Pages

Showing posts with label ဗဟုသုတေရးရာ. Show all posts
Showing posts with label ဗဟုသုတေရးရာ. Show all posts

Wednesday, January 4, 2012

အစြန္းေရာက္ကမၻာ ႏွင့္ ဗုဒၶလမ္းစဥ္



အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ဂုရုေပါင္းေထာင္ခ်ီရွိေသာ ႏုိင္ငံၾကီးျဖစ္သည္၊ ကုိးကြယ္ရာ နတ္တုိ႕မွာလဲ အသိန္းအသန္း ခ်ီျပီးရွိသည္၊ ကုိးကြယ္သူမ်ားကလဲ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးဆုိရေလာက္မ်ားၾကသည္၊ ႏြားကုိ ပန္းမ်ားျဖင့္ အလွ ဆင္ျပီး လူကုိယ္တုိင္က ေခါင္းတြင္ ႏြားေခ်းသုတ္ထားေသာ ျမင္ကြင္းကုိေတြ႕ရတတ္သည္၊ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႕ ရုိးရာပူေဇာ္တစ္မ်ိဴးလုိ႕ေျပာၾကသည္၊ ခႏၶာကုိယ္အေပၚပုိင္း ဗလာက်င္းထားျပီးမွ နတ္ဘုရားပူေဇာ္ရ မည္ဟူေသာ ၀ါဒမ်ားလဲရွိေနျပန္သည္၊ 

မနက္လင္းသည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳင့္ေလး ကုိင္ျပီ အေရွ႕ရပ္ကေန၀န္းၾကီးကုိ ၾကည့္ျပီး ကုလားၾကီးမ်ား ေအာ္ဟစ္ပူေဇာ္လုိက္ေသာ ရုိးရာေတးဓမၼသည္ အိႏၵိယ၏ အလွတစ္ပါးျဖစ္သည္၊

ဗုဒၶဘုရားရွင္မပြင့္ထြန္းမီက အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ ဂုရုမ်ားႏွင့္နတ္တုိ႕ကုိသာ အားကုိးရာ အျဖစ္ကုိးကြယ္ၾက သည္၊ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ‘အတၱာဟိ အတၱေနာ နာေထာ၊ ေကာဟိ နာေထာ ပေရာ သိယာ’၊ ၾကားလုိက္ၾက ရေသာအခါ အကုိးကြယ္ခံနတ္မ်ား ကုေဋခ်ီးျပီး ေနရာေျပာက္ကုန္ၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ဗုဒၶဘုရားရွင္ကုိပင္ နတ္တစ္ပါးအျဖစ္ ကုိးကြယ္ၾကသည္၊ 
မဟာျဗဟၼာၾကီး၏ ကုိယ္ပြားေတာ္ အ၀တာရ အျဖစ္ကုိးကြယ္သူမ်ားလဲ ရွိေနၾကျပန္သည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ လူ႕ဇာတ္ရႈပ္သာမက နတ္ဇာတ္လမ္းလဲ အေတာ္ေလးရႈပ္ေထြးေသာ ေနရာျဖစ္သည္၊ 


 မဟာဘာတရႏွင့္ ရာမာယဏတုိ႕ခင္းက်င္းျပေသာ ဇာတ္လမ္းၾကီးမ်ားသည္ လူျဖဴ၊ လူမည္း ကိစၥပါ၀င္သည္၊ ထုိစဥ္က အိႏၵိယသည္ ယေန႕ကမၻာႏွင့္ အလားတူသည္၊ ဂုရုၾကီးမ်ားကုိလဲေတြ႕ႏုိင္ သည္၊ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ကုိ ေဆာင္းက်ဥ္းသူမ်ား ပါ၀င္ၾကသည္၊ ေအးခ်မ္းမႈကုိ ဖ်က္ဆီးေသာ လူမ်ားကုိလဲ ေတြ႕ ရျပန္သည္၊ အပူ၊ အေအးတုိ႕အားျပိဳင္ေနျခင္းမွ လြတ္လပ္ေနေသာ သူမ်ားလဲ ရွိၾကျပန္သည္၊ သူတုိ႕ကုိ သညာသီ ဟုေခၚသည္၊ 

ယေန႕တုိင္ေအာင္ပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္ခြင္ေနရာစုံတြင္ သညာသီမ်ားကုိ ေတြ႕ႏုိင္သည္၊ အရင္တုန္းကလဲ ရွိခ့ဲသည္၊ ဘုရားရွင္ႏွင့္ေတြ႕ခ့ဲၾကဖူးသည္၊ ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ သညာသီတုိ႕ႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းခ့ဲဖူးသည္၊ သညာသီေတြကုိ ေမာရိယရဲ႕ အေသာကေတြ႕ခ့ဲရဖူးသည္၊ ပါရဂူလဲေတြ႕ခ့ဲဖူးသည္၊ ဦးဆန္းထြန္းေတြ႕ ခ့ဲဖူးသည္၊ သိန္းေဖျမင့္ သူတုိ႕ကုိသိသည္၊ ယေန႕တုိင္ အိႏၵိယတုိက္ၾကီးတြင္ ဆာဒူးမ်ား အုပ္စုလုိက္ ပူေဇာ္ေတး ဖြဲ႕ေနသည္ကုိ ေတြ႕ႏုိင္သည္၊

ေဒသခံ ျဒာဗီဒီယန္ႏွင့္ ဥေရာပအလယ္ပုိင္းမွ ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကေသာ အာရယန္တုိ႕၏ အားျပိဳင္မႈ သည္ ေခတ္သစ္ အိႏၵိယ၏ လူေနမႈစနစ္၊ ဘာသာေရး အေတြးအေခၚ၊ ဘာသာစကား၊ အႏုလက္ရာ၊ ၀တ္ဆင္မႈ၊ စာေပ၊ ဒႆနတုိ႕ကုိ ေပၚထြန္းေစသည္၊ အာရယန္မ်ားသည္ လက္ေတြ႕ဘ၀ ဆန္သည္၊ လူ႕ဘ၀အလွကုိ အႏုအလွ၊ ကာမရသတုိ႕ျဖင့္ တည္ေဆာက္ခ်င္သည္၊

ဘီ စီ ၂၅၀၀ ခန္႕စတင္ထြန္းကားေသာ အိႏၵိယယဥ္ေက်းမႈသည္ အားျပိဳင္မႈမ်ားႏွင့္ ၾကီးမားခန္႕ထည္လာ သည္၊ အသစ္ေရာက္လာေသာ အာရယန္မ်ားက ေဒသခံမ်ားအေပၚခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ားျပဳလာၾကသည္၊ ဇာတ္စနစ္ က်င့္သုံးလာၾကသည္၊ ဘာသာေရးက႑မ်ားတြင္ ဇာတ္စနစ္ျဖင့္ ကန္႕သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၾကျပန္ သည္၊ ထုိ႕အျပင္ တမလြန္၊ နတ္ဘုံ၊ သမဏ၊ ျဗဟၼဏ အယူအဆတုိ႕မွာ ေထြျပားလာၾကသည္၊ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးမတူ၊ သူျမတ္သည္ ငါသာလွ်င္ျမတ္သည္ဟူေသာ အယူအဆမ်ားထြက္လာသည္၊

ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သုတၱႏၱေဒသနာေတာ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္၀ါဒမ်ားကုိ အမ်ားအျပားေတြ႕ႏုိင္သည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ေခတ္သစ္ျမန္မာ အ႒ကထာဆရာတစ္ဆူျဖစ္ေသာ ေတာင္ျမိဳ႕ ဆရာေတာ္ၾကီးမွ ၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာတုိ႕ကုိ ျမန္မာျပန္ဆုိရသည္ထက္ သုတၱန္ ေဒသနာမ်ား ကုိ ျမန္မာျပန္ေသာ အခါ ဘုရားရွင္ႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ ျဖစ္ေသာ အယူ၀ါဒမ်ားကုိ ထိမိေအာင္ျပန္ဆုိရန္မွာ မလြယ္ကူပါ၊ အေသးစိတ္ ၾကည့္ႏုိင္မွ သေဘာ ေပါက္ႏုိင္သည့္ ၀ါဒမ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳဖူးသည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ဂုရုမ်ား၀ါဒမ်ားကုိ မွတ္တမ္းထင္ထားေသာ ပိဋကမွာလဲ သုတၱန္ ေဒသနာက အမ်ားဆုံးျဖစ္ သည္၊ဗုဒၶ၀ါဒသက္သက္ကၽြမ္းက်င္ရုံျဖင့္ မလြယ္ကူ။

ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ တတိယသဂၤါယနာ အခမ္းအနားအျပီးတြင္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကေသာ ျမန္မာသာသနာ့ ဦးကင္း ေသာဏမေထရ္ ဥတၱရမေထရ္ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္တုိ႕ႏွင့္တကြ ေနာက္လုိက္ပါ သံဃာေတာ္မ်ား သည္ ျဗာဟၼဇာလ သုတ္ေတာ္ ေဟာၾကားျပီး အဦးဆုံးသာသနာျပဳေတာ္မူၾကသည္၊

ဆုိပါ ျဗာဟၼဇာလသုတ္ေတာ္သည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ေခတ္ျပိဳင္ အိႏၵိယဂုရုၾကီးမ်ား၏ ၀ါဒမ်ားကုိ စစ္တမ္း ထုတ္ထား ေသာ ေဒသနာေတာ္ျဖစ္သည္၊ ယေန႕တုိင္ေအာင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဘုရားရွင္တပည့္ သာ၀ကမ်ားႏွင့္ အသြင္အျပင္တူေသာ မဟာ၀ီရဂုရုၾကီး၏ တပည့္မ်ားကုိ ေတြ႕ရသည္၊ 

ရံဖန္ရံခါ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္လားေမးၾကသည္၊ မဟာ၀ီရသည္ ဂ်ိန္းဂုိဏ္းကုိ ထူေထာင္ေသာ ဂုရုၾကီးျဖစ္သည္၊ ပိဋကတ္ ေတာ္တြင္ နိဂဏ္ဌ နာဋပုတၱဟုမွတ္တမ္းတင္ျခင္းခံရေသာ ဂုရုၾကီးျဖစ္သည္၊ တင္းက်ပ္ေသာ စည္းမ်ဥ္းမ်ား ခ်မွတ္သည္၊ နိ အဓိပၸာယ္မွာ မရွိျခင္း၊ ကင္းျခင္းျဖစ္ျပီး၊ ဂဏ္ဌ အဓိပၸာယ္မွာ အေနွာင္အဖြဲ႕ ျဖစ္ သည္၊ သူတုိ႕သည္ အ၀တ္မ၀တ္ဆင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္၊ ဤသည္မွလဲ အေႏွာင္အတြယ္ကင္းျခင္း နိဂဏ္ဌပင္ ျဖစ္သည္ဟုဆုိၾကသည္။

ေရ၌ အသက္ရွိသည္ဆုိကာ အသက္သတ္ျခင္းကင္းေစျခင္းငွာ က်ိဳခ်က္ေသာက္ေစျခင္းမ်ိဳး၊ 
အသက္႐ႈရ ေသာ အခါ ေလတြင္ပါေသာ ပုိးေကာင္ငယ္မ်ား ေသေစသည္ ဆုိေသာ မွတ္ခ်က္ျဖင့္ ပါးစပ္၊ ႏွာေခါင္းတုိ႕ကုိ အ၀တ္စီး ထားရျခင္းစေသာ စည္းကမ္းတုိ႕သည္ လုိက္နာရခက္ခဲျပီး အစြန္းေရာက္ေသာ လမ္းစဥ္ျဖစ္သည္၊ 

ယေန႕တြင္အ၀တ္၀တ္ဆင္ေသာ ဂုိဏ္းလဲရွိသည္၊ အ၀တ္၀တ္ဆင္ေသာ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္မ်ားမွာ ဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ တူသည္၊ အ၀ါေရာင္၀တ္ရုံကုိ ၀တ္ဆင္သည္၊ ေခါင္းရိတ္ထားသည္လဲရွိသည္၊ ဆံပင္ ရစ္ေခြထားေသာ သူမ်ားလဲရွိသည္၊ တင္းက်ပ္ေသာ စည္းကမ္းမ်ားေၾကာင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံျပင္ပသုိ႕ ျပန္႕ပြားမႈ နည္းပါးသည္၊ ရွိရင္းစြဲျဗာဟၼဏ၀ါမွာလဲ ဇာတ္စနစ္ျဖင့္ ကန္႕သတ္ ထားေသာေၾကာင့္ ျပန္ပြားမႈနည္း ျပန္ သည္၊ 


ဟိႏၵဴ၀ါဒက့ဲသုိ႕ ဇာတ္စနစ္မရွိ၊ ဂ်ိန္းဘာသာက့ဲသုိ႕ အစြန္းမေရာက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာသည္ ေနရာတုိင္း၊ လူမ်ိဳးတုိင္းႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္သည္၊

အႏုပညာ အႏုအလွႏွင့္ ဘ၀ရသ ကာမဂုဏ္ကုိအမႊမ္းတင္ေသာ အာရယန္တုိ႕ အယူအဆႏွင့္ ေဒသခံ တုိင္းရင္းသားတုိ႕၏ သမဏ ျဗာဟၼဏ၊ ေရွ႕ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ကမၼ၀ါဒ၊ ေတာထြက္ျပီး ေယာဂက်င့္ေသာ သညာသီတုိ႕ထိပ္တုိက္ေတြ႕ေသာ ဘီ စီ ေျခာက္ရာစုကာလတြင္ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၀ါဒသည္ အစြန္းလြတ္သည္၊ ဇာတ္၀ါဒကင္းသည္၊

ယေန႕ကမၻာေလာၾကီးသည္ အစြန္းတြင္ က်ေရာက္ေနေသာ အေနအထားရွိသည္၊ ထုိအေနအထား ကုိ ျမတ္ဗုဒၶ၏ လမ္းညႊန္ခ်က္ျဖင့္ ကယ္တင္ႏုိင္သည္၊  

Monday, December 26, 2011

သာသနာ့ သူရဲေကာင္း ( ၂ )




မဟာရ႒ ( ယခင္၊ ဒကၡိဏပထ) ျပည္နယ္သည္ ဗုဒၶဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကတည္းကပင္ ထင္ရွားခ့ဲသည္၊ မဟာရ႒ျပည္နယ္သည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ရွည္လ်ားေသာ သမုိင္းရွိသည္၊ အဆုိပါေဒသသည္ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး ကေသာင္း ကနင္းျဖစ္မႈမ်ားႏွင့္ရင္ဆုိင္ခ့ဲရသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ သည္ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ယင္းေဒသမွ ေပ်ာက္ကြယ္ခ့ဲရသည့္တုိင္ သမုိင္းဆုိင္ရာ အေထာက္ အထားမ်ားက ဗုဒၶ သာသနာထြန္းလင္းခ့ဲပုံကုိ ေဖာ္ျပေနဆဲျဖစ္သည္၊

ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က တည္းကပင္ ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ တစ္ပါး ၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဤေဒသသုိ႕ေရာက္ရွိခ့ဲျခင္းျဖစ္သည္၊ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္ကတည္းကပင္ ဗာ၀ရီရေသ့ ၾကီးသည္ ျဗဟၼဏဘာသာ၀င္ အျဖစ္မွ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ တပည့္ျဖစ္လာကာ ေနာက္လုိက္ ရေသ့ ေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ အတူ ရဟန္းေဘာင္သုိ႕ ၀င္ေရာက္ခ့ဲသည္၊ ထုိ႕ေနာက္ မိမိေဒသ ဒကၡိဏပထ သုိ႕ ျပန္လည္ၾကြသြားခ့ဲသည္၊

ေနာင္ေသာအခါ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ဒကၡိဏပထသုိ႕ ၾကြေတာ္မူသည္၊ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဗာ၀ရီရေသ့ ၾကီးသည္ အသက္တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ ရွိေနျပီး ဘုရားရွင္ အားမိမိအရဟတၱဖုိလ္ဆုိက္ေရာက္ခ့ဲ ပုံကုိ ေလွ်ာက္ ထား ေၾကာင္း သုတၱနိပါတ္တြင္ေဖာ္ျပထားသည္၊

အဆုိပါ ေဒသမွ အျခားထင္ရွားေသာ မေထရ္ျမတ္တစ္ပါး အေၾကာင္းကုိလည္း ေတြ႕ရျပန္သည္၊ ထုိမေထရ္ မွာ ပုဏ္ဏ မေထရ္ျဖစ္သည္၊ မေထရ္ျမတ္တြင္ တပည့္ေထရာ၊ ေထရီေပါင္း မ်ားစြာ ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထား သည္၊ မေထရ္ျမတ္သည္ မိမိေနထုိင္ရာေဒသသုိ႕ ဘုရားရွင္အားၾကြေရာက္ေစေတာ္မူျပီးစႏၵကူးက်ာင္း
ေဆာက္ လုပ္လွဴဒါန္းေၾကာင္းကုိလည္း ေတြ႕ရသည္၊

ဘုရားရွင္ စႏၵကူးေက်ာင္းေတာ္တြင္ တစ္ညတာ က်ိန္းစက္ ေတာ္မူခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္၊ အာ႐ုဏ္မတက္မီ မဇၥ်ိမေဒသသုိ႕ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ေတာ္မူသည္၊ အျပန္ခရီးနမၼဒါျမစ္နားသုိ႕ေရာက္လတ္ေသာ္ နမၼဒါန ဂါးမင္း၏ ပူေဇာ္မႈကုိခံယူေၾကာင္းကုိလည္းေတြ႕ရျပန္သည္၊ 

ဆုိပါေဒသသည္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္ကတည္းကပင္ တပည့္သာ၀က ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႕ သာသနာျပဳ ေဆာင္ရြက္ေနၾကျပီျဖစ္သည္၊ သုိ႕ရာတြင္ အမ်ိဳးဇာတ္၀ါဒ ျပန္လည္ေခါင္းေထာင္လာေသာ အခါ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္မွာ ဆုတ္ယုတ္ခ့ဲရသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ပြဲက်င္းပေသာအခါ မဟာရ႒ေဒသမွ ဇာတ္ိနိမ့္မ်ားေခါင္းေဆာင္ အမ္ေဘဒကာသည္ မဟာရ႒ေဒသ အေျခအေနတုိ႕ကုိ တင္ျပသည္၊ သဂၤါယနာ အစည္းအေ၀းၾကီးက လက္ခံ ေသာအခါ မိမိေဒသ မဟာရ႒တြင္ မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္း တုိက္ကုိ ေဆာင္လုပ္ လွဴဒါန္း ခ့ဲသည္၊ ေက်ာင္းေတာ္ကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ေသာ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ထား ရွိသည္၊

ျမန္မာႏုိင္ငံမွပင္ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူ ပင့္ေဆာင္ျပီး ပူေဇာ္ထားရွိသည္၊ မဟာရ႒ေဒသ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္ျပန္႕ပြားေရးတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ေရွ႕တန္းက ပါ၀င္ခ့ဲသည္၊ ေဒါက္တာ အမ္ေဘဒကာ သည္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသား စျႏၵမုနိမေထရ္ျမတ္ထံမွ ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ကာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ျဖစ္လာခ့ဲသည္၊ လူေပါင္းမ်ားစြာကုိလည္း ဗုဒၶအဆုံးအမမ်ားကုိ ယုံၾကည့္သက္၀င္ေစခ့ဲသည္၊ ထုိစဥ္ကပင္ လူေပါင္းသိန္းခ်ီျပီး ဗုဒၶဘာသာသုိ႕ သက္၀င္ယုံၾကည္လာခ့ဲၾကသည္၊ ယေန႕အခ်ိန္တြင္ အမ္ေဘဒကာကုိ သူေတာ္စင္ အေလာင္း ေတာ္ၾကီးအျဖစ္ မွတ္ယူထားၾကသည္၊

မဟာရ႒ေဒသ ဗုဒၶဘာသာတုိးတက္ေရးအတြက္ အာတက္ဖြယ္ရာ ေနာက္ထပ္အခ်က္တစ္ခုမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြားျဖစ္သူ ဂုိအင္ဂါသည္ အီဂတ္ပူရီ၌ ကမၼ႒ာန္းရိပ္ သာထူေထာင္ကာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အတြက္သာမက အျခားဘာသာ၀င္မ်ားကုိပါ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းစဥ္တရားေတာ္မ်ား ကုိ ေဟာေျပာပုိ႕ ခ်ေပးေန သည္၊



သီဟုိဠ္ကၽြန္းသုိ႕ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာေသာ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ သူကုိယ္တုိင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွ စာသင္သားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံအားေပးျပီး သီဟုိဠ္ကၽြန္းသုိ႕ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာေၾကာင္း၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံ တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံစာသင္သား ေလးရာေက်ာ္ရွိေၾကာင္း၊ သိဟုိဠ္ကၽြန္းတြင္ သုံးရာနီးပါးရွိေၾကာင္း၊ ထုိ႕အျပင္ အျခားႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေက်ာင္းတက္ေနေသာ ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ေပါင္းလုိက္လွ်င္ အနာဂတ္ တြင္ ေခတ္ပညာတတ္ျမန္မာရဟန္းေတာ္ တစ္္ေထာင္နီးပါးရွိေၾကာင္း မိန္႕ၾကားသည္၊

ေခတ္ပညာဆက္လက္ ျပန္႕ပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္႐ုံမွ်မက ေတာင္တန္းေဒသမ်ားတြင္လည္း ေခတ္ပညာ
တတ္ ရဟန္းေတာ္မ်ား လုိအပ္ေနေသးေၾကာင္း၊ ကမၻာ အရပ္ရပ္တြင္ ထုိးေဖာက္ သာသနာျပဳႏုိင္ဖုိ႕ လည္းလုိအပ္ေနေသး ေၾကာင္း ၾသ၀ါဒ အျဖစ္မိန္႕ၾကားေတာ္မူပါသည္။

အမိေျမရွိျပည္ သူမ်ားကုိ ဗုဒၶတရားေတာ္ျဖင့္ ျပည္လည္ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္၊ ဘုရားရွင္ပြင့္ ထြန္းေတာ္မူ ရာ ေျမျမတ္ မဟာတြင္လည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ အတူ ကမၻာေပၚရွိ လူသားအားလုံး အတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အႏိႈင္းမ့ဲ အဆုံးအမမ်ားကုိ ဆက္လက္ျဖန္႕ျဖဴးဖုိ႕လုိအပ္ေနေသးေၾကာင္း သိရျပန္သျဖင့္ ထုိကြက္လပ္မ်ားသည္ ေခတ္ပညာတတ္ ျမန္မာစာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ား အတြက္ ျဖည့္ဆည္းစရာ ကြက္လပ္မ်ား အျဖစ္႐ႈျမင္မိပါ ေၾကာင္း….။

မွတ္ခ်က္၊ အထက္ပါ ေဆာင္းပါးသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ "လကၤာတမန္မဂၢဇင္း" ဒုတိယ အၾကိမ္ထုတ္တြင္ လုိအပ္ေနေသးေသာ ကြက္လပ္မ်ား အမည္ျဖင့္ ေရးသားခ့ဲေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။

Saturday, December 24, 2011

သာသနာ့ သူရဲေကာင္း



ျမတ္ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ အိႏၵိယတုိက္တြင္စတင္ေပၚထြန္းခ့ဲသည္၊ ေရွးေဟာင္းအစဥ္ အလာ ျဗဟၼဏ ၀ါဒႏွင့္ ဇာတ္စနစ္ကုိတြန္းလွန္ကာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္နီး ပါးရွင္သန္ခ့ဲသည္၊ ဗုဒၶသာသနာထြန္းလင္းရာ အခ်ိန္ကုိ မဇၥ်ိမေဒသ၏ အျငိမ္းခ်မ္းဆုံး ကာလအျဖစ္ သမုိင္းပညာရွင္မ်ားက မွတ္တမ္းတင္ၾကသည္၊ ဗုဒၶသာသနာထြန္း လင္းလာသည္ႏွင့္ ျဗဟၼဏ၀ါဒသမားမ်ားသည္ ဘ၀ရပ္တည္ေရး အတြက္ အခက္အခဲျဖစ္္ လာသည္၊

ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္ေသာ အေသာကမင္း၏ခ်ီေျမွာက္ေထာက္ခံမႈမွာလည္း ဇာတ္၀ါဒ သမား မ်ားႏွင့္ ျဗဟၼဏ၀ါဒသမားတုိ႕အတြက္ အေျခအေန ဆုတ္ယုတ္စရာျဖစ္လာသည္၊ ထုိသူတုိ႕ အေျခအေန ဆုတ္ယုတ္လာသေလာက္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ဘက္တြင္ကား ၾကီးက်ယ္ျပန္႕လာသည္ တုိ႕ကုိ ေတြ႕ျမင္လာၾက ရသည္၊ ထုိပုဂၢိဳလ္တုိ႕သည္ အေျခအေနအရ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သုိ႕ေရာက္ပါမွ အေသာကမင္း၏ ေထာက္ခံမႈရ သည့္အျပင္ စား၀တ္ေနေရးလည္္း ေခ်ာင္လည္မည္ျဖစ္ရကား ရရာနည္းလမ္းရဟန္း၀တ္ လာခ့ဲၾကသည္၊

ဆုိပါ၀မ္းေရး မင္းေဘးစေသာ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ားေၾကာင့္၀င္ေရာက္လာသူ မ်ားၾကီးထြားက်ယ္ျပန္႕ လာသည္ႏွင့္ ထုိသူတုိ႕သည္ မိမိတုိ႕ကုိးကြယ္ရင္း ျဗဟၼဏ၀ါဒမ်ားကုိ ပါဆက္လက္က်င့္သုံးေနသျဖင့္ သာသနာ္ေတာ္အတြက္ အခက္ၾကံဳလာရသည္၊ ထုိအခက္အခဲကုိ အေသာကမင္းတရားၾကီးႏွင့္ ရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆ မေထရ္ျမတ္တုိ႕၏ ဆရာ ဒကာလက္တြဲေဆာင္ရြက္ခ့ဲျခင္းေၾကာင့္ တတိယ သဂၤယနာတင္ႏုိင္ခ့ဲသည္၊

ေထရ၀ါဒ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ျမတ္၏ ဓမၼစြမ္းရည္ျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ အတြင္း ၀င္ေရာက္ေနရာယူထားေသာဗုဒၶ၀ါဒမဟုတ္ေသာ မသန္႕ရွင္းသည့္အယူ၀ါဒတုိ႕ကုိ ရွင္းလင္းသုတ္ သင္ ႏုိင္ခ့ဲ သည္၊ အဆုိပါ ဓမၼ၀ိနယဆုိင္ရာ မဟာအစည္းေ၀းၾကီးမွထုတ္ျပန္ေသာ အယူ၀ါဒစစ္တမ္း ကထာ၀တၳဳ က်မ္းကုိ ေထရ၀ါဒ မေထရ္ျမတ္တုိ႕ အတည္ျပဳခ့ဲၾကသည္၊ ဘုရားေဟာႏွင့္ တစ္တန္းတည္းထား ကာ ပိဋကတ္ေတာ္တြင္ ထည့္သြင္းေတာ္မူခ့ဲၾကသည္။

အေသာကမင္းတရားႏွင့္ သံဃာ့ေခါင္းေဆာင္မေထရ္တုိ႕သည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ မဇၥ်ိမေဒသ၌သာမက ကုိးတုိင္းကုိးဌာနသုိ႕တုိင္ ေရာက္ရွိျပန္႕ပြားေအာင္ အယူ၀ါဒေရးရာကၽြမ္းက်င္ေတာ္မူေသာ မေထရျမတ္တုိ႕ ကုိ ဦးစီးေစျပီး သာသနာျပဳၾကြေစေတာ္မူခ့ဲသည္၊ ဆရာဒကာလက္တြဲညီညြတ္ခ့ဲမႈေၾကာင့္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ၊ ေတာင္အာရွ၊ အေနာက္အာရွႏွင့္ ဥေရာပ တုိက္ေဒသတစ္ခ်ိဳ႕အထိ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေရာက္ရွိခ့ဲသည္၊

ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ မဇၥ်ိမေဒသတြင္ ၾကာရွည္စြာတည္ႏုိင္ လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိလည္း အေျခအေန အရပ္ရပ္အရ သိရွိျပီးလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္သည္၊ ဆုိပါအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ကမၻာအရပ္ရပ္သုိ႕ သာသနာျပဳေစလႊတ္ခ့ဲျခင္းလည္းျဖစ္ပုံရသည္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၂၀၀ ေက်ာ္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ စတင္ ေပၚထြန္းရာ ေမြးရပ္ေျမမွ ေပ်ာက္ကြယ္ခ့ဲရသည္၊ ျမတ္ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ရွိသည္ပင္ဆုိေစ ဦးေတာ့၊ ျဗဟၼဏ၀ါဒ လႊမ္းမုိးမႈေအာက္တြင္ေပၚေပၚထင္ထင္ မရွိေတာ့ေပ။

ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္ အစစ္အမွန္တုိ႕သည္ ေမြရပ္ေျမမွတစ္ပါး အျခားေနရာမ်ားတြင္ ရွင္သန္ျဖစ္ ထြန္းေနသည္၊ ျမတ္ဘုရား၏တရား အဆုံးအမတုိ႕ ခုိင္ျမဲစြာတည္ရွိေနေသာ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံတုိ႕တြင္ သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာ တုိ႕သည္ ေရွ႕တန္းမွပါ၀င္ေနၾကသည္၊ မဇၥ်ိမေဒသသုိ႕ဗုဒၶသာသနာျပန္လည္ျပန္႕ပြာေရး အတြက္ အားၾကိဳး မာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾက သည္မွာလည္း သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာတုိ႕သာျဖစ္ၾကသည္၊


သီဟုိဠ္သားၾကီး အနာဂါရိကဓမၼပါလ၏ေဆာင္ရြက္မႈေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕ အထြတ္အျမတ္ထားရာ မဟာေဗာဓိေစတီ ေတာ္ႏွင့္ ထင္ရွားေသာ ဗုဒၶ၀င္ဆုိင္ရာ ေျမျမတ္မဟာတုိ႕ကုိ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထားကာ အျမတ္တႏုိးပူေဇာ္ ခြင့္ရခ့ဲၾကသည္။ အနာဂါရိကၾကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားကုိသာမက ကမၻာအရပ္ရပ္သုိ႕ ခရီးထြက္ျပီး သာသနာေတာ္အတြက္ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခ့ဲသည္၊

စိတ္တ္ဓာတ္စြမ္းရည္ျမင့္မားၾကီးျမတ္ေသာ အနာဂါရိက သူေတာ္စင္ၾကီးသည္ ေသဆုံးခါနီးအထိတုိင္ေအာင္ ပင္ သာသနာေတာ္အတြက္ အားထုတ္ၾကိဳးပမ္း ခ့ဲသည္၊ ဒီဘ၀တြင္သာမက ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္လည္း ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္စည္ပင္ျပန္႕ပြာေရး အတြက္ ၾကိဳးပမ္းရပါလုိေၾကာင္း ဆုေတာင္းသြားခ့ဲေသးသည္၊ သူ၏ ေဆာင္ရြက္မ်ား ေၾကာင့္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႏွင့္ ထင္ရွားေသာ ဗုဒၶ၀င္ဆုိင္ရာ မဟာေျမျမတ္တုိ႕သည္ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ ေထရ၀ါဒေရာ၊ မဟာယာနပါ ညီညြတ္စုေ၀းရာ မဟာဌာနၾကီး အျဖစ္၀င့္ထည္စြာ တည္ရွိေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး နည္းနည္နိႆယျဖင့္ ထင္ရွာေသာ ကမၼဌာန္းနည္းျပဆရာၾကီး ဦးဘခင္၏ တပည့္ ကုန္သည္သူေဌးဘ၀မွ ကမၻာေက်ာ္၀ိပႆနာ နည္းျပဆရာၾကီးျဖစ္လာသူ ဂု႐ုဂုိအင္ဂါ သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မႏၱေလးၿမိဳ႕ တြင္ေမြးဖြားခ့ဲ သူ ျမန္မာႏုိင္ငံသားစစ္စစ္ျဖစ္သည္၊ ဆရာၾကီးသည္ မိမိေမြးဖြားရာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ အိႏၵိယႏုိင္ငံသုိ႕ျပန္ေသာအခါ အဖုိးတန္ဆုံး ၀ိပႆနာနည္းပညာကုိ ယူသြားႏုိင္ခ့ဲသည္၊
ဆရာၾကီး၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ကမၻာအရပ္ရပ္တြင္ ကမၼဌာန္းရိပ္သာမ်ားတည္ေထာင္ျပီး ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကုိ ေဆာင္ရြက္ေနသည္။ သူသည္ ျမန္မာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကုိ ကမၻာေပၚရွိလူေပါင္းမ်ားစြာတုိ႕အား ထိေတြ႕ ခံစားေစႏုိင္ခ့ဲသည္၊ 
ယခုအခ်ိန္တြင္ မြန္းဘုိင္းၿမိဳ႕၌ျမန္မာတုိ႕ ႏွလုံးသည္ပြတ္ ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီ ေတာ္ျမတ္ ၾကီးကုိ ကမၻာ့ျငိမ္း ခ်မ္းေရး အထိမ္း အမွတ္အျဖစ္ တည္ထားကုိးကြယ္ႏုိင္ခ့ဲသည္၊

ေစတီ ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလားေသာေယာဂီသူေတာ္စင္ေသာင္းခ်ီကာ တရားအားထုတ္ႏုိင္ သည့္ ဆ႒မေျမာက္ အၾကီးဆုံးေဒါက္ခံေဆာက္လုပ္ထားေသာ ဂူပုံစံျဖစ္သည္၊ ဂု႐ုၾကီးသည္ ဗုဒၶ သာသနာ ေတာ္ကုိ မူရင္းအတုိင္း ထိမ္းသိမ္းေပးေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံေက်းဇူး၊ ဆရာၾကီး ဦးဘခင္တုိ႕ ၏ေက်ဇူးကုိျပန္လည္ ေပးဆပ္ ေသာအားျဖင့္ ေရႊတိဂုံပုံတူေစတီေတာ္ႏွင့္ ေစတီေတာ္ၾကီး၏အနီးတြင္ ဦးဘခင္ရြာကုိ တည္ထား ခ့ဲသည္။



အိႏၵိယႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ အေသာကမင္းလက္ထက္တြင္ သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ စည္စည္ ပင္ပင္ေရာက္ရွိျပန္႕ပြားခ့ဲသည္၊ ယခုအခ်ိန္တြင္ သီဟုိဠ္သား ရဟန္းေတာ္ မ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ရဟန္း ေတာ္တုိ႕၏ ေဆာင္ရြက္မႈေၾကာင့္ အိႏၵိယသည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာေပ်ာက္ကြယ္ေနေသာ အဖုိး မျဖတ္ႏုိင္သည့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ မူရင္းမပ်က္ျပန္လည္ရရွိခ့ဲသည္၊

သီဟုိဠ္ႏွင့္ျမန္မာတုိ႕သည္လည္း ၾကာျမင့္စြာကြဲကြာေန ေသာ ဓမၼေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္တုိ႕ထံ ဗုဒၶ သာသနာ ေတာ္ကုိ ျပန္လည္ေပးဆပ္ခြင့္ရသျဖင့္ အတုိင္းမသိ၀မ္း ေျမာက္ၾကည္ႏူးၾကရသည္၊ အိႏၵိယျပည္ တြင္းမွ ဗုဒၶဘာသာလုိလားေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားႏွင့္ လက္တြဲျပီး ဗုဒၶအဆုံး အမမ်ား ျပန္လည္ထြန္းကားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ႏုိင္ခ့ဲၾကသည္တုိ႕ကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ျပလုိသည္။





Friday, June 17, 2011

ဇာတိမာန

န ဇစၥာ ၀သေလာ ေဟာတိ၊ န ဇစၥာ ေဟာတိ ျဗဟၼေဏာ။
ကမၼဳနာ ၀သေလာ ေဟာတိ၊ ကမၼဳနာ ေဟာတိ ျဗဟၼေဏာ။

အမ်ိဳးဇာတ္ေၾကာင့္ လူယုတ္မာ မျဖစ္ႏုိင္သလုိ၊ အမ်ိဳးဇာတ္ေၾကာင့္ျမင့္ျမတ္သူ မျဖစ္ႏုိင္ေပ၊
လုပ္ရပ္ျဖင့္သာ ျမင့္ျမတ္သူ ယုတ္ညံ႕သူျဖစ္ႏုိင္သည္။

အိႏိၵယႏုိင္ငံ၏ ဇာတ္၀ါဒ ကုိေျပာၾကမည္ဆုိလွ်င္ ေ၀ဒေခတ္ကုိ ျပန္ျပီး သြားရ မည္ျဖစ္သည္၊ ဆုိပါေ၀ဒေခတ္ တြင္ အဆင့္အတန္းခြဲျခားေသာ အယူအဆႏွင့္ လူမ်ိဳးေရးဆုိင္ရာ ခြဲျခားေရး ျပန္႕ ပြားခဲ႕သည္၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ခဲ႕သည္၊ ေ၀ဒေခတ္အာရယန္တုိ႕အၾကား ျဗဟၼဏတုိ႕ ၀ါဒတုိးပြားလာ သည္ႏွင့္ သူတုိ႕ ျဗဟၼဏ မ်ားသည္ မဟာျဗဟၼာၾကီး၏ အဖန္ဆင္းခံ အျမင့္ဆုံးအဆင့္ျဖင့္ သတ္မွတ္ခဲ႕သည္၊ 

ထုိဖန္ဆင္းသည္ဟူေသာ အယူအဆမ်ားေၾကာင့္ပင္ လူသားမ်ားကုိ အမ်ိဳးဇာတ္ေလးမ်ိဳးျဖင့္ ခြဲ႕ျခားသတ္ မွတ္ခဲ႕ ေၾကာင္း ျဗဟၼဏတုိ႕က ဆုိၾကသည္၊ ထုိသုိ႕ဇာတ္၀ါဒခြဲျခားသတ္မွတ္ခ်က္အရ ျဗဟၼဏမ်ားသည္ ပထမတန္း အျမင့္ျမတ္ဆုံးလူမ်ိဳးစုမ်ား ျဖစ္ၾကသည္၊ ျဗဟၼဏမ်ားသည္ ပညာေရးက႑တာ၀န္ယူျခင္း၊ ယဇ္ပူ ေဇာ္ျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ မိိိတုိ႕အျခားေသာ အမ်ိဳးဇာတ္တုိ႕အထံမွ ပူေဇာ္ဖြယ္မ်ားကုိ လက္ ခံျခင္းတုိ႕မွ ျဗဟၼဏမ်ား၏ တာ၀န္ျဖစ္သည္၊ ခတၱိယအမ်ိဳးဇာတ္သည္ ဒုတိယအဆင့္ အျဖစ္သတ္မွတ္ ၾက သည္၊ သူတုိ႕သည္ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံကာကြယ္ေရးမ်ားကုိ တာ၀န္ယူၾကသည္၊ ၀ႆမ်ိဳးဇာတ္မွာ တတိယတန္းစား အျဖစ္သတ္မွတ္ျပီး စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ၾကရသည္၊ စတုတၳမ်ိဳးဇာတ္မွာ သုဒၶဟုေခၚေ၀ါသတ္မွတ္ၾကသည္၊ သူတုိ႕သည္ ဇာတ္နိမ့္ မ်ားျဖစ္ ၾကသည္၊ သူတုိ႕၏ အဓိကတာ၀န္မွာ အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ႕ေသာ အမ်ိဳးဇာတ္မ်ား၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ား ကုိ ေဆာင္ရြက္ရျခင္းျဖစ္သည္၊

ေ၀ဒေခတ္ ျဗဟၼဏအမ်ိဳးဇာတ္၀ါဒကုိ အျမင့္ျမတ္ဆုံးအျဖစ္ျမွင့္ တင္ခဲ့ သည္၊ ေနာက္ပုိင္းကာလ မ်ားတြင္ သုဒၶမ်ိဳးဇာတ္မ်ား အေပၚျပင္းျပင္းထန္ထန္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ခဲ့ေသာ အျခားေသာ ေနာက္ျပန္ဆြဲ အမ်ိဳး ဇာတ္ဆုိင္ရာေျပာင္းလဲမႈမ်ား တုိးပြားလာခဲ့သည္၊ ထုိမ်ိဳးဇာတ္မ်ားမွာ ပန္ခ်မ( Pancamas) ပါရီယား (Parias) ဟာရီဂ်န္(Harjans) သုိ႕မဟုတ္ ေအာက္ဆုံးအဆင့္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေသာ မ်ိဳးဇာတ္မ်ား ( Untouchables) ဟုေခၚၾကသည္၊

ျဗဟၼဏမ်ားထုံးစံမ်ားအရ ဇာတ္နိမ့္သုဒၶမ်ား ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အခမ္းအနားမ်ားတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေန ပါက သူတုိ႕သည္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာအခမ္းအနာမ်ား ရြတ္ဖတ္ေနခုိက္ အျခားေသာ ျဗဟၼဏမ်ားအား သြားေရာက္ ျပီးစကား မေျပာမိဖုိ႕ အထူးသတိထားရသည္၊ အကယ္၍ထူးျခားေသာ သတင္းစကားေျပာ စရာရွိလွ်င္ အျခား ေသာ ခတၱိယမ်ိဳးဇာတ္ႏွင့္ ၀ႆမ်ိဳးဇာတ္မ်ားကုိ အကူအညီေတာင္းၾကရသည္၊ ထုိက့ဲသုိ႕ရြတ္ဖတ္ျခင္း ဘာသာ ေရး အခမ္းအနားမ်ားတြင္ သုဒၶမ်ား ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနပါက ရြတ္ဖတ္မႈ အတြက္ျပင္ဆင္ထားေသာ ျမင့္ျမတ္ ေသာ အရာမ်ားကုိပင္ မတုိ႕ထိရေပ၊ မည္က့ဲသုိ႕ေသာ ဇာတ္ နိမ့္ျဖစ္ေစ ျဗဟၼဏမ်ားကုိ မေႏွာက္ယွက္ရေပ၊ အကယ္၍ အေႏွာက္အယွက္တစ္ခုျပဳမိခဲ႕လွ်င္ သူတို႕သည္ ငရဲတြင္ အေသအခ်ာေရာက္ရမည့္ အျဖစ္သတ္ မွတ္ျခင္းခံရသည္၊ ျဗဟၼဏတုိ႕သည္ ဇာတ္၀ါဒျမင့္ျမတ္မႈကုိ အတိအလင္းေၾကျငာဖုိ႕ ဇာတ္ခြဲျခားမႈကုိ အသုံးျပဳခဲ႕ၾကသည္၊ 

ထုိအဆုိကုိ ပုိမုိခုိင္မာေစရန္ ျဗဟၼဏတုိ႕သည္ နတ္ေဒ၀တာမ်ား၏ နာမည္မ်ားႏွင့္ သူတုိ႕ ကုိယ္ပုိင္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာဘဂ၀တ္ ဂီတကဲ႕သုိ႕ သီးျခားက်မ္းစာမ်ားကုိ ထည့္သြင္းခဲ႕ၾကသည္၊ ျဗဟၼဏမ်ား သည္ မိမိတုိ႕မွ အျခားေသာဇာတ္မ်ားကုိ မဟာျဗဟၼာၾကီး၏ အလုိအရဟု ေတြးယူေျပာဆုိျပီး ခြဲျခားႏုိင္ရန္ ျပဳ လုပ္ခဲ့ၾကသည္၊ ဤသုိ႕အားျဖင့္ ျဗဟၼဏမ်ားသည္ အျခားေသာဇာတ္ရွိသူတုိ႕အား ေျချဖင့္ တုိ႕ထိျခင္း မ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္၊ ဇာတ္ခ်င္းမတူသူမ်ားႏွင့္အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းႏွင့္ အျခားေသာ အဆက္ အဆံ ျပဳ လုပ္ျခင္းမ်ားကုိ ဟိႏၵဴ၀ါဒတြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တားျမစ္ထားၾက သည္၊ ျဗဟၼဏတုိ႕ သည္ ျဗဟၼဏတုိ႕၏ လုပ္ ငန္းမ်ားကုိပင္ အျခားေသာ ဇာတ္နိမ့္သုဒၶမ်ားအား ျဗဟၼဏမ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲ မလုပ္ကုိင္ရ ဟုပင္ ေျပာဆုိၾကသည္၊ ဇာတ္နိမ့္မ်ားသည္ အျခားေသာဇာတ္ျမင့္မ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ ေနရာမ်ား တြင္ ေနထုိင္ျခင္းကုိ တားျမစ္ ထား ၾကသည္၊ ျဗဟၼဏမ်ားႏွင့္ အတူစကားေျပာျခင္းႏွင့္ အတူတကြ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းမ်ားကုိလဲ တိတိက်က် ကန္႕ သတ္ပညတ္ထားၾကသည္၊ 

အကယ္၍သုဒၶတစ္ေယာက္သည္ ျဗဟၼဏအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကုိၾကည့္မိခဲ႕လွ်င္ထုိသူအားလက္ျဖတ္ျခင္း၊
ေျချဖတ္ျခင္းႏွင့္ အျခားေသာ ကုိယ္လက္အဂၤါတုိ႕ကုိ ျဖတ္ျပီး အျပစ္ေပးျခင္း ခံရမည္ ျဖစ္သည္၊ သုဒၶတစ္ေယာက္ကုိ သတ္ျဖတ္ျခင္းသည္ ျဗဟၼဏ အသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ အျပစ္ရွိသည္ဟု မယူဆၾက ေပ၊ သုဒၶတစ္ေယာက္သည္ ေ၀ဒက်မ္းကုိေလ့လာခြင့္မရွိဟုတားျမစ္ထားၾကသည္၊ ေအာက္ထစ္ဆုံးအားျဖင့္
ေ၀ဒက်မ္းဂန္မ်ား ရြတ္ဖတ္ျခင္းမ်ားအား နားေထာင္ကုိပင္ တားျမစ္ျခင္းခံရၾကသည္၊ 

အကယ္၍သုဒၶတစ္ ေယာက္သည္ အထက္ပါကိစၥရပ္မ်ားကုိ ျပဳလုပ္မိခဲ႕လွ်င္ ထုိသူအား အလြန္ျပင္း ထန္ေသာ အျပစ္ေပးျခင္းခံရ မည္ျဖစ္သည္၊ ေ၀ဒက်မ္းဂန္မ်ားရြတ္ျခင္းကုိနားေထာင္ရာ ကိစၥတြင္ သုဒၶ တစ္ေယာက္အား နားထဲသုိ႕ ေရပူမ်ား ေလာင္းထည့္ျခင္းျဖင့္ အျပစ္ေပးၾက သည္၊ ျဗဟၼဏဘာသာ ၀င္ျဗဟၼဏအား၏ အလုိအားျဖင့္ ခတၱိယဇာတ္ႏွင့္ ၀ႆဇာတ္မ်ားသည္ ႏွစ္ၾကိမ္ေမြးဖြားၾကသည္၊ ထုိ႕ေၾကာင့္ ခတၱိယဇာတ္ရွိသူမ်ားကုိ ဒိြဇ( ႏွစ္ဇာတ္) ရွိသူမ်ားဟု ေခၚၾကသည္၊ သုဒၶမ်ားအတြက္ တစ္ၾကိမ္ သာေမြးဖြားၾကသည္၊ 

ထုိကိစၥအတြက္ေၾကာင့္ပင္ ဤဇာတ္ျမင့္သုံးမ်ိဳး သည္ သူတုိ႕၏ သရုပ္အမွန္ဒိြဇ ကုိျပႏုိင္ဖုိ႕အေရး ခုႏွစ္ ႏွစ္ တစ္ၾကိမ္၊ ရွစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္၊ ကုိးႏွစ္ႏွင့္ ဆ့ဲတစ္ႏွစ္ တုိ႕တြင္ အသီးသီး ဥပနယ ဟူေသာ အခမ္အနား မ်ိဳး ျပဳလုပ္ၾကသည္၊ သုဒၶမ်ားမ်ားမွာမူ ေရွးပေ၀သဏီ ကတည္းကပင္ အျခားေသာ ဇာတ္ျမင့္မ်ိဳးဇာတ္ မ်ား၏ ေက်းကၽြန္းမ်ားသာ ျဖစ္ခ့ဲၾကရသည္၊ ဤေက်းကၽြန္မ်ားသည္ ဇာတ္ျမင့္မ်ား၏ အလုိဆႏၵရွိလွ်င္ အခ်ိန္မေရြးေရာင္းခ်ျခင္းခံရသည္၊ သုဒၶမ်ားသည္ ဇာတ္ျမင့္မ်ား အတြက္ ေစ်းေရာင္းကုန္ ပစၥည္းျဖစ္ရသည္၊ အထက္ပါစည္းမ်ဥ္းမ်ားျဖင့္ ျဗဟၼဏမ်ားသည္ သူတုိ႕၏ အာဏာႏွင့္ ဂုဏ္ရည္မ်ားကုိ လူ႕အသို္င္းအ၀ုိင္းတြင္ ထိမ္းသိမ္းႏုိင္ခဲ႕သည္၊ သဂၢ(Svarga) သုိ႕မဟုတ္ ေမာကၡ(Moksha) တုိ႕သည္ သုဒၶမ်ားအတြက္ တားျမစ္ျခင္း ခံရသည္၊ မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ကမွ သုဒၶမ်ား ျဗဟၼျပည္ေရာက္ႏုိင္ေရး မကူညီၾကပါ၊ အကယ္၍ ျဗဟၼဏတစ္ေယာက္သည္ သုဒၶမ်ားအတြက္ ကူညီမႈျပဳမိခ့ဲလွ်င္ ထုိသူအား အျပစ္ေပးျခင္းခံရ မည္ျဖစ္သည္၊

အထက္ပါကိစၥရပ္မ်ားေၾကာင့္ပင္ မ်ားျပားလွေသာ အေတြးအေခၚမ်ား ႏွင့္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာအျမင္တုိ႕ သည္ ျဗဟၼဏမ်ားႏွင့္ယင္းတုိ႕၏ ဖန္ဆင္းျခင္းကိစၥရပ္မ်ားတြက္ေပၚထြက္လာခ့ဲၾကသည္၊ 

ဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာေသာအခါ အိႏၵိယႏုိင္ငံ တ၀ွန္းလုံးတြင္ ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာ အယူ၀ါဒ တုိ႕တည္ရွိေနခ့ဲျခင္းျဖစ္သည္၊ သုိ႕ေသာ္ သူတုိ႕သည္ သီးျခားလူမ်ိဳးေရးဆုိင္ရာ မႏွစ္ျမိဳ႕ဖြယ္ရာကုိ အေလးထား ျခင္းမရွိခ့ဲၾကပါ။

Wednesday, June 15, 2011

အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္ဆန္းသစ္ျခင္း

အိႏၵိယျပည္တြင္ ျမစ္ၾကီးမ်ား ရွိၾကသည္၊ ဂဂၤါျမစ္၊ ယမုံနာ၊ မဟီ၊ သရဗူ၊ အစိရ၀တီျမစ္တုိ႕သည္ စီးဆင္းျမဲ ရွိေန ၾကသည္၊ သူတုိ႕ခရီးဆုံး၍ ပင္လယ္ျပင္ အစ သမုဒၵရာသုိ႕ေရာက္ေသာ္ အားလုံးေသာျမစ္ေရ တုိ႕ သည္ ေပါင္းစည္းျပီး တစ္မ်ိဳးတည္းျဖစ္သြားၾကသည္၊ ျမင့္ျမတ္ေသာေရ၊ နိမ့္က် ယုတ္ညံ႕ေသာေရ ဟူ၍ မရွိေတာ့ပါ၊ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ျဗဟၼဏလူမ်ိဳး၊ ခတၱိယလူမ်ိဳး၊ ၀ႆလူမ်ိဳး၊ သုဒၶလူမ်ိဳးတုိ႕သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေသာအခါ ပင္လယ္ျပင္ေရာက္ေသာ ျမစ္ေရတုိ႕ကဲ႕သုိ႕တစ္ေပါင္းတစ္စည္း တည္းျဖစ္သြား ၾကသည္၊

ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၅၆ ေအာက္တုိဘာလ ၁၄ ရက္ တနဂၤေႏြေန႕တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံထူေထာင္မႈတြင္ ဦးေဆာင္ပါ ၀င္ခဲ႕ ေသာ တုိင္းျပဳျပည္မႈ တရားေရး ပညာရွင္ အမ္ေဘဒကာသည္ ဗုဒၶဘာသာကုိလက္ခံယုံၾကည္ခဲ႕ျပီး သရဏဂုံ သုံးပါးႏွင့္ ငါးပါးသီလကုိ ျမန္မာျပည္ဖြားရခုိင္အမ်ိဳးသား ရဟန္းေတာ္ ကုသိနာရုံဆရာေတာ္ အရွင္စျႏၵမုနိအထံမွ ဇာတ္နိမ့္အျဖစ္သတ္မွတ္ထားေသာ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ အိႏိၵယ အမ်ိဳးသား ငါးသိန္း နွင့္တကြ အိႏၵိယႏုိင္ငံ အလယ္ပုိင္နာဂပူျမိဳ႕တြင္ ဗုဒၶဘာသာ အျဖစ္သုိ႕ သက္၀င္ယုံ ၾကည္ခဲ႕ၾကသည္၊

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အမ္ေဘဒကာ၏ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ မ်ားစြာတုိ႕သည္ အမ္ေဘဒကာ လမ္းစဥ္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ ကုိျမတ္ျမတ္ ႏုိးႏုိးက်င့္ သုံးလုိက္ နာခဲ႕ၾကသည္၊ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွစတင္ျပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံဆုိင္ရာ သံဃာ့ ဥကၠဌဘဒၵႏၱ အာနႏၵ မဟာေထရ္ျမတ္ သည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္သူေတာ္၀င္တုိ႕ လက္ျပန္လည္ရရွိေရး အဖြဲ႕ကုိ ဦးေဆာင္ခဲ႕ သည္၊ အမ္ေဘဒကာ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္ခဲ႕ေသာ သူတုိ႕သည္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္မ်ားကုိ က်င္းပဖုိ႕ မေမ့ခဲ႕ၾကပါ၊ သူတုိ႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶအားပူ ေဇာ္ ၾကသလုိ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေသာ အမ္ေဘဒကာကုိ လဲ အရုိ အေသေပးၾကသည္၊ ေက်းဇူးတုံ႕ျပန္ေသာအားျဖင့္ ေအာက္ပါေန႕ထူးေန႕ျမတ္မ်ားကုိ ထူးျမတ္ေသာေန႕ရက္ မ်ား အျဖစ္ မဟာရဌျပည္နယ္တြင္ သတ္မွတ္ထားၾက သည္၊

၁၊ ဓမၼ ဒိကသွ်ေန႕-( Dhamma Diksha Day)

ဆုိပါေနသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အျဖစ္သုိ႕ စတင္သက္၀င္ယုံၾကည္ေသာေန႔ျဖစ္သည္၊ ထုိေန႕သည္ ေအာက္ တုိဘာလ ၂၄ရက္ျဖစ္သည္၊ ဤေန႔ျမတ္တြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ နာဂပူျမိဳ႕တြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား စုေ၀းျပီး ၁၉၅၆ ခု တြင္ ဗုဒၶဘာသာကူးေျပာင္းသည့္ အခမ္းအနားကုိ ထုိျမိဳ႕တြင္ က်င္းပခဲ႕ၾကသည္၊ အျခားေသာ တုိင္းရင္သား ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕လဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အခမ္းအနားမ်ားကုိ က်င္းပၾကသည္၊

၂၊ ဗုဒၶဇယႏၱီေန႕-( Buddha Jayanti Day)

ဗုဒၶဇယႏၱီေန႕သည္ ႏွစ္စဥ္က်င္းေသာ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ျဖစ္သည္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕သည္ ရြတ္ဖတ္မႈမ်ား၊ လွဴဖြယ္၀တၳဳမ်ားျဖင့္ ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ၾကသည္၊ ဤ အခါသမယအထူးတြင္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ အစည္းအေ၀း မ်ားႏွင့္ ကမၼဌာန္းစီးျဖန္းမႈမ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ပူေဇာ္ၾကသည္။

၃၊ အမ္ေဘဒကာ ကြယ္လြန္ျခင္း အမွတ္တရ ေန႕-( Ambedkar’s Death Memorial Day)

အမ္ေဘဒကာ ကြယ္လြန္ျခင္း အမွတ္တရေန႕သည္ မဟာရဌျပည္နယ္ရွိ မဟာရဌီ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕ အတြက္ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ အေကာင္းဆုံးေန႕ တစ္ေန႕ျဖစ္သည္၊ ထုိေန႕သည္ ဒီဇင္ဘာလ ၆ရက္ေန႕ျဖစ္သည္။

၄၊ အမ္ေဘဒကာဇယႏၱီေန႕-(Ambedkar Jayanti Day)

အမ္ေဘဒကာ ဇယႏၱီေန႕သည္ အမ္ေဘဒကာေမြးေန႕၌ အမွတ္တရ က်င္းပျခင္းျဖစ္သည္၊
ထုိေန႕သည္ ဧျပီလ ၁၄ ရက္ေန႕ျဖစ္သည္၊ အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေကာင္းေသာ အခါသမယျဖစ္သည္၊ ဤေန႕တြင္ မဟာရဌျပည္နယ္သားမ်ားသည္ အထူးခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ က်င္းပၾကသည္။

ဤနည္းအားျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕သည္ မဟာရဌျပည္နယ္တြင္ အသစ္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာအ၀န္း အ၀ုိင္း တစ္ခုကုိ ထူေထာင္ႏုိင္ခဲ႕ၾကသည္၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕သည္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ အလုိက်  ျဖစ္ေသာ ဘ၀ေနနည္းမ်ားကုိ တဖန္ျပန္လည္လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည္။

မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္တြင္ လူမ်ိဳးစုံ ႏုိင္ငံ အစုံမွလာေရာက္ျပီး ဗုဒၶဘုရားရွင္အား ေလးျမတ္ပူေဇာ္ၾက သည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ ဗုဒၶဘုရားရွင္ကုိ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ သိၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က လူမႈေတာ္ လွန္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ အျဖစ္ သိၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႕က စိတ္ပညာ ဆရာတစ္ဆူ အျဖစ္သိၾကသည္၊ သဘာ၀တၳသမား အျဖစ္လဲ ယူဆၾကျပန္သည္၊ လူမႈေပါင္းစည္းေရး သမားဟုလည္း ဆုိၾက သည္၊ ေလာကအဆုံးကုိ သိသူလဲျဖစ္ျပန္သည္၊ 

အထူးအျခားဆုံးမွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးတြင္ အလယ္ အလတ္ လမ္းစဥ္ကုိ ညႊန္ခဲ႕ေသာ မဟာလူသားၾကီး ျဖစ္ျပန္ သည္၊ လူမႈသမုိင္းေၾကာင္းတြင္ အရွည္ၾကာဆုံး လူ႕အဖြဲ႕အစည္းကုိ ထူေထာင္သူလဲျဖစ္ျပန္သည္၊ ဘိကၡဳ အဖြဲ႕ အစည္းကုိ ထူေထာင္ခဲ႕သည္၊ ကမၻာအရပ္ရပ္မွ လာေရာက္ၾကေသာ ေရႊ၀ါေရာင္ဆင္ျမန္းထားေသာ ရဟန္း ေတာ္မ်ားသည္ တည္ျငိမ္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈ၊ သစ္လြင္မႈတုိ႕ျဖင့္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ ၀န္းက်င္ကုိ အလွဆင္ ေန ၾကသည္၊ ထုိသုိ႕ လွပေသာေန႕ထူးကုိ ကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ရင္း တုိးေ၀ွ႕ပူေဇာ္ခြင့္ ရသည္မွာ ရင္တြင္း စိမ့္စိမ့္ေအးခ်မ္းမႈ တသိမ့္သိမ့္ျဖင့္ ေဗာဓိေညာင္ပင္ေလတုိးသံတုိ႕သည္ ဓမၼသံစဥ္ အလွကုိ  ေဖာ္က်ဳးေနသလုိရွိသည္၊

Friday, June 10, 2011

မဟာေဗာဓိ

မဟတၱမဂႏၶီ၏ေခါင္းေဆာင္မႈေအာက္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ အိႏၵိယကြန္ကရက္က ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၂၂ ဂယာ တြင္ စည္းေ၀းေသာ ဗုဒၶဘာသာကြန္ဖရင့္အားအသိမွတ္ျပဳျပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေသာအခါ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ၾကီးကုိဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕အား ျပန္လည္ ေပးအပ္မည္ဟု ကတိထားခဲ႕သည္၊ သုိ႕ေသာ္ ယခုတုိင္( ၂၀၁၁) ဆုိပါ ကတိသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အတြက္ မျဖည့္ဆီးႏုိင္ခဲ႕ေပ။

အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳပမ္းျပီး ေနာက္တြင္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ ျပန္လည္ရရွိေရး အတြက္ဖြဲ႕စည္းခဲ႕ေသာ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕ၾကီးက ဟိႏၵဴဘုန္းေတာ္ၾကီး မဟန္႕၏ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွ လုံး၀လြန္ျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ႕ေသာ္လည္း ဗီဟာျပည္နယ္ အာဏာပုိင္မ်ားလက္သုိ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ကုိ ဆက္လက္ေပး အပ္ခဲ႕ရျပန္ သည္၊

ခရစ္ ၁၉၄၉တြင္ ဗီဟာျပည္အစုိးရသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ပထမဆုံးသမၼတျဖစ္ေသာ  ရာဇျဒာပရာဆတ္ကုိ ဦးေဆာင္ေစလွ်က္ ေကာ္မတီ အစည္းအေ၀း တစ္ရပ္ယူ ေခၚခဲ႕သည္၊ ထုိေကာ္မတီမွ မဟာေဗာဓိေစတီ ေတာ္ ၾကီးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ၁၉၄၉ ဥပေဒတစ္ရပ္ကုိ ဖန္တီးဖြဲ႕စည္းႏုိင္ခဲ႕သည္၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေလးဦးႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေလးဦးစီပါ၀င္ေစလွ်က္ ျပည္နယ္တရားေရး ၀န္ၾကီးေဟာင္းကုိ သဘာပတိခန္႕လွ်က္ ေကာ္မတီ တစ္ရပ္ ထူေထာင္ႏုိင္ခဲ႕သည္၊ သဘာပတိသည္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ျဖစ္ရမည္ဟု ဥပေဒအတိအက် ျပဌာန္းခဲ႕ သည္၊ 

တကယ့္လက္ေတြ႕တြင္မူ ျပည္နယ္တရားသူၾကီးကသာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ ၾကီးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေကာ္မတီ ကိစၥအ၀၀ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ႕သည္၊ မၾကာခဏျဖစ္ေလ့ရွိေသာ ျဖစ္ရပ္မွာ ေကာ္မတီသက္တမ္း ကုန္ဆုံး၍အသစ္ေကာ္မတီမဖြဲ႕ႏုိင္ေသးမီ ၾကးကလာမ်ား၌ ျပည္နယ္တရားသူၾကီးကသာ တစ္ဦးတည္း ေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည္၊ ထုိျဖစ္ရပ္သည္ အျခားေသာ ေကာ္မတီ၀င္မ်ားႏွင့္ တရားသူၾကီး၏ လုပ္ပုိင္ခြင့္ အာဏာ အေျခ အေနကုိ ထင္ထင္ရွားရွား သိႏုိင္သည္၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေကာ္မတီ၀င္မ်ားသည္ တရားသူၾကီး၏ လက္ပါးေစအျဖစ္ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ျပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေကာ္မတီ၀င္မ်ားမွာမူ ျပယုဂ္ အျဖစ္သာရွိခဲ႕ၾကသည္၊ ထုိ႕ထက္ ပုိဆုိးသည္ကား ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ တစ္ဦးအေနနဲ႕ တရားသူၾကီးသည္ ဟိႏၵဴဘုန္းေတာ္ၾကီးမဟန္႕၏ လႊမ္းမုိးျခင္း ၾကီးၾကီးမားမား ရွိခဲ႕ျပန္သည္၊ ဤနည္းအားျဖင့္ လူမ်ိဳးေရးႏွင့္ သက္ဆုိင္မႈမ်ား ခ်ဲ႕ထြင္လာခဲ႕ၾကျပီး ယခင္ပုိင္ရွင္ ( မဟန္႕) သည္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈကုိ မစြန္႕လႊတ္ခဲ႕ေပ။

၁၊ ဥပေဒသည္ အိႏၵိယအစုိးရ၏ ေလစားထုိက္ေသာဘာသာေရးဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္ ၂၆ ဖြဲ႕စည္းပုံကုိ ဆန္႕က်င္လွ်က္ရွိသည္၊

၂၊ ဥပေဒသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ ဆႏၵကုိဆန္႕က်င္သည္၊ အထြတ္အျမတ္ထားရာမ်ားျဖစ္ေသာ မူဆလင္ ဘာသာ၀င္၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္၊ ဂ်ဴးဘာသာ၀င္တုိ႕၏ ျမင့္ျမတ္ေသာေနရာတုိ႕သည္ ယင္းတုိ႕၏ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တုိ႕ အတြက္သာ ဆုိပါ အခြင့္ထူးကုိ လက္လြတ္ဆုံးရႈံးေနရသည္၊

၃၊ ဥပေဒေၾကာင္း အရတြင္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕သည္ အျခားေသာ အဖြဲ႕၀င္တုိ႕၏ မသမာေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တုိ႕ကုိသာ လက္ခံ ၾကရျပန္သည္၊

၄၊ ရန္လုိေသာ ဟိႏၵဴဘာသာသည္ အိႏိၵယႏုိင္ငံပါတီမ်ားတြင္ အႏၱရယ္ေပးျခိမ္းေျခာက္ေလ့ရွိသည္၊ လူမ်ိဳးၾကီးဟိႏၵဴတုိ႕၏ ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ ဗိသွ်ႏု၏ လူ၀င္စားသာျဖစ္သည္ဟူေသာ တုိက္ခုိက္မႈမ်ား ေတြ႕ႏုိင္သည္၊

၅၊ ဥပေဒသည္ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈႏွင့္ အလြဲသုံးစားျပဳျခင္းတုိ႕ကုိ အားေပးေထာက္မႈရွိေနသည္၊
အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ား

ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ကမၻာအရပ္ရပ္မွလာေရာက္ၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕သည္ မဟာေဗာဓိေစတီ ေတာ္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းရန္ႏွင့္ မဟာေဗာဓိ တစ္၀ုိက္တြင္ သီတင္းသုံးၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေထာက္ ပံ႕ႏုိင္ရန္ ေဒၚလာသန္းခ်ီျပီး လွဴဒါန္းလွ်က္ရွိသည္၊ ဥပေဒသတ္မွတ္ထားေသာ အခ်က္လက္မ်ားေၾကာင့္ ၾကီးၾကပ္ေရး တာ၀န္ႏွင့္ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးအား လုိအပ္ေသာ လွ်ပ္စစ္မီးတုိ႕ အတြက္ အသုံးခ် မႈမ ေတြ႕ရပါ၊ ေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္မ်ား လွဴဒါန္းထားေသာ ဘ႑ာေငြမ်ားကုိ ကုိယ္က်ိဴး အတြက္ အသုံးျပဳေနၾကသည္၊

ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ၾကီးက မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္ေသာ ကမၻာ့ အေမြအႏွစ္အျဖစ္၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ သတ္မွတ္ထားေသာ္လည္း ဤကဲ႕သုိ႕အေရးၾကီးလွေသာ ေနရာျမတ္ အတြက္ တိက်ေသာ ဆုံးျဖတ္မ်ား လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ျပီးေျမာက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္သည္မရွိပါ၊

ခရစ္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္တြင္ ေဗာဓိပင္ျမတ္မွ အကုိင္းကုိ တိတ္တဆိတ္ ျဖတ္ေတာက္ျပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာ္မတီသည္ ခ်မ္းသာေသာ ေငြပုိင္ရွင္မ်ားသုိ႕ ေရာင္းခ်ခဲ႕သည္၊

ထုိျဖစ္ရပ္ျဖစ္ပြားျပီး ေနာက္ မၾကာမီပင္ မဟာေဗာဓိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အၾကီးအကဲ ရဟန္းေတာ္ ႏႈတ္ထြက္သြား ခဲ႕သည္။

မဟာေဗာဓိ


ပထမံ ေဗာဓိပလႅကၤ ံ၊ ဒုတိယဥၥ အနိမိသံ။
တတိယံ စကၤမံ ေသဌံ၊ စတုတၳံ ရတနာဃရံ။
ပဥၥမံ အဇပါလဥၥ၊ ဆဌံစ မုစလိႏၵကံ။
သတၱမံ ရာဇာယတနံ၊ သတၱဌာန မဟံ နေမ။

ဘုရားရွင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရရွိေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး တစ္၀ို္က္တြင္ လာေရာက္ ၾကည္ညိဳဖူးေျမာ္ၾကေသာ သူေတာ္စင္တုိ႕ျဖင့္ စည္ကားေနပါသည္၊ အတုိင္းတုိင္း အျပည္ျပည္မွ လာေရာက္ ၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕၏ ပီတိျဖင့္ဖုံးလႊမ္းေနေသာ အသြင္အျပင္တုိ႕မွာ ျမင္ရသူတုိ႕ကုိပါ ၾကည္ႏူးေစ ပါသည္၊ ဆိတ္ျငိမ္စြာတရားရႈမွတ္ေနေသာ ေယာဂီတုိ႕သည္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနေသာ ဓမၼသံစဥ္ႏွင့္ အညီ ျငိမ့္ေညာင္း ပဏာတင့္လွသည္၊ ဘုရားရွင္သည္ အတုမဲ႕ဉာဏ္ရွင္ျဖစ္ေတာ္ျပီးေနာက္ တစ္ေနရာလွ်င္ ခုႏွစ္ ရက္စီစံေသာ ဗုဒၶ၀င္ အစ ဌာနျမတ္မ်ားကုိ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးဖူးေျမာ္ရသည္မွာ ရင္တြင္းစိမ့္စိမ့္၊

ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးသည္ သာယာ ေနသည္၊ ႏုိင္ငံတကာမွလာေရာက္ၾကေသာ သူေတာ္စင္တုိ႕၏ ရြတ္ ဖတ္သံသည္ ၀န္းက်င္တစ္ခုလုံးကုိ ပဲ႕တင္ထပ္ေနသလုိရွိေနသည္၊

မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္သည္ ဂယာရြာတြင္ရွိေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕၏ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦး ျဖစ္သည္၊ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ပတၱနားျမိဳ႕ေတာ္မွ ၁၁၅ ကီလုိမီတာေ၀းျပီး ဗီဟာျပည္ နယ္တြင္ရွိသည္၊ ေမာရိယအင္ပါယာ၏အရွႈင္ အေသာကမင္းတရားၾကီးတည္ထားခဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္၊ 

လြန္ခဲ႕ေသာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ငါးရာက ေဂါတမအႏြယ္၀င္ သိဒၶတၳမင္းသား သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ ရရွိ ေတာ္မူရာ ေနရာတြင္အထြတ္ အျမတ္ထားကုိးကြယ္ခဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္၊ အစဥ္အလာအားျဖင့္ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္သည္ ကမၻာတစ္၀န္းလုံးမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႕၏ အထြတ္အျမတ္ထားရာ ေနရာျဖစ္ခဲ႕သည္၊ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ကမၻာအရပ္ရပ္မွလာေရာက္ျပီး အတုမဲ႕ဆရာသခင္အား ပူေဇာ္ၾကသူတုိ႕မွာ သန္းခ်ီျပီးရွိ သည္၊

ခရစ္၁၂ရာစုတြင္ ဂယာ၀န္းက်င္ႏွင့္ အနီး အနားေက်းရြာတုိ႕သည္ မူဆလင္စစ္သားမ်ား၏ က်ဴးေက်ာ္သိမ္း ပိုက္ျခင္းကုိ ခံခဲ႕ရျပီးလွစ္လ်ဴရႈျခင္းခံခဲ႕ရျပန္သည္၊ ခရစ္ ၁၆ ရာစုတြင္ ဟိႏၵဴသူေတာ္စင္ တစ္ပါးသည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ အနီးအနားတြင္ အေဆာင္ငယ္တစ္ခု ေဆာက္လုပ္ခဲ႕သည္၊ ေဆာက္လုပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၏ အမည္မွာ မဟန္႕ျဖစ္သည္၊ သူသည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႏွင့္ အနီး၀န္က်င္ရွိ အေဆာက္ အဦး တုိ႕ကုိ ပုိင္ဆုိင္သူ အျဖစ္ေၾကျငာျပီး ထုိေနရာတစ္၀ုိက္တြင္ အၾကီးမွဴးျဖစ္ခဲ့သည္၊

ခရစ္ ၁၇ ရာစုႏွင့္ ၁၉ရာစုမ်ားတြင္ ျမန္မာဘုရင္မ်ားသည္ သံတမန္မ်ားေစလႊတ္ျပီး လုံေလာက္ေသာ ဘ႑ာေတာ္မ်ားျဖင့္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးကုိ ျပင္ဆင္ျခင္း၊ အစားထုိးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႕သည္၊ ျဗိတိသွ် အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တုိ႕မွာလည္း မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး အစားထုိးျပဳျပင္မႈတြင္ အေရးပါ အရာေရာက္ခဲ႕ၾကသည္၊ 

အကၽြႏု္ပ္တုိ႕သည္ ဆာ အလက္ဇန္ဒါ ကာနင္ဟန္( Sir Alexander Cunninggham ) ဆာ အက္ဒြင္ အာႏုိး
( Sir Edwin Arnold ) ဟာမီတန္ ဘူခ်နန္ ( Hamilton Bchannan ) ရာဇင္ဒရာလာ မိၾတ ( Rajendralal Mitra ) ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ အေမြအႏွစ္ သမုိင္းတုိ႕ကုိ ျပန္လည္ ေဖာ္ထုတ္ၾကေသာသူမ်ား ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ခဲ႕ ၾကေသာ သူမ်ားကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ၊

ခရစ္ ၁၈၉၂ တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ သားဗုဒၶဘာသာ ၀င္သူေတာ္စင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္သုိ႕ ဘုရားဖူးအျဖစ္လာေရာက္ခဲ႕သည္၊ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ သူေတြ႕ျမင္လုိက္ရေသာ မဟာေဗာဓိေစတီ၀န္က်င္မွ ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ႕ေသာ အေျခ အေနမ်ားက သူ႕ကုိ အထိတ္တလန္႕ျဖစ္ေစခဲ႕သည္၊  အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ မဟာေဗာဓိ ေစတီ ေတာ္ ျပဳျပင္ေရးအတြက္ လုံေလာက္ေသာ ဘ႑ာမ်ားရွိပါ လွ်က္ႏွင့္ တစ္စုံတစ္ရာျပဳျပင္ျခင္းမလုပ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္သူေတာ္စင္တုိ႕၏ လွဴဖြယ္၀တၳဳမ်ားကုိ ဟိႏၵဴဘုန္း ေတာ္ၾကီးက အပုိင္သိမ္းေနသည္ကုိ ျမင္ရေသာအခါ စိတ္ပ်က္၀မ္းနည္းခဲ႕ရသည္၊

ဤသုိ႕ျဖင့္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ကုိ ဟိႏၵဴဘုန္း ေတာ္ၾကီး မဟန္႕အာဏာစက္ လက္တြင္းမွ လြတ္လပ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ႕သည္၊ သူ၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေစရန္ မဟာ ေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္တုိ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈ လက္ ေအာက္ျပန္ ေရာက္ရန္ အျပည္ျပည္ ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းကုိ တည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းခဲ႕သည္၊

ကမၻာတစ္၀န္းလုံးမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္တုိ႕သည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး ဗုဒၶဘာသာ ၀င္သူ ေတာ္စင္တုိ႕လက္ေအာက္၌သာ ထားရွိေရးကုိ စတင္ အေရးဆုိလာၾကသည္၊ အနာဂါရိကဓမၼပါလ၏ ေဆာင္ ရြက္ခ်က္တုိ႕သည္ ဟိႏၵဴဘုန္းေတာ္ၾကီး မဟန္႕ကုိ အလြန္အမင္းေဒါသထြက္ေစခဲ႕သည္႕အတြက္ ဗုဒၶ ဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ တုိက္ခုိက္မႈမ်ားကုိ ညႊန္ၾကားေစခုိင္းခဲ႕သည္၊ အနာဂါရိက ဓမၼပါလည္ ျခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားရွိေနေသာ္လည္း တုန္လႈပ္မႈမရွိခဲ႕ေပ။

Sunday, February 13, 2011

ဗာရာဏသီ ဆရာေတာ္

ျမန္မာျပည္မွ ဆရာေတာ္တစ္ပါးသည္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး မရမီ အခ်ိန္ကတည္းကပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ရွိ ဗာရာဏသီ တကၠသုိလ္သုိ႕ ပညာသင္ၾကြေရာက္ဖူးသည္။ ဘြဲ႕တံဆိပ္လဲ ရရွိေတာ္မူခဲ႕သည္။ 

ဆုိပါ ဆရာ ေတာ္ ကုိ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၆၄ တြင္ ဖြားျမင္သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အရိယဓမၼပညာေတာ္သင္ အဖြဲ႕၏ ေစ လႊတ္ခ်က္ျဖင့္ အိႏၵိယနုိင္ငံ ဗာရာဏသီၿမိဳ႕ရွိ -Banaras Hindu University (B,H,U)တြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားခဲ႕သည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ဆုိပါတကၠသုိလ္မွပင္ သကၠတ၊ ဟိႏၵီဘာသာ  ရပ္ျဖင့္ မဟာ၀ိဇၨာဘြဲ႕( M,A) ရရွိေတာ္မူခဲ႕သည္။

ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၾကီးအတြင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံ၌ ေျခာက္ ႏွစ္ၾကာမွ် ပညာဆက္လက္သင္ၾကားခဲ႕သည္။ ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ၾကီးအျပီးတြင္ ျမန္မာျပည္သုိ႕ ျပန္ လည္ၾကြ ေရာက္ေတာ္မူခဲ႕သည္။ ၀ိသုဒၶါရုံ စည္ရွင္ ဆရာ ေတာ္မွ ဗာရာဏသီ ဆရာေတာ္ဟု ေခၚရာမွ စတင္ကာ ဗာရာဏသီ ဆရာေတာ္ဟု အမည္တြင္ ေတာ္မူ
သည္။ 

ဘြဲ႕ေတာ္မွာ ဘဒၵႏၱအာနႏၵပ႑ိတာဘိ၀ံသ ျဖစ္သည္။ ျပည္ၿမိဳ႕၊ ၀ိသုဒၶါရုံ ဗာရာဏသီတုိက္၏ အဓိပတိ ျဖစ္ေတာ္မူသည္။ 

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၅၅ ခုႏွစ္တြင္ ျပန္လြန္ေတာ္မူသည္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ရွိ ဗာရာဏသီ တကၠသုိလ္မွ ပထမ ဆုံး ဘြဲ႕ရ ဆရာေတာ္ဟု ယူဆရဖြယ္ရွိပါသည္။

ပထမဆုံး Doctor of Literature ဘြဲ႕ရ ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္

(က) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံအား အက်ဳိးျပဳေစမည့္-

၁။ တုိင္းရင္းသား ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ  ဘာသာရပ္တစ္ခုခုကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊
၂။ တုိင္းရင္းသား စာေပတစ္ခုခုႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊
၃။ သိပၸံပညာရပ္ တစ္ခုခုႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊
၄။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ဘာသာရပ္ တစ္ခုခုႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း ေနာင္လာ ေနာက္သား မ်ားအတြက္ မီးရွဴးတန္ေဆာင္သဖြယ္ျဖစ္ေစေသာ က်မ္းမ်ား သုိ႕မဟုတ္ သူေတသနမ်ားျပဳစုခဲ႕သည့္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္ရမည္။

(ခ) အစုိးရက ဂုဏ္ထူးေဆာင္အပ္ႏွင္းရန္ သင့္ေလ်ာ္သည္ဟု ဆုံးျဖတ္ ခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရမည့္ ႏို္င္ငံျခားသား ျဖစ္ရမည္။

ျဗိတိသွ် အစုိးရလက္ထက္ ပထမဆုံး ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ အခမ္းအနားကုိ ၁၉၂၁ ခုႏွွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၈ ရက္ တြင္ ဂ်ဴဗလီေဟာ၌ က်င္းပခဲ႕သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္  အေဆာက္အအုံၾကီး မေဆာက္ လုပ္ ရ ေသးပါ။

ပထမဆုံး Doctor of Literature ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႕တံဆိပ္အပ္ႏွင္းျခင္းခံရေသာ ပုဂၢဳိလ္မွာ လယ္တီဆရာ ေတာ္ၾကီး ျဖစ္ပါသည္။ ၂၈၊ ႏုိ၀င္ဘာလ၊ ၁၉၂၁၊ ေန႕တြင္အပ္ႏွင္းသည္။

ေနာက္တစ္ဦးမွာလည္း ရဟန္း ေတာ္တစ္ပါးပင္ျဖစ္သည္။ ဘြဲ႕ေတာ္မွာ ဦး၀ိသုဒၶ ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ကုိ ၂၉၊ ဇူလုိင္လ၊ ၁၉၃၇၊ ေန႕ တြင္ အပ္ႏွင္းသည္။

အဂၤလိပ္လက္ထက္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ၾကီးႏွစ္ပါး Doctor of Literature ဘြဲ႕လက္ခံရရွိ ေတာ္မူ ခဲ႕ပါ သည္။

Wednesday, January 26, 2011

ဦးထိပ္တင္ပါသည္


‘ဦးဇင္းတပည့္ေတာ္ တစ္ခုေမးခ်င္လုိ႕ပါ’၊ ဒကာတစ္ေယာက္က သူမသိ တာေလး ေမးခ်င္ လုိ႕ဆုိ လာတဲ႕ စကားပါ။ သိရင္ေတာ့လဲ ေျဖဖုိ႕အသင့္ပါ။ အကုန္လုံးၾကီးမသိေတာ့လဲ အာမခံခ်က္ရဲရဲ မေပးရဲျပန္ပါဘူး။
‘ ေျပာပါ ဒကာ ဦးဇင္း သိရင္ေျဖမွာေပါ့’ လုိ႕ေျပာလုိက္ေတာ့။ တင္းပါ လုိ႕ေျပာျပီး သူကေမးလာပါတယ္။ ‘ ဒီလုိ ဘုရာ့၊ ေန႕စဥ္ ဘုန္းၾကီးေတြ၊ ဆရာေတာ္ေတြနဲ႕ ဦးဇင္းတုိ႕လုိ ရဟန္းေတာ္ေတြနဲ႕ စကားေျပာတဲ႕ အခါမွာ ေပါ့ ဘုရား၊ ဟုတ္တယ္၊ လုိက္နာပါ့မယ္၊ နားလည္ပါတယ္ ဆုိတဲ႕ သေဘာကုိေဆာင္တဲ႕ စကားက တင္းပါး၊ တခါ တေလလဲ တင္ပါး လုိ႕ေျပာၾကပါတယ္၊ ျမန္မာစကားပဲလားဘုရား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားဆီက ယူျပီးသုံးတာလား သိခ်င္လုိ႕ပါ၊
‘ ေအာ္ ဟုတ္ျပီ၊ ဒကာေရ၊ ဦဇင္းတုိ႕ကုိရင္စျပီး၀တ္ေတာ့ အိမ္ကပါလာတဲ႕ အသုံး အႏႈံးေတြကုိ ဆရာေတာ္ ေတြနဲ႕ ေျပာၾကတဲ႕အခါ ထဲ႕ထဲ႕ျပီး ေျပာမိလြန္းလုိ႕ ဆရာေတာ္က ေက်ာင္း သားသစ္တုိ႕၊ ကုိရင္ ၀တ္ခါစ ဆုိရင္ စစ ခ်င္း ‘ တင္ပါး၊ မွန္ပါ၊ အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္’ လုိ႕ လုိက္ျပီး ဆုိရေသးတယ္။ အဲ ေနာက္ျပီးမွ အဓိပၸာယ္ကုိ ေျပာျပတယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ အခုန ဒကာေတာ္ေျပာတဲ႕ တင္ပါး ဆုိတာကုိ ဆရာေတာ္က 
'ကုိယ္ထက္ အသက္ၾကီးေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္တုိ႕ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ ဆရာေတာ္ႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ အတူတူေနတဲ႕ကုိရင္ အခ်င္း ခ်င္းျဖစ္ေစ စကားေျပာတဲ႕အခါ တင္ပါးလုိ႕ သုံးရတယ္။ သူရဲ႕ဆုိလုိရင္းက အရွင္ဘုရားေျပာတာကုိ ဦးထိပ္ တင္ပါသည္လုိ႕ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါကုိ အျမန္ ေျပာ ေတာ့ တင္ပါး ျဖစ္ေနတာေနာ္ ကုိရင္တုိ႕’ လုိ႕ေျပာ ဖူးပါတယ္။ 
အဲ ဒကာေတာ္သိခ်င္တဲ႕ အဲဒီ တင္ပါးက ဦးထိပ္တင္ပါသည္လုိ႕ ဆုိလုိတာပါပဲဗ်ာ၊”။ ကဲ ဟုတ္ျပီလား၊ 
တင္ပါး ဘုရား။ ဦးထိပ္တင္ပါသည္ ဘုရား။