ေလာကထဲက အသိနဲ႕ အရွိ

ေလာကတြင္ လူအျဖစ္ရေသာ္ လူမ်ားၾကဳံေတြ႕ရမည့္ သေဘာမ်ားမလြဲ မေသြေတြ႕ၾကံဳရမည္သာျဖစ္ သည္၊ လူသားစင္စစ္မွ ဘုရားျဖစ္လာေသာ ဗုဒၶဘုရားရွင္က လူတုိင္းေတြ႕ၾကံဳရမည့္ သေဘာ တရား မ်ား ကုိ ေဟာျပ လမ္းညြန္ထားသည္၊ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္လဲ ေတြ႕ၾကံဳခ့ဲရသည္၊ ဘ၀ အသေခ်ၤ အေတြ႕ အၾကဳံ မ်ားျဖင့္   ျပန္လည္ေဟာျပေသာ အခါတစ္ဘ၀ အျမင္ျဖင့္ေဟာၾကားထက္ ပုိမုိျပည့္စုံသည္၊ ဗုဒၶ တရားေတာ္ မ်ားသည္ လူသားႏွင့္ အနီးဆုံးျဖစ္သည္ဟု ဘာသာ၀ါဒကုိ ေလ့လာဆန္းစစ္ သူမ်ား က ေကာက္ခ်က္ ခ်ၾကသည္၊

ေသာက ဒုကၡမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္လာရေသာ အခါတုန္လႈပ္တတ္ျခင္းသည္ တုန္လႈပ္တတ္ေသာ သေဘာ ရွိေသးေသာ အျမင္မ်ိဳး ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္၊ လုိျခင္မႈေၾကာင့္ တုန္လႈပ္ရသည္၊ ေပးလုိက္ ရျခင္း ေၾကာင့္လည္း တုန္လႈပ္ရျပန္သည္၊ တုန္လႈပ္ရုံသက္သက္မွ်မက ေတာ့ပဲ စိတ္တင္ အစြဲထား လုိက္ ေသာအခါ ထုိအစြဲဆြဲအားမ်ားေၾကာင့္ ဘ၀အလွ၊ ဘ၀ရသမ်ား ပ်က္ပ်ယ္ရျပန္သည္၊ တႏုံ႕ႏုံ႕ခံစား သည္၊

ဆင္းရဲပါသည္ဆုိေသာ ေသာကသေဘာကုိ ေစ့ေစစပ္စပ္ ရႈျပီးခံစားသည္၊ တုန္တုန္လႈပ္လႈပ္ခံစားျခင္း မ်ိဳးျဖစ္သည္၊ ဗုဒၶလမ္းညႊန္သည့္ အရွိအတုိင္းသိရွိေသာ သေဘာမ်ိဳးပါသည့္ ဒုကၡသစၥာကုိ ရႈျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ ပါ၊ ငါ့မွျဖစ္ရေလျခင္း၊ သူ႕ေၾကာင့္ငါ ျဖစ္ရေလျခင္း ဆုိေသာ..သူႏွင့္ ငါ၏..အၾကားရွိ ဆင္းရဲျခင္း သေဘာကုိ ရႈျခင္းျဖစ္သည္၊ 
ရလာဘ္မွာကား ငါမွားတယ္၊ သူမွားတယ္ဆုိေသာ ေကာက္ခ်က္မ်ိဳး ထြက္ တတ္သည္၊ သူနဲ႕ ငါအလုပ္ ရႈပ္ေနျခင္းသည္ ေလာကီ သေဘာျဖစ္သည္၊

သူေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ လုံး၀မမွန္ဘူး၊ ငါေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ နည္းနည္းမွန္ေသးတယ္၊ သူရယ္၊ ငါရယ္ေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး၊ ျဖစ္တတ္တ့ဲသေဘာမုိ႕ျဖစ္တာလုိ႕ ေတြးရင္ ေတာ္ေတာ္မွန္ပါတယ္တ့ဲ၊

ေလာကရွိသူငါ အားလုံးလူဟူသမွ်မ်ားသည္ ဥစၥာစည္းစိမ္မရွိျခင္းဆင္းရဲ( အလာဘ)၊ အျခံအရံမရွိျခင္း ဆင္း ရဲ( အယသ) က့ဲရဲ႕ရႈတ္ခ်ျခင္းဆင္းရဲ (နိႏၵ) ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲျခင္း( ဒုကၡ)တုိ႕ကုိ သာ ဆင္းရဲမွတ္ ထင္သည္၊

ထုိဆင္းရဲျခင္းကုိေတာ္လွန္ဖုိ႕ အတြက္ဥစၥာ စည္းစိမ္မရွိသျဖင့္ ရွိေအာင္လုပ္ရသည္၊ မိတ္ေဆြအသုိင္း အ၀ုိင္းရလာေအာင္ၾကိဳးပမ္းရသည္၊ က့ဲရဲ႕ရႈတ္ခ်ျခင္းမခံရေအာင္ကုိယ္က်င့္တရားထိန္းသိမ္းရသည္၊

တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ရသည္၊ မွန္မွန္ကန္ကန္အသုံးခ်တတ္ လွ်င္ ေလာကဓံ ဆင္းရဲျခင္းေလးပါးက မိတ္ေဆြမ်ား သဖြယ္ေထာက္ပံ႕ကူညီတတ္သည္၊ ဘ၀တက္လမ္း အတြက္ ေလွကား ထစ္မ်ား ျဖစ္သည္၊

ဥစၥာကလဲေပါ( လာဘ) အျခံ အရံကလဲ ျပည့္စုံ( ယသ) ခ်ီးမြမ္းမႈလဲခံရ( ပသံသ) လာဘ၊ ယသ၊ ပသံသ ဆုိေသာ ထုိသုံးပါးျဖင့္ေလာကီဘုံဓေလ့ ထုံေမြ႕ေနေသာ သူအတြက္ ေလာကီခ်မ္းသာဆုိႏုိင္ ေသာ သုခမ်ား မလြဲမေသြရရွိမည္သာျဖစ္သည္၊ 

“ငါ..ခ်မ္းသာတယ္၊ ငါ့မွာ အျခံအရရွိတယ္၊ ေလာက အလယ္ဂုဏ္တင့္တယ္တယ္” ဆုိျပီး ရရွိလာေသာ ခ်မ္းသာမႈေလးကုိ တရားလြန္ခံစားလုိက္လွ်င္၊ ဘ၀ ကုိ ခပ္ေဖာ့ေဖာ့ေလးလုိက္ျပီး ေမွ်ာလုိက္လွ်င္ လာဘ၊ ယသ၊ ပသံသတုိ႕သည္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္လာ တတ္သည္၊

ထုိသုိ႕ လာဘ၊ ယသ၊ ပသံသတုိ႕ကင္းျပီးဆင္းရဲျခင္းမ်ားႏွင့္ လုံးေထြးကာ ေနာက္ဆုံးေတာင္းစားရ သည့္ ဘ၀ေရာက္လွ်က္ေတာင္မွ “နင္သာလူမုိက္၊ ဒုစရုိက္ဟု၊ ရုိက္ပုတ္လုိက္ၾက၊ ရြာမွထြက္ေလ၊ ေတာမွာေသ သည္၊ ေကာင္ေသဠင္းက်၏တည္း” ျဖစ္နုိင္သည္၊

ထုိအခါက်မွ ဆင္းရဲေလျခင္းဟုေတြးမိေပမည္၊ ခ်မ္းသာျခင္း၊ အျခံအရံျပည့္စုံျခင္း၊ ခ်ီးမြမ္းေျပာ ဆုိခံရျခင္း၊ ထုိအရာမ်ားျဖင့္ ေနသာထုိင္သာရွိေနျခင္းကုိလည္း ျမတ္ဗုဒၶက ေလာကဓံဟု ေဟာေျပာခ့ဲ သည္ကုိထုိသူ မသိခ့ဲ၍သာ ျဖစ္သည္၊

ၾကားရတတ္ပါသည္၊ “ဒီလူတုိ႕နဲ႕ အတူတူ ဘ၀ အေျခတည္ကာစက လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ၊ 
အခုလုိခ်မ္းသာသြားမွ ပဲသူ႕ရဲ႕ကုိယ္က်င့္ သိကၡာကလူမ်ားအၾကားေျပာစရာျဖစ္လာတယ္တ့ဲ”ခ်မ္းသာျခင္း
ေလာကဓံကုိမခံႏုိင္ျခင္းျဖစ္သည္၊

ငယ္ငယ္ကတည္းကျပည့္စုံစြာေနထုိင္လာေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္သည္ ဘ၀ေလာကဓံျပည့္စုံေနေသာ ဆရာၾကီးတစ္ဦးထံေရာက္သြားသည္၊ ျပီးေတာ့ ဘ၀အေတြ႕ အၾကဳံမ်ားျဖင့္ စာေရးခ်င္သည္ေျပာလာသည္၊

ဤတြင္ဘ၀ေလာကဓံျပည့္စုံေနေသာ ဆရာၾကီးက “မင္း အိမ္ကေနထြက္ေျပး ကြာ”တ့ဲ ေျပာလုိက္တ့ဲ စကား၊ ခ်မ္းသာျခင္း သက္သက္သိေနရုံျဖင့္ အေကာင္းခ်ည္းမရႏုိင္။ ဆင္းရဲျခင္းသည္လည္း လုိအပ္ေနေသး လွ်က္ရွိေၾကာင္းေျပာလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္၊

တစ္ခုရွိေသးသည္၊ သလြန္ေမြ႕ယာတြင္ အခန္႕သာထုိင္ျပီး အရံအေရြေတာ္ ၀န္းရံခေနေသာ သူတစ္ေယာက္ အနံ႕ အရသာႏွင့္ ထုံးမႊမ္းျပည့္စုံေသာ ထမင္းကုိ သုံးေဆာင္ရာ ခံတြင္းမေတြ႕ ျဖစ္ေနသည္၊ 

တစ္ေန႕တြင္ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳရွိ လူပညာရွိတစ္ဦးထံမွ ထမင္းစားေကာင္းနည္း၊ ခံတြင္းေတြ႕ နည္းတစ္ခုရ လုိက္သည္၊

ထုိထမင္းတစ္နပ္ အတြက္ ေရႊပလႅင္၊ သလြန္ေမြ႕ယာမွ ဆင္းရသည္၊ သစ္ခုတ္၊ ၀ါးခုတ္၊ ေျမေပါက္၊ ေရထမ္း၊ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္ လုပ္ခုိင္းသည္၊ ျပီးေတာ့ ထမင္းတစ္နပ္ေၾကြးသည္၊ ထုိထမင္းတြင္အရသာ အထူးမပါ၊ ဆားႏွင့္ ငရုပ္သီးစပ္စပ္သာျဖစ္သည္၊ 

ထုိထမင္းစားရေသာ လူငယ္၏ မွတ္တမ္းတြင္ အေကာင္းဆုံး အျဖစ္ ေရးသြင္းျခင္းခံလုိက္ေသာ ထမင္း တစ္နပ္သည္ ထမင္းၾကမ္းႏွင့္ ဆားဟင္း သာ ျဖစ္သည္၊ တစ္ခါတစ္ရံ ဆင္းရဲျခင္း သည္ ႏႈတ္ကုိ ျမိန္ေစ သည္။ ဒုကၡသည္ အသိတုိးေစသည္။

အသိ အရွိ၊ ေလာကဓံနဲ႕ညွိ၊ အသိသာျမတ္တန္ဖုိး၊

အသိတုိးလွ်င္၊ ဤလူ႕ခြင္၊ ေနလွ်င္ျမတ္သကုိး၊

အသိအက်င့္၊ အသြင္တင့္၊ မ်ားျဖင့္ လူ႕တန္ခုိး။

ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ႏွင့္ တမီးဘုရားေက်ာင္း အလွဴ

အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခ့ဲသည္၊ 

ဘာသာအယူ၀ါဒမ်ား ေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ အႏုသုခမပညာရပ္မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊
ေခတ္အျမင္ တုိ႕ကုိေျပာင္းလဲ ဆန္းသစ္ ေသာ အေတြး အေခၚမ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ 
အသား အေရာင္ခြဲျခားဆက္မႈသမုိင္းကုိ မီးေမာင္းထုိးျပေသာ ဒႆဂီရိႏွင့္ ရာမတုိ႕ဇာတ္လမ္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ စာေပ အဆင့္ အတန္း ျမင့္မားမႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း ကမၻာ့သမုိင္းတြင္ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားထင္က်န္ရစ္သည္၊

ယေန႕ တုိင္ေအာင္ပင္ ကမၻာအရပ္ရပ္က လူသားမ်ားကုိ ဆြဲေဆာင္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္၊
ေယာဂီသူ ေတာ္စင္ မ်ားေတးသီရာ ဂဂၤါျမစ္သည္လည္းေကာင္း၊ 
ယမုံနာျမစ္သည္လည္းေကာင္း ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ တန္းၾကီး ကုိ ျမစ္ဖ်ားခံစီဆင္းလ်က္ 
လူသားမ်ားကုိ အက်ိဳးျပဳေနသလုိပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ ေထြျပား ေသာ အယူ၀ါဒ၊ ဇာတ္စနစ္၊ ဘာသာ စာေပ၊ ပထ၀ီ အေနအထားမ်ားသည္ အယူ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳး ကုိျဖစ္ ထြန္း ေစသည္၊ 

 ေနေဗလီေရာက္ ဗုဒၶဘာသာအခမ္းအနားေရာက္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား

ဟိႏၵဴဘာသာၾကီး၏ အေျခခံသည္ပင္ မ်ားျပားေပြလီသည္၊ ကြဲျပားျခားနားေသာ ယုံၾကည္မႈမ်ားရွိသည္၊ ကြဲျပားမ်ားျပားသည့္အားေလ်ာ္စြာပင္ ေနာက္လုိက္ ေနာက္ပါ ယုံၾကည္သူတုိ႕လည္း မ်ားျပားသည္၊ ရာမမင္း ၏ေမြးရပ္ေျမျဖစ္သည္၊ ေျပာမဆုံးႏုိင္ေသာ ရာမယဏႏွင့္ မဟာဘာရတဇာတ္လမ္းၾကီးမ်ား ၏ ေနာက္ ခံေျမသည္ အိႏၵိယေျမပင္ျဖစ္သည္၊  

ျမတ္ဗုဒၶပြင့္ထြန္းရာမဟာေဒသၾကီးျဖစ္သည္၊ဂ်ိန္းဘာသာေရးဂုရ မဟာ၀ီရေမြးဖြားရာေဒသ ျဖစ္သည္၊ 
ခရစ္ေတာ္ အလည္ေရာက္ခ့ဲရာ မဟာေဒသၾကီးျဖစ္သည္၊ 
ကုိလံဘတ္ကုိ ဆြဲေဆာင္ခ့ဲေသာ ေနရာ တုိင္းျပည္ျဖစ္သည္၊ 

နတ္ေပါင္းကုေဋ ကုဋာခ်ီရွိျပီး ကုိးကြယ္ၾကသည္၊ လူသားဘုရားမ်ားစြာလည္း ေပၚထြန္းသည္၊ ကမၻာသိ သူေတာ္စင္လူသားမ်ား အစဥ္မျပတ္ေပၚထြန္းရာေနရာျဖစ္သည္၊ 

မဟတၱမဂႏၶီ၏ေမြးရပ္ေျမျဖစ္သည္၊ တစ္ျပည္သူမာသာထရီဇာ လာေရာက္ျပီး လူမႈအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ခ့ဲရာေနရာ ျဖစ္သည္၊ 
ဗုဒၶသာ၀ကမ်ား ဘာ၀နာစည္းျဖန္းရာေနရာထူး၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၀င္တုိ႕ေနရာျမတ္၊ 
ကုိယ္ယုံၾကည္ရာ ကုိးကြယ္လွ်က္လွည့္လည္ေနထုိင္ရာ ေဒသထူးၾကီးျဖစ္သည္၊ 

ယေန႕ ကာလမ်ား တုိင္ေအာင္ပင္အိႏၵိယ ႏုိင္ငံလမ္းမ်ားေပၚတြင္အေရာင္အေသြးစုံေသာ ဘာသာေရး

ေခါင္းေဆာင္မ်ား ရာ၊ ေထာင္၊ ေသာင္း မကမ်ားျပားလွစြာ ယွဥ္တြဲေလွ်ာက္ လွမ္းေနၾကသည္၊

 တမီးမဂၤလာေဆာင္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ပရိတ္ရြတ္ဖတ္ေနၾကစဥ္

ထူးျခားခ်က္မွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ အေျခတည္ေပါက္ဖြားလာေသာ ဘာသာ၀ါဒတုိင္းသည္ အဟိ ံသ၀ါဒ ကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသည္၊ သူတစ္ပါးအသက္သတ္ျဖတ္ျခင္းကုိ အထူးတားျမစ္ၾကသည္၊

ယေန႕တုိင္ေအာင္ပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံဂႏၶီ၏ အဟိ ံသ၀ါဒျဖင့္ ထင္ရွားသည္၊ ထုိလမ္းစဥ္ျဖင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရယူႏုိင္ခ့ဲသည္ဆုိႏုိင္သည္၊

ဟိႏၵဴဘာသာ၀ါဒလမ္းစဥ္ကုိ သုံးသပ္ျပေသာ ပညာရွင္မ်ားက

 “Hindisim is a religion admitted of vast diffrernces of beliefs and practices among its followers”.ဟုသုံးသပ္ၾကသည္၊

ဟိႏၵဴဘာသာသည္မ်ားျပားက်ယ္ျပန္႕ျပီးေနာက္လုိက္ေနာက္ပါမ်ားအၾကားတြင္ ယုံၾကည္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဴး အား က်င့္သုံးမႈကုိ လက္ခံထားသည္ဟုဆုိႏုိင္သည္၊

ဗုဒၶဂယာလုိဘုရားပြင့္ထြန္းရာေနရာျမတ္ႏွင့္အနီးတြင္ပင္ လူတစ္ေယာက္သည္ မိမိခႏၶာကုိယ္ႏွင့္ ဦးေခါင္း တုိ႕ကုိ ႏြားေခ်းေရာေသာ ျပာမ်ား သုတ္လိမ္းကာ၊ ႏြားသတၱ၀ါကုိ ပန္းမ်ားပန္ေပးလ်က္ လွည့္ လည္သြား လာေနသည္ကုိ ေတြ႕ရတတ္သည္၊

ေမးျမန္ၾကည့္မိရာ သူတုိ႕ရုိးရာပူေဇာ္နည္းတစ္ခု ျဖစ္ သည္ဟုေျပာျပသည္၊  

ယေန႕တြင္ ဘာသာ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးရွင္သန္သည္၊

 ဘုရားေက်ာင္းဖြင့္ပြဲမွ ဟိႏၵဴဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား

အိႏၵိယႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္း တမီးနာဒူးျပည္နယ္ရွိ Annanalai university တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ရွစ္ပါး ph.d တက္ေရာက္သင္ယူလ်က္ရွိသည္၊ ေရာက္၍မၾကာမီပင္ သတင္းဌာနမ်ားမွလာေရာက္သတင္းယူၾကသည္၊

ထုိ႕ေနာက္ေနေဗလီျမိဳ႕ေလးတြင္ ဗုဒၶဘာသာ အခမ္းအနားတက္ေရာက္ဖုိ႕ ဖိတ္ၾကားျခင္းခံရသည္၊

Chidambaram ျမိဳ႕ေလးရွိ မဂၤလာေဆာင္တစ္ခုတြင္ ဗုဒၶဘာသာထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကုိ အျမတ္တႏုိး ခံယူျပီး ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ အထူးဧည့္သည္ေတာ္မ်ား အျဖစ္ၾကြေရာက္ေစသည္၊ မဂၤလာေဆာင္ တြင္ ပရိတ္ရြတ္ရသည္မွာ ထူးျခားသည္၊ မဂၤလာေဆာင္တြင္ ေဗာဓိပင္လက္ေဆာင္ ေပးရသည္မွာ ပုိ၍ထူးျခား ပါသည္၊

၁၃. ၃ ၂၀၁၂ မနက္တြင္ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားေနထုိင္ရာ ခ်စ္ဒမ္းပဒမ္း( cihdambaram) ျမိဳ႕ေလးသုိ႕ ဘြန္နာေဂရီ( Baunagari) ျမိဳ႕ေလးရွိ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းဖြင့္ပြဲသုိ႕ ၾကြေရာက္ အခြင့္ၾကဳံ လာသည္၊ မည္သုိ႕မွ် မေမွာ္လင့္ႏုိင္ေသာ အခြင့္ထူး တစ္ခုျဖစ္သည္၊ အထူးဧည့္သည့္ေတာ္မ်ား အျဖစ္ လာေရာက္ေခၚျခင္းျဖစ္သည္ဟုေျပာသျဖင့္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား လုိက္ပါ ခ့ဲၾကသည္၊

အခမ္းအနားသုိ႕ေရာက္ေသာ အခါဟိႏၵဴဘာသာေခါင္းေဆာင္ ကုိယ္တစ္ပုိင္း၀တ္ဂုရုၾကီးမ်ားႏွင့္ေျမေပၚ 
တြင္အတူထုိင္ၾကရသည္၊ သူတုိ႕ပူေဇာ္ေနသမွ် အားနာပါးနာထုိင္ေပးေနရသည္၊ ကုလားဆုိင္း တီးေနျခင္း မွာ နားဆူလွသည္၊ မည္သည့္ အနံ႕ဟုေျပာ ရန္ခက္ခဲေသာ အနံ႕ အသက္မ်ားေၾကာင့္ေခါင္းေနာက္ေတာက္ အီတီျဖစ္လာသည္၊ ေနပူၾကဲၾကဲတြင္ ေခၽြးတစ္လုံးလုံးျဖင့္မုိ႕ အေနခက္လွသည္၊

အခမ္းအနာအျပီးတြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ မ်ားကုိ ဧည့္ခံေဆာင္သုိ႕ေခၚသြားသည္၊ ငွက္ေပ်ာ္ဖက္ ခင္းေပး သည္၊ ျပီးေတာ့ အနံ႕စုံေသာ ကုလား ထမင္းဟင္းမ်ား လာခ်ေပးသည္၊ ေနပူပူဟင္းပူပူကုိ ထူးထူးဆန္းဆန္း စားရသည္မွာလည္း အေနခက္လွသည္၊ အစားနည္းလွပါလားဆုိေသာ အျမင္မ်ိဳးျဖင့္ ထပ္ ထည့္ေပးရန္ၾကိဳး ပမ္းေနမႈကုိ လက္ကာျပီး မနည္းထိန္းေနပါသည္၊ 

အလွဴ႕ရွင္ အလွဴ႕အမမ်ားမွာ ျပဳံးေပ်ာ္ ေနၾကသည္၊ 

 ဘုရားေက်ာင္းဖြင့္ပြဲသုိ႕ ဖိတ္ၾကားေသာ အလွဴ႕ရွင္ အလွဴ႕အမမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ

အခုလုိၾကြေရာက္လာျခင္းကုိလည္း အထူး၀မ္းသာေၾကာင္းေျပာျပၾက သည္၊ ေနာက္မ်ားလည္း အခြင့္ အခါ ၾကံဳက ဆုံျခင္းပါေသးေၾကာင္း ေျပာၾကသည္၊

ဘာသာစကား၊ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္မႈ၊ စာေပ၊ အႏုလက္ရာ၊ ယုံၾကည္မႈတုိ႕ျဖင့္ ရႈပ္ေထြးေနေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ၾကီး၏ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း အေနအားျဖင့္ သူတုိ႕ရုိးရာ ဘာသာေရး အခမ္းအနားမ်ားသုိ႕ တက္ေရာက္ခြင့္ ရသျဖင့္ ဗဟုသုတမ်ားစြာရပါသည္၊ ေနာက္မ်ား အခြင့္ အခါရွိလ်င္လည္း ပါ၀င္ဆင္ႏြႊဲ ခ်င္ပါေသးသည္။

ဗုဒၶသားေတာ္ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိျမင္ရသျဖင့္ သက်ႏြယ္ဖြားျမတ္ဘုရား၏ “သမဏာနဥၥ ဒႆန မဂၤလာ” ကုိ သေဘာေပါက္ေစျခင္၍ျဖစ္သည္။ ကုိယ့္အေတြးနဲ႕ကုိယ္ေပါ့ေလ…။

ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ တမီးလူမ်ိဳး

  Annamalai university. Tamil Nadu, india

ေႏြတစ္ေန႕လည္ခင္း၊ အနမလုိင္း ( Annamamlai university) စာၾကည့္တုိက္ထဲတြင္ ဟုိတစ္စု၊ ဒီတစ္ စုျဖင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား စကားေျပာသူေျပာ၊ စာေဆြးေႏြးသူေဆြးေႏြးျဖင့္ ျငိမ္ျငိမ္ေလး စည္ကားေန သည္၊ စာအုပ္စဥ္ျမင့္ျမင့္ၾကီးမ်ားတြင္ အတန္းလုိက္စီထားေသာ စာအုပ္တုိ႕မွာ နံရံေလး ဘက္ပတ္လည္ ၀ုိင္းေနသည္၊ စာၾကည့္တုိက္၀န္ထမ္းမ်ားသည္လဲ ျပာတာျပာတာျဖင့္ စာၾကည့္ တုိက္ ကုိ စုိးမုိးေနသည္၊

တမီးနာဒူးျပည္နယ္သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ေတာင္ဘက္ အက်ဆုံးျပည္နယ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္သည္၊ 
တမီး လူမ်ိဳး အမ်ားစုေနထုိင္ရာျပည္နယ္ၾကီးျဖစ္သည္၊ ပင္လယ္ျပင္ႏွင့္ နီးစပ္သည္၊
ျဒာဗီဒီယန္လူမ်ိဳးမ်ား ေနထုိင္ရာေဒ သၾကီးျဖစ္သည္၊ ကမၻာ အရပ္ရပ္တြင္ တမီးလူမ်ိဳးမ်ား သန္းေပါင္း ၂၂၀ ရွိသည္ဟု သိရ သည္၊ ဘဂၤလာေဒ့ရွ္၊ ပါကစၥတန္၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတုိ႕တြင္ေနထုိင္ၾကသည္၊

တမီးနာဒူးျပည္နယ္ သည္ တမီးလူမ်ိဳး အမ်ားဆုံးေနထုိင္ရာေဒသျဖစ္သည္၊ ရာမာယဏဇာတ္လမ္း ၾကီးတြင္ သီရိလကၤာ( သီဟုိဠ္)ဘုရင္ ရာ၀ဏမင္းသည္ သီတာမင္းသမီးကုိ ခုိးယူသည္၊ ရာမမင္းသား သည္ ရာ၀ဏမင္းလက္မွ သီတာမင္းသမီးကုိ ကယ္တင္ရာတြင္ ရာမမင္းသားဘက္မွ ေမ်ာက္မ်ား ပါ၀င္တုိက္ခုိက္ ၾကသည္၊

ထုိေမ်ာက္မ်ားမွာ တမီးလူမ်ိဳးမ်ားပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိၾကသည္၊ အသားမည္းျပီး၊ ရုပ္ရည္လကၡဏာ ၾကမ္းတမ္းေသာေၾကာင့္ မွတ္တမ္းတင္ရာတြင္ ေမ်ာက္သတၱ၀ါမ်ားအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ၾကသည္၊ အသားမည္းၾကသည္၊ ေတာေတာင္ေရေျမသဘာ၀ကုိ ျမတ္ႏုိးၾကသည္၊

ယေန႕တုိင္ေအာင္ပင္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အခ်ိဳ႕လူမ်ားဖိနပ္မစီးၾကပါ၊ သမုိင္းေၾကာင္းမ်ား အရ ဗင္ဒယာေတာင္တန္းၾကီးေတာင္ဘက္ပုိင္းကုိ တမီးနယ္၊ ေျမာက္ဘက္ပုိင္းကုိ အာရယန္နယ္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကသည္၊ ယေန႕တမီးသည္ လူမ်ိဳးအမည္ျဖစ္ျပီး နာဒူးသည္ ႏုိင္ငံျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾက သည္၊ ၾကီးမ်ားက်ယ္ျပန္ေသာ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ပိုင္ဆုိင္ၾကသည္၊ ျဒာဗီဒီယန္ယဥ္ေက်းမႈသည္ အေရွ႕ ေတာင္ အာရွတစ္၀ုိက္သုိ႕ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေရာက္ရွိသည္၊ 

 ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံ၊ အန္ေကာ၀ပ္ေက်ာင္းေတာ္

ယေန႕ ကေမၻာဒီးယာႏုိင္ငံ၏ ႏုိင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အလံတြင္ အထြတ္တပ္ထားေသာ အန္ေကာ ၀ပ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသည္ ျဒာဗီဒီယန္တုိ႕လက္ရာျဖစ္သည္၊
ေလေထာင့္က်က်တည္ ေဆာက္ေလ့ရွိျပီး ေလး ဘက္ေလးတန္းတြင္ ျမင့္မားေသာ မုခ္ဦးၾကီးမ်ားျဖင့္ တန္ ဆာဆင္ေလ့ရွိၾကသည္၊ အလယ္တြင္ ခန္႕ျငားေသာ ဘုရားေက်ာင္းျဖင့္ တန္ဆာ တည္ထားၾကသည္၊ ခ်စ္ဒမ္းပဒမ္း ျမိဳ႕ေလးတြင္ နဋရာဇာ ဘုရားေက်ာင္းရွိသည္၊

ဆုိပါနဋရာဇာဘုရားေက်ာင္းသည္ အန္ေကာ၀ပ္က့ဲသုိ႕ ေဆာက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္၊ အလည္ အေဆာင္ ၾကီး၏အတြင္းတြင္ လက္ေလးေခ်ာင္းျဖင့္ ကေနေသာ ဟန္ျဖင့္ သီ၀ကုိယ္စားနတ္ဘုရား ရုပ္တုကုိ ထည့္ သြင္းထားသည္၊ ထူးျခားသည္မွာ ထုိနတ္ဘုရားရုပ္တူအနီးသုိ႕၀င္လွ်င္ အေပၚပုိင္း အ၀တ္မ၀တ္ရျခင္းျဖစ္ သည္၊ တစ္ခါကမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ေရာက္ဖူးသည္၊

ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္၈ပါးေက်ာင္းတက္ေနေသာ ဤခ်စ္ဒမ္းပဒမ္းျမိဳ႕ေလးတြင္နဋရာဇာဘုရားေက်ာင္း ႏွင့္ အနမလုိင္း ( Annamalai university) တုိ႕သာ ၾကည္ရႈစရာရွိသည္၊ 

 တမီးလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ

ဤျမိဳ႕ေလးသုိ႕ ဧည္သည္အျဖစ္ႏွင့္ေရာက္လာလွ်င္လဲ ဤအရာႏွစ္ခုႏွင့္ ပတ္သက္ျပီးသာေမးေလ့ရွိ သည္၊

ယေန႕ အနမလုိင္းတကၠသုိလ္ စာၾကည့္တုိက္တြင္ ေရာက္ေနသည္၊ ဗုဒၶဘုရားရွင္ႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ ဂ်ိန္း ဘာသာ အေၾကာင္းက်မ္းမ်ား ရွာေဖြလုိ၍ျဖစ္သည္၊ စာၾကည့္တုိက္တြင္ ေရးသားလမ္းညႊန္ထားေသာ က်မ္းမ်ားကုိၾကည့္ေနစဥ္အနားသုိ႕လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာသည္၊ ဗီဟာျပည္နယ္ ဂယာျမိဳ႕ က လာခ့ဲေၾကာင္းမိတ္ဆက္ၾကသည္၊

အခ်ီစကားမရွိပဲ ေဂါတမဘုရားဘယ္မွာ ေမြးလဲေမးၾကသည္၊ ဗုဒၶ၀င္အေၾကာင္းရွင္းျပလုိက္သည္၊

ယေန႕ေခတ္ျပည္နယ္ အမည္မ်ားပါတပ္၍ ေျပာျပလုိက္ရာ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြျဖစ္ လာ သည္၊ ေက်းဇူးတင္ရသည္၊

ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္တြင္ သာသနာမေရာက္ခ့ဲေသာ ဤေနရာမ်ိဳးတြင္ ဗုဒၶ၀င္ကုိစိတ္၀င္စား သျဖင့္ ၀မ္းသာရေသးသည္၊ ဤေတာင္ပုိင္း တမီးျပည္နယ္သုိ႕ အေသာကမင္း လက္ထက္ေရာက္မွ သာသနာ ေရာက္ရွိလာေၾကာင္းသမုိင္းက ဆုိသည္၊

 တမီးလူမ်ိဳး မဂၤလာေဆာင္တြင္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ပရိတ္ရြတ္ဖတ္ေနၾကစဥ္

သမုိင္းက မည္သုိ႕ဆုိေစ ယေန႕ တမီးျပည္နယ္္သည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ စိတ္၀င္စားေနၾကသည္၊ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ တရုိတေသဆက္ဆံၾကသည္၊ အေလးအျမတ္ထားၾကသည္၊ ၾကီးက်ယ္ ေသာ အခမ္းအနားရွိလွ်င္ဧည့္သည္ေတာ္အျဖစ္ပင့္ ဖိတ္ၾကသည္ကုိေတြ႕ေနရသည္၊ ဗုဒၶဘာသာ အစဥ္အလာ အတုိင္း ရြတ္ဖတ္ေပးမႈကုိ တရုိတေသခံယူ ၾကသည္။ 

ေႏြေလရူးေၾကာင့္

ေဆာင္းေႏွာင္း၍ ေႏြေျပာင္းလုလု မနက္ခင္းတစ္ခု၊ ႏွင္းဥတုိ႕လဲစီေနသည္၊ ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ မင္းလြင္ျမဴ ခုိး မုိးရိပ္တိမ္ေတာင္တုိ႕သည္ ျပိဳေတာ့မလုိလုိ၊

ေႏြမနက္ခင္း ႏွင္းဥတုိ႕သည္ ျမင္ရခဲသည္၊ ေနလာလွ်င္ ရုတ္ခ်ည္းေပ်ာက္တတ္သည္၊ ေဆာင္းကုိ လြမ္းသ လုိလုိ၊ မုိးကုိပဲအားကုိးရေတာ့ မလုိလုိ ျဖစ္ေနသည္၊ ဟုိဒီမေရာက္ ရာသီအေျပာင္းကုိ အခြင့္ အေရး ယူျပီး ေနမင္းပူေတာ့သည္..၊

ထုိေၾကာင့္ထင္သည္၊ စာဆုိရွင္က “ေဆာင္ေႏွာင္းေႏြစ၊ တေပါင္းလ၌၊ ေျမာက္ေလျပန္၊ ေတာင္ေလ ဆန္၍၊ ေလဟန္မတည္၊ တုိက္တတ္သည္ေၾကာင့္၊ တေပါင္းတံခူး၊ ေလသုန္သုန္..”၊

ဟုဖြဲ႕သီခ့ဲသည္၊

ဦးဇင္း

ေဟ..

တပည့္ေတာ္တုိ႕ ဘြဲ႕ေတြကုိ ေခၚလုိက္ရင္ ဘာေန႕ေမြးတယ္ဆုိတာ သိတယ္ေနာ္၊

သီရီလကၤာႏုိင္ငံ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံစတ့ဲ ေထရ၀ဒါႏုိင္ငံေတြမွာလည္း အဲလိုပဲလားဘုရား၊

ကုိယ္သိသေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္၊ ဥပမာကြာ မင္းတုိ႕ငါတုိ႕ သိတ့ဲ ဂ်ာမန္ရဟန္းေတာ္ ၾကီး ဉာဏတိေလာက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာရဟန္းျဖစ္တယ္၊ သူ႕ကုိ ဉာဏတိေလာကလုိ႕ ဘြဲ႕ အမည္ေပး လုိက္ၾကတယ္၊ အဲဒါျမန္မာနည္းထင္တယ္၊

 ေနာက္ေတာ့ ဉာဏတိေလာကမေထရ္ၾကီး သီရီလကၤာ ေရာက္လာတယ္၊ သူ႕ဆီကုိ ႏုိင္ငံတကာက တပည့္ေတြေရာက္လာ တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ရဟန္းျပဳၾကတယ္၊ အဲဒီကုိယ္ေတာ္အကုန္လုံးကုိ ဉာဏပုဏ္ဏိ က၊ ဉာဏေမာလိ၊ ဉာဏာဓရ၊ ဉာဏ၀ိမလ၊ ဉာဏသတၱဳ စသည္ေပးလုိက္တာပဲေလ..၊ တုိ႕လုိေျပာရင္ အဂၤါသားေတြခ်ည္းေတာ့ ဟုတ္ဟန္မတူ ဘူးေနာ္..၊

အဲေတာ့ ပါဠိဘြဲ႕ကုိေတာ့ေျပာင္းၾကပါတယ္၊ ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္တုိင္းေပါ့၊ သုိ႕ေသာ္ ျမန္မာနည္း လုိ႕ ေန႕ အလုိက္၊ နံသင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္၊ သီရိလကၤာဆုိမင္းသိတယ္ေလ၊ ဘုရားေဆြေတာ္ မ်ိဳး ေတာ္ အမည္ေတာ္ေတြကုိ ဘြဲ႕ယူၾကတာ၊ အာနႏၵ၊ ကႆပ၊ ပိယဒႆီ၊ ရာဟုလာ၊ သာရိပုတၱ မေထရ္ စသည္ေခၚၾကတယ္၊

ေအာ္..တင္ပ  အဲလုိလား၊

ဦးဇင္းဘြဲ႕ကေရာ..ေန႕အလုိက္မွည့္ေခၚတာပဲလား၊

ေအးေပါ့..၊

ကုိယ္က ၾကာသပေတးသားဆုိေတာ့ ငယ္ဆရာက ပ႑၀လုိ႕ေပးလုိက္တယ္၊

ဒါေပမယ့္ ေျပာရရင္ နဲနဲရွည္တယ္..၊ ဇာတ္လမ္းဆန္တယ္ေပါ့ေမာင္ရင္ရာ၊

တင္ပါေျပာပါ နားေထာင္ရတာေပါ့..၊

ေလေျပတစ္ခ်က္သုတ္ကနဲ႕တုိက္သည္..၊

ရြက္ေျခာက္တစ္ခ်ိဳ႕ပါလာသည္၊

ဥၾသေတးသံသ့ဲသ့ဲၾကား လုိက္မိသည္၊

ငါ့ကုိေမြးေတာ့ အသားက ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေလးမုိ႕ နာမည္ အတိအက်မရွိေသးပဲ ျဖဴ၀င္းလုိ႕ေခၚတယ္လုိ႕ အေမကေျပာဖူးတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ တုိ႕ရြာကုိ ရခုိင္ေဆးဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္ လုိ႕ ေျပာပါတယ္၊ သူက ငါ့ကုိ ျဖဴသာထြန္းလုိ႕ နာမည္အမွည့္ခုိင္းတယ္ ဒါနဲ႕ ငါလဲ ျဖဴသာထြန္းျဖစ္ လာတယ္၊

ေနာက္ေတာ့ အေဖက ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္၊ အဲဒါငါ့နာမည္နဲ႕ဆုိင္တယ္ ဆုိျပီး ေဗဒင္က ေဟာေတာ့၊ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က ငါ့ကုိ ျမင့္ေက်ာ္လုိ႕ေျပာင္းလုိက္ျပန္တယ္၊ အဲဒါနဲ႕ ငါက ျမင္ေက်ာ္ျဖစ္ လာျပန္ေရာကြ၊

တင္ပ၊

အသက္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိေတာ့ ကုိရင္၀တ္တယ္၊ ဆရာေတာ္က ငါ့ဘြဲ႕ကုိ ပညာသာရလုိ႕ေပး တယ္၊

ဦးဇင္းေျပာေတာ့ပ႑၀ဆုိဖ်..၊

ေအးပါ မင္းကလဲ ေနပါဦး..၊

ငါပညာသာရျဖစ္ေနတုန္း ပထမျပန္စာေမးပြဲေတြေျဖရပါတယ္၊ ငါလဲစာေျဖမယ္လုပ္ေတာ့ ဥကၠဌ ဆရာေတာ္ၾကီးဘြဲ႕ ဦးပညာသာရျဖစ္ေနေရာ..၊ အဲဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကုိ ငါ့ဘြဲ႕ကုိ ပညာသာရ ကေန ပ႑၀လုပ္လုိက္ျပန္ေရာ..၊

ဒါနဲ႕ ဦးပ႑၀ျဖစ္လာတယ္ေပါ့..၊

ေအးေပါ့၊ ဒီၾကားထဲဇာတ္လမ္းရွိေသးတယ္၊ ငါ့ ပထမျပန္စာေမးပြဲေတြေအာင္ေတာ့ ရြာမွာ နာမည္ရ တယ္ေပါ့ကြာ၊

ဟုိက ကုိရင္ ပ႑၀၊ ဒီက ကုိရင္ ပ႑၀နဲ႕ တေလးတစားေခၚၾကတယ္၊ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ဆရာေတာ္ ၾကီးေတြကလဲ ဟ ေမာင္ပ႑၀..၊ ေမာင္ပ႑၀နဲ႕ေပါ့ကြာ..၊

တင္ပ..၊

ငါရဟန္းေဘာင္တက္ခါနီးမွာေပါ့ကြာ..

ဦးပ႑၀ခဏ စကားရပ္ထားသည္၊

တင္ပ ရဟန္းျဖစ္ခါနီးေတာ့ဘာျဖစ္လဲဖ်..၊ ဆက္ပါဦး..၊

တုိ႕ရြာ အေရွ႕ပုိင္းက အင္းၾကင္းတ့ဲ..၊

ဘုရား…ဘာလဲ..လူနာမည္လား..၊

ေအးေပါ့..ေကာင္မေလးေပါ့..၊

ေအာ္..

သူင့ဲၾကည္သည္၊  ျပီးေတာ့စကားဆက္သည္..၊

တန္ခူးလၾကီးေပါ့ကြာ..၊ ဒီလုိေႏြေပါ့..၊ မွတ္မိေနေသးတယ္..၊ ပိေတာက္ေတြပြင့္လုိက္တာျမိဳင္လုိ႕ေပါ့၊

အင္ၾကင္း ေရခတ္လာတုန္း ပိေတာက္အခူးခုိင္းလုိ႕ ခူးေပးလုိက္တယ္..၊

အဲဒီေန႕က ငါ့ကုိ သူေခၚတာမွတ္မိေနတယ္..၊ ကုိပန္တ့ဲ..၊ အရင္ကေတာ့ ကုိရင္ပန္လုိ႕ေခၚတာပါ..၊

အလ့ဲ တယ္ဟုတ္ပါလားဘုရား..၊

ေနာက္ေတာ့ငါလဲ ရဟန္းေဘာင္တက္တယ္..၊ သူေခၚတ့ဲ ကုိပန္ကုိေတာ့ ငါမေမ့ဘူးေပါ့ကြာ..၊

ငါသိမ္ဆင္းေတာ့ အင္ၾကင္းကုိေတြ႕တယ္..၊ ဦးဇင္းပန္ အျပီး၀တ္ေတာ့မွာလားတ့ဲ..၊ ငါဘာမွ ျပန္မေျပာႏုိင္ခ့ဲ ဘူး..၊

အာ…ဦးဇင္းဇာတ္လမ္းက နႏၵမင္းသား၊ ဇနပဒကလ်ာဏီဇာတ္လမ္းနဲ႕ ခင္ဆင္ဆင္လုိျဖစ္ေနမယ္

ထင္တယ္..၊

ေအးေပါ့ ဆုိပါေတာ့..၊

ဦးဇင္း အခုေရာ သတိရေနေသးလား..၊

အင္း ရက္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ..၊ လအလီလီေျပာင္း..၊ နွစ္ေတြေဟာင္းေတာ့လဲ ဧသာ သခၤါရဓမၼတာ လုိ႕ပဲ ေျဖရ ပါတယ္..၊

ေတြးရင္ေတာ့လဲ ေရးေရးေတာ့ေပၚသားကြ..၊ 
ပိေတာက္ေတြ…၊ ေႏြေနပူေတြေပ့ါ..၊ ေအး..ဒီလုိ ေႏြေပါ့..၊

ထုိအခုိက္ ပိေတာက္နံ႕ ရသလုိလုိထင္မိိသည္၊ 
ရ႒သာရမေထရ္ျမတ္ၾကီး၏ ႏွမလက္ေလ်ာ့ေနေလ ေတာ့ကုိ ဆုိမိသည္..၊ 
ထုိေန႕က ေႏြေတးရွင္ ကုိဥၾသ အခၽြဲပုိသည္ထင္မိပါသည္၊

ေအာ္..တုိ႕ဦးပ႑၀ၾကီးလဲ မေခဘူးေနာ္..၊

ထုိအခုိက္ ေႏြတေပါင္းေလရူးက ဘယ္ေ၀့ညာ၀ုိက္တုိက္ခတ္သည္..။ ေႏြေလရူးတြင္…..

 .......................................

မွတ္ခ်က္။ သီတင္းသုံးေဖာ္ေနာင္ေတာ္ၾကီးတစ္ပါး၏ ဇာတ္လမ္းကုိ ျပန္ေရးျပပါသည္။ 

အၾကည့္တတ္ဖုိ႕လုိတယ္..

ေဗာဓိပင္ေျခရင္းသည္ ျငိမ္းခ်မ္းလွသည္၊ ကမၻာအရပ္ရပ္က သူေတာ္စင္မ်ားျဖင့္ စည္ကားေနသည္၊ ဗုဒၶ သာ၀က သက်ပုတၱ၊ သက်ဓီတာတုိ႕၏ ဘုရားရွင္အား ပူေဇာ္ေနၾကသည္မွာ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္း လွသည္၊

အေရွ႕ေနာက္ ကမၻာသြားလာလွည့္လည္လွ်က္ရွိေသာ ျမန္မာ့ဦးေဆာင္ မဟာေထရ္ျမတ္ၾကီးတစ္ ပါးမိန္႕ရွိဖူး တာ အမွတ္ရပါသည္၊ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ျဖစ္သည္၊

တုိ႕ဗုဒၶတရားေတာ္ဆုိတာ လုိေနလုိ႕ ထပ္ထည့္စရာမရွိဘူး၊ ပုိေနလုိ႕ႏႈတ္ပယ္စရာလဲ မလုိဘူး၊

အနက္အဓိပၸာယ္ျပန္ခ်က္ ျဖည့္စြက္စရာ မရွိဘူးစသည္ပါျပီးသားပဲ၊ သုိ႕ေသာ္ တုိ႕အေရွ႕ကမၻာက ျပင္ လုိ ဖ်က္လုိတ့ဲ သေဘာထားေလးေတြ ေတြ႕ေတြ႕ေနရပါတယ္၊ 
တုိ႕မ်ားအေနာက္တုိင္းက လူေတြနဲ႕ ခဏခဏေတြ႕တယ္၊ သူတုိ႕ဗုဒၶဘာသာကုိ စနစ္တက်ေလ့လာၾက တာေတြ႕ရပါတယ္၊

စည္းကမ္းၾကီးတယ္၊ဘုရားေဟာလား၊ ေနာက္ထပ္ဖြင့္လားစသည္သိေအာင္ကုိ ေလ့လာၾကပါတယ္၊

 ေလ့လာျပန္ေတာ့လဲ တုိ႕လုိ ေထရ၀ါဒတစ္ခုတည္းကုိေလ့လာတာမဟုတ္ဘူး၊ မဟာယာန၊ ၀ဇရာယန စသည္စုံ ေအာင္ေလ့လာ ၾကတယ္၊ သူတုိ႕ေကာက္ခ်က္ျပဳတာေလးေတြေတြ႕ ရပါတယ္၊ ေထရ၀ဒါ က ျမတ္ဗုဒၶ လမ္းစဥ္နဲ႕ပုိျပီးနီးတယ္ ဆုိတ့ဲသေဘာေလးေပါ့၊ ပါဠိေတာ္ကုိ မူထားတယ္၊ ပါဠိဘာသာကုိ သုံးတယ္ေပါ့၊ 

အေရွ႕အေနာက္ကမၻာမွေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန သက်ပုတၱ၊ သက်ဓီတာမ်ား စုေ၀းလွ်က္

အေနာက္ကမၻာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္အေျခခုိင္ေနျပီ၊ ျပင္ျပီးေရးလုိက္တ့ဲ က်မ္းဆုိတာ မရွိဘူး၊ မွတ္တမ္း တင္က်မ္းပဲရွိတယ္၊ ေခတ္အဆက္ ဆက္လဲ စုေပါင္းစုေပါင္းျပီးေတာ့ ျပန္လည္ အတည္ျပဳျခင္းေတြ လုပ္ၾကတယ္၊ ျမန္မာလုိေျပာရင္ သဂၤါယနာတင္ တယ္ေပါ့၊ အဲလုိ အတည္ျပဳတ့ဲအခါမွာလည္း ေရွ႕မူကုိ ဖ်က္ျပီး ျပန္လည္ေရး တာမ်ိဳးမရွိဘူး၊ ေရွ႕နည္းက ေႏွာင္းလူမ်ား အသိခက္ေနလုိ႕ တစ္မ်ိဳးဖြင့္ျပတာ မ်ိဳးပဲရွိတယ္၊ ဘုရားေဟာ ေတြက ေခတ္နဲ႕ညီေအာင္ေလ့လာလုိ႕ရပါတယ္၊ ေခတ္မီေအာင္ဆုိျပီေတာ့ မေျပာင္း လုိက္နဲ႕..၊

ေျမာက္ပုိင္းလုိ႕ လူသိမ်ားတ့ဲ မဟာယာနကေတာ့ စလုိက္ကတည္းက ပါဠိေတာ္ကုိ မူမထားဘူး၊ ေခတ္ အေလွ်ာက္ေရွ႕ေရာက္ေနတ့ဲ သကၠတကုိ မူလုပ္လုိက္ၾကတယ္၊ ေနာက္ေရးေတြလဲ မ်ားလို႕ သုေတသီ ေျပာပါတယ္၊ ဒိအျပင္လဲပဲ ေနာက္ ေနာက္ေသာ အက်ယ္ဖြင့္ဆုိရွင္ေတြက ဂုိဏ္း၊ ဂဏတစ္ ခုဆန္ဆန္ ျပဳလုိၾကတ့ဲသေဘာေတြပါေနတယ္၊ နာဂဇုန၊ မသဂၤ၊ ၀သုဗႏၵဳတုိ႕ဆုိတာ ေျမာက္ပုိင္း အ႒ကထာ ဆရာၾကီးေတြပဲ သူတုိ႕ဖြင့္ဆုိခ်က္လုိက္ျပီး ဒီကေန႕ တႏၱရယာနတုိ႕ ၀ဇရာယာန တုိ႕ေပၚလာတယ္၊

ေျမာက္ပုိင္းဗုဒၶဘာသာကုိ အတိအလင္းခြဲလုိက္ရင္ မဟာယာနကေတာ့ မူရင္းေပါ့သူတုိ႕၊ ေနာက္ေတာ့ သီးျခား တႏၱရယာနရယ္၊ ၀ဇရာယာနရယ္လုိ႕ ေျပာၾကပါတယ္၊ တုိ႕ေတာင္ပုိင္းက်ေတာ့အဲလုိ က်ယ္ က်ယ္ျပန္႕ျပန္ၾကီးမူတစ္ခုအေနနဲ႕မေပၚဘူး၊ ခုိင္ခုိင္ျမဲျမဲလည္းရွိတယ္၊ အရင္ကေပါ့၊ အခုတုိ႕ မ်ားဒီေရာက္ မွ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဂုိဏ္းကြဲလုိလုိ၊ ဂုိဏ္းသစ္လုိ လုိေတြ ေပၚေနတယ္ လုိ႕ၾကားရပါ တယ္၊ ျပင္လုိက္တာလား၊ လုိေနတယ္ထင္ လုိ႕ ျဖည့္လုိက္တာလား၊ ဘာရယ္ေတာ့မေျပာတတ္ဘူးေပါ့၊

နာမည္ၾကီးခ်င္တာလား၊ ဒါလဲထည့္ေျပာရမယ္၊ ဘာလုိဆုိေတာ့ ဘာသာေရးကုိ အသုံးခ်ျပီး ဘယ္လုိ နာမည္ၾကီးၾကီး နာမည္ၾကီးရင္ျပီးေရာဆုိတ့ဲ သူမ်ားကလဲ တစ္ေရာ ဂါျဖစ္ေနေတာ့ ခက္တယ္၊ တပည့္ ေတာ္ကုိ ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး အမိန္ရွိဖူးတာ အမွတ္ရေနတယ္၊ တုိ႕ အေရွ႕တုိင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာ မူရင္းေပ်ာက္လုလုျဖစ္ေနတယ္၊ အေနာက္ကမၻာ ဘုရားပြင့္ေနတယ္တ့ဲ၊ ေနာက္ေတာ့ ရွိေသးတယ္၊  

ပါေမာကၡခ်ဳပ္တစ္ပါးေျပာဖူးတာေလး၊ ေတာ္ေတာ္မွတ္သားဖုိ႕ေကာင္း တယ္၊ ကုိယ္ကသူမ်ား ကုိ ေလ့ လာေတာ့မယ္ဆုိရင္ အထုိင္ေကာင္းေကာင္းေတာ့လုိမယ္၊ ေထရ၀ါဒမူ ဘက္ကၾကည့္ျပီးေလ့လာ ရမည္၊ ထုိင္ျပီးေလ့လာရယ္၊ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားရယ္၊  မေတာက္တစ္ေခါက္အသိေလး နဲ႕ ေတြ႕ရာ ဖတ္ျပီး ၀ါဒတစ္ခုမလုပ္ဖုိ႕ သိပ္အေရးၾကီးတယ္၊

ဒါေတြကုိေျပာေနတာက တုိ႕က ေထရ၀ါဒ၊ သူတုိ႕က မဟာယာနလုိ႕အမည္တပ္ျပီး ေျပာဖုိ႕ေလ့ လာ ေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္းေမးလာရင္၊ ကုိယ့္ႏုိင္ငံက်င့္သုံးေနတ့ဲ လမ္းစဥ္ကုိ ဗုဒၶလမ္းစဥ္၊ ေထရ္ျမတ္ၾကီးမ်ားအယူအဆနဲ႕တုိက္ဆုိင္ျပီး ေျပာၾကျပီေဟ့ဆုိရင္ အရင္းအျမစ္ခြဲျခား တတ္ေအာင္လုိ႕ေျပာတာပါ၊

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး အမိန္႕ရွိဖူးတာေလးေကာင္းတယ္၊ သူ႕ဆရာအနီးစခန္းဆရာေတာ္ၾကီးက ဆရာၾကီး ဦးဆန္းထြန္း( မန္းတကၠသုိလ္) လူ၀တ္မလဲမီကေျပာတယ္လုိ႕ေျပာပါတယ္၊

ဆရာၾကီး ဦးဆန္းထြန္းက ရဟန္းေတာ္ဘ၀နဲ႕ အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္ခြင္ လွည့္လည္ျပီး ေလ့လာပါတယ္၊

ျပန္လာေတာ့ အနီးစခန္းဆရာေတာ္ၾကီးကုိ ေလွ်ာက္တယ္ေျပာပါတယ္၊ တပည့္ေတာ္ အိႏၵိယတစ္ခြင္ လုိက္ျပီးေလ့လာလုိက္တာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တုိ႕ ေလ့လာထားတ့ဲ ပိဋကတ္ေတာ္ရဲ႕ အဆုိ အမိန္႕ ျဖစ္တ့ဲ နိဗၺာန္တုိ႕၊ ေရွ႕ဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀၊ ကမၼစတာေတြကုိ သံသယျဖစ္မိပါ တယ္ဘုရားတ့ဲ၊

အဲဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက" ေအးမင္းက ကမၻာပတ္ျပီး ေလ့လာလာတ့ဲသူဆုိေတာ့ ငါမင္းကုိ ျပဳိင္ျပီး မျငင္းလုိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းေျပာတာေတြ ေဟာဒီ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြနဲ႕တုိက္ျပီး ကုိက္ညီ ရင္ ေတာ့ ယူ ေပါ့ကြာ" ဆုိျပီး ပိဋကတ္ေတာ္ေတြေရွ႕ခ်ေပးလုိက္ တယ္ဆုိပဲ၊ ျပီးေတာ့ အမိန္႕ရွိလုိက္ေသးတယ္၊
ေအး မင္းက ပိဋကတ္သင္ျပီး မိစၦာဒိ႒ိျဖစ္ေနတာကြတ့ဲ၊

ဒါေၾကာင့္တုိ႕မ်ားေျပာခ်င္တယ္..

၁၊ ပိဋကတ္သင္ျပီး မိစၦာဒိ႒ိမျဖစ္ေစနဲ႕၊

၂၊ ေထရ၀ါဒမူဘက္ကၾကည့္ျပီးေလ့လာတတ္ပါေစ၊

 အေရွ႕အေနာက္ ကမၻာ ျမန္မာ့ဦးေဆာင္ မေထရ္ျမတ္သီတဂူဆရာေတာ္

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဂယာေဒသတြင္ လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ေျခာက္ရာေက်ာ္က နီေပါႏုိင္ငံသား၊ သိဒၶတၳမင္းသားသည္ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ရရွိေတာ္မူခ့ဲသည္၊ ဂဂၤါျမစ္၀ွမ္းတစ္ခုလုံးသုိ႕ သြားလာေတာ္မူလွ်က္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေဟာေတာ္မူသည္၊

ယေန႕ ဗုဒၶဂယာ အရပ္ေဒသရွိ ေဗာဓိပင္ေျခတြင္ ဗုဒၶသာ၀ကသက်ပုတၱ၊ သက်ဓီတာတုိ႕ျဖင့္ အေရာင္ စုံလွ်က္ လင္းလက္ ေတာက္ပ ေနသည္၊ ေဗာဓိေညာင္ပင္မွ အလင္းျဖာဆင္းသက္လုိက္ေသာ ေရာင္ ခ်ည္တုိ႕သည္ ဗုဒၶသာ၀က သူေတာ္စင္မ်ားမ်က္၀န္းတုိ႕တြင္ အေရာင္ဟပ္လင္းျဖာေနေတာ့ သည္။

.........................................................................................

အဘိဓမၼာ မဟာသိပၸံတြင္ သီတဂူဆရာေတာ္ႏွင့္၊ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္တုိ႕၏ ၾသ၀ါဒတုိ႕ကုိ ၾကည္ညိဳေရးသားပါသည္။ 

ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေႏြခရီးရွည္

ရာသီေျပာင္းလုလု ေဆာင္းေနွာင္း၍ ေႏြဟန္တုိ႕ ေပါက္ေလျပီ ေတာင္ျပန္ေလတြင္ အမည္ေဖာ္ မျပတတ္ေသာ ေ၀ဒနာပါသည္၊ ရႈိးရႈိးရွဲရွဲ ျမည္လုိက္ေသာ သစ္ရြက္ခတ္သံမ်ားသည္ ရင္ကုိထိတ္ေစသည္၊ လမ္းမ်ားေပၚ၀ယ္ အေရွ႕၊ ေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္ အရပ္ေလးႏွာသုိ႕ သုတ္ေျခတင္ေျပးလႊားေနရေသာ လူအုပ္ၾကီးထဲတြင္ ေမ်ာ္ပါေနသည္၊ ကတၱရာလမ္းေပၚက အပူရွိဟပ္ေနျခင္းသည္ သိသာေနသည္၊ ေကာင္း ကင္ျပန္႕ျပန္႕တြင္ တိမ္မွ်င္ကင္းလွ်က္ ရွင္ေနမင္းလင္းလက္ေနသည္၊ ပူ၏။

ဟုိအေ၀းတြင္ တိမ္ေတာင္လုိလုိ မင္းခုိရည္တုိ႕က ျမဴႏွင့္ေရာျပီး ကေနသေယာင္ထင္ရသည္၊ ယိမ္းထုိးေန သည္၊ ေလေျပအႏႊဲ႕တြင္ တဖြဲတဖြဲက်ေရာက္လာေသာ ဖုန္ခုိးႏွင့္ ေျမနံ႕တုိ႕ အထီးက်န္ဆန္ဆန္ပါေနသည္၊ ကြန္ကရစ္ ေတာၾကီးျဖစ္ေနတ့ဲ ျမိဳ႕တုိက္တာ အေဆာက္ အဦးေတြဆီက ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနျခင္းသည္ အပူတစ္မ်ိဳးတုိး ေစသည္၊ ေတာစပ္စပ္တြင္ ေက်းငွက္ တုိ႕သီခ်င္း ဆုိၾကသည္၊ အဘယ္ကုိ ရည္၍ဆုိသည္ မမွန္းႏုိင္ေသာ္လည္း ရင္တြင္သုိ႕ထုိး ေဖာက္၀င္ေရာက္ သည္၊ ညဦးယံသည္ ေနမင္း သူရိန္အပူရွိန္ျဖင့္ 

အုိက္စပ္စပ္ရွိသည္၊ သန္ေခါင္ယံတစ္ေရးႏုိး လွ်င္ ႏွင္းေပါက္တုိ႕ တံစက္ျမိက္တြင္ သီးေနတတ္သည္၊

ေႏြဦးမနက္ခင္းအလင္းေရာင္တြင္ ရုိးရုိးရဲရဲ အလင္းဓာတ္မ်ားပါသည္၊ ထုိအလင္းဓာတ္မ်ားသည္ ျမွဴသလုိ ကလူသလုိ ျဖင့္ ခဏ အၾကာတြင္ မခံသာေအာင္ပူေတာ့သည္၊ လုိခ်င္တာ မရေသးသျဖင့္ အမိေျမကုိပင္ စြန္႕ျပီး ေျပးေနရေသာ ဘ၀ကုိ ေတြးမိတုိင္းရင္တြင္းကလဲ ပူသလုိလုိရွိသည္၊ အုိက္စပ္စပ္ ညဥ္႕ဦးယံတြင္ အိပ္မေပ်ာ္ႏုိင္ အားပဲ အေတြးမ်ားႏွင့္ လူးလြန္႕ရင္ ညဥ့္နက္နက္ကုိ ျဖတ္သန္းရသည္၊ ဘယ္ဆီဘယ္ ၀ယ္က မွန္းမသိေသာ ဟိႏၵဴသူေတာ္စင္ဆာဒူးၾကီးမ်ား၏ ပူဇာေတးဖြဲ႕လုိက္ေသာ အသံသည္ ညဥ့္ယံကုိ တစ္မ်ိဳး သက္၀င္ေစသည္၊

ေတြးရင္ေျဖရသည္၊

အေႏၱာ တတၱာ ဗဟိတတၱာ၊ ဒြိဥေဏွဟိ ပဋာပိတာ။

သတၱာ ေသာတၳိ ံ န ဂစၦႏ ၱိ၊ အဂၢိ တတၱာ၀ အာတေပ။

အျပင္ကပူ အတြင္းကလဲ ပူ၊ အတြင္း အျပင္ အပူႏွစ္မ်ိဳးျဖင့္

ပူေလာင္ေနေသာ သတၱ၀ါတုိ႕သည္ ေႏြေနပူပူတြင္

ေနလွန္းခံေနရသလုိရွိ၍ ခ်မ္းသားျခင္းကုိ ငါဘုရားမျမင္..။

ရာသီပူျခင္းသည္ ေရွာင္တိမ္း၍ရေကာင္းသည္၊ အပူရွိန္အတုိင္းအတာ ကာလရွိသည္၊ ဘယ္ေလာက္ပူမည္ ၾကိဳတင္ခန္႕မွန္းႏုိင္သည္၊ ခုခံကာကြယ္စရာရွိသည္၊ ေႏြကာလတစ္ေလွ်ာက္သာ ပူေပမည္၊ စိတ္ပူျခင္းသည္ အတုိင္းမ့ဲျဖစ္သည္၊ လုိခ်င္မႈျဖင့္ပူရသည္၊ မလုိခ်င္တာရ၍လဲပူရျပန္သည္၊ ခ်စ္၍ ပူရသည္၊ မခ်စ္၍လဲ ပူရျပန္သည္၊ မသိလုိ႕ပူရသည္၊ သိျပန္ေတာ့လဲ ပူရျပန္သည္၊ သူ႕ေၾကာင့္ ကုိယ္ပူရသည္၊ ကုိယ့္ေၾကာင့္ သူတုိ႕ပူတာျမင္ရေတာ့လဲ ပူရျပန္သည္၊ အပူပတ္လည္၀ုိင္းေတာ့သည္၊

ေႏြေနပူပူတြင္ ခေယာင္းေတာၾကားထဲ တပင္တပမ္းအလုပ္လုပ္ေနရေသာ ျမင္ကြင္းသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီး၏ အရက္စက္ဆုံးျပကြက္ျဖစ္သည္၊ ေရရွားသည္၊ အလုပ္ၾကမ္းသည္၊ လူဦးေရ အဆမတန္မ်ားျပားသည္၊ ပူလွ်င္လဲ သူသာပဲရွိသည္၊ ေအးျပန္လွ်င္လဲ သူသာပဲ ကဲေရာ့မည္၊ အလြန္တရားမ်ား ရွင္သန္ရာေနရာသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံျဖစ္သည္၊ ေႏြပူပူကုိ ျဖတ္သန္းဖူးျပီ၊ ေဆာင္းေအးေအးကုိ ခံစားဖူးျပီ၊ လြင္ျပင္ေတြ ကုိ ျဖတ္ဖူးျပီ၊ ေတာင္တန္းမ်ားကုိ တက္ဖူးျပီ၊ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္တန္း မ်ားဆီအလည္ေရာက္ဖူးျပီ၊ ဂဂၤ့ါကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျဖတ္သန္းဖူးျပီ၊ ျမစ္ျပင္ဂဂၤါတြင္ ရြက္လႊင့္ေနေသာ ကုိတံငါတုိ႕ေတးသံကုိ ၾကားဖူးျပီ၊ အိႏၵိယေႏြ သည္ လွသည္ဟုမဆုိႏုိင္၊ 

ရက္စက္မႈေတြပါေနသည္၊ ေႏြအခါေနပူလွ်င္ ေလလာေအာင္ေမွ်ာ္ရသည္မွာ ထုံးစံတစ္ ခုျဖစ္သည္၊ သုိ႕ေသာ္ ဗီဟာျပည္နယ္ေႏြခါေရာက္လွ်င္ ေလတုိက္ပင္ လွ်င္ ေရွာင္ေျပးရသည္၊ ထုိေလတြင္ မခံမရပ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အပူဓာတ္မ်ားပါ၀င္ေနသည္၊ လြင္ျပင္ျပန္႕ျပန္႕ ၾကီးကုိ ျဖတ္သန္းတုိက္ခတ္ လာ ေသာ ေလသည္ မပူပဲရွိေရာမည္လား၊

သုိ႕ေသာ္ဤက့ဲသုိ႕ ေႏြကာလၾကီးတစ္ခုတတြင္ စိတ္ျငိမ္းေရး အျပီးတုိင္ရျပီးေသာ ဘုရားရွင္ႏွင့္ တကြ ရဟန္းေတာ္ေပါင္းမ်ားစြာသည္ ဂဂၤါကုိ ျဖတ္လွ်က္ ခေယာင္းၾကမ္းလမ္းမ်ားကုိ ျဖတ္လွ်က္၊ ေႏြေလျပင္း တုိ႕ကုိ မမႈပဲ ခရီးရွည္ၾကီးကုိ သြားဖူးၾကသည္၊ မုိးလည္း မလာေသး၊ ႏွင္းလဲ ေပ်ာက္စကာလမုိ႕သာသည္ဟု ညႊန္းဆုိ သည္၊ ဘုရားရွင္ ရာဇျဂိဟ္ျမိဳ႕တြင္ သီတင္းသုံးေနသည္၊ ေမြးရပ္ေျမမွ မင္းခ်င္းေယာက်ၤားတုိ႕ အစုအစုျဖင့္ လာေရာက္ျပီး ေမြးရပ္ေျမသကၠတုိင္းသုိ႕ျပန္လည္ၾကြေရာက္ရန္ လာၾကသည္၊ သုိ႕ေသာ္ထုိ မင္းခ်င္းတုိ႕ မင္းေစဘ၀ျဖင့္ လာရေသာ စိတ္အပူမ်ားကင္းစင္စြာျဖင့္ ရဟန္းျဖစ္ခ့ဲၾကသည္၊ 

 သကၠတုိင္းမွ ခရီးႏွင္လာၾက ေသာ မင္းခ်င္းတုိ႕သည္ ကုိယ္ပင္ပန္းျခင္းမ်ားကုိ အျပီးတုိင္ျငိမ္းၾကေလသည္၊ ဘုရား ရွင္ တပည့္သား သာ၀က အျဖစ္ခံယူၾကသည္၊ ဘုရင္သုေဒၶါဓနမင္းသည္ ေနာက္ဆုံး သားေတာ္ဘုရား ႏွင့္ဖြားဘက္ေတာ္ အမတ္ကာဠဳကုိ ဖူးေျမာ္ခြင့္ရလုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားခုိင္းေလသည္၊ အမတ္ကာဠဳဒါယီ သည္ ေနာင္ေတာ္ဘုရားႏွင့္ ေတြ႕ပါက ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးမည္ဆုိလွ်င္ပင့္ပါမည့္ အေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္ေလ သည္၊ ဤသုိ႕ျဖင့္ တစ္ခုေသာ ေႏြဦးရဲ႕ တေပါင္းလမွာ…..

ေတာလုံးစိမ့္မွ်၊ ခ်မ္းျငိမ့္ၾကည္သာ၊

ေလျပည္လာလွ်က္၊ သည္ခါသာလွ၊

ကပၸိလသုိ႕၊ ဇိနဘုန္းေမာ္၊

စက္ေတာ္ခ်ီၾကြ……စသည္ ေႏြမဆန္ေသး၊ ေဆာင္းေရး မျပယ္ အလွၾကြယ္ေသာ တေပါင္းလ ရာသီတုိ႕ကုိ အမတ္ကာဠဳဒါယီ ျမြက္ဆုိလွ်က္ ပင့္ေဆာင္သည္၊ 

ဘုရားရွင္သည္ ေမြးရပ္ေျမသုိ႕ ေနာက္ေတာ္ပါ သံဃာ ေပါင္းျခံရံလွ်က္ ခရီးရွည္ၾကီးကုိ ဤလုိ ေႏြတေပါင္း တြင္ ၾကြလွမ္းေတာ္မူသည္၊

ဘုရားလြန္ေတာ္မူျပီးေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ ဆံေတာ္ဓာတ္တုိ႕ကိန္း၀ပ္ရာ ျမန္မာျပည္က ျမတ္ေရႊတိဂုံသည္ တေပါင္းလျပည့္တြင္ ပူေဇာ္ပြဲက်င္းပသည္၊ ျမစ္ရုိး ေခ်ာင္ကမ္းကမ္းတြင္ ၀မ္းစာေရးရွာေဖြစားေသာက္ ရေသာ ကုိတံငါတုိ႕ ေသာင္ျပင္သဲစပ္တြင္ သဲကုိ ေစတီျပဳကာ ဘုရားရွင္အား ေရာ္ရည္ေျမာ္မွန္း ပူေဇာ္ၾကသည္၊

ေသာင္းကမ္းမ်ားထက္ဆီတြင္ ေရာ္ရီေၾကြလုလု ရြက္ေဟာင္မ်ား၊ ညြန္႕ႏုစုိစုိ ပင္ပ်ိဳ ရြက္သစ္မ်ားျဖင့္ အေရာင္စုံလွ်က္ လွေနသည္၊ ေတာလုံးလင္းလွ်က္ၾကြေနေတာ့သည္။