Pages

Saturday, August 10, 2013

ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ




ဦးသုမနသည္ ဥပုသ္ဇရပ္တြင္ တရားေဟာျပီး၍ ေက်ာင္းေဆာင္ငယ္သုိ႕ ျပန္ၾကြလာသည္။
တစ္ျခားဥပုသ္သည္မ်ား အသီးသီး အိမ္ျပန္ၾကေသာ္လည္း ေက်ာင္း အမၾကီး ေဒၚခ်မ္းျမကား မျပန္ေသးပါ။
...............................................

ကုိယ္ေတာ္လူ႕ဘ၀ဆုိတာ လြယ္တာမွတ္လုိ႕ဘုရား။
ေဒၚခ်မ္းျမသည္ ပါလာေသာ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ကုိ ဦးဇင္းလက္သုိ႕ ဆက္ကပ္ရင္း ေလ်ာက္ထားသည္။

ဟုတ္..၊ ဒကာမၾကီး။
တပည့္ေတာ္မမ်ား အလုပ္မ်ားလုိက္ပုံႏွယ္၊ ေျပာ မေျပာခ်င္ဘူး၊
မနက္လင္းလုိက္တာနဲ႕ ခ်က္ဟယ္။ ျပဳတ္ဟယ္။ ေတာသြားမယ္သူ ခုိင္းရ၊ အိမ္က်န္မယ့္သူ ႏႈိးေဆာ္ရနဲ႕။
ကုိယ္ေတာ့္ေက်ာင္း ဆြမ္းခ်ိဳင့္မီေအာင္ မနည္းလုပ္ေနရပါတယ္။

ဒီေန႕က ဥပုသ္ေန႕ဆုိေတာ့၊ ေက်ာင္းတစ္ေခါက္ေလာက္လဲ ေရာက္ဦးမွဆုိျပီး စိတ္ထားထားရပါတယ္။
မလြယ္လွပါဘူး ကုိယ္ေတာ္။

အရြယ္ ေရာက္လာတ့ဲ သားသမီးမ်ားပူရ။ အိမ္ေထာင္က်သြားတ့ဲသူ အတြက္ ပူရ။ ဒါက ကုိယ့္ အေရးဘုရား။
ဒါထဲ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ ရပ္ေရး၊ ရြာေရးပူရ။ အိမ္နီးနားခ်င္း အေရ ပူရနဲ႕ စိတ္နဲ႕ ကုိယ္ကပ္တယ္ကုိ မရွိလွဘူး ကုိယ္ေတာ္ေရ။

ေအာ္..၊ ဟုတ္..၊ ဟုတ္..၊

ဒီအထဲ ဆန္ေစ်းကတက္၊ ဆီေစ်းကတက္၊ မုိးက ေကာင္းျပန္ေတာ့ လြန္လုိ႕။
ေဟာ မေကာင္းျပီးဆုိရင္လဲ စုိက္ထား ပ်ိဳးထားသမွ် အခ်ည္း အႏွီးကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ဒီလုိလဲ ျဖစ္တတ္သလား၊ ဒကာမၾကီးရဲ႕။

အုိး..၊ ကုိယ္ေတာ္ႏွယ္၊ ဒါက ဘာဟုတ္ေသးတုန္း။
မႏွစ္ကမ်ားဆုိ..ပဲက ရွႈံး၊ စပါးက ေစ်းမေကာင္း။ အရင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရလုိ႕ ၊ 
ဒီႏွစ္ေခ်း ငွားျပီးစုိက္ရပါေရာလား။ စီးပြားေရးဆုိတာ အျမဲတမ္း အျမတ္လုိ႕ မွတ္မရဘူးဘုရား။

ေအာ္..ဟုတ္၊ ဟုတ္၊
ဦးသုမနသည္ ေက်ာင္းအမၾကီးေဟာေနေသာ တရားကုိ ဟုတ္ တစ္လုံးလုိက္ျပီး နာေနရသည္။

ဒီအထဲ စီးပြာေရး အဆင္မေျပေပမယ့္လုိ႕ လူလားေျမာက္လာတ့ဲ သူေတြက အိမ္ေထာင္ရက္သား ထူေထာင္မယ္ဆုိေတာ့ လူတစ္လုံး၊ သူတစ္လုံးျဖစ္ေအာင္၊ မဂၤလာေဆာင္ေပးရ။
အရင္းထူေထာင္ေပးရနဲ႕၊ အေတာ္ မလြယ္တာပါကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ဒီလုိလား၊ ဟုတ္ ဟုတ္။

တပည့္ေတာ္မ အသက္သာ ေျခာက္ဆယ္သာေက်ာ္လာတယ္။
သားသမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္၊ လင္သား၊ အိမ္ယာ၊ စီးပြားေရး မပူရတ့ဲ ေန႕လုိ႕ျဖင့္ရွာ မရေပါင္ ကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ေအာ္..၊ ဟုတ္။
ဒါေလးေတာ့ အျမတ္ဆုိျပီး ဥပုသ္ေန႕ေလး၊ ေက်ာင္းလားျပီး တတ္ႏုိင္သေလာက္လွဴ။
တရားနာ ဒီေလာက္ေတာ့ လုပ္ဦးမွပဲဆုိတာ အျမဲစိတ္ထားေနရပါတယ္။


ဒီအထဲ ႏုိင္ငံေရးက ျငိမ္မလား၊ ဆူမလားက အေတြးေရာက္ျပန္ေတာ့။
ညညဆုိအိပ္မရတ့ဲည အေတာ္မ်ားေနပါျပီဘုရား။

ဘယ္သူေတြ ဆူဆူ၊ ဘယ္သူေတြ ဆႏၵျပျပ၊ ကုိယ့္ဖုိ႕လုိ႕ဆုိႏုိင္တ့ဲ၊
ကုသုိလ္ေရးေလးကေတာ့ အျငိမ္ပဲဆုိျပီး အားထုတ္စမ္းလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆႏၵျပန္ျပျပီး ၾကိဳးစားေနရပါ တယ္။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ေလးနဲ႕ ေက်ာင္းလာရတာေပါ့၊ ကုိယ္ေတာ္ရယ္။

သာဓု သာဓု သာဓုပါ ဒကာမၾကီးရယ္။

ေဟာေတာ္..၊ ကုိယ္ေတာ္ဟာ ဘယ့္ႏွယ္၊ တပည့္ေတာ္မ ေျပာတာေတြကုိသာဓုေခၚေနရတာတုန္း။
တပည့္ေတာ္မ အခုေျပာျပတ့ဲ အပူေတြ ေအးရေအာင္ ကုိယ္ေတာ္က တရားေဟာရမွာေလဘုရား။
အင္း၊ ဒကာမၾကီးေျပာတာလဲ မွန္္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္၊ ဦးဇင္းတုိ႕က ငယ္ငယ္ကတည္းက ေက်ာင္းေရာက္၊ စာသင္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ရွင္သာမေဏျဖစ္၊ အသက္ျပည့္ေတာ့ ရဟန္းေဘာင္တက္၊ ေနာက္ေတာ့ ျမိဳ႕တက္စာသင္၊ ဆယ္ႏွစ္ ဆယ္မုိးနီးေတာ့ စာေလး နည္းနည္းတတ္၊ ေနာက္ေတာ့ ကုိယ့္ အရပ္ကုိယ္ျပန္ေက်ာင္းထုိင္ဆုိေတာ့။

စာထဲသင္ခ့ဲ ဖတ္ခ့ဲဖူးတ့ဲ၊ ဃရာ၀ါသသမၺာဓ ကိစၥမ်ားေျမာင္၊ လူတုိ႕ေဘာင္ဆုိတာ စာသာ သိတာ၊ စာေလာက္နားလည္တာ၊ ကုိယ္တုိင္ ေတြ႕ၾကဳံဖူးတာ မဟုတ္ေတာ့ အခက္သားေပါ့။

ေဟာ အခုေတာ့ ေက်ာင္းအမၾကီး ေဒၚခ်မ္းျမက သူ႕အပူေတြကုိ လာျပီး ေျပာျပမွ ဦးဇင္းတုိ႕ကေတြး ယူရပါတယ္။

ေဒၚခ်မ္းျမလုိ႕ အမ်ားေခၚေပမယ့္ မေအးခ်မ္းလွပါလားလုိ႕ဆိုတ့ဲ လူ႕ဘ၀ အပူကုိ သိခြင့္ရတယ္။
အကယ္၍မ်ား လူ၀တ္လဲခ်င္တ့ဲစိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚခ့ဲရင္၊ ေ၀းေ၀းမၾကည့္နဲ႕ ေက်ာင္းအမၾကီးေဒၚခ်မ္းျမေဟာတ့ဲ တရားမ်ားမ်ားနာလုိ႕ ကုိယ္ကုိယ့္ကုိ သတိေပးရပါမယ္။

ဘုရားရွင္ေဟာတ့ဲ ကိစၥမ်ားေျမာင္လူတုိ႕ေဘာင္ဆုိတာကုိ စာထဲဆုိတာထက္ ေက်ာင္း အမၾကီးေျပာမွ သိခြင့္ရလုိ႕။

ေအာ္ တုိ႕ ျမတ္ဘုရား၊ အပူကင္းျပီး သာသနာ့ေဘာင္ျမဲေစဖုိ႕၊ အပူေ၀းတ့ဲ ျမတ္တရား အားစုိက္ႏုိင္ေအာင္ ဃရာ၀ါသသမၺာဓ ကိစၥမ်ားေျမာင္လူတုိ႕ေဘာင္အေနအားျဖင့္ ေဟာထားတာပါလားလုိ႕ သိခြင့္ရလုိ႕၊

အဲဒါ ဒကာမၾကီးေျပာျပတ့ဲ စကားက ဘုရားေဟာတရားနဲ႕ ကို္က္ညီေနလုိ႕ ေက်းဇူးတင္ျပီး သာဓုေခၚရတာပါ။

အဲ သာဓုပါေတာ္..၊ သာဓုပါ။
တပည့္ေတာ္မကလဲ အဲလုိျမင္ေစခ်င္တာ။
ကဲ ကုိယ္ေတာ္ ျပန္ဦးမယ္။ အိမ္က တပည့္ေတာ္မ၊ မရွိလို႕ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူးဘုရား။

ေအာ္..၊ ဟုတ္ ဟုတ္..၊
ဒကာမၾကီး၊ အပူကင္းျပီး ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ..။
ေပးတ့ဲ ဆုနဲ႔ျပည့္ရပါလုိ၏ အရွင္ဘုရား..

ေက်ာင္းေပၚတြင္ က်န္ရစ္ေသာ ဦးသုမနသည္ ျပဳံးေနသည္။
.......................................

အရဟတာဒိ န၀ဂုေဏဟိ- အရဟံ အရွိေသာ ကုိးပါးေသာ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႕ႏွင့္....

ေန႔ဆြမ္းစားခ်ိန္မုိ႕ ကုိရင္ႏွင့္ေက်ာင္းသားငယ္မ်ား၏ ဘုရားရွင္ ဆြမ္းေတာ္သံ ရွိခုိးပူေဇာ္သံသည္ေက်ာင္း အ၀န္းကုိ ျမိဳင္လႈိင္ေနေလသည္။ 

Saturday, August 3, 2013

ေမတၱာေပး၍ ေအာင္ျမင္သူ



အျမင္မရွင္း၊ မၾကည္လင္သူ။
ဆဲဆုိၾကိမ္းေမာင္း၊ ေစာင္းေျမာင္းျငဴဆူ။
ေမတၱာဓာတ္ခင္း၊ ပ်ံ႕သင္းလႈိင္ၾကဴ၊
ျမတ္ဗုဒၶ၊ ေလာကထြတ္ဘုန္းလူ။


ေလာကလူအမ်ားသည္ ျမတ္ဘုရားအား အျမင္မၾကည္လင္၍ ဆဲဆုိၾကိမ္ေမာင္းၾကသည္။
ရန္ဘက္ျပဳၾကသည္။ ခ်ိဳးႏွိမ္လုိၾကသည္။ အႏုိင္ယူလုိၾကသည္။
ထုိသူမ်ားလုိခ်င္သည့္ အရာမ်ားကုိ ဘုရားျမတ္က ေမတၱာဓာတ္ေပး၍ ေအာင္ပြဲဆင္သည္။
...........................................

တစ္ခါတုန္းက သာ၀တၳိျမိဳ႕ၾကီးတြင္ျဖစ္သည္။
ျမတ္ဘုရားသည္ ျမိဳ႕ အတြင္းသုိ႕ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူသည္။
ျမိဳ႕အတြင္းရွိ တစ္ခုေသာ ျဗဟၼဏအိမ္ေရွ႕သုိ႕ ဆြမ္းအလုိ႕ငွာ ရပ္ေတာ္မူသည္။
အိမ္ရွင္ အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏ္ဏားသည္ မိမိအိမ္ေရွ႕ျမတ္ဘုရားဆြမ္းရပ္ေတာ္မူသည္ကုိ ျမင္ရေသာ အခါ စိတ္ဆုိးသည္။

ဟယ္၊ ဦးျပည္းစုတ္ ရဟန္းယုတ္၊ ခပ္ေ၀းေ၀းေနစမ္း။
ဟယ္၊ ဇာတ္ပ်က္ရဟန္း ထြက္သြားစမ္းပါ။
ျမတ္ဘုရားသည္ ထုိဆဲဆုိသံတုိ႕ကုိ မခံယူပဲ  တည္ျငိမ္စြာရပ္ေနေတာ္မူသည္။

အုိ၊ ပုဏ္ဏား သင္သည္ ဘယ္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္၊
ဘယ္အရာေတြက ဇာတ္ပ်က္ေအာင္လုပ္တတ္သည္ကုိ သိသလား။
အုိ၊ ရဟန္း ငါကား ဘယ္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္၊
ဘယ္အရာေတြက ဇာတ္ပ်က္ေအာင္လုပ္တတ္သည္ကုိ မသိပါ။

ထုိအခါက ျမတ္ဘုရားက..
အုိ၊ ပုဏ္ဏား၊ ေဒါသထြက္လြယ္သူ၊ အျငိွဳးအေတးထားသူ၊
ေကာက္က်စ္သူ၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာလုိလားသူ၊ အယူေဖာက္ျပန္သူ၊
လွည့္စားလိမ္လည္လုိသူ၊ အဲလိုသူသာလ်င္ ဇာတ္ပ်က္သူျဖစ္တယ္။

ကရုဏာကင္း၍ သတၱ၀ါမ်ားကုိ ညွင္းဆဲလုိသူ၊ အဲလုိသူကုိသာ ဇာတ္ပ်က္သူ အျဖစ္သင္သိရမယ္။
မိမိမွလြဲ၍ အျခားသူမ်ားကုိ ႏွိပ္ခ်လုိေသာ အၾကည္ျဖင့္ ၾကည္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္သူျဖစ္တယ္။
ေမြးဖြားလာကတည္းက ဇာတ္ပ်က္သူ၊ ဇာတ္ျမင့္သူဆုိေသာ အျဖစ္မရွိပါ။

ထုိစကားမ်ားကုိ ၾကားရေသာအခါ ပုဏ္ဏားသည္ ျမတ္ဘုရား ခြင့္လႊတ္ပါမည့္ အေၾကာင္းေတာင္းပန္ သည္။ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္လာသူ ဥပသကာတစ္ဦးျဖစ္လာသည္။

သူယုံၾကည္ေနေသာ အသြင္အားျဖင့္ ဇာတ္ျမင့္သူ မဟုတ္ေတာ့ပဲ။
အက်င့္အားျဖင့္ ဇာတ္ျမင့္သူ ျဖစ္ေအာင္ ဘုရားရွင္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အတုိင္း က်င့္ေဆာင္ကာ အျငိမ္းဓာတ္ ရခ့ဲသည္။

သာ၀တၱိျမိဳ႕လမ္းမ်ားသည္ ေမတၱာဓာတ္သင္း၍ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနသည္။ 

Sunday, July 28, 2013

ေမတၱာ အေဆာင္




က်က္မွတ္ေနက် စာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာတုိ႔ကုိ တစ္ရြက္ခ်င္း ျပန္ၾကည့္မိရာ အုန္းညြန္႕ ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးမ်ား သည္ အညြန္႕လူေနဆဲပင္ရွိသည္။

တစ္ဆက္တည္း စာအုပ္စင္၏ ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ ေက်ာက္ခဲေလးမ်ားသည္ ေအးေဆးတည္ျငိမ္လ်က္ 
ရွိသည္။
.................................................

အေမသည္ ခရီးေ၀းက မေမာမပန္းလာရသည္။ ေနပူၾကဲၾကဲတြင္ ေခၽြးတစ္ရႊဲရႊဲျဖင့္..။

ေအာင္မေလး..ငါ့သားႏွယ္ ေနမ်ားပူလုိက္ပုံႏွယ္ ေျပာမေျပာခ်င္ဘူး။

ေအာ္...၊ ဒကာမၾကီးကလဲ ဆုိက္ကားငွားခ့ဲ ျပီးေရာဟာကုိ..၊
ေနပူၾကီးထဲ တစ္ေယာက္တည္းလာရတယ္လုိ႕....။

အုိး..၊ ကုိရင္ကလဲ တပည့္ေတာ္က လာေနက်..။
ဆုိက္ကားငွားစီးရင္ အနည္းဆုံး ႏွစ္ရာ သုံးရာေတာင္းမယ့္ဟာကုိ.။

အေမသည္ စာေမးပြဲရာသီ နီးတုိင္း ဟုိ အေ၀းေတာရြာကေန  စာသင္တုိက္သုိ႕ ေရာက္လာတတ္သည္။

စာေမးပြဲစာက်က္ရင္ေတာ့ အားျဖစ္ေအာင္လုိ႕ ကုိရင္ရဲ႕..ေဟာဒီမွာ ငွက္ေပ်ာ္သီး၊ ပင္မွည့္ေနာ္။
ဒါက ငါးေျခာက္ကုိ ဆီးနဲ႕ ေၾကာ္ထားတာ၊ ၾကာၾကာထားလုိ႕ရတယ္။
ေဟာဒါက ကုိရင့္ အစ္မၾကီး ထည့္ေပးလိုက္တ့ဲ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ေပါ့..။

အဲ..၊ အဓိကေပးရမယ့္ဟာက ေဟာဒီမယ္ ကုိရင္ ဒါက အုန္းညြန္႕..၊ ေဗဒင္ေမးျပီးယူလာတာ၊
ကုိယ့္က်က္မယ့္ စာအုပ္ရဲ႕ စာရြက္ႏွာအၾကား ညွပ္ထား၊ စာေမးပြဲေအာင္တယ္ေနာ္..။
ကုိယ္က်က္တ့ဲ စာမ်က္ႏွာတုိင္းမွာ ညွပ္ထား။

.............................

၀ါကၽြတ္ခါနီးလ်င္ အေမလာျပန္သည္။ 

ဒကာမၾကီး..၊ ကုိရင္ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ရွမ္းျပည္လုိက္သြားမလုိ႕ပါ။
ရြာကိုနည္းနည္းေနာက္က်ျပီးမွ ေရာက္မယ္ေနာ္..၊

တပည့္ေတာ္မက အဲဒါသိလုိ႕ ကုိရင္ဆီခဏလာတာေပါ့..၊
ရွမ္းျပည္ ရွမ္းရြာဆုိတာ နီးတာမွတ္လုိ႕..၊ အေမျဖင့္ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးဘူး။
ကုိရင့္ ဒကာၾကီးေတာ့ တစ္ခါက ေရာက္ဖူးတယ္လုိ႕ေျပာဖူးပါ့။
ရာသီဥတုနဲ႕၊ အစားအေသာက္က ၾကမ္းတမ္းသလုိ၊ ခရီးကလည္း ခက္ခဲတယ္လုိ႕ၾကားဖူးလုိ႕..၊

အဲဒါ......
ဟုဆုိတာ အေမသည္ ေခါင္းေပါင္းထားေလ့ရွိေသာ တဘက္အၾကားထဲမွ..
ကဲ..၊ဒါေလးေဆာင္သြား..၊ ကုိရင္ေနာ္...၊
ခရီးေ၀းသြားတ့ဲ အခါ ျဖစ္လာမယ့္ အႏၱရယ္ကုိ ေက်ာက္ခဲေလး မင္းသာခံေတာ့ဆုိျပီး..၊
စိတ္ထဲမွတ္သြား၊ ဘာမွမျဖစ္ဘူးေနာ္..ကုိရင္..။

ကဲ တပည့္ေတာ္မလဲ ျပန္ဦးမယ္။ ရြာက အိမ္ကအလုပ္မ်ားေတာ့ တပည့္ေတာ္မ မရွိလုိ႕ မျဖစ္ဘူးရယ္။
ဆုိကာ အေမသည္ မွာခ်င္သည္မ်ားကုိ မွာကာ ရြာသုိ႕ ျပန္သည္။
.......................

ဘုန္းၾကီးဘုရား..၊ တပည့္ေတာ္မယ္ေတာ္ၾကီးက စာေမးပြဲနီးရင္လဲ လာပါတယ္။
ခရီးထြက္မယ္ၾကားရင္လဲ လာတတ္ပါတယ္ဘုရား။
ျပီးေတာ့ အုန္းညြန္႕တုိ႕၊ အေဆာင္တုိ႕..၊
ျပီးေတာ့ ေက်ာက္ခဲစတာေတြကုိ အႏၱရယ္ကင္း အေဆာင္အျဖစ္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။

မယ္ေတာ္ၾကီးေျပာသလုိ အႏၱရယ္ကင္းတယ္ဆုိတာ ဟုတ္သလားဘုရား။
ေက်ာက္ခဲေတြ၊ အုန္းညြန္႕ေတြက ေတာ့ ဘာမွတတ္ႏုိင္မယ္ မထင္ဘူးေနာ္ဘုရား။

ခရီးတစ္ခုသုိ႕ ဆရာေတာ္ေနာက္မွ အတူလုိက္ပါရင္းေမးေလ်ာက္မိသည္။

အဲ..၊ မုိက္လုိက္တ့ဲ..ကုိရင္ရယ္..။ မင္းလဲ ၾကားဖူးမွာေပါ့..။  
အေမ့ ထမီစေလးနားပန္ထားရင္ ၾကီးမားတ့ဲစစ္ပြဲၾကီးေတြေတာင္ေအာင္ျမင္ရတယ္ဆုိေလ။

မင္းျမင္ေနတ့ဲ ေက်ာက္ခဲေလးဆုိတာကုိ သာမန္အျမင္နဲ႕ မျမင္စမ္းနဲ႕၊
အဲဒါ အေမ့ေမတၱာျပယုဂ္ဟ့ဲ။
ေစတနာ အထိမ္းအမွတ္ဟ့ဲ။
ေအာင္ျမင္ေစခ်င္တ့ဲ အေမ့ေမတၱာေတြနဲ႕ ထုံထားတ့ဲ သစ္ခက္ဟ့ဲ။

အခု မင္းကုိ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးက ေပးတ့ဲ အုန္းညြန္႕ေတြ၊ေက်ာက္ခဲေတြဆုိတာ အေမ့ ေမတၱာရဲ႕ အထိမ္း အမွတ္ေတြမုိ႕ မင္းေဆာင္ထားရင္ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးျဖစ္ေစခ်င္တ့ဲ မင္း အေပၚထားတ့ဲ ဆႏၵေတြစြမ္း အားေတြေမတၱာ အစြမ္းေတြေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တာေပါ့ ကုိရင္ရဲ႕..။ 
အႏၱရယ္ကင္းတာေပါ့။ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕ ေမတၱာေတြ လႊမ္းျခဳံထားလုိ႕ လုံျခဳံတာေပါ့ ကုိရင္ရယ္။
................................
  
က်က္မွတ္ေနက် စာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာတုိ႔ကုိ တစ္ရြက္ခ်င္း ျပန္ၾကည့္ မိရာအုန္းညြန္႕၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး 
မ်ားသည္ အညြန္႕လူေနဆဲပင္ရွိသည္။
 

Monday, July 8, 2013

ခရီးသည္ အပုိင္း ( ၂)



သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ရတနာ အျမတ္တစ္ပါး 

သီရိလကၤာ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေစတီေတာ္ျဖဴျဖဴတစ္ဆူ၊ စိမ္းညိဳ႕ညိဳ႕ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ဘုရားရွင္ ရုပ္ပြားေတာ္ သီးသန္႕ သီတင္းသုံးရာ ဂႏၶကုဋိေက်ာင္းေဆာင္ရွိသည္။ ေရွးယခင္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ား မေပၚမီက ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ားသည္ ပထမဆုံး ဘုရားရွင္ ကုိယ္စားေတာ္ျပဳျဖစ္သည့္ ေစတီေတာ္ကုိ အရင္ဆုံးဖူးေျမာ္ၾကသည္။ ေစတီေတာ္ကုိ လက္ယာရစ္ပူေဇာ္သည္။ လက္ထဲတြင္ ပန္းမ်ားကုိ ကုိင္ထား ပူေဇာ္လွ်က္လွည့္လည္ၾကသည္။ 

ထုိ႕ေနာက္ ေဗာဓိပင္ကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ျပီးမွ ေက်ာင္းတုိက္ ရွိဆရာေတာ္အထံမွာ တရားနာ ယူၾက သည္ဟု သမုိင္းစာေပမွတ္တမ္းမ်ား အရသိရသည္။ လက္ရွိ မ်က္ျမင္တြင္လည္း ယခင္ေရွးနည္း အတူ လာေရာက္ပူေဇာ္ၾကသည္မ်ားကုိေတြ႕ရသည္။ 

ဘုရားပူေဇာ္ ရန္ေရာက္ရွိလာေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္၀င္တုိင္းနီးပါးသည္ အျဖဴေရာင္ကုိသာ ၀တ္ဆင္ထားၾကသည္။ ေစတီေတာ္ကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ ဆီမီးပူေဇာ္အာရုံျပဳၾက သည္။  ေဗာဓိပင္ေျခရွိ ပန္းတင္ခုံမွသည္ ရုပ္ပြားေတာ္ကိန္း၀ပ္ရာ ဂႏၶကုဋိတုိင္ေအာင္ဘုရား ပူေဇာ္ရန္ ယူေဆာင္လာၾကသည့္ ပန္းမ်ားကုိ တစ္လက္မွတစ္လက္ ကေလးလက္မွ လူၾကီး လူၾကီးလက္မွ ကေလးစ သည္ျဖင့္ လက္ဆင့္ကမ္း တင္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္မွာ အျမင္ထူး၍ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလွသည္။ 

ပန္း၊ ဆီမီးကပ္လွဴျပီးလွ်င္ ေက်ာင္းရွိဆရာေတာ္ အထံတရားမွ တရားနာယူၾကသည္။ မိဘမ်ားသည္ တရားနာေနစဥ္အတြင္း မိမိတုိ႕ သားငယ္သမီးငယ္မ်ားကုိ ရင္ခြင္ပုိက္တင္ထားျပီး သီလယူ၊ တရားနာၾက သည္။ ဗုဒၶဘာသာ အေမြအႏွစ္ကုိ ရင္ခြင္ပုိက္၍ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ၾကသည္မွာ ရင္တြင္ လွဳိက္လွိဳက္လွဲလွဲၾကည္ႏူးရသည္။

ေက်ာင္းရွိသံဃာမ်ားႏွင့္အတူ ဘုရား၀တ္တက္ ပူေဇာ္ရသည္။ ပါဠိဘာသာ အသြားျဖင့္ရွိခုိးပူေဇာ္ၾကသည္။ အသံမွာမူ မိမိတုိ႕ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားက့ဲ သုိ႕မဟုတ္၊ သံရွည္နည္းနည္ဆြဲ၍ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရြတ္ ဆုိၾက သည္။ 


 သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ Kelaniya Universityတြင္ ေက်ာင္းတက္ရစဥ္ အမွတ္တရ

၀ါဆုိကာလလြန္ေျမာက္ေသာအခါ ဆင္ဟာလီ ဘုန္းၾကီးတုိ႕ရြတ္ဆုိသံသည္ နားယဥ္ေပျပီ၊ တစ္ခါတစ္ ရံေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္မရွိလွ်င္ ဘုရား၀တ္ တက္လာၾကေသာ ဒကာဒကာမမ်ားကုိ သီလေပးရသည္။ အစတြင္ျမန္မာသံမေပ်ာက္ေသးေသာေၾကာင့္ရယ္စရာျဖစ္ရေသးသည္။

ေရာက္လာ ေသာ ဆင္ဟာလီဒကာဒကာမမ်ားကုိ ျမန္မာသံစစ္စစ္ျဖင့္ ဌာန္၊ ကရုိဏ္းက်က်ရြတ္ဆုိေပး လုိက္သည္။ ဘုရား၀တ္တက္ျပီးေသာအခါဒကာ ဒကာမမ်ားက မည္သုိ႕မွ် မေျပာေသာ္လည္း ေက်ာင္းတြင္ ရွိေသာ ကုိရင္(ေပါတိ)မွ ဘေႏၱတုိ႕ ျမန္မာ ဘုန္းၾကီးေတြသီလေပးတာလဲ ေငါက္ေနသလုိပဲဟုေျပာပါသည္။

ျမိဳ႕ေနလူတန္းစားအားလုံးနီးပါးသည္ ႏုိင္ငံ၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္သျဖင့္ စေန၊ တနဂၤေႏြတြင္သာ အိမ္တြင္ရွိၾကသည္။ ထုိစေန၊ တနဂၤေႏြေန႕မ်ားတြင္ ျမိဳ႕ထဲသုိ႕ဆြမ္းစားၾကြရသည္။ ျမိဳ႕ထဲတြင္လည္း ”ဘုရုေမ ဘေႏၱ ပဥၥသီလ”ဟု အမိန္႕ရွိျပန္လွ်င္ ရံခါသီလေပးရသည္။ ေက်ာင္းတြင္ေပးစဥ္ တုန္းကက့ဲ သုိ႕ ေငါက္သံ မေပါက္ေအာင္ သတိထားရသည္။   

တစ္၀ါတစ္သီတင္း သုံးျပီးဆုိေတာ့ အဆင္ေျပပါျပီ၊ ဆင္ဟာလီဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသည္ မိမိတုိ႕ ပညာေရး အတြက္လည္း ေနရာေကာင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား အမ်ားဆုံး တက္ေရာက္ေသာ Kelaniya universityသည္ မိမိတုိ႕ ေနထုိင္ရာေက်ာင္းႏွင့္နီးသည္။ Private English school ျဖစ္ေသာ s.v.sႏွင့္လည္းနီးျပန္သည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ Kelaniya university သြားျပီးအတန္းတက္လုိက္၊ s.v.s privste English schoolသုိ႕ အတန္းတက္လုိက္ႏွင့္ ၀ါကၽြတ္ခ့ဲရသည္။ 

ရံဖန္ရံခါ မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းသို႕ေရာက္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အေပါင္းသင္း ေရာင္းရင္း ေဟာင္း ဘ၀တူ ေက်ာင္းသားဘ၀မ်ား၏ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္မ်ားကုိ ေျပာျပီး အလြမ္းသင့္ရ သည္မွာ ေရာက္ဖူးမွသာ သိႏုိင္လိမ့္မည္ထင္သည္။ အမိေျမႏွင့္ ေ၀းေနေတာ့လည္း စကားမ်ားသည္ ပုိရသေျမာက္ျပီး၊ ပုိလြမ္းရျပန္သည္။ 

 နီေပါႏုိင္ငံ၊ လုမၺီနီေရာက္ ခရီးသည္

ဆင္ဟာလီစကားနည္းနည္းေျပာတတ္ျပီ၊ စာေမးပြဲလည္းနီးခ့ဲျပီ၊ စာေမးပြဲအတြက္ စိတ္ၾကိဳက္ဘာသာ ( choising topic)ေရြးခ်ယ္ျခင္း ရင္ခုန္သံမ်ားသည္ ညံစီေနေလ့ရွိသည္။ မကုဋရာမျမန္မာေက်ာင္းတြင္ စုေပါင္းတုိင္ပင္ကာ စိတ္ၾကိဳက္ ဘာသာေရြးၾကသည္။ ဘာသာေရြးရုံမွ်မက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ ရမည့္ အပုိင္းကုိပါ ေဆြးေႏြးၾကရသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားထဲမွ ႏွစ္ပါး တစ္တြဲ၊ သုံးပါးတစ္တြဲစသည္ျဖင့္ တာ၀န္ယူၾကရသည္။ 

မိမိတုိ႕တာ၀န္ယူထားသည့္ဘာသာရပ္ကုိ မပ်က္မကြက္တက္ေရာက္ျပီး မွတ္တမ္းတင္၊ ႏုတ္ထုတ္၊
ေဆြးေႏြးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ရသည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ ဒီဇင္ဘာလႏွင္းတုိ႕ေ၀ေနခ်ိန္ ( လကၤာေျမတြင္ႏွင္း တကယ္ မေ၀ပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ႏႈိုင္း၍ဆုိသည္) တြင္ ရင္ခုန္သံသည္ အက်ယ္ေလာင္ ဆုံးျဖစ္ေပမည္။

ႏွစ္စဥ္ဒီဇင္လာသည္ Kelaniya university ၏ အတန္းတက္စာေမး ပြဲ ေျဖဆုိရာကာလျဖစ္ သည္။ ေဆြးေႏြးၾကရသည္။ တုိင္ပင္ၾကရသည္။ ပုိ႕ခ်ခ်က္မ်ားကုိႏုတ္ထုတ္ၾက ရသည္။ တုိက္ရုိက္လုိက္ မမီႏုိင္ ေသာ ဘာသာရပ္မ်ားကုိ recording လုပ္ရသည္။ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္မွ ႏွစ္ပါး၊ သုံးပါးတြဲ ကာ ျပန္လည္ နားေထာင္ႏုတ္ထုတ္ျပီး စာရုိက္ကာ ျဖန္႕ေ၀ၾကရသည္။ တုိင္တုိင္ပင္ ပင္ႏွင့္ ဘ၀အေမာ ထဲမွ ေပ်ာ္စရာမ်ားပင္။

ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ားျဖင့္ စာေမးပြဲေျဖဆုိၾကရေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားတြင္ ျမန္္မာရဟန္းေတာ္တုိ႕ သည္ အျပဳံးအရႊင္ဆုံးမ်က္ႏွာထားရွိၾကသည္။ 

ျပဳံးေနေသာသူမ်ားတြင္ မိမိကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားသည္။ စာေမးပြဲ အတြက္ျပဳံးႏုိင္ခ့ဲေပမယ့္ မျပီးဆုံးေသးေသာ ခရီးတစ္ခု အတြက္ လကၤာေျမကုိ ႏႈတ္ဆက္ဖုိ႕ၾကဳံလာခ်ိန္တြင္ မ်က္ရည္၀ဲ ရသည္။ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ၾကီးက “အာ၀ုေသာ တုိ႕ေက်ာင္းကုိ ျပန္လာခ့ဲ ဦးေနာ္”တ့ဲ။

ေက်ာင္းရွိ ကုိရင္ငယ္(ေပါတိ)မ်က္ရည္၀ဲျပီ၊ အသိအကၽြမ္းျဖစ္ေနျပီျဖစ္ေသာ ဒကာဒကာမမ်ားက ျပန္ေတာ့ မယ္ဆုိ လုိ႕ေျပာတုိင္းရင္ထဲ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ရသည္။ 
ကုိယ္တုိင္မ်က္ရည္ မ၀ဲမိေအာင္ထိန္းသည့္ ၾကားမွပင္ သူတုိ႕ျမင္ေလမလား စုိးရိမ္မိသည္။ 

ဒီဇင္ဘာေဆာင္းႏွင္းတုိ႕ ေ၀ခ်ိန္တြင္ ရွင္မဟိႏၵမေထရ္ျမတ္ႏွင့္၊ ႏွမေတာ္သဃၤမိတၱာတုိ႕ ေလွ်ာက္လွမ္း ခ့ဲၾကေသာ လမ္းကုိေျပာင္းျပန္ဆန္ျပီးအိႏၵိယႏုိင္ငံသုိ႕ေရာက္ခ့ဲသည္။ 
အိႏၵိယေရာက္ျပီး မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးကုိဦးညြတ္ရွိခုိးမိခ်ိန္တြင္ အေသာကမင္းျမတ္ၾကီး၏ ရင္ႏွစ္သည္ခ်ာ လကၤာေျမရဲ႕ ဦးစြန္း ဗုဒၶဘာသနာ့ သူရဲေကာင္းေမာင္ႏွမ၊ အႏုရာဓပူရျမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ကုိလံဘုိျမိဳ႕ရွိ မကုဋရာမ ျမန္မာေက်ာင္းတုိ႕ စိတ္တြင္ တစ္ရိပ္ရိပ္ေပၚလာၾကသည္။ 

ႏုိင္ငံ အစုံက လာေရာက္ၾကေသာ ေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန ဗုဒၶသားေတာ္မ်ားႏွင့္ ေဗာဓိပင္ေျခသည္
ေရာင္စုံေတာက္ပေနသည္။ ဤက့ဲသုိ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား လက္ထဲ ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲႏွင့္ ဗုဒၶဂယာေဒသ တည္ရွိ
ေအာင္ေဆာင္ရြက္ခ့ဲေသာ လကၤာေျမရဲ႕ ဗုဒၶသာသနာ့ ထာ၀ရသူရဲေကာင္းၾကီး အနာဂါရိက ဓမၼပါလကုိ မ်ားစြာၾကည္ညိဳမိသည္။

ေမာရိယဘုရင္ အေသာကသည္ သား၊ သမီး၊ ေျမး ေသြးခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ လကၤာေျမကုိ ဗုဒၶ သာသနာ့ ေအာင္လံ တံခြန္အျဖစ္ ေအာင္ႏုိင္ခ့ဲသည္။ လကၤာေျမက လကၤာသားၾကီး အနာဂါရိက ဓမၼပါလ က ညိွဳးမွိန္ေနေသာ အေသာကမင္းျမတ္၏ လက္ရာမ်ား ကုိျပန္လည္ ေတာက္ေျပာင္လင္းလက္ေစသည္မွာ
ၾကည္ႏူးမဆုံးျဖစ္ရသည္။ 

လြန္ခ့ဲေသာ သုံးႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္က ေဒါက္တာဘြဲ႕ရ ဆရာေတာ္၏ လမ္းညႊန္ခ်က္တုိ႕ကုိျပန္လည္ၾကားေ
ေယာင္မိသည္။ 


 Annamalai university seminar ေရာက္ ခရီးသည္

သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံတစ္ခုျဖစ္၍ျမန္မာစာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ား ပထမဆုံး သြား ေရာက္ျပီးပညာသင္သင့္သည့္ေနရာျဖစ္သည္။ ဆက္လက္ေလ့လာလုိလွ်င္ အိႏၵိယသည္ ဒုတိယ အေကာင္းဆုံးေနရာျဖစ္သည္ဟူေသာ စကားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ 

အခုေတာ့ အေျခအေနအရ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ သီရိလကၤာႏုိင္ငံႏွင့္ အနီးဆုံးျပည္နယ္ျဖစ္ေသာ တမီးနာဒူးျပည္နယ္တြင္ ေက်ာင္းတက္ ေနရသည္။ ေတာင္ပုိင္းဘက္စြန္းကုိ ၾကည့္ၾကည့္ျပီး လကၤာေျမကုိ လြမ္းရသည္။ 

..........................................................................
 
မွတ္ခ်က္။ ၂၀၁၂၊ ခုႏွစ္၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား စုစည္းထုတ္ေ၀ေသာ လကၤာတမန္မဂၢဇင္းပါ၊ နယ္ေက်ာ္အလြမ္း ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္လည္တင္ပါသည္။