ အတုုယူဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ေတြ႕ရသည္။ ဘုရားရွိခုိး အျမဲတမ္း ဦးေဆာင္မႈျပဳသည္။ ၿမိဳ႕တြင္း ကလာေရာက္ျပီး ဘုရား၀တ္တက္ၾကေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားကုိ သီလေပး၊ တရားေဟာ ၀တ္ျမဲ သည္။ 

သူ႕ေက်ာင္းတြင္ တစ္ႏွစ္ တာ ေနခြင့္ေပးထားသာ မိမိတုိ႕ႏွစ္ပါးကုိလဲ ဘုရာ၀တ္တက္ျမဲဖုိ႕ အျမဲ ေျပာ ပါ သည္။ ဘုရား၀တ္မတက္မီ ဘုရား ပန္းကပ္ျခင္းကုိ ဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္အတူ ေဆာင္ရြက္ ဆက္ ကပ္ရ သည္။ ျမန္မာမႈႏွင့္ မတူထူး ျခားေသာ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာျဖစ္သည္။ ဒကာ ဒကာမတုိ႕သည္ ညေနတုိင္း ဘုရား၀တ္မတက္မီ ေက်ာင္းသုိ႕ ေရာက္ေအာင္လာၾကျပီး သူတုိ႕ယူခဲ႕ၾကေသာ ပန္းတုိ႕ကုိ ၾကည္ႏူးဖြယ္ ျဖစ္ေအာင္စီမံၾကသည္။ ပန္းတုိ႕စုံသည္။ ရနံ႕တုိ႕လဲ ထုံၾကိဳင္သည္။ ပုိ၍ထူးျခားသည္မွာ ကေလးမ်ားကုိ လူ ၾကီးမ်ားႏွင့္ အတူတူ ပန္းကမ္း ပန္းကပ္ ၾကျခင္း သည္ တစ္မ်ဳိးထူးျခားပါသည္။ ျမန္မာမႈတြင္ မေတြ႕ရသ ေလာက္ ရွိသည္။ ကေလးမ်ား သည္ လဲ အေလ့အက်င့္ ျဖစ္ေနသည့္ အတုိင္း စုိးရိမ္ထိတ္လန္႕မႈမ်ား မရွိပဲ ေတြ႕ရသည္။ ဘုရားၾကည္ညိဳတတ္ေအာင္ ရင္ခြင္ပုိက္ျပီး သင္ခန္းစား ေပးသည္ကုိ ဂုဏ္ယူစြာျမင္ ေန ရ သည္။ ႏွလုံးသားႏုနုကုိ တရားေတာ္မ်ား လွပ ေသာ ယဥ္ေက်းမႈတုိ႕ျဖင့့္ အလွဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ 

ထုိလွပေသာျမင္ကြင္မ်ားကုိ ဆယ္လခန္႕ ေနျပီး ေန႕ စဥ္ေတြ႕ရသည္။ သူတုိ႕နဲ႕ အတူ ဘုရားေ၀ယ်ာ၀စၥ မ်ားးကုိ ျပဳလုပ္ခြင့္ရပါသည္။ ဘုရားၾကည္ညိဳပုံကုိ အနီး ကပ္ေလ့လာခြင့္ရသည္။ သူတုိ႕ႏွင့္ အတူစကားေျပာ ခြင့္ရသည္။ ျမန္မာကုိသူတုိ႕ သိၾကသည္။ ျပီးေတာ့ ေလးစားၾကသည္။ အခြင့္အခါ သင့္လွ်င္ လာခ်င္ေသး ေၾကာင္းေျပာၾကသျဖင့္ ၀မ္းသာမိေသးသည္။ ဆရာေတာ္ မရွိခုိက္ သူတုိ႕ကုိ ငါးပါးသီလေပးရသည္။ ျမန္မာဟန္ေပါက္ေနေသာ မိမိတုိ႕အသံကုိနားလည္ သျဖင့္ ၾကည္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ရျပန္သည္။ သုိ႕ေသာ္ မိမိတုိ႕ ဘုရား၀တ္တက္ အျပီးတြင္း ေက်ာင္းက ကုိရင္ကုိေမး ၾကည့္ရာ " အရွင္ဘုရား သီလေပးတာက ေငါက္သ လုိပဲ" ဟုေျပာသျဖင့္ ရယ္မိၾကေသးသည္။ 

ဟုတ္ပါသည္။ သီရိလကၤာဘုန္းၾကီးမ်ား သီလေပးရင္ အသံရွည္ ဆြဲျပီး သူတုိ႕အသံအတုိင္း ဆုိၾကသည္။ မိမိမွာမူ ထုိသုိ႕ မဟုတ္ပါ။ ဂရု၊ လဟုပီပီ ဆုိလုိက္သျဖင့္ ျမန္မာဟန္ ေငါက္သံေပါက္သြားျခင္း ျဖစ္ေပမည္။ ေလ့လာ ရေပဦး မည္။ သီဟုိဠ္ေရာက္ေတာ့လဲ  ဆင္ဟာလီ လုိ ေျပာတတ္၊ ဆုိတတ္၊ ရြတ္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေပ ဦးေတာ့ မည္။ တစ္ဦးက ေမတၱာ တစ္ဦးက ေစတနာ လုိ ေပါ့ေလ၊ သတိရေနပါသည္။