Pages

Saturday, August 10, 2013

ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ




ဦးသုမနသည္ ဥပုသ္ဇရပ္တြင္ တရားေဟာျပီး၍ ေက်ာင္းေဆာင္ငယ္သုိ႕ ျပန္ၾကြလာသည္။
တစ္ျခားဥပုသ္သည္မ်ား အသီးသီး အိမ္ျပန္ၾကေသာ္လည္း ေက်ာင္း အမၾကီး ေဒၚခ်မ္းျမကား မျပန္ေသးပါ။
...............................................

ကုိယ္ေတာ္လူ႕ဘ၀ဆုိတာ လြယ္တာမွတ္လုိ႕ဘုရား။
ေဒၚခ်မ္းျမသည္ ပါလာေသာ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ကုိ ဦးဇင္းလက္သုိ႕ ဆက္ကပ္ရင္း ေလ်ာက္ထားသည္။

ဟုတ္..၊ ဒကာမၾကီး။
တပည့္ေတာ္မမ်ား အလုပ္မ်ားလုိက္ပုံႏွယ္၊ ေျပာ မေျပာခ်င္ဘူး၊
မနက္လင္းလုိက္တာနဲ႕ ခ်က္ဟယ္။ ျပဳတ္ဟယ္။ ေတာသြားမယ္သူ ခုိင္းရ၊ အိမ္က်န္မယ့္သူ ႏႈိးေဆာ္ရနဲ႕။
ကုိယ္ေတာ့္ေက်ာင္း ဆြမ္းခ်ိဳင့္မီေအာင္ မနည္းလုပ္ေနရပါတယ္။

ဒီေန႕က ဥပုသ္ေန႕ဆုိေတာ့၊ ေက်ာင္းတစ္ေခါက္ေလာက္လဲ ေရာက္ဦးမွဆုိျပီး စိတ္ထားထားရပါတယ္။
မလြယ္လွပါဘူး ကုိယ္ေတာ္။

အရြယ္ ေရာက္လာတ့ဲ သားသမီးမ်ားပူရ။ အိမ္ေထာင္က်သြားတ့ဲသူ အတြက္ ပူရ။ ဒါက ကုိယ့္ အေရးဘုရား။
ဒါထဲ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ ရပ္ေရး၊ ရြာေရးပူရ။ အိမ္နီးနားခ်င္း အေရ ပူရနဲ႕ စိတ္နဲ႕ ကုိယ္ကပ္တယ္ကုိ မရွိလွဘူး ကုိယ္ေတာ္ေရ။

ေအာ္..၊ ဟုတ္..၊ ဟုတ္..၊

ဒီအထဲ ဆန္ေစ်းကတက္၊ ဆီေစ်းကတက္၊ မုိးက ေကာင္းျပန္ေတာ့ လြန္လုိ႕။
ေဟာ မေကာင္းျပီးဆုိရင္လဲ စုိက္ထား ပ်ိဳးထားသမွ် အခ်ည္း အႏွီးကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ဒီလုိလဲ ျဖစ္တတ္သလား၊ ဒကာမၾကီးရဲ႕။

အုိး..၊ ကုိယ္ေတာ္ႏွယ္၊ ဒါက ဘာဟုတ္ေသးတုန္း။
မႏွစ္ကမ်ားဆုိ..ပဲက ရွႈံး၊ စပါးက ေစ်းမေကာင္း။ အရင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရလုိ႕ ၊ 
ဒီႏွစ္ေခ်း ငွားျပီးစုိက္ရပါေရာလား။ စီးပြားေရးဆုိတာ အျမဲတမ္း အျမတ္လုိ႕ မွတ္မရဘူးဘုရား။

ေအာ္..ဟုတ္၊ ဟုတ္၊
ဦးသုမနသည္ ေက်ာင္းအမၾကီးေဟာေနေသာ တရားကုိ ဟုတ္ တစ္လုံးလုိက္ျပီး နာေနရသည္။

ဒီအထဲ စီးပြာေရး အဆင္မေျပေပမယ့္လုိ႕ လူလားေျမာက္လာတ့ဲ သူေတြက အိမ္ေထာင္ရက္သား ထူေထာင္မယ္ဆုိေတာ့ လူတစ္လုံး၊ သူတစ္လုံးျဖစ္ေအာင္၊ မဂၤလာေဆာင္ေပးရ။
အရင္းထူေထာင္ေပးရနဲ႕၊ အေတာ္ မလြယ္တာပါကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ဒီလုိလား၊ ဟုတ္ ဟုတ္။

တပည့္ေတာ္မ အသက္သာ ေျခာက္ဆယ္သာေက်ာ္လာတယ္။
သားသမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္၊ လင္သား၊ အိမ္ယာ၊ စီးပြားေရး မပူရတ့ဲ ေန႕လုိ႕ျဖင့္ရွာ မရေပါင္ ကုိယ္ေတာ္။

ေအာ္..၊ ေအာ္..၊ ဟုတ္။
ဒါေလးေတာ့ အျမတ္ဆုိျပီး ဥပုသ္ေန႕ေလး၊ ေက်ာင္းလားျပီး တတ္ႏုိင္သေလာက္လွဴ။
တရားနာ ဒီေလာက္ေတာ့ လုပ္ဦးမွပဲဆုိတာ အျမဲစိတ္ထားေနရပါတယ္။


ဒီအထဲ ႏုိင္ငံေရးက ျငိမ္မလား၊ ဆူမလားက အေတြးေရာက္ျပန္ေတာ့။
ညညဆုိအိပ္မရတ့ဲည အေတာ္မ်ားေနပါျပီဘုရား။

ဘယ္သူေတြ ဆူဆူ၊ ဘယ္သူေတြ ဆႏၵျပျပ၊ ကုိယ့္ဖုိ႕လုိ႕ဆုိႏုိင္တ့ဲ၊
ကုသုိလ္ေရးေလးကေတာ့ အျငိမ္ပဲဆုိျပီး အားထုတ္စမ္းလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆႏၵျပန္ျပျပီး ၾကိဳးစားေနရပါ တယ္။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ေလးနဲ႕ ေက်ာင္းလာရတာေပါ့၊ ကုိယ္ေတာ္ရယ္။

သာဓု သာဓု သာဓုပါ ဒကာမၾကီးရယ္။

ေဟာေတာ္..၊ ကုိယ္ေတာ္ဟာ ဘယ့္ႏွယ္၊ တပည့္ေတာ္မ ေျပာတာေတြကုိသာဓုေခၚေနရတာတုန္း။
တပည့္ေတာ္မ အခုေျပာျပတ့ဲ အပူေတြ ေအးရေအာင္ ကုိယ္ေတာ္က တရားေဟာရမွာေလဘုရား။
အင္း၊ ဒကာမၾကီးေျပာတာလဲ မွန္္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္၊ ဦးဇင္းတုိ႕က ငယ္ငယ္ကတည္းက ေက်ာင္းေရာက္၊ စာသင္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ရွင္သာမေဏျဖစ္၊ အသက္ျပည့္ေတာ့ ရဟန္းေဘာင္တက္၊ ေနာက္ေတာ့ ျမိဳ႕တက္စာသင္၊ ဆယ္ႏွစ္ ဆယ္မုိးနီးေတာ့ စာေလး နည္းနည္းတတ္၊ ေနာက္ေတာ့ ကုိယ့္ အရပ္ကုိယ္ျပန္ေက်ာင္းထုိင္ဆုိေတာ့။

စာထဲသင္ခ့ဲ ဖတ္ခ့ဲဖူးတ့ဲ၊ ဃရာ၀ါသသမၺာဓ ကိစၥမ်ားေျမာင္၊ လူတုိ႕ေဘာင္ဆုိတာ စာသာ သိတာ၊ စာေလာက္နားလည္တာ၊ ကုိယ္တုိင္ ေတြ႕ၾကဳံဖူးတာ မဟုတ္ေတာ့ အခက္သားေပါ့။

ေဟာ အခုေတာ့ ေက်ာင္းအမၾကီး ေဒၚခ်မ္းျမက သူ႕အပူေတြကုိ လာျပီး ေျပာျပမွ ဦးဇင္းတုိ႕ကေတြး ယူရပါတယ္။

ေဒၚခ်မ္းျမလုိ႕ အမ်ားေခၚေပမယ့္ မေအးခ်မ္းလွပါလားလုိ႕ဆိုတ့ဲ လူ႕ဘ၀ အပူကုိ သိခြင့္ရတယ္။
အကယ္၍မ်ား လူ၀တ္လဲခ်င္တ့ဲစိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚခ့ဲရင္၊ ေ၀းေ၀းမၾကည့္နဲ႕ ေက်ာင္းအမၾကီးေဒၚခ်မ္းျမေဟာတ့ဲ တရားမ်ားမ်ားနာလုိ႕ ကုိယ္ကုိယ့္ကုိ သတိေပးရပါမယ္။

ဘုရားရွင္ေဟာတ့ဲ ကိစၥမ်ားေျမာင္လူတုိ႕ေဘာင္ဆုိတာကုိ စာထဲဆုိတာထက္ ေက်ာင္း အမၾကီးေျပာမွ သိခြင့္ရလုိ႕။

ေအာ္ တုိ႕ ျမတ္ဘုရား၊ အပူကင္းျပီး သာသနာ့ေဘာင္ျမဲေစဖုိ႕၊ အပူေ၀းတ့ဲ ျမတ္တရား အားစုိက္ႏုိင္ေအာင္ ဃရာ၀ါသသမၺာဓ ကိစၥမ်ားေျမာင္လူတုိ႕ေဘာင္အေနအားျဖင့္ ေဟာထားတာပါလားလုိ႕ သိခြင့္ရလုိ႕၊

အဲဒါ ဒကာမၾကီးေျပာျပတ့ဲ စကားက ဘုရားေဟာတရားနဲ႕ ကို္က္ညီေနလုိ႕ ေက်းဇူးတင္ျပီး သာဓုေခၚရတာပါ။

အဲ သာဓုပါေတာ္..၊ သာဓုပါ။
တပည့္ေတာ္မကလဲ အဲလုိျမင္ေစခ်င္တာ။
ကဲ ကုိယ္ေတာ္ ျပန္ဦးမယ္။ အိမ္က တပည့္ေတာ္မ၊ မရွိလို႕ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူးဘုရား။

ေအာ္..၊ ဟုတ္ ဟုတ္..၊
ဒကာမၾကီး၊ အပူကင္းျပီး ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ..။
ေပးတ့ဲ ဆုနဲ႔ျပည့္ရပါလုိ၏ အရွင္ဘုရား..

ေက်ာင္းေပၚတြင္ က်န္ရစ္ေသာ ဦးသုမနသည္ ျပဳံးေနသည္။
.......................................

အရဟတာဒိ န၀ဂုေဏဟိ- အရဟံ အရွိေသာ ကုိးပါးေသာ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႕ႏွင့္....

ေန႔ဆြမ္းစားခ်ိန္မုိ႕ ကုိရင္ႏွင့္ေက်ာင္းသားငယ္မ်ား၏ ဘုရားရွင္ ဆြမ္းေတာ္သံ ရွိခုိးပူေဇာ္သံသည္ေက်ာင္း အ၀န္းကုိ ျမိဳင္လႈိင္ေနေလသည္။ 

Saturday, August 3, 2013

ေမတၱာေပး၍ ေအာင္ျမင္သူ



အျမင္မရွင္း၊ မၾကည္လင္သူ။
ဆဲဆုိၾကိမ္းေမာင္း၊ ေစာင္းေျမာင္းျငဴဆူ။
ေမတၱာဓာတ္ခင္း၊ ပ်ံ႕သင္းလႈိင္ၾကဴ၊
ျမတ္ဗုဒၶ၊ ေလာကထြတ္ဘုန္းလူ။


ေလာကလူအမ်ားသည္ ျမတ္ဘုရားအား အျမင္မၾကည္လင္၍ ဆဲဆုိၾကိမ္ေမာင္းၾကသည္။
ရန္ဘက္ျပဳၾကသည္။ ခ်ိဳးႏွိမ္လုိၾကသည္။ အႏုိင္ယူလုိၾကသည္။
ထုိသူမ်ားလုိခ်င္သည့္ အရာမ်ားကုိ ဘုရားျမတ္က ေမတၱာဓာတ္ေပး၍ ေအာင္ပြဲဆင္သည္။
...........................................

တစ္ခါတုန္းက သာ၀တၳိျမိဳ႕ၾကီးတြင္ျဖစ္သည္။
ျမတ္ဘုရားသည္ ျမိဳ႕ အတြင္းသုိ႕ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူသည္။
ျမိဳ႕အတြင္းရွိ တစ္ခုေသာ ျဗဟၼဏအိမ္ေရွ႕သုိ႕ ဆြမ္းအလုိ႕ငွာ ရပ္ေတာ္မူသည္။
အိမ္ရွင္ အဂၢိကဘာရဒြါဇပုဏ္ဏားသည္ မိမိအိမ္ေရွ႕ျမတ္ဘုရားဆြမ္းရပ္ေတာ္မူသည္ကုိ ျမင္ရေသာ အခါ စိတ္ဆုိးသည္။

ဟယ္၊ ဦးျပည္းစုတ္ ရဟန္းယုတ္၊ ခပ္ေ၀းေ၀းေနစမ္း။
ဟယ္၊ ဇာတ္ပ်က္ရဟန္း ထြက္သြားစမ္းပါ။
ျမတ္ဘုရားသည္ ထုိဆဲဆုိသံတုိ႕ကုိ မခံယူပဲ  တည္ျငိမ္စြာရပ္ေနေတာ္မူသည္။

အုိ၊ ပုဏ္ဏား သင္သည္ ဘယ္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္၊
ဘယ္အရာေတြက ဇာတ္ပ်က္ေအာင္လုပ္တတ္သည္ကုိ သိသလား။
အုိ၊ ရဟန္း ငါကား ဘယ္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္၊
ဘယ္အရာေတြက ဇာတ္ပ်က္ေအာင္လုပ္တတ္သည္ကုိ မသိပါ။

ထုိအခါက ျမတ္ဘုရားက..
အုိ၊ ပုဏ္ဏား၊ ေဒါသထြက္လြယ္သူ၊ အျငိွဳးအေတးထားသူ၊
ေကာက္က်စ္သူ၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာလုိလားသူ၊ အယူေဖာက္ျပန္သူ၊
လွည့္စားလိမ္လည္လုိသူ၊ အဲလိုသူသာလ်င္ ဇာတ္ပ်က္သူျဖစ္တယ္။

ကရုဏာကင္း၍ သတၱ၀ါမ်ားကုိ ညွင္းဆဲလုိသူ၊ အဲလုိသူကုိသာ ဇာတ္ပ်က္သူ အျဖစ္သင္သိရမယ္။
မိမိမွလြဲ၍ အျခားသူမ်ားကုိ ႏွိပ္ခ်လုိေသာ အၾကည္ျဖင့္ ၾကည္သူသည္ ဇာတ္ပ်က္သူျဖစ္တယ္။
ေမြးဖြားလာကတည္းက ဇာတ္ပ်က္သူ၊ ဇာတ္ျမင့္သူဆုိေသာ အျဖစ္မရွိပါ။

ထုိစကားမ်ားကုိ ၾကားရေသာအခါ ပုဏ္ဏားသည္ ျမတ္ဘုရား ခြင့္လႊတ္ပါမည့္ အေၾကာင္းေတာင္းပန္ သည္။ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္လာသူ ဥပသကာတစ္ဦးျဖစ္လာသည္။

သူယုံၾကည္ေနေသာ အသြင္အားျဖင့္ ဇာတ္ျမင့္သူ မဟုတ္ေတာ့ပဲ။
အက်င့္အားျဖင့္ ဇာတ္ျမင့္သူ ျဖစ္ေအာင္ ဘုရားရွင္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အတုိင္း က်င့္ေဆာင္ကာ အျငိမ္းဓာတ္ ရခ့ဲသည္။

သာ၀တၱိျမိဳ႕လမ္းမ်ားသည္ ေမတၱာဓာတ္သင္း၍ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနသည္။ 

Sunday, July 28, 2013

ေမတၱာ အေဆာင္




က်က္မွတ္ေနက် စာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာတုိ႔ကုိ တစ္ရြက္ခ်င္း ျပန္ၾကည့္မိရာ အုန္းညြန္႕ ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးမ်ား သည္ အညြန္႕လူေနဆဲပင္ရွိသည္။

တစ္ဆက္တည္း စာအုပ္စင္၏ ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ ေက်ာက္ခဲေလးမ်ားသည္ ေအးေဆးတည္ျငိမ္လ်က္ 
ရွိသည္။
.................................................

အေမသည္ ခရီးေ၀းက မေမာမပန္းလာရသည္။ ေနပူၾကဲၾကဲတြင္ ေခၽြးတစ္ရႊဲရႊဲျဖင့္..။

ေအာင္မေလး..ငါ့သားႏွယ္ ေနမ်ားပူလုိက္ပုံႏွယ္ ေျပာမေျပာခ်င္ဘူး။

ေအာ္...၊ ဒကာမၾကီးကလဲ ဆုိက္ကားငွားခ့ဲ ျပီးေရာဟာကုိ..၊
ေနပူၾကီးထဲ တစ္ေယာက္တည္းလာရတယ္လုိ႕....။

အုိး..၊ ကုိရင္ကလဲ တပည့္ေတာ္က လာေနက်..။
ဆုိက္ကားငွားစီးရင္ အနည္းဆုံး ႏွစ္ရာ သုံးရာေတာင္းမယ့္ဟာကုိ.။

အေမသည္ စာေမးပြဲရာသီ နီးတုိင္း ဟုိ အေ၀းေတာရြာကေန  စာသင္တုိက္သုိ႕ ေရာက္လာတတ္သည္။

စာေမးပြဲစာက်က္ရင္ေတာ့ အားျဖစ္ေအာင္လုိ႕ ကုိရင္ရဲ႕..ေဟာဒီမွာ ငွက္ေပ်ာ္သီး၊ ပင္မွည့္ေနာ္။
ဒါက ငါးေျခာက္ကုိ ဆီးနဲ႕ ေၾကာ္ထားတာ၊ ၾကာၾကာထားလုိ႕ရတယ္။
ေဟာဒါက ကုိရင့္ အစ္မၾကီး ထည့္ေပးလိုက္တ့ဲ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ေပါ့..။

အဲ..၊ အဓိကေပးရမယ့္ဟာက ေဟာဒီမယ္ ကုိရင္ ဒါက အုန္းညြန္႕..၊ ေဗဒင္ေမးျပီးယူလာတာ၊
ကုိယ့္က်က္မယ့္ စာအုပ္ရဲ႕ စာရြက္ႏွာအၾကား ညွပ္ထား၊ စာေမးပြဲေအာင္တယ္ေနာ္..။
ကုိယ္က်က္တ့ဲ စာမ်က္ႏွာတုိင္းမွာ ညွပ္ထား။

.............................

၀ါကၽြတ္ခါနီးလ်င္ အေမလာျပန္သည္။ 

ဒကာမၾကီး..၊ ကုိရင္ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ရွမ္းျပည္လုိက္သြားမလုိ႕ပါ။
ရြာကိုနည္းနည္းေနာက္က်ျပီးမွ ေရာက္မယ္ေနာ္..၊

တပည့္ေတာ္မက အဲဒါသိလုိ႕ ကုိရင္ဆီခဏလာတာေပါ့..၊
ရွမ္းျပည္ ရွမ္းရြာဆုိတာ နီးတာမွတ္လုိ႕..၊ အေမျဖင့္ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးဘူး။
ကုိရင့္ ဒကာၾကီးေတာ့ တစ္ခါက ေရာက္ဖူးတယ္လုိ႕ေျပာဖူးပါ့။
ရာသီဥတုနဲ႕၊ အစားအေသာက္က ၾကမ္းတမ္းသလုိ၊ ခရီးကလည္း ခက္ခဲတယ္လုိ႕ၾကားဖူးလုိ႕..၊

အဲဒါ......
ဟုဆုိတာ အေမသည္ ေခါင္းေပါင္းထားေလ့ရွိေသာ တဘက္အၾကားထဲမွ..
ကဲ..၊ဒါေလးေဆာင္သြား..၊ ကုိရင္ေနာ္...၊
ခရီးေ၀းသြားတ့ဲ အခါ ျဖစ္လာမယ့္ အႏၱရယ္ကုိ ေက်ာက္ခဲေလး မင္းသာခံေတာ့ဆုိျပီး..၊
စိတ္ထဲမွတ္သြား၊ ဘာမွမျဖစ္ဘူးေနာ္..ကုိရင္..။

ကဲ တပည့္ေတာ္မလဲ ျပန္ဦးမယ္။ ရြာက အိမ္ကအလုပ္မ်ားေတာ့ တပည့္ေတာ္မ မရွိလုိ႕ မျဖစ္ဘူးရယ္။
ဆုိကာ အေမသည္ မွာခ်င္သည္မ်ားကုိ မွာကာ ရြာသုိ႕ ျပန္သည္။
.......................

ဘုန္းၾကီးဘုရား..၊ တပည့္ေတာ္မယ္ေတာ္ၾကီးက စာေမးပြဲနီးရင္လဲ လာပါတယ္။
ခရီးထြက္မယ္ၾကားရင္လဲ လာတတ္ပါတယ္ဘုရား။
ျပီးေတာ့ အုန္းညြန္႕တုိ႕၊ အေဆာင္တုိ႕..၊
ျပီးေတာ့ ေက်ာက္ခဲစတာေတြကုိ အႏၱရယ္ကင္း အေဆာင္အျဖစ္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။

မယ္ေတာ္ၾကီးေျပာသလုိ အႏၱရယ္ကင္းတယ္ဆုိတာ ဟုတ္သလားဘုရား။
ေက်ာက္ခဲေတြ၊ အုန္းညြန္႕ေတြက ေတာ့ ဘာမွတတ္ႏုိင္မယ္ မထင္ဘူးေနာ္ဘုရား။

ခရီးတစ္ခုသုိ႕ ဆရာေတာ္ေနာက္မွ အတူလုိက္ပါရင္းေမးေလ်ာက္မိသည္။

အဲ..၊ မုိက္လုိက္တ့ဲ..ကုိရင္ရယ္..။ မင္းလဲ ၾကားဖူးမွာေပါ့..။  
အေမ့ ထမီစေလးနားပန္ထားရင္ ၾကီးမားတ့ဲစစ္ပြဲၾကီးေတြေတာင္ေအာင္ျမင္ရတယ္ဆုိေလ။

မင္းျမင္ေနတ့ဲ ေက်ာက္ခဲေလးဆုိတာကုိ သာမန္အျမင္နဲ႕ မျမင္စမ္းနဲ႕၊
အဲဒါ အေမ့ေမတၱာျပယုဂ္ဟ့ဲ။
ေစတနာ အထိမ္းအမွတ္ဟ့ဲ။
ေအာင္ျမင္ေစခ်င္တ့ဲ အေမ့ေမတၱာေတြနဲ႕ ထုံထားတ့ဲ သစ္ခက္ဟ့ဲ။

အခု မင္းကုိ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးက ေပးတ့ဲ အုန္းညြန္႕ေတြ၊ေက်ာက္ခဲေတြဆုိတာ အေမ့ ေမတၱာရဲ႕ အထိမ္း အမွတ္ေတြမုိ႕ မင္းေဆာင္ထားရင္ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးျဖစ္ေစခ်င္တ့ဲ မင္း အေပၚထားတ့ဲ ဆႏၵေတြစြမ္း အားေတြေမတၱာ အစြမ္းေတြေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တာေပါ့ ကုိရင္ရဲ႕..။ 
အႏၱရယ္ကင္းတာေပါ့။ မင္းမယ္ေတာ္ၾကီးရဲ႕ ေမတၱာေတြ လႊမ္းျခဳံထားလုိ႕ လုံျခဳံတာေပါ့ ကုိရင္ရယ္။
................................
  
က်က္မွတ္ေနက် စာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာတုိ႔ကုိ တစ္ရြက္ခ်င္း ျပန္ၾကည့္ မိရာအုန္းညြန္႕၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလး 
မ်ားသည္ အညြန္႕လူေနဆဲပင္ရွိသည္။