Pages

Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts

Tuesday, July 8, 2014

အႏႈိင္းမ့ဲ သူ


၁။ 
 "ေရနစ္တုန္း ကယ္တင္ခ့ဲေသာ မဏိေမခလာနတ္သမီးေလးသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသူေလလား၊ တနသၤာရီ တုိင္းကဆလုံ သူေလးေလလား မေျပာတတ္ေပ"
..............................................................
 
အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အိမ္နီးအျဖစ္ေနထုိင္ခ့ဲၾကသည္။
တူညီေသာ သမုိင္း အသီးသီးပုိင္ဆုိင္ထားၾကသည္။   
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာ၊ စာေပႏွင့္ လူမႈေနထုိင္မႈ စနစ္တုိ႕သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွ ျမစ္ဖ်ားခံသည္။
မွတ္တမ္းတင္မထားႏုိင္ေသာ ကာလမ်ားကတည္းကပင္ ကုန္းလမ္းေရလမ္းတုိ႕ျဖင့္ ကူးလူးဆက္ဆံခ့ဲၾကရ သည္။ အေစာဆုံးမွတ္တမ္း အျဖစ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားၾကီးျဖစ္ေသာ တုိ႕ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မဟာဇနက သည္ ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ အျဖစ္ ဘေဂၤါကုိ ျဖတ္ျပီး ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ခ့ဲဖူးသည္။
ေရနစ္တုန္း ကယ္တင္ခ့ဲေသာ မဏိေမခလာနတ္သမီးေလးသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသူေလလား၊ တနသၤာရီ တုိင္းက ဆလုံ သူေလးေလလား မေျပာတတ္ေပ။ 

၂။
တစ္ေန႕ အိမ္ေရွ႕အနားယူေနတုန္း ညီအကုိလိုျဖစ္ေနေသာ အိမ္နီးခ်င္းႏွင့္ စကားေျပာျဖစ္သည္။
မင္းတုိ႕ႏုိင္ငံက ျမန္မာလုိ႕လဲေခၚတယ္။ တုိ႕ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဗမာလုိ႕ၾကားဖူးတာေပါ့။
ဒါနဲ႕ ေနပါဦး..၊ အခု မင္းတုိ႕ ျမန္မာေတြ သုံးေနတ့ဲ စကားကေတာ့ တရုတ္ကလား၊ အိႏၵိယကလား။
တ့ဲ သူေမးတ့ဲ ေမးခြန္း။

အင္း..၊ ဒီလုိရွိတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီျပီး ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ႕ မွတ္တမ္းရွိၾကတယ္။ လြတ္လပ္ေရးေနာက္ ပုိင္းဗမာလုိ႕သုံးလုိက္ၾကတယ္ ထင္တယ္။ ျပီးေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ျပီးေနစဥ္တုန္းက Burma ရယ္လုိ႕ ေခၚလုိက္ေတာ့ မင္းတုိ႕ငယ္ငယ္က သိေနတ့ဲ ဗမာျဖစ္တာေပါ့။
အဂၤလိပ္သမုိင္းေတြမွာေတာ့ ဗမာ အသုံးမ်ားပါတယ္။ အခုတုိင္လဲ ေခၚေနၾကဆဲပါ။
တုိ႕ေျပာေနတ့ဲ ဘာသာစကားကေတာ့ မင္းၾကားဖူးပါတယ္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ ထိပ္တန္း အမ်ိဳးဇာတ္ၾကီးႏွစ္ ခုျဖစ္တ့ဲ ျဗဟၼဏနဲ႕ ခတၱိယဆုိတာေလ။ 
အဲ..တုိ႕ဘာသာစကားက မင္းတုိ႕ ႏုိင္ငံရဲ႕ ထိပ္တန္း အက်ဆုံး ျဗဟၼဏေတြေျပာတ့ဲ စကားကေန ယူသုံးၾကတာေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိရင္ တုိ႕ဘုိးဘြားေတြ က ျဗဟၼဏၾကီးေတြပါပဲ။ ႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္တ့ဲ ခတၱိယအမ်ိဳး ဇာတ္လုိ႕လဲ မွတ္တမ္းတင္ၾကတယ္။ တုိ႕ေျပာေနတ့ဲ Burmese language ဆုိတာ ျဗဟၼဏ ကေနလာ တာပါ။
ေမးခြန္းရွင္ ျငိမ္ေနသည္။
ျငိမ္မေနလုိ႕လဲ မရပါ။ 
ဇာတ္ႏွင့္ကုိင္လာသူကုိ အႏုိင္ယူႏုိင္ဖုိ႕က ဇာတ္အေၾကာင္း ပဲရွိသည္။
 
၃။
ျပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္....
မင္းတုိ႕ ဗုဒၶက ျဗဟၼဏ အမ်ိဳးဇာတ္မွာ မျဖစ္ပဲ ဒုတိယဇာတ္ျဖစ္တ့ဲ ခတၱိယမွာျဖစ္တယ္ဆုိေတာ့ ပထမ အတန္းစားေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
မင္းေမးတာ သိပ္ေကာင္းတယ္။
ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားလုိက္ရင္ တုိ႕ဘုရားက ပထမတန္းစား အမ်ိဳးဇာတ္မွာျဖစ္တယ္ဆုိတာထင္ရွားပါတယ္။
ေျပာျပမယ္။ တုိ႕ ျမတ္ဗုဒၶတုိင္းက ဗုဒၶျဖစ္ရမယ့္ ေနာက္ဆုံးဘ၀မွာ ျဗဟၼဏဇာတ္နဲ႕ ခတိၱယဇာတ္တုိ႕မွာပဲ လူျဖစ္ၾက ရတယ္။

မင္းတုိ႕ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ လူေနမႈစနစ္မွာ
၁။ ပညာေရးကုိသာ အဓိကထားတ့ဲ ျဗဟၼဏေခတ္( age of Vedas) နဲ႕
၂။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဓိကက်တ့ဲ ေခတ္(  age of politics) လုိ႕ ႏွစ္မ်ိဳးခြဲျခားႏုိင္တယ္။
ဒီႏွစ္မ်ိဳးက တစ္လွည့္စီအဓိကက်ေနတတ္ၾကပါတယ္။

အခု တုိ႕ေဂါတမဗုဒၶလက္ထက္ လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေျခာက္ရာေက်ာ္က အေျခအေနကုိေျပာ ရရင္..

မင္းတုိ႕ အထင္ၾကီးကုိးကြယ္ေနတ့ဲ ေ၀ဒေခတ္ေမွးမွန္ေနခ်ိန္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဓိကျဖစ္ေနတ့ဲ အခ်ိန္မုိ႕ တုိ႕ ဗုဒၶက ခတၱိယဇာတ္မွာ လူျဖစ္တယ္။ ပထမတန္းစား စစ္စစ္ပါလုိ႕ မင္းမွတ္လုိက္ပါ။

အႏႈိင္းမ့ဲ ပါရမီမ်ားႏွင့္ ေလာကျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေကာင္းဆုံးေပးဆပ္ခ့ဲေသာ ျမတ္ဗုဒၶသည္အျမင့္ အျမတ္ဆုံး အမ်ိဳးဇာတ္မွာ လူျဖစ္သည္။ 

ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ....။


Saturday, September 21, 2013

စိတ္၏ ေစရာ


၀ိတက္သုံးပါး၊ စိတ္ေစစား၊ တရားေ၀းတတ္သည္။

အေတြးေစရာ၊ စိတ္လုိက္ပါ၊ လုံးျခာလည္တတ္သည္။

ေတြးစိတ္ကုိ ထိန္း၊ တရားကိန္း၊ ေအးျငိမ္းမွန္ေပသည္။

စိတ္နဲ႕တရား၊ ညီစြာထား၊ အပူတရားကင္းေ၀းသည္။ 



.......................................

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေနာက္ပါး ရဟန္းေတာ္ ေမဃိယကုိ အေဖာ္ျပဳလ်က္ ခရီးတစ္ခုၾကြေတာ္မူသည္။
စာလိကာေတာင္တန္းအေျခတြင္ ကိမိကာလာ ျမစ္ေလး စီးဆင္းသည္။ ျမစ္ေလးႏွင့္ မလွမ္း မကမ္းတြင္ ဇႏၱဳရြာ ငယ္ရွိသည္။ သာယာၾကည္လ်င္ေသာ ျမစ္၊ ေအးေဆးတည္ျငိမ္ေသာ ေတာင္တန္းေျခတြင္ ရြာငယ္ေလးႏွင့္လုိက္ဘက္စြာ သရက္ဥယ်ာဥ္ေလးတစ္ခုလည္းရွိျပန္သည္။ 

စာလိကာေတာင္တန္းႏွင့္ ရြယ္ငယ္ကုိ အမွီျပဳလ်က္ ျမတ္ဘုရားသည္ တစ္ဆ့ဲ သုံး၀ါေျမာက္၊ တစ္ဆ့ဲရွစ္ ၀ါေျမာက္ႏွင့္ တစ္ဆ့ဲကုိး၀ါေျမာက္တုိ႕ကုိ ၀ါဆုိေတာ္မူဖူးသည္။
.........................................

ျမတ္စြာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ကုိ သရက္ဥယ်ာဥ္သြားျပီး တရားအားထုတ္ခြင့္ေပးပါဘုရား၊
ခ်စ္သား၊ ေမဃိယ အျခားအလုပ္အေကၽြးရဟန္းတစ္ပါး ငါဘုရားထံ ေရာက္မလာမခ်င္း ေစာင့္ဦးေတာ့။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ေရွ႕ေရးျမင္ေတာ္မူလ်က္ တားျမစ္သည္။ ထုိတားျမစ္ခ်က္ကုိ ေမဃိယ အလုိမက်
ျဖစ္သည္။

ဒုတိယ အၾကမ္းထပ္မံေလ်ာက္ထားသည္။ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္လည္း ဒုတိယအၾကိမ္တားျမစ္သည္။
သုံးၾကိမ္ေျမာက္ေလ်ာက္ထားေသာအခါ ေမဃိယရဟန္းအလုိက် သရက္ဥယ်ာဥ္သုိ႕ သြားေရာက္တရား အားထုတ္ရန္ ခြင့္ျပဳလုိက္သည္။
သာယာေအးခ်မ္းေသာ ျမစ္၊ ရြာငယ္ႏွင့္ သရက္ဥယ်ာဥ္သည္ ျမတ္ဘုရားေနာက္ေတာ္ပါးကေမဃိယစိတ္ 
ကုိ ဆြဲေဆာင္သည္။ 



ျမတ္စြာဘုရားခြင့္ျပဳခ်က္ရျပီျဖစ္၍ ေမဃိယရဟန္းေတာ္သည္ သပိတ္ သကၤန္းလြယ္လ်က္ သရက္ဥယ်ာဥ္ သုိ႕ ထြက္ခ့ဲျပီ။ 
ကိမိကာလာျမစ္ေလးသည္ ျငိမ့္ျငိမ့္စီးသည္။ အေ၀းက ဇႏၱဳရြာငယ္သည္ သာယာသည္။
သရက္ဥယ်ာဥ္အတြင္းက ေက်ာက္ျဖာျပန္႕ျပန္တြင္ ထုိင္လုိက္သည္။ 
မ်က္လုံးကုိ အသာပိတ္လ်က္ စိတ္ကုိ တရားအာရုံသုိ႕တင္လုိက္သည္။

ေစာင္းသံ၊ တူရိယာသံတုိ႕ႏွင့္အတူ ကေခ်သည္တုိ႕ ေပၚလာသည္။ ယုယပြတ္သပ္ေခ်ာ့ျမွဴၾကသည္။ ခစားလုပ္ေကၽြးၾကသည္။ ခ်ိဳအီ၊ ေမႊးအီေသာ ရနံ႕တုိ႕ၾကိဳင္လႈိင္ေနသည္။ ပြတ္၊ ထိ၊ တုိ႕၊ ဆိတ္၊ ကစားေခ်ာ့ျမွဴၾကသည္။ 

မ်က္လုံးပိတ္လ်က္ တရားထုိင္ေနေသာ ေမဃိယမ်က္လုံးကုိ အသာဖြင့္ၾကည္သည္။
သရက္ဥယ်ာဥ္ကားပကတိျငိမ္ဆိတ္လ်က္ရွိသည္။ ျမစ္ေလးသည္ ျငိမ့္ျငိမ့္ညင္သာ။
ဟင္း..၊ ငါစိတ္ထဲ ကာမဂုဏ္ အာရုံေတြေပၚေနပါေရာ့လား၊ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး အေနနဲ႕ ဒီအာရုံေတြ မျဖစ္ေအာင္ထိန္းသိမ္းရမယ့္ တာ၀န္ရွိျပီေကာ။

မ်က္လုံးကုိ အသာပိတ္၍ ေနာက္တစ္ၾကိမ္စိတ္ကုိ တရားအာရုံသုိ႕ပုိ႕သည္။
ေရႊပလႅင္တြင္ ဘုရင္တစ္ပါးစံျမန္းေနသည္။
ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သုိ႕ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ကုိေခၚ လာသည္။ 
ျပစ္မႈၾကီးမားေသာေၾကာင့္ အက်ဥ္းသားကုိ ေသဒဏ္ေပးရန္ အမိန္႕ထုတ္လုိက္သည္။
ေမဃိယရဟန္းေတာ္သည္ ဆတ္ကနဲ႕ျဖစ္လ်က္ မ်က္လုံးကုိ ဖြင့္ၾကည့္သည္။
သရက္ဥယ်ဥ္ကားျငိမ္လ်က္။ ကိမိကာလာျမစ္ေလးသည္ ျငိမ့္ျငိမ့္ညင္သာစီးလ်က္။ 

ဟင္း၊ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးအေနနဲ႕ဗ်ာပါဒ ၀ိတက္ေတြႏွိပ္စက္ေနရပါေရာ့လား။
ျမင္လုိက္ရေသာ ထုိခဏျမင္ကြင္းတြင္ မိမိကိုယ္တုိင္ ဘုရင္ျဖစ္ေနသည္။ 
လက္ရွိအေနအထားတြင္ ဘုရားရွင္ထံမွ တရား ထုိင္ရန္ ခြင့္ပန္လာေသာ ရဟန္းတစ္ပါးမွ်သာ။ 
သကၤန္းႏွင့္ သပိတ္ၾကည့္ျပီး သက္ျပင္းေမာခ်မိသည္။

မ်က္လုံးကုိ အသာမွိတ္လ်က္ တရားအာရုံသုိ႕ စိတ္ကုိ တင္လုိက္ျပန္သည္။
ျမင္းခြာသံေတြၾကားရသည္။ စစ္သည္ရဲမတ္မ်ားအသီးသီးေပၚလာၾကသည္။ 
သူတုိ႕ကုိယ္စီတြင္ လက္ႏွက္ မ်ားျဖင့္။ 
တုိင္ျပည္ကုိသိမ္းရန္ခ်ီတက္လာေသာ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမွ ရဲမက္မ်ားျဖစ္ေနသည္။

ထုိျမင္ကြင္းေၾကာင့္ မိမိေနာက္လုိက္ေနာက္ပါမ်ားကုိ စစ္အသင့္ျပင္ရန္ အမိန္႕ထုတ္သည္။ တစ္ဘက္ႏွင့္ တစ္ဘက္ သည္းသည္းမည္းမည္း တုိက္ခုိက္ၾကသည္။ ေသြးသံရဲရဲႏွင့္ စစ္မက္ဟစ္ေၾကြးသံတုိ႕သည္ ကမၻာပ်က္သည့္အလားရွိသည္။ 

ေမဃိယရဟန္း ဆတ္ကနဲ႕ လႈပ္လာျပန္သည္။
သရက္ဥယ်ာဥ္ကားျငိမ္သက္လ်က္သာ။ ျမစ္ေလးစီးဆင္းလ်က္သာျဖစ္သည္။ မ်က္စိမွိတ္၍ တရားအာရုံ တင္လုိက္တုိင္း ကာမ၀ိတက္၊ ဗ်ာပါဒ၀ိတက္၊ ၀ိဟိ ံသာတက္ သုံးပါးတုိ႕ျဖင့္ လုံးေထြးရစ္ပတ္ ေနရသည္။ 

ေမဃိယမေထရ္သည္ အၾကိမ္ၾကိမ္အားထုတ္သည္။ ၀ိတက္သုံးပါးျဖင့္သာ လုံးျခာလည္ေနသည္။
ေနာက္ဆုံးဘုရားရွင္ထံေမွာက္ျပန္ေရာက္လာသည္။ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေလ်ာက္ထားသည္။

ခ်စ္သား၊ သင္သည္ ထုိသရက္ဥယ်ာဥ္ေနရာ၌ မင္းအျဖစ္နဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထုိင္ခ့ဲဖူးသည္။
အတိတ္က အရိပ္မ်ားသည္ သင့္စိတ္ကုိ လႊမ္မုိးေနခ့ဲသည္။ 
ခ်စ္သား၊ စိတ္တုန္လႈွပ္သည္။ စိတ္သည္ ထိန္းသိမ္းရန္ခက္ခဲသည္။ သူလုိရာက်ေရာက္တတ္သည္။ 
စိတ္ကုိ ထိန္းႏုိင္လ်င္ အျငိမ္းဓာတ္ကုိရေစႏုိင္သည္။



ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူလုိက္ေသာ တရားသည္ ေမဃိယသည္ မိမိစိတ္ထဲသုိ႕ ၀င္ေရာက္ျပီး ေဟာသည့္ အလားအထင္ရွိသည္။ အၾကိမ္ၾကိမ္လြတ္ေသာ စိတ္ကုိ ဖမ္းနည္းသိလုိက္ျပီ။ 

ဘုရားရွင္၏ စိတ္ထိန္းနည္းကုိ သိလုိက္ေသာ ေမဃိယသည္ ဘုရားရွင္ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ပင္ အျငိမ္းဓာတ္ ကုိ ရရွိလုိက္သည္။
၀ိတက္ကင္းျပီး စိတ္ကုိလုိရာထားႏုိင္ျပီ။ အပူသေဘာမ်ားမွ ထုတ္ႏႈတ္လ်က္ အေအးဓာတ္သေဘာတြင္ ထားတတ္ျပီ။
သရက္ဥယ်ာဥ္ေလးဆိတ္ျငိမ္သည္။ ကိမိကာလာျမစ္ေလးစီးဆင္းသည္။ ဇႏၱဳရြာငယ္ေလးသာယာသည္။
ဘုရားရွင္ေနာက္ေတာ္ပါးက ေမဃိယမေထရ္သည္ တည္ျငိမ္စြာျဖင့္ ခရီးဆက္ေနသည္။ 

 ................................................
ေမဃိယသုတၱံႏွင့္ ဓမၼပဒလာ ေမဃိယ၀တၳဳတို႕ကုိ ဖတ္ရႈေရးဖြဲ႕ပါသည္။


Sunday, September 8, 2013

သုခ ပုံတူ



သုခ သူ႕အမည္။ ပစၥည္းမ့ဲ ဂုဏ္ကင္းလုိ႕ ရြာအတြင္းက မည္သူမွ သူ႕ကုိ မခင္ၾက။ 
သုိ႕ အတြက္ ဘယ္သူ ကုိမွလည္း သုခ အျပစ္မတင္။ 
မိဘမ်ားက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိး၍ သညာဖြဲ႕ခ့ဲသည္ မုိ႕ ျမတ္ႏုိးလွသည္။ 
သုခသည္ သားသတ္ မုဆုိးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူ႕အလုပ္သည္ ၾကမ္းတမ္းသည္။ 
ရြာအတြင္း အျမင္မေတာ္၍ ရြာ့အျပင္လမ္းက ျပန္သည္။ 

ေရွာင္လႊဲ၍ မရသည္ကား ရြာဦးေစတီ။ ေစတီေတာ္အနီးေရာက္တုိင္း သုခ ေအးခ်မ္းမႈကုိ ခံစားရသည္။ မိဘဘုိးမ်ား၏ အရိပ္အေငြ႕ႏွင့္ သဒၶါအားတုိ႕ကုိ မွန္းဆရည္ေရာ္ပူေဇာ္ျမဲျဖစ္သည္။
.........

"..သုခ"
ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေသာ ေခၚသံ။
မည္သည့္အခ်ိန္က ေရာက္ေနမွန္း မသိေသာ ငယ္ဆရာေတာ္ဦးသုမနသည္ သုခေနာက္တြင္ရပ္ လ်က္ရွိ သည္။
၀မ္းစာေရး အတြက္ ဘ၀ၾကမ္းတမ္းေပမယ့္ ဆရာ၊ မိဘ၊ သက္ၾကီး ရြယ္အုိကုိ ေလးစားတတ္ေအာင္သြန္ သင္ေပးခ့ဲသည့္ ငယ္ဆရာသည္ ဦးသုမနပင္ျဖစ္သည္။

ဘုရား...၊
အင္း..၊ မင္းမလဲ..၊ သုခအမည္နဲ႕မလုိက္ေအာင္ ၾကမ္းတမ္းလွသကုိးကြ။
မွန္ပါ၊ ဆရာေတာ္ဘုရား။
အတိတ္ကံဘ၀ေပးလုိ႕ တပည့္ေတာ္ခံယူတတ္ပါျပီဘုရား။
ဦးတင္လ်က္ သုချပန္လည္ေလ်ာက္ထားသည္။

ဟ့ဲ သုခရဲ႕ အတိတ္ကံခ်ည္းရုိးမယ္ဖြဲ႕ျပီး ဆုိးခ်င္တုိင္းဆုိးခြင့္ မရွိဘူးေနာ္။
လက္ရွိ ပစၥဳပၸန္ အလုပ္ေလးနဲ႕ ေျပာင္းလုိက္ရင္လဲ ရတယ္ဟ့ဲ။
မွန္ပါဘုရား။
ခပ္ေလးေလးသုချပန္လည္ေလ်ာက္တင္သည္။

ေရွးကံလုိ႕ရုိးမယ္ဖြဲ႕ျပီး ဆုိးေနပါျပီတ့ဲ။ တုိ႕ဘုရားက ေနာက္ဘ၀ေဟာထားေသးတယ္။
အဲဒီေနာက္ဘ၀ဆုိတာ လက္ရွိဘ၀ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုမုိ႕၊ မင္းအခုလိုဆုိးေနရင္ျဖင့္ ေနာက္ဘ၀ဆုိ တာေတြးၾကည့္စမ္းကြယ္။
သုခ ေတြေငးသြား သည္။
ဤစကားမ်ိဳး ငယ္ဆရာမိန္႕ေနက်မုိ႕ ခဏခဏၾကားဖူးသည္။ သုိ႕ေသာ္ ငယ္စဥ္က ၾကားတုန္းခဏမုိ႕ ရင္တြင္းသုိ႕မေရာက္။ အခုေတာ့ သုခအေတြး၊ သုခ အျမင္တုိ႕သည္လည္း ငယ္စဥ္ကလုိမဟုတ္ေတာ့။
ရြာက က်ဥ္ဖယ္ခံထားရသည့္ဘ၀ကုိေရးေရးျမင္ေယာင္သည္။ ရြာထဲ မ၀င္၀ံ႕ေအာင္ျဖစ္ရသည့္ သူ႕အျဖစ္ သည္ ရင္ထဲက်ဥ္ခနဲ႕ျဖစ္ရသည္။ 

ဟ့ဲ သုခ ဘာေတြမ်ားေတြးေနတာတုန္းဟ့ဲ....
ဆရာေတာ္ကားတည္ၾကည္ေအးခ်မ္းေသာ အျပဳံးျဖင့္ သုခကုိၾကည့္ေနသည္။
မွန္ပါ။ သိေတာ့သိပါတယ္ဘုရား..၊ ဒါေပမယ့္..
ျဖင့္သာဆုံးေနက်သူ႕စကားကုိေရွ႕မဆက္ျဖစ္။
အင္း..၊ သုခ..၊ မင္းဒီကုိၾကည့္စမ္း၊
ေစတီေတာ္ရဲ႕ ဥပုသ္ေဆာင္ဇရပ္ေရွ႕မွာထားထားတ့ဲ သစ္သားရုပ္ကုိ၊
သုခသည္ ျမင္ေနက်ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ျပသည့္မုိ႕ အထူးတလည္ၾကည့္မိသည္။

ဒီအရုပ္က သစ္သားက ျဖစ္လာတာ သုခရဲ႕။ တမ္းျပီးသစ္သားၾကီးကုိ ေဟာဒီလုိလွတ့ဲ အရုပ္ေလးျဖစ္ေစလုိ႕ လုပ္လုိက္တာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာမင္းသိပါတယ္။
မလုိတာေတြပယ္၊ ပုိေနတာဖယ္ထုတ္၊ ပန္းပုဆရာက အခ်ိန္ေပးျပင္လုိက္ေတာ့ အခုမင္းျမင္ေနတ့ဲ အင္မတန္ၾကည့္လုိ႕ေကာင္းတ့ဲ အရုပ္ေလးျဖစ္လာတယ္။

သစ္သားခ်ည္းဒီအတုိင္းထားရင္ ဒီလုိဘယ္လွလာလိမ့္မလဲ သုခရယ္။
မင္းကလဲ မင္းေျပာေနက် ဆင္ေျခနဲ႕..၊ အတိတ္ကံအက်ိဳးေပးမုိ႕လုိ႕ခ်ည္း ေျပာေနရင္..၊
မင္းအခုလုိ ဘ၀ၾကမ္းတ့ဲ သစ္တုန္းဘ၀က ဘယ္ေတာ့ တက္လာႏုိင္ေတာ့မလဲဟ့ဲ...

သုခ သက္ျပင္းခ်ရျပီ..၊ သူၾကည့္ေနေသာ အရုပ္ေလးပုိလွလာသလုိရွိသည္။
ဆရာေတာ္ကုိေမာ့ၾကည့္မိေတာ့ တည္ျငိမ္ေနသည္။
ေလႏုေအးသည္ ခပ္ေျပေျပေလးျဖဴးလ်က္။
ဆရာေတာ္စကားသည္ ရင္တြင္းကုိ ေဖာက္သည္။ 
ဦးေႏွာက္၊ အသည္ႏွလုံးအထိစူး၀င္သည္ ထင္မိသည္။

ဒီေတာ့ သတိေလးထား၊ အတိတ္ခ်ည္းအျပစ္မဆုိပဲ၊ လက္ရွိဘ၀ကုိ လုိအပ္သလုိျပင္ႏုိင္ရင္၊
မင္းဘ၀လဲ လွလာႏုိင္တာေပါ့...

ဆရာေတာ္ကုိ ဦးၾကိမ္ၾကိမ္ခ်မိသည္။ ေစတီေတာ္၏ ဆြဲလည္းသံသည္ ျငိမ့္ေညာင္းသာယာ ရွိလွသည္။
သုခ မ်က္ရည္က်ရျပီ၊ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ဇရပ္လက္ရမ္းက အရုပ္ေလးကုိၾကည့္မိေတာ့ မ်က္ရည္မ်ား အၾကားေ၀၀ါးလ်က္ကပင္ ၾကြ၍ လွေနသည္။

ထုိေန႕က သုခသည္ တကယ့္ သုခအမည္ႏွင့္လုိက္ေအာင္ေနမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္သည္။
...................................

ေကာင္းမႈကုသုိလ္ရွင္ အမည္တုိင္းတြင္ ဘုရား ဒကာ၊ ေက်ာင္းဒကာ၊ ရဟန္းဒကာ၊ ေစတီဒကာ၊ ေရႊထီး ဒကာၾကီး ဦးသုခအမည္သည္ ေရွ႕ဆုံးကပါ၀င္သည္။ လူတုိင္းကၾကည္ညိဳေလးစားၾကသည္။

ႏွစ္ေတြေညာင္းခ့ဲျပီမုိ႕ ငယ္ဆရာလည္းကြယ္လြန္ခ့ဲျပီ။ ရြာဦးေစတီေတာ္ အနီးတြင္ ဇရပ္ၾကီးတစ္ေဆာင္
ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းသည္။ သုခသာလာ- ဦးသုခ ဇရပ္ဟု ထင္ရွားသည္။
ဇရပ္ဦးထိပ္ပုိင္းတြင္ ငယ္ဆရာေတာ္ဦးုသုမန၏ ပုံေတာ္ကုိ ပူေဇာ္ထားရွိသည္။
ဇရပ္အတက္လက္ရမ္းတြင္ အလြန္တရာ လက္ရာေျမာက္ေသာ ပန္းပုအရုပ္တစ္ရုပ္ရွိသည္။

မည္သည္ကုိ ရည္ရြယ္၍ ထုလုပ္ထားသည္ကုိရြာသူရြာသားမ်ား ေကာင္းေကာင္းမသိၾက။
ေကာင္းမႈရွင္ၾကီး ဦးသုခ လွဴဒါန္းထားေသာေၾကာင့္ “သုခရုပ္ထု”ဟုသာေခၚၾကသည္။


ဆြဲလည္းသံသာသည္။
ေလညင္းေျပေျပသုတ္ျဖဴးသည္။ 
သုခသာလာတြင္ ကုသုိလ္ျပဳသူမ်ားျဖင့္ စည္ေ၀ေနတတ္သည္။ 
ၾကည္ႏူးဖြယ္တည္း။

Thursday, August 15, 2013

ဇယာ ေဟး






ခင္ဗ်ား၊ ဗုဒၶကုိေကာင္းေကာင္းသိမယ္ေနာ္။
အိမ္ေဘးက လူကုိေမးၾကည့္ဖူးသည္။

အာ..၊ က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့ဗ်ာ။
က်ေနာ္တုိ႕ ဆီမွာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ရွိတယ္။

ဗုဒၶရယ္၊ သခင္ေယရႈရယ္ ျပီးေတာ့ မဟတၱမဂႏၶီဂ်ီတုိ႕ကုိ ဖြဲ႕ဆုိထားတ့ဲ သီခ်င္းေပါ့။
ဗုဒၶက နံပတ္တစ္မွာ ရွိတယ္ေလ။
က်ေနာ္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ပါ။

ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶလမ္းညႊန္ခ်က္ေတြကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက သိပါတယ္။
ျပီးေတာ့ လူတုိင္းက ဗုဒၶကုိၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။
ဗုဒၶက ေမတၱာတရားကုိ လက္ကုိင္ထားတယ္။ ညီညြတ္ေရးကုိ ပုံေဖာ္ပါတယ္။
ဒါက သူသိတ့ဲ ဗုဒၶျဖစ္သည္။

မွန္တာေပါ့ဗ်ာ။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ေရႊေရာင္ေခတ္ေတြကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားတာ ဗုဒၶဘာသာ လႊမ္မုိးတ့ဲ အခ်ိန္ေတြလုိ႕ Heritage of Buddhism မွ က်ေနာ္ဖတ္ဖူးပါတယ္။

အဲဒီမွာ အခန္းတစ္ခန္းက 1000 years of Glory ဆုိျပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံသားၾကီး D.C.Ahir ကေရးထား ပါတယ္။

“Those 1000 years were in many ways the grandest in our history. The name and fame of India rose to highest peaks in those centuries, and the the realm of art and literature, learning and piety, Indian achievement reached highest still unsurpassed”.

ျပီးေတာ့ ခင္မ်ားတုိ႕ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ အလံေတာ္မွာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အမွတ္တံဆိပ္ ဓမၼစကၠကုိ ပုံေဖာ္ထား တယ္ေလ။

ေအာ္..၊ ဟုတ္လား၊ က်ေနာ္သိထားတာက အဲဒီစက္၀ုိင္းၾကီးကုိ အေသာကစၾက ( Asoka Cakra) လုိ႕သိတာပါ။

ဟုတ္ပါတယ္။ အေသာကမင္းၾကီးရဲ႕ ဗုဒၶအေပၚျမတ္ႏုိးမႈနဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းပုံရိပ္တုိ႕ကုိ ျမတ္ႏုိးနားလည္တ့ဲ၊ အမ္ေဘဒကာက ပုံေဖာ္ခ့ဲတာေပါ့ဗ်ာ။
ဗုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္ၾကီး အမ္ေဘဒကာကုိ ခင္မ်ားေျပာတာလား။
သူက ေမးသည္။

ဟုတ္ပါတယ္။
ရဲရဲ၀ံ႕၀ံ႕ျပန္ေျဖလုိက္သည္။
............................

ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး ေအာင္ပြဲကုိ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ပထမဆုံးတက္ေရာက္ရသည္။
မဂဓတကၠသုိလ္တြင္ M.A တက္ေရာက္စဥ္အေဆာင္ ( ၃) အေပၚထပ္တြင္ျဖစ္သည္။
အေမႊးန႕ံတုိ႕ၾကိဳင္လႈိင္ေနသည္။ အေဆာင္မွဴးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိၾကီးတုိ႕သည္
တုိင္ထိပ္တြင္ ရစ္ခ်ည္ထားေသာ အလံေတာ္ကုိ ဆြဲဖြင့္လုိက္ေသာအခါ ..
Jana gana mana သီခ်င္းကုိ သံျပိဳင္ဆုိၾကသည္။

ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားသည္လည္း သံျပိဳင္ပင္ အလြယ္ဆုံးအပုိဒ္ျဖစ္ေသာ..
Jaya he Jaya he Jaya he..
ဇယာ ေဟး ဇယာ ေဟး ဇယာ ေဟး
ကုိရြတ္ဆုိၾကသည္။
အဓိပၸာယ္မွာ
ေအာင္ျမင္ပါေစ..
ေအာင္ျမင္ပါေစ..
ေအာင္ျမင္ပါေစ..

ေလတြင္ လြန္႕လူးေနေသာ အလံေတာ္တြင္ ပါရွိသည့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼစၾကၤာ အ၀န္းသည္ တဖ်တ္ဖ်တ္ 
လူးလြန္႕လ်က္ တက္ေရာက္လာသူ အားလုံးကုိ ဦးညြတ္ေစသည္။

ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု။
........................

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ၾသဂုတ္လ ၁၅ရက္၊ လြတ္လပ္ေရးေန႕ကုိ ဂုဏ္ျပဳေရးဖြဲ႔ပါသည္။