Pages

Thursday, August 23, 2012

သက္သတ္လြတ္



အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ေပၚေပါက္သမွ်ေသာ ကုိးကြယ္ရာ ဘာသာတရားတုိင္းသည္ မသတ္ျဖတ္၊ အညွဥ္းဆဲေရး ဟူေသာ အဟိ ံသာ၀ါဒကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသည္။ သူတစ္ပါး အသက္ကုိ မသတ္ျဖတ္ရဟူေသာ စည္းကမ္း ခ်က္ပါၾကသည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ဟိႏၵဴဘာသာ၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဆစ္ခ္ဘာသာ တုိ႕အျပင္ ထုိေလးပါးမွ ဆင့္ပြား လမ္းစဥ္မ်ားသည္လည္း အဟိ ံသာ၀ါဒကုိင္ လက္ကုိင္ထားၾကသည္။

ေရွးအက်ဆုံး ဟိႏၵဴဘာသာသည္ အသက္သတ္ ယဇ္ပူေဇာ္ေသာ အက်င့္မ်ားက်င့္သုံးခ့ဲေသာ္လည္း ဂ်ိန္း ဘာသာ၊ ဗုဒၶဘာသာတုိ႕၏ အယူအဆမ်ား ေရာေထြးလာေသာအခါ သတ္သတ္လြတ္စားက်င့္ သုံးသူမ်ားရွိ လာၾကသည္။ ဗုဒၶ၀ါဒ၏ အသက္မသတ္ရဟူေသာ လမ္းစဥ္သည္ ကမၻာေက်ာ္သည္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးမွ ကမၻာသုိ႕တင္ပုိ႕ေသာ အိႏၵိယထြက္ အရာမ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာသည္ အျမင့္ အျမတ္ဆုံး ဟု ဆုိၾကသည္။ ဗုဒၶႏွင့္ ေခတ္ျပိဳင္ ဂ်ိန္း၀ါဒသည္ ဗုဒၶဘာသာေလာက္ ကမၻာမေပါက္ေသာ္ လည္း ျပည္တြင္း တြင္ ဗုဒၶ ဘာသာထက္ က်ယ္ျပန္႕သည္။

ယေန႕အိႏၵိယသားမ်ား က်င့္သုံးေနေသာ အဟိ ံသာ၀ါဒသည္ ဂ်ိန္းဘာသာကုိ အေျခခံထားျခင္းျဖစ္သည္။
အိႏၵိယ လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီး မဟတၱမဂႏၶီသည္ ဂ်ိန္းလမ္းစဥ္ကုိ လုိက္နာသူ အျဖစ္ထင္ရွား သည္။ ျခိဳးျခံစြာေနထုိင္သည္။ သက္သတ္လြတ္စားသည္။ ျဗဟၼဏစရိယ အက်င့္ကုိ က်င့္သုံးသည္။ ဂႏၶီ သည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာၾကီး အျဖစ္ကမၻာေက်ာ္သည္။

ကုိးကြယ္က်င့္သုံးရာ ဘာသာတရားမ်ားစြာ ေပၚေပါက္ရာ အိႏၵိယလမ္းမ်ားေပၚေလွ်ာက္လွမ္းမိစဥ္ ေမးခြန္း တစ္ခ်ိဳ႕ရခ့ဲသည္။

ဘယ္ကလာတာလဲတ့ဲ၊
ျမန္မာႏုိင္ငံကလာပါတယ္လုိ႕ေျဖလုိက္ပါသည္။

ဘယ္ဘာသာတရားကုိးကြယ္တာလဲ ေမးၾကပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ပါတယ္လုိ႕ ေျဖလုိက္ပါသည္။

သူတုိ႕က ေသခ်ာၾကည့္ျပီး ေအာ္..ဒါဆုိ သက္သတ္လြတ္သမားေတြေပါ့ေနာ္တ့ဲ။
ဗုဒၶဘာသာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႕ေျပာသလုိ တုိ႕က သက္သတ္လြတ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး လုိ႕ ေျဖရွင္းျပရပါသည္။ ထုိသုိ႕ေသာ္ေျဖရွင္းခ်က္ကုိၾကားရေသာ သူတုိ႕သည္ ေသခ်ာျပန္ၾကည့္ျပီး…

ဟင္ မင္းတုိ႕က ဗုဒၶဘာသာလုိ႕လဲ ေျပာၾကတယ္။ သက္သတ္လြတ္စားသူေတြ မဟုတ္ဘူးဆုိေတာ့ ဘယ္လုိ လဲ လုိ႕ ဆက္ေမးၾကပါသည္။ ဗုဒၶလမ္းစဥ္ကုိ သက္သတ္လြတ္လုိ႕ထင္ၾကသည္။

ဤေမးခြန္းသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံလုိေနရာမ်ိဳးမွာမွ မဟုတ္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ခုိင္ျမဲစြာက်င့္သုံးေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္ လည္း ရွိၾကသည္။ ေမးၾကသည္။ ေျဖခ့ဲၾကသည္။ သက္သတ္လြတ္ကုိ ဘာသာစံႏႈံးမ်ားႏွင့္ တုိင္းတာၾက သည္။ ဘုရားေဟာအလား ယုံၾကည္ၾကသည္။ 

လူ႕အခြင့္အေရး ထင္ရွားသလုိ၊ အေနာက္တုိင္းႏုိင္ငံမ်ားတြင္ တိရစၦာန္အခြင့္ အေရးဆုိကာ တိရိစၦာန္မွ ထုတ္လုပ္ရရွိႏုိင္ေသာ ပစၥည္း၊ အသုံးအေဆာင္မ်ားကုိ လူမ်ား မသုံးေရး ဆႏၵျပေၾကြးေၾကာ္ၾကသည္။

ကမၻာ့လူသားမ်ား အေရးတၾကီးေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဤအေရးၾကီးကုိ ဗုဒၶဘာသာက အေထာက္အကူ မျပဳရေကာင္းလား လုပ္ခ်င္ၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မဆုိင္ပါ။ အလြန္သမားမ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ သာ ျဖစ္သည္။ အလြန္သမားမ်ား၏ ေၾကြးေၾကာ္ခ်က္သာျဖစ္သည္။ 

ဗုဒၶ၀ါဒသည္ သက္သတ္လြတ္စား သုံးျခင္းကုိ ဥပေဒတစ္ခု အျဖစ္ မသတ္မွတ္ေသာ္လည္း အျငိမ္း အခ်မ္းဆုံးဘာသာတရားတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာ လုိက္စားသူမ်ားသိၾကသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားပါ သက္သတ္လြတ္ကုိ တရားေတာ္ၾကီး တစ္ပုဒ္လုိ ျပဓာန္းက်င့္သုံးၾက သည္ ၾကားဖူးပါသည္။

သက္သတ္လြတ္သည္ ဘုရားေဟာ မဟုတ္သည္ကေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ သက္သတ္လြတ္ စားျပီး ေန ထုိင္ က်င့္သုံးဖုိ႕ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ ပယ္ျမစ္ခ့ဲသည္မွာလည္း ေသခ်ာပါသည္။ စာရွိသည္။

ရာဇျဂိဟ္တြင္ ဘုရားရွင္သီတင္းသုံးေနစဥ္ကျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္ႏွင့္ စင္ျပိဳင္ေထာင္ျပီး ဘုရားလုပ္လုိေသာ ရွင္ေဒ၀ဒတ္သည္ ဘုရားရွင္ထံေတာ္သုိ႕ေရာက္ျပီး ဘုရားရွင္ ပညတ္ေတာ္မမူႏုိင္သည္ကုိ သိလွ်က္ႏွင့္ ရဟန္း ေတာ္မ်ား အလည္တြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ အခ်က္ငါးခ်က္ေတာင္းဆုိသည္။ 


၁၊သာသနာေတာ္ရွိရဟန္းေတာ္မ်ား ရဟန္းဘ၀ႏွင့္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ေတာတြင္ေနထုိင္သီတင္း
သုံးရမည္။
အကယ္၍ ရြာသုိ႕၀င္ခ့ဲေသာ္ အျပစ္ျဖစ္ရမည္။ အျပစ္အျဖစ္ပညတ္ေပးရမည္။

၂၊ ရဟန္းေတာ္ဘ၀တစ္သက္တာလုံး ဆြမ္းခံစားရမည္ဟူေသာ ပိ႑ပါတိက ဓုတင္ေဆာင္ရမည္။
ပင့္ဖိတ္ဆြမ္းအလွဴခံဘုဥ္းေပးပါက အျပစ္အျဖစ္ပညတ္ေပးရမည္။

၃၊ ရဟန္းေတာ္ဘ၀တာ တစ္ေလွ်ာက္လုံး အ၀တ္အထည္ရွာျပီး ကုိယ္တုိင္ျဖတ္၊ စပ္၊ ေဆးဆုိးျပီးမွ ၀တ္ရသည့္ ပံသုကူဓုတင္ေဆာင္ရမည္။ အလွဴခံ၍ ေဆာင္ခ့ဲေသာ္ အျပစ္ျဖစ္ရမည္။

၄၊ ရဟန္းေတာ္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး သစ္ပင္ရင္းမွာ သီတင္းသုံးရမည္ဟူေသာ ရုကၡမူလဓုတင္ေဆာင္ ရမည္။ မေဆာင္ခ့ဲေသာ္ အျပစ္ျဖစ္ရမည္။

၅၊ ရဟန္းေတာ္သည္ အသက္ထက္ဆုံး အသား၊ ငါးေရွာင္ရမည္။ မေရွာင္ခ့ဲေသာ္ အျပစ္ျဖစ္ရမည္။
(ယာ၀ဇီ၀ံ မစၦမံသံ န ခါေနယ်ဳံ၊ ေယာ မစၦမံသံ ခါေဒယ်၊ ၀ဇၨံ နံ ဖုေသယ်။)

ေနာက္ဆုံးအခ်က္ငါးခ်က္ေျမာက္သည္ အသား၊ ငါးမစားရဟူေသာ ပညတ္ခ်က္ကုိေတာင္းဆုိျခင္းျဖစ္သည္။
ဘုရားရွင္သည္ အထက္ပါ အခ်က္ငါးခ်က္လုံးကုိ ေတာင္းဆုိသည့္ အတုိင္း ပညေတာ္မမူခ့ဲပါ။

ဤသုိ႕ဆုိလွ်င္ ဘုရားရွင္က အသား၊ ငါးစားခ်င္တုိင္စားဟူေသာ သေဘာမ်ိဳး ရွိသလားေမးစရာရွိ လာျပန္ သည္။

ဘုရားရွင္၏ အသားစားျခင္းႏွင့္ပတ္သတ္ျပီး...
အသားသည္ မိမိတုိ႕အတြက္သတ္တာျမင္လွ်င္ မစားရ။ (ဒိ႒)
မိမိတုိ႕အတြက္သတ္တာဟုၾကားလွ်င္လည္း မစားရ။ (သုတ)
မိမိတုိ႕အတြက္ သတ္တာမ်ားလားဟု သံသယရွိလွ်င္လည္း မစားရဟုသာ ပညတ္သည္။ ( ပဋိသကၤ ိတ)

မိမိတုိ႕ အလုိဆႏၵအရ မၾကိဳက္၊ မတ့ဲ၊ ဆႏၵ မရွိ၍ အသား မစားျခင္းမ်ားည္ ျခင္းသည္ မိမိတုိ႕ အယူအဆ သာျဖစ္သည္။ ဘုရားေဟာမွတ္ထင္ကာ လုိက္နာက်င့္သုံးလွ်င္ မဟုတ္ပါ။

ရင့္ရင့္သီးသီး ေဒ၀ဒတ္ေနာက္ လုိက္မ်ားဟုလည္း မေျပာလုိပါ။ မိမိတုိ႕၏ သမၼာဆႏၵအရ က်င့္သုံးႏုိင္သည္။ သက္သတ္ လြတ္စားျခင္းကို ဘုရားေဟာ မဟုတ္ဟုသာ သိေစျခင္းလုိျဖစ္သည္။
သက္သတ္လြတ္စားျခင္းကုိ ဟိႏၵဴလမ္းစဥ္လုိလုိ၊ နတ္ေဟာလမ္းစဥ္လုိလုိ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ေျပာၾကေသးသည္။


ေခတ္သစ္ ဗုဒၶဘာသာလုိလုိ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးသမားလုိလုိ ျဖစ္ေနၾက၍ ျဖစ္ပါသည္။ ဆုိေနၾက၍ျဖစ္ပါသည္။ အသား၊ ငါး စားျခင္း ကိစၥသည္ ဘုရားရွင္ အလုိအတုိင္းသာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။

မဇၥ်ိမလမ္းစဥ္တြင္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ။ 


Wednesday, August 15, 2012

ကန္ေတာ့ ဆြမ္း


အိႏၵိယႏုိင္ငံဆုိတာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေတာ္မူျပီး၊ သစၥာတရားေဟာၾကာေနရာျမတ္ျဖစ္သလုိ၊ တပည့္ သားသာ၀ကေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ဂဂၤါျမစ္၀ွမ္း တစ္ခြင္ လွည့္လည္ေတာ္မူရင္း ဆြမ္းခံျပီး အာဟာရ အတြက္မွ် တ ေတာ္မူတယ္လုိ႕ ပိဋကတ္စာေပေတြမွာ ေလ့လာရေတာ့ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။

အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးေရာက္တုန္း အခြင့္သာခုိက္ မဇၥ်ိမသားတုိ႕ဆီ ဆြမ္းခံၾကြျပီး ဆြမ္းရွာမယ္ဆုိျပီး ရြာေလးတစ္ ရြာေရာက္ေတာ့ သကၤန္း ျပင္ဆင္၀တ္ရုံျပီး သပိတ္ပုိက္ကာ လမ္းေဘး အိမ္တစ္အိမ္ေရွ႕နား ၀င္ရပ္လုိက္ပါ တယ္။ အိမ္ေရွ႕နား ေဆာ့ကစားေနတ့ဲ ကေလးေတြ ထြက္ေျပးျပီး အိမ္ထဲ၀င္ပုန္းကုန္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္ တာလဲေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ ဘာမွမေျပာပဲ ဆက္ရပ္ေနလုိက္ပါတယ္။ ခဏၾကားေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ ခ်ပါတီေသး
ေသး ေလးတစ္ခု ယူျပီး သပိတ္ထဲ ပစ္ထ့ဲျပီး အိမ္ထဲျပန္၀င္ေျပးသြားပါတယ္။ 


အထက္ပါ စကားေလးသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္သုိ႕ ၀င္ေရာက္ ရဟန္းျပဳလာေသာ အေမရိက ရဟန္း ေတာ္ၾကီးတစ္ပါး၏ အိႏၵိယဆြမ္းခံ ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္။

ႏုိင္ငံ၏ လူဦးေရ သုံးပုံပုံလွ်င္ ႏွစ္ပုံခန္႕သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ခ့ဲၾက သည္ဆုိေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးသည္ ယေန႕ကာလ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမ်ား၌ ျပည္တြင္းျဖစ္၊ ျပည့္ရင္ႏွစ္ စစ္စစ္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶသားေတာ္ ရဟန္းေတာ္ တုိ႕ကုိ တစိမ္းဆန္ေနၾကသည္။ ကန္ေတာ့ဆြမ္းကုိ မေျပာခ်င္ၾကေတာ့။

ဗုဒၶဘုရားရွင္ ပြင့္ထြန္းေတာ္မူျပီးေနာက္ပုိင္း အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးသည္ ႏုိင္ငံအသီးသီးက လူမ်ိဳး အသီးသီးတုိ႕၏ ဘုရင္မ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသည္။

တစ္ခါေသာ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးကုိ ဂရိမင္းတစ္ပါးအုပ္ခ်ဳပ္သည္။ ထုိမင္းသည္ ဘာသာ၀ါဒစူးစမ္းလုိေသာ ဆႏၵရွိ သည္။ မိမိတုိ႕ တုိင္းျပည္ရွိ ဂရိနတ္ဘုရားမ်ားႏွင့္ အိႏၵိယျပည္တြင္းျဖစ္ ဗုဒၶ၀ါဒကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီး စူးစမ္းေလ့လာ သည္။ ဗုဒၶသာ၀ကမ်ားကုိ ေမးျမန္းစစ္ေဆးသည္။

ထုိမင္းၾကီး၏ ေမးျမန္းခ်က္ကုိ သေဘာက်လက္ခံေအာင္ ေျဖဆုိႏုိင္ေသာ ရဟန္းေတာ္မေတြ႕ျဖစ္ေနသည္။ မင္းၾကီးသည္လည္း ေတြ႕သည့္ေနရာက ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ေမးျမန္းသည္။ မင္းၾကီး၏ ေမးျမန္းခ်က္ကုိ မေျဖႏုိင္ေသာ္အခါ” ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းသည္ အခ်ည္းႏွည္းပဲ။ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းသည္ အႏွစ္ကင္းျပီ၊ သိလုိရာ ကုိ ေမးျမန္း ရန္၊ ယုံမွားသံသကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးႏုိင္ေသာ သမဏ၊ ျဗဟၼဏ မရွိျပီ’ ဟု ျငီးတြားခ့ဲရသည္။ မင္းၾကီး၏ ျငီးတြား သံကုိ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ အႆဂုတၱ မေထရ္ၾကီးၾကားေတာ္မူသည္။

မင္းၾကီး၏ မေမးကုိ သေဘာက် လက္ခံေအာင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက မေျဖဆုိင္ႏုိင္ေသာ အခါ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္ အတြက္ အခက္အခဲၾကံဳရသည္။


ထုိအေရးကုိ သံဃာေတာ္မ်ား စုေ၀းတုိင္ပင္ၾကသည္။ ထုိအေရးသည္ သာသနာေတာ္တြင္ သီတင္း သုံး ေနထုိင္ၾကေသာ ရဟန္းေတာ္တုိင္းႏွင့္ သက္ဆုိင္သည္။ သံဃာအလည္တြင္ ေျဖရွင္းႏုိင္မည့္ ရဟန္းေတာ္ကုိ ရွာၾကသည္။ ေျဖရွင္းႏုိင္မည့္ ရဟန္းေတာ္ကား မေတြ႕ရေပ။

သုိ႕ေသာ္ ျပႆနာ ေျဖရွင္းႏုိင္မည့္ သူကား နတ္ျပည္တြင္ရွိေၾကာင္းသိၾကရသည္။ ဤသုိ႕ျဖင့္ရဟႏၱာ ရွင္ျမတ္ ၾကီးမ်ားသည္ နတ္သားကုိ သြားေရာက္ျပီး သာသနာ့ ရန္စြယ္မ်ား အေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပၾကသည္။ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္အတြက္ လူ႕ျပည့္တြင္ ေရာက္သေႏၶယူရန္ တုိက္တြန္းၾကသည္။ နတ္သားသည္ ၀မ္းပန္း တသာ လက္ ခံသည္။

ဤသုိ႕ ရဟန္းေတာ္မ်ား သာသနာေတာ္ အေရးေဆြးေႏြး တုိင္ပင္ၾကသည့္ သံဃာ့ အစည္းအေ၀း သုိ႕ ေရာဟဏ မေထရ္သည္ အာရုံမျပဳမိေသာၾကာင့္ မတက္ေရာက္မိသည္ကုိ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ဒဏ္ထားၾကသည္။ ငါ့ရွင္ သင္သည္ သံဃကိစၥမ်ားကုိလစ္လ်ဳရႈသည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္သင္သည္ ဟိမႏၱာေတာင္ေျခရွိ၊ ဇဂၤလရြာတြင္ ေသာႏုတၱရ အိမ္တြင္ နာဂေသမည္ေသာ လူငယ္တစ္ ေယာက္ ဖြာျမင္လိမ့္မည္။ ထူိသူငယ္ကုိခုႏွစ္ႏွင္ႏွင့္ ဆယ္လတုိင္တုိင္ ဆြမ္းခံၾကြျပီး 

ထုိသူငယ္သာသနာ ေဘာင္ေရာက္မွ သင္ဒဏ္ကလြတ္ေစ။
ေကာင္းပါျပီ၊ အရွင္ျမတ္တုိ႕ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ေဆာင္ရြက္ပါ့မယ္ဘုရား။


ဇဂၤလရြာရွိနာဂေသနရွိရာအိမ္သုိ႕ ေရာဟဏမေထရ္ျမတ္ေန႕တုိင္းဆြမ္းခံၾကြသည္။ ေနရာထုိင္ခင္ေပးျခင္း၊ ခရီးဦးၾကိဳဆုိျခင္း၊ လက္အုပ္ခ်ီတုိ႕ကို မျပဳလုပ္၊ ေနာက္ဆုံး ကန္ေတာ့ဆြမ္းပါဟူေသာ စကားကုိပင္မရခ့ဲဖူး၊
ႏွစ္ေပါင္း အတန္ၾကာခ့ဲပါျပီ။

တစ္ေန႕ေသာ္ ေရာဟဏမေထရ္ၾကီးဆြမ္းခံၾကြရာထုိအိမ္မွ ကန္ေတာ့ဆြမ္းဟူေသာ အသံကုိၾကားလုိက္ရ သည္။ အျပန္လမ္းတြင္ အိမ္ရွင္ ေသာႏုတၱႏွင့္ေတြ႕သည္။ ငါတုိ႕အိမ္ကတစ္စုတစ္ခုရခ့ဲ ပါ၏ေလာဟု ခပ္ေထ့ေထ့ေမးသည္။

ေရာဟဏမေထရ္က ရခ့ဲပါသည္ဟုေျဖလုိက္ရာေသာႏုတၱရ စိတ္ဆုိးကာ ျပန္လာျပီး၊ အိမ္သားမ်ားကုိ စုံစမ္းသည္။ မည္သည့္အရာကုိမွ မေလာင္းလွဴလုိက္ေၾကာင္းေျပာျပၾကသည္။

ေနာက္ေန႕တြင္ ရဟန္းေတာ္အား မဟုတ္မွန္ လိမ္ေျပာသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ ရန္ေတြ႕ေတာ့ သည္။ ေရာဟဏမေထရ္ၾကီးမွ ငါသည္သင္တုိ႕အိမ္ကုိ ဆြမ္းခံၾကြလာခ့ဲသည္မွာ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္လ တုိင္တုိင္ရွိခ့ဲျပီ၊ ကန္ေတာ့ဆြမ္းဟူေသာ စကားကုိပင္မရခ့ဲပါ။ မေန႕ကေတာ့ ကန္ေတာ့ဆြမ္းဟူေသာ စကားကုိ ရခ့ဲလုိ႕။ ငါရျပီလုိ႕ ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္၊ ေသာႏုတၱ၊

ဗုဒၶသာ၀ကတုိ႕သည္ ကန္ေတာ့ဆြမ္းကုိပင္ရသည္ေျပာလွ်င္၊ တစ္ေန႕တစ္ဇြန္းမွ်ေပးလွဴလွ်င္ အဘယ္ဆုိ ဖြယ္ရွိ ပါလိမ့္မည္နည္းဟု ေတြးေတာကား ေန႕စဥ္ဆြမ္းေလာင္းေတာ့သည္။ တစ္ဇြန္းဆြမ္း အတြက္ အႏုေမာဒနာျပဳရင္း ျဖင့္ပင္ နာဂေသနသတုိ႕သားသည္ ရွင္ျဖစ္လာခ့ဲရသည္။

ထုိ႕ေနာက္ ရဟန္းေဘာင္တက္သည္။ ရုိးရာ အတတ္ ပညာမ်ား အျပင္၊ ေဗဒင္သုံးပုံတုိ႕ႏွင့္ တကြ ပိဋကတ္
ေတာ္ကုိ အကုန္အစင္ တတ္ေျမာက္ေတာ္မူသည္။


ဂရိရွင္ဘုရင္ၾကီး မိလိႏၵသည္ နာဂေသနမေထရႏွင့္ေတြ႕ရေသာ အခါ ေမးတုိင္း၊ ေမးတုိင္းေသာ အေမး၏ အေျဖမွန္တုိ႕ကုိရရွိျပီး သာသနာျပဳရွင္ဘုရင္ၾကီး အျဖစ္မွတ္တမ္းအတင္ခံရသည္။

သာသနာ့သမုိင္း၀င္ စံတင္ ထားရေသာ အျဖစ္အပ်က္ၾကီးသည္ ကန္ေတာ့ဆြမ္း က စခ့ဲရသည္။ 

Saturday, August 11, 2012

ေဆာင္း၊ ေ၀ဒနာမ်ားႏွင့္ ေဆာင္း


  
 မဇၥ်ိမေဆာင္းပုံရိပ္
မုိးေလေအးေအးႏွင့္ ေတာင္ျပန္ေလတြင္ အေအးဓာတ္တုိ႕ သိပ္သိပ္သည္းသည္း ခံစားမိေသာ အခါ သတိ တရရွိလွပါသည္ ေဆာင္း။

ေတာင္ျပန္ေလလုိ႕ ျမန္မာ အေတြးျဖင့္ ဆုိရေပမယ့္ တမီးနာဒူးျပည္နယ္တြင္ မုိးသက္ေလသည္ အေရွ႕ ဘက္က လာပါသည္။ တိမ္လိပ္တုိ႕သည္ တစ္မုိးလုံးမည္းလုိ႕၊ ညိဳ႕ညိဳ႕မႈိုင္းမႈုိင္းျဖင့္ ရွစ္တုိင္း၀ုိင္းေနေတာ့ သည္။ အားငယ္တတ္ပါလွ်င္ ငုိခ်င္စရာပါ။

ျမန္မာဆုိရုိးတစ္ခု ရွိပါသည္။ မုိးေအးလွ်င္ တစ္ရြာသုိ႕ အေရာင္းခ်ျခင္းခံရေသာ ႏြားသည္ပင္ ခ်ည္ တုိင္ေဟာင္း ကုိ သတိရပါသည္တ့ဲ။

ဒီလုိဆုိလုိက္ေတာ့ သတိရျပီ ေဆာင္း။ ေမြးရပ္ေျမကေဆာင္း၊ ႏွင္းမႈံေဖြးေဖြးတြင္ ယိမ္းထုိးေနတတ္ေသာ ၀ုိး၀ါးပုံရိပ္တုိ႕သည္ စိတ္ကုိ ရုိက္ခတ္ေနဆဲပါ။ အေရွ႕ဘက္ေတာင္ေတြဆီက ေဆာင္း၊ ေျမျပန္က အေမာ တေကာ ေရာက္လာသူကုိ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေထြးေပြ႕လုိက္တ့ဲေဆာင္း။

ကြင္းျပင္ၾကီး တစ္ခုလုံး လူမ်ား အျပည့္ရွိနေသာ္ျငား အားလုံးကုိ ေအးခ်မ္းျခင္းမ်ားျဖင့္ ေထြးထား တ့ဲ ေတာင္ၾကီး ျမိဳ႕က ေဆာင္း။

  ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းေဘးက ေဆာင္းမနက္ခင္း၏ ၾကည္ႏူးဖြယ္
ေျမျပင္မွာ ေလွစီးေနရသလုိရွိျပီး လမ္းအေကြ႕ အ၀ုိက္မ်ားျဖင့္ ရင္ခုန္လွိဳက္ေမာ စြာ ေတာင္တန္းႏွင့္ ေတာ စခန္း တုိ႕ကုိ ဦးေ၀ွ႕၊ ေခါင္းတုိက္ အသြယ္သြယ္ ခရီးႏွင္ျပီးမွ ရုိးသားစြာေတြ႕လုိက္ရတ့ဲ ရွမ္းျပည္ ေျမာက္ ပုိင္းက ေဆာင္း။

အေနာက္ဘက္ေတာင္တန္းေတြက ေဆာင္းကုိေတာ့ ေသာင္ျပင္မွာလည္းေတြ႕ဖူးသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ျပင္ တြင္ ေဆာ့ျမဴးေနတတ္ျပန္သည္။ ရင္ကုိ တုိးေ၀ွ႕ျပီး ႏြမ္းလ်ေအာင္လည္းျပဳတတ္သည္။

ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းက ေဆာင္းညမ်ားသည္ ရင္ကုိပုိ၍ တုိးေ၀ွ႕သည္။
ႏွင္းခေမာက္ ေဆာင္းထားေသာ ေတာင္တန္းၾကီးမ်ားသည္ အေပၚဆီက ငုံ႕ၾကည့္ေနသလုိရွိတတ္ သည္။ ေဆာင္းညတစ္ည ခ်င္းတြင္းျမစ္ အတြင္း ဆီမီးေမွ်ာၾကေတာ့ ေဆာင္းသည္ ျမစ္ျပင္တြင္ ဆီမီးမ်ားႏွင့္ အတူ ကခုန္ေနသေယာင္ ထင္မိသည္။ သတိေနပါသည္ေဆာင္း။

ဒီဇင္ဘာေဆာင္ညမ်ားတြင္ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းေတာင္တန္းမ်ားဆီက ေဆာင္းတုိ႕ႏွင့္ေတြ႕ခ့ဲရသည္။
 ေဆာင္းႏွင္း တုိ႕ ေ၀လုလုတြင္ ခ်င္းတြင္းေဆာင္းႏွင္းတုိ႕ကုိ စြန္႕ခြာခ့ဲရသည္။ သတိရေနဆဲပါ ေဆာင္း။
အမိေျမက ေဆာင္းသည္ ေဖာ္ေရြသည္။ ကလူက်ီစား ကင္းသည္။ ခင္မင္မပ်က္ ေအးခ်မ္းသည္။

တဘက္သားကုိ ကလူက်ီစားသန္သည့္ေဆာင္းကာ တျပည္သူ ေဆာင္းျဖစ္သည္။
တိတိက်က်ေျပာရလွ်င္ အိႏၵိယေဆာင္းျဖစ္သည္။ သိခ့ဲဖူးေသာ ေဆာင္းႏွင့္ အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္လား ထင္ရသည္။ ေျခာက္ေသြ႕ျပီး ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္းေအးသည္။ 

ဘယ္ညာ ေ၀့လုိက္တုိက္ တတ္ေသာ ေဆာင္းေလတုိ႕သည္ အညွာအတာ ကင္းသည္။
ေ၀ဒနာေတြေပးသည္။ အအိပ္ပ်က္ညမ်ား ကုိဖန္တီးသည္။

တစ္ခုေတာ့ ေက်းဇူးတင္မိပါသည္ေဆာင္း။
ေဆာင္း ႏွိပ္စက္လုိ႕ အအိပ္ပ်က္ညမ်ားတြင္ ေကာင္းကင္ယံက ၾကယ္စုံမ်ားကုိ ၾကည့္ခြင့္ရသည္။ ဂယာေတာင္ တန္းၾကီးကုိ ေနာက္ခံထားျပီး မုိးသုိ႕ ထုိးတက္ေနေသာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ကုိ ဖူးေျမာ္ခြင့္ရသည္။

  
ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ဂါ၏ ဓမၼေဗာဓိရိပ္သာ
ညစဥ္ညတုိင္း သန္းေခါင္ယံေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ ေဆာင္းအေအးဓာတ္ေၾကာင့္ရင္တုိ႕က်ပ္လာသည္။ အသက္ ရႈမ၀ ခ်င္ေတာ့၊ ေခါင္းအုံးကုိ အသာေထာင္ျပီး ထုိင္ေနလုိက္လွ်င္ သက္သာသလုိရွိတတ္သည္။ သုိ႕ေသာ္ မေနသာပါ။ ဤသုိ႕ျဖင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား သီတင္းသုံးေနထုိင္ေသာ မဂဓတကၠသုိလ္ၾကီး၏ အေဆာင္ ျပတင္း၀သုိ႕ ထြက္လာရသည္။ ျပတင္း၀မွ ေခါင္းျပဴထြက္ရုံသာ အျပင္သုိ႕ ၾကည့္ရဲသည္။

ႏွင္းတုိ႕သည္ မ်က္ႏွာသုိ႕ တုိးေ၀ွ႕သည္။ ရင္ကုိ ခတ္သည္။ ဘယ္ အျငွိဳးျဖင့္ ဒီေလာက္ေအးေနပါ လိမ့္ေဆာင္း။ ေဆာင္းေအးဒဏ္သည္ တဟီးဟီးျမည္ေနတတ္ သည္။

ႏွင္းစက္က်သံတုိ႕သည္ တေတာက္ တေတာက္၊ တစ္ေဖာက္ေဖာက္ျဖင့္ အတုိင္ အေဖာက္ညီေန သည္။ ျပတင္းေပါက္ကုိ မ်က္ႏွာ မူျပီး ကုလားထုိင္ခ်ထုိင္ရသည္။

တစ္ေဆာင္လုံး တိတ္ဆိတ္ေနသျဖင့္ အရသာ တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ ႏွင္းစက္က်သံတုိးတုိးတုိ႕သာ လႊမ္းမုိးေန တတ္သည္ကုိ ခံစားရသည္။ ဒီလုိေဆာင္းညေတြကုိ ဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေလးဆယ့္ငါးႏွစ္ တာကာလတြင္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းေတာ္မူခ့ဲပဲ သည္လုိ႕ေတြးမိေတာ့ ညဥ့္ယံတြင္ ေကာင္းကင္ သုိ႕ ထုိးထြက္ေနေသာ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးဆီသုိ႕ လက္အုပ္ခ်ီမိသည္။

ေကာင္းကင္ျပာျပာတြင္ ၾကယ္မ်ား အေရာင္ ေတာက္ေန သည္ကုိ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေတြ႕ရသည္။
ဤသုိ႕ထုိင္ေနစဥ္ မဂဓတကၠသုိလ္ၾကီး၏ က်က္သေရေဆာင္တစ္ခုလုိျဖစ္ေသာ ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ဂါ၏ ဓမၼေဗာဓိ ရိပ္သာမွ ေယာဂီသူေတာ္စင္တုိ႕အား တရားရႈမွတ္ရန္ ေခါင္းေလာင္းထုိးေသာ အခါ မနက္ေလး နာရီ ရွိေနျပီ။

ဆရာၾကီး၏ ရိပ္သာမွ ျမန္မာဟန္ တည္ထားေသာ ေစတီေတာ္ေလးတြင္ မီးေရာင္တုိ႕တလက္ လက္ ေတာက္ ေနျပီ၊ ေယာဂီ သူေတာ္စင္တုိ႕ လႈပ္ရွားေနသည္ကုိ ၀ုိးတ၀ါးျမင္ရသည္။ ေဆာင္း အေအး ဓာတ္တုိ႕သာ မေျပာင္း လဲပဲ ေအးေနျမဲျဖစ္သည္။

  
ဂယာေက်ာင္းသား အမွတ္တရ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္
အေမက ေဆးျပင္းလြန္းလုိ႕ မေသာက္ရန္မွာထားေသာ ျမန္မာေဆးျဖစ္သည့္ “ေက်းဇူးရွင္” မည္ေသာ ရင္က်ပ္ေပ်ာက္ေဆးကုိ ေရေႏြးျဖင့္ ေသာက္လုိက္ေသာအခါ နည္းနည္း သက္သာလာသည္။ အေမ့ကုိ သတိရသည္။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကေဆာင္း၊ သီေပါေဆာင္း၊ ေက်ာက္မဲေဆာင္း၊ လာရႈိးျမိဳ႕က ေဆာင္း။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းက ေဆာင္း၊ အညာေျမက ေဆာင္း၊ သူတုိ႕အားလုံးခင္မင္ မပ်က္ ေအးၾကသည္။

တဘက္လူကုိ ကလူ က်ီစားတတ္သည့္ ေဆာင္းကား ဂယာေဆာင္းျဖစ္သည္။ သုိ႕ေသာ္ အိႏၵိယေဆာင္း ကုိ ေက်းဇူးတင္မိျပန္သည္။ သန္ေခါင္းယံတြင္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးကုိ ဖူးေျမာ္ခြင့္ရသည္။ ဆရာၾကီး ဦးဂုိအင္ဂါ၏ ဓမၼေဗာဓိရိပ္သာမွ ျမန္မာဟန္ေစတီေတာ္ျမတ္ေလး၏ ဆည္လည္း သံခ်ိဳခ်ိဳကုိ ၾကည္ႏူးစြာ နားဆင္ခြင့္ရသည္။

ၾကယ္စုံေတာက္ေသာ ေကာင္းကင္ျပင္တြင္ ၾကယ္ေပါင္း ကုေဋ ကုဋာသည္ ျပန္႕ၾကဲျပီး တြဲရရြဲျဖင့္ လွေန တတ္သည္။

ျမန္မာေဆာင္းသည္ အၾကင္နာမ်ားႏွင့္ ခင္မင္ျခင္းမ်ားစြာႏွင့္ ေဆာင္း၊ 
တျပည္သူ အိႏၵိယ၊ ဂယာေဆာင္းကုိ နာမည္ေပးလုိက္ခ်င္သည္ ေ၀ဒနာမ်ားႏွင့္ ေဆာင္း။ 
ႏွင္းတုိ႕ က်ေနဆဲရွိသည္။ ေဆာင္းေလတို႕ တုိက္ခတ္ေနသည္။ ျပတင္းတြင္ ႏွင္းသီးတုိ႕ ေ၀ေနျပီ။

Thursday, August 9, 2012

ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အိပ္စက္ရသူ


ျပာသုိ တပုိ႕တြဲ၊ စုိရႊဲေငြႏွင္း၊ သုတ္ေလညွင္းႏွင့္၊ ယင္းႏွစ္လၾကား၊
တစ္ပါးထုိျမိဳ႕၊ တပုိ႕ တေပါင္း၊ ေရွးေႏွာင္းအညီ၊ ေလးရက္စီမွတ္၊
အတၱရ႒္ဟု၊ပညတ္နာမ၊ ၾကားရွစ္ည၌၊ ေတာက္ပလင္းဟုန္၊
တက္အရုဏ္၀ယ္၊ ခုိက္တုန္လြန္ကဲ၊ ေအးစျမဲတည္း။

ပိဋကတ္မွတ္တမ္းတင္ခ်က္အရ တပုိ႕တြဲ လဆုတ္ ေလးရက္ႏွင့္ တေပါင္း လဆန္း ေလးရက္သည္ တစ္ႏွစ္ တာကာလ၏ အေအးဆုံး အႏၱရ႒က ရာသီအျဖစ္ေခၚဆုိၾကသည္။ 


အိႏၵိယႏုိင္ငံသည္ အပူ အေအးလြန္ကဲေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံ၏ တစ္ေနရာတြင္ အပူလြန္ကဲေနေသာ္ တစ္ေနရာတြင္ အပူလြန္ေနတတ္သည္။ ေျမာက္ပုိင္းသည္ ဟိမ၀ႏၱာႏွင့္နီးေသာေၾကာင့္ အေအးပုိ သည္။ ေတာင္ပုိင္းေဒသသည္ ပင္လယ္ႏွင့္နီးစပ္ေသာေၾကာင့္ စြတ္စုိသည္ဆုိႏုိင္သည္။

အလယ္ပုိင္းေဒသသည္ အပူလြန္ကဲသည္။ ထုိအပူလြန္ကဲေသာ ေနရာမ်ားသည္ပင္ ေဆာင္းရာသီမ်ားတြင္ ခုိက္ခုိက္တုန္ေအာင္ေအး ေနတတ္ျပန္သည္။ မုိးနည္းရပ္၀န္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရာသီဥတုကုိ အပူအေအး မွ်တေစႏုိင္ေသာ သစ္ပင္ေပါက္ ေရာက္မႈနည္းျခင္းသည္ အဓိကျဖစ္သည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။ အလယ္ပုိင္း ဂဂၤါျမစ္ တစ္၀ွမ္းသည္ ေႏြရာသီမ်ားတြင္ အလွ်ံတစ္ရွိန္ရွိန္ျဖင့္ အပူလြန္ေနတတ္သည္။

ဘုရားရွင္သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးရွိ  အာဠ၀ီျပည္တြင္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္၀ါေျမာက္၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္မူသည္။ တစ္ခုေသာ ေဆာင္းမနက္ခင္း တစ္ခုတြင္ ဘုရားရွင္သည္ အာဠ၀ီျပည္၏ အျပင္ဘက္ ယင္းတုိက္ေတာႏွင့္ ျမိဳ႕အၾကားရွိ လွည္းလမ္း ေၾကာင္းတြင္ တစ္ပါးတည္း သီတင္းသုံးစံေနေတာ္မူသည္။

အခါသမယသည္ တစ္ႏွစ္တာ၏ အေအးဆုံး ကာလျဖစ္သည္။ တပုိ႕တြဲလ၏ ေနာက္ဆုံးေလးရက္ႏွင့္၊ တေပါင္းလ၏ အစေလးရက္တာကာလ သည္ ဗုဒၶစာေပတြင္ အႏၱရ႒ကရာသီ အျဖစ္မွတ္တမ္းတင္သည္။

ေဆာင္းေလႏွင့္ ႏွင္းရုိက္ဒဏ္ေၾကာင့္ ရြက္ေျခာက္တုိ႕ တေျဖာေျဖာရွိ သည္။ ေလ၀ဲတုိက္ခတ္ လုိက္ေသာ ေဆာင္းေလသည္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံး ေသးငယ္က်ဳံ႕၀င္သြားသေယာင္ထင္ရသည္။

ထုိစဥ္အာဠ၀ီျပည္က သူေဌးတစ္ေယာက္ ေဆာင္းမနက္ခင္းတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာသည္။ သူ႕အမည္ ဟတၳကသတုိ႕သားဟု ေခၚၾကသည္။ အေအးဒဏ္ ကာကြယ္ရန္ အေႏြးထည္လုံလုံျခဳံျခဳံ၊ အေအးဒဏ္ကာ ကြယ္ အျခားေဆာင္စရာမ်ား ျပည့္ျပည့္စုံစုံျဖင့္ ထြက္လာခ့ဲသည္။

ျမိဳ႕အျပင္တစ္ေနရာ အေရာက္တြင္ ဟတၳကသတုိ႕အား အံ႕ၾသမင္သက္ျဖစ္ေစသည္။


အာဠ၀ီျပည္တြင္ ဘုရားရွင္ေရာက္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရျပီးျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္သည္ ေက်ာင္းေတာ္၌သာ ရွိေနမည္ အထင္ရွိသည္။ ယခုလို သူေသေကာင္တုိ႕စြန္႕ပစ္ရာ ယင္းတုိက္ေတာနွင့္၊ လွည္းေၾကာင္းတုိ႕ အၾကား ေျမတြင္ သီတင္းသုံးေနလိမ့္မည္ဟု မေတြးေတာခ့ဲဖူးပါ။

ဘုရားရွင္ အထံေတာ္နားသုိ႕ အသာအယာ ခ်ဥ္းကပ္သြားသည္။ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေနေသာ ဘုရားရွင္ အသြင္ အျပင္သည္ ဟတၳကသတုိ႕အား အပူသက္သာေစသလုိရွိေစသည္။

ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္စက္ရပါ၏လားဘုရား။ ဟတၳကသတုိ႕ သား ေမးေလွ်ာက္သည္။

ငါဘုရား ခ်မ္းခ်မ္းသာသာအိပ္စက္ရ၏၊ ငါသည္ ခ်မ္းသာစြာအိပ္စက္ၾကေသာ သူတုိ႕တြင္ တစ္ေယာက္အပါ အ၀င္ျဖစ္၏၊ ဟတၳက မင္းသား။

ဟတၳက သတုိ႕သားသည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္ကုိ တစ္ခ်က္ေစာင္းင့ဲၾကည့္လုိက္ သည္။
ေဆာင္း ေလသည္ တရႊီးရႊီး တုိက္ခတ္ေနသည္။ ႏွင္းမႈံတုိ႕သည္ အဆုပ္လုိက္အဆုပ္လုိက္ က်ေန သည္။ ေျမျပင္တြင္ ႏွင္းတုိ႕ အေရေပ်ာ္ကာ ေရစီးေနသလုိရွိသည္။
ျမိဳ႕အျပင္ ႏြားမ်ားသြား လာ၀င္ ထြက္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ေျမျပင္သည္ အနိမ့္ အျမင့္ ညီညာမႈ မရွိပဲ ၾကမ္းတမ္းေနသည္။
 ျပီးေတာ့ ဘုရားရွင္သည္ မိမိက့ဲသုိ႕ အေႏြးထည္မ်ား မပါရွိပဲ သုံးထည္ေသာ သကၤန္းျဖင့္ သီတင္းသုံးေန သည္။ သကၤန္းသည္ ပါးလႊားလွသည္။ ေဆာင္းႏွင္းတုိ႕ဒဏ္ခ်က္ေၾကာင့္ အေဖြးေဖြးေသာ ႏွင္းမႈံတုိ႕ ကပ္ျငိေနသည္။ ဘုရာရွင္ကုိဖူးေျမာ္လုိက္ရုံျဖင့္ပင္ ဟတၳက ရင္ထဲစိမ့္ေအးသြားသည္။

အရွင္ဘုရားေဆာင္းရာသီျဖစ္ပါ၏၊ အလြန္းေအးေသာ ရွစ္ရက္တာကာလလည္းျဖစ္ပါ၏၊ ေျမျပင္သည္ ၾကမ္းတမ္းျပီး၊ ႏြားေျခရာခြက္တုိ႕ျဖင့္ျပည့္ေနပါ၏၊ သစ္ရြက္တုိ႕ပါးျပီး၊ အရွင္ဘုရားရဲ႕ သကၤန္းသည္ လည္းႏွင္း မ်ားျဖင့္ ေအးစက္ေနပါ၏၊ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ ေဆာင္းေလတုိ႕တုိက္ခတ္ေနပါ၏၊

သို႔ပါလွ်က္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္စက္ရ၏၊ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္ရသူတုိ႕တြင္ ငါလည္း တစ္ေယာက္ျဖစ္၏ မိန္႕ ေတာ္မူ၏၊

အဘယ္သုိ႕ပါလဲဘုရား၊ ဟတၳက အ့ံၾသေနပုံရသည္။

မင္းသားကုိ ငါဘုရားေမးမယ္။ သင့္စိတ္ထဲထင္မိသလုိသာေျဖပါ၊

ေလလုံ မုိးလုံ၊ အတြင္းအျပင္ ေဆးျခယ္ထားေသာ တုိက္အိမ္ၾကီးတြင္ ေကာ္ေဇာ္မ်ားခင္ထား၏၊ ရာသီအလုိက္ ျပဳျပင္တတ္ေသာ အေျခအေနရွိပါ၏။ ထုိအိမ္ၾကီးတြင္ သူေဌးစံေနသည္။ သူေဌး၏ မယားေလးေယာက္တုိ႕ လည္း သူေဌး အလုိက်၊ လုိေလေသးမရွိ ခယလုပ္ေၾကြးေနသည္ဆုိပါစို႕ မင္းသား။
အဲဒီသူေဌးခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္စက္ႏုိင္ပါမည္လား မင္းသား၊

အရွင္ဘုရားထုိသူေဌးသည္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္စက္ရသူတုိ႕တြင္ တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ျဖစ္ပါသည္ ဘုရား၊

ဟတၳကမင္းသား မဆုိင္းမတြေလွ်ာက္ထားလုိက္သည္။

မင္းသား၊ အဲဒီသူေဌးမွာ ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အပူ၊ ေဒါသေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အပူ၊ ေမာဟေၾကာင့္
ျဖစ္ေသာ အပူတုိ႕ ရွိေနမည္ျဖစ္သည္။ ထုိအပူမ်ားျဖင့္ေနသာ သူအား ခ်မ္းသာစြာအိပ္စက္ႏုိင္ပါမည္လား၊
မင္းသားခဏမွ်စဥ္းစားသည္။

သူေဌးမွာ ေလာဘအပူ၊ ေဒါသ အပူ၊ ေမာဟအပူတုိ႕ရွိေနမွာပါဘုရား။
မွန္ပါ၊ အရွင္ဘုရား၊ ထုိသူေဌးသည္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားျဖင့္ ဆင္းရဲစြာအိပ္စက္ရမွာပါဘုရား၊
ဟတၳကမင္းသား၊ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီးအေျဖေပးသည္။ စဥ္းစားေနဟန္လည္းရွိသည္။

မင္းသား၊ ငါဘုရားသည္ ထုိပူေလာင္ေစတတ္တ့ဲ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တရားတုိ႕ကုိ အၾကြင္းမ့ဲ ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္ေၾကာင့္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္စက္ရသည္။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္စက္ရသူတုိ႕တြင္ တစ္ေယာက္ အပါ အ၀င္ျဖစ္၏ ဆုိျခင္းျဖစ္သည္။

ဟတၳကမင္းသားသည္ အပူကင္းစင္းလ်က္ ျငိမ္းေအးေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ ဖူးေျမာ္လုိက္ သည္။ ေဆာင္း၏ ေလေအးသည္ ခဏမွ် ရပ္တ့ံေနသလုိထင္ရသည္။ ေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးသည္ အေႏြး ဓာတ္ ေဆာင္က်ဥ္းလာသလုိလုိရွိသည္။

ဟတၳကမင္းသားရင္ထဲတြင္ ေဆာင္းေလေအးေအး ႏွင္းေဖြးေဖြးႏွင့္ ၾကမ္းတမ္းေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္၏ ခက္ထန္မႈတုိ႕ ခဏမွ်ျငိမ္သက္ေနျပီး “ဘုရားရွင္သည္သာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အိပ္စက္ရသူ တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္ ဘုရား” ဟု တုိးတုိးဖြဖြရြတ္ဆုိေနမိသည္။ 


Monday, August 6, 2012

သံေ၀ဇနိယ ေလးဌာန


ျမတ္ဗုဒၶ၏ သံေ၀ဇနိယေလးဌာနသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးတြင္ ထင္ရွားသည္။ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္းတည္ရွိ မေနပဲ တစ္ေနရာႏွင့္ တစ္ေနရာ တုိင္းမတူ၊ ျပည္နယ္ျခားတည္ရွိေနျခင္းက ပုိမုိျပီးထင္ရွားေနသလုိရွိသည္။ ကမၻာ အရပ္ရပ္မွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ားအတြက္  ဓမၼခရီး လွည့္လည္ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳ စရာျဖစ္လာသည္။

ဟိမာလယေတာင္တန္္း အေျခတြင္ တုိင္းျပည္တစ္ျပည္ရွိသည္။ သကၠတုိင္းဟု ထင္ရွားသည္။ သက်လူ မ်ိဳးေန ထုိင္ၾကသည္။ ဘုရင္ သုေဒၶါဓမင္း အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ မာယာေဒ၀ီသည္ မိဖုရားေခါင္ၾကီးျဖစ္သည္။ ဟိမာလယ ေတာင္တန္းၾကီးကုိ ေနာက္ေက်ာမွီထားသလုိရွိေသာ သက်လူမ်ိဳးမ်ား၏ သကၠတုိင္းသည္ ေအး ခ်မ္းသည္။

သန္႕စင္ျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာပန္းတုိ႕သည္ ျမင့္မားေအးခ်မ္းေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ပြင့္ေပၚဖူးပြင့္ၾကသလုိ ထုိျမင့္မား ေသာ ဟိမာလယေတာင္တန္းၾကီး၏ အေျခက သကၠတုိင္းတြင္ ဘုရင္သုေဒၶါဓနမင္းၾကီး၏ မိဖုရား ေခါင္ၾကီးမွ သားေတာ္တစ္ပါးဖြားျမင္သည္။


ထုိေန႕ျမတ္သည္ ကမၻာအရပ္ရပ္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အထြတ္ အျမတ္ထားျမတ္ႏုိးရာ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ျဖစ္သည္။

လုမၺိနီဥယ်ာဥ္ေတာ္တြင္ အေလာင္းေတာ္သိဒၶတၳမင္းသားကုိ ဖြားျမင္သည္။ အေလာင္ေတာ္ျမတ္ဖြားေတာ္ မူရာ အင္ၾကင္းရဂုံေရာက္ပါလွ်င္ အေလာင္းေတာ္ျမတ္၏ ဖြားလွ်င္ဖြားခ်င္း “ ေလာကတြင္ ငါအျမတ္ဆုံး” စသည္ေၾကြးေၾကာ္သံတုိ႕သည္ ၾကားေယာင္မိသည္။ ယခုတုိင္ အင္ၾကင္းေတာသည္ စိမ္းစုိညက္ေနသည္။

ဖြားေတာ္မူ အထိမ္း အမွတ္ျဖစ္စုိက္ထူထားေသာ အေသာကမင္း ေက်ာက္တုိင္ႏွင့္ ဖြားေတာ္မူ အေဆာက္အဦး တုိ႕ကုိျမင္ရေသာ အခါ ေဒ၀ါနံပိတိႆ အေသာကမင္း၊ ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္ၾကီး ဦးစျဒမုနိႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးသန္႕တုိ႕၏ ေက်းဇူးကုိ အမွတ္ တရ ေအာက္ေမ့ၾကည္ႏူးမိသည္။

ဦးသန္႕သည္ လုမၺိနီ အင္ၾကာင္းေတာကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ၾကည္ညိဳဖူးေျမာ္ႏုိင္ရန္ အိႏၵိယအစုိးရအား တင္ျပခ့ဲေသာ သာသနာျပဳ ျမန္မာ့ သူရဲေကာင္းၾကီးျဖစ္သည္။

နီေပါ အစုိးရသည္ ဦးသန္႕ကုိ ဂုဏ္ျပဳကာ ဦးသန္႕ခန္းမ အျဖစ္ဂုဏ္ျပဳထားသည္ကုိေတြ႕ႏုိင္သည္။ ဘုရားရွင္ သည္ ဖြားေတာ္မူရာအရပ္ကုိ သံေ၀ဇနိယတစ္ဌာန အျဖစ္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ေဟာၾကားခ့ဲသည္။


မဟာသကၠရာဇ္၊ ေျခာက္ဆယ့္ရွစ္ၾကံဳ၊
လုမၺိနီေတာ၊ သာေမာရဂုံ၊
ေလာင္းေတာ္သိဒၶတ္၊ ထြက္လတ္ၾကာငုံ၊
ဖြားျမင္ေန႕၊ လျပည့္ေႏြကဆုန္။

ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ားသည္ အပူရွိန္ မျပင္းေတာ့ေသာ ေဆာင္းေပါက္ရာသီတြင္ ဗီဟာျပည္နယ္၊ ဂယာျမိဳ႕ေလးရွိ၊ ဂယာေလဆိပ္သုိ႕ ဆင္းသက္ၾကသည္။ ဂယာေဒသသည္ ျမတ္ဗုဒၶ ၏ ေျခာက္ႏွစ္တာ ကာလ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္သုံးရာႏွင့္ သဗၺညဳတ ဉာဏ္ေတာ္ရရွိေတာ္မူ ရာေနရာ ထူးျဖစ္သည္။

ထုိအရပ္မွစတင္ကာ ဘုရားရွင္ ေလးဆယ့္ငါးႏွစ္တာ ဓမၼခရီးရွည္ၾကီးကုိ ၾကြလွမ္းေတာ္မူသည္။ ယေန႕တြင္ ႏုိင္ငံတကာမွ ဗုုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ားျဖင့္ စည္ကား ေ၀ဆာေနေလ့ရွိသည္။

မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃ ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႕တြင္ အေလာင္းေတာ္သည္ ယခုလက္ရွိ ေဗာဓိပင္ျမတ္တည္ရွိ ရာ ေနရာတြင္ အတုမ့ဲ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည္။


ဤေဗာဓိပင္ ၀န္းက်င္တြင္ (၇) ရက္၊ ( ၇) လီ စံေတာ္မူသည္။ ထုိစံေတာ္မူရာ အရပ္တုိ႕ ကုိ ေႏွာင္း လူၾကည္ညိဳ သူမ်ားက အထြတ္အျမတ္ထား မွတ္သား ပူေဇာ္ၾကသည္။ အေသာကမင္းၾကီးသည္ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ ျမတ္ၾကီးကုိ မွတ္သားတည္ထား ပူေဇာ္ခ့ဲသည္။

ျမန္မာဘုရင္ မင္းတုန္းမင္းၾကီးက ရတနာေပါင္းေျမာက္ မ်ားစြာျဖင့္ ျပဳျပင္ပူေဇာ္ထားခ့ဲသည္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ သားၾကီး အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ မဟာေဗာဓိေစတီ ေတာ္ျမတ္ၾကီးကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား သူေတာ္စင္မ်ား စိတ္တုိင္းက်ဖူးေျမာ္ႏုိင္ေရး တုိက္ပြဲ၀င္ခ့ဲသည္။ 

ယေန႕ဖူးေတြ႕ေနရေသာ မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္ႏွင့္၊ ေဗာဓိပင္ျမတ္တ္ုိ႕သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္ မ်ား အတြက္ သံေ၀ဇနိယတစ္ဌာနပင္ျဖစ္သည္။


တစ္ရာ့သုံးႏွစ္၊ မဟာသကၠရာဇ္၊ၾကဳံ
ေဗာဓိပင္မင္း၊ မွီတင္းခုိလွဳံ၊
မာန္စြယ္ငါးစင္း၊ ေအာင္ျခင္းဖုံဖုံ၊
ဗုဒၶေန႕၊ လျပည့္ေႏြကဆုန္။


ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျပီးေနာက္ေလးဆယ့္ကုိးရက္စံေတာ္မူျပီးေနာက္တြင္ ဘုရားရွင္သည္ ဗာရာဏသီျပည္၊ မိဂဒါ၀ုန္ေတာသုိ႕ၾကြေတာ္မူသည္။ ထုိမိဂဒါ၀ုန္ေတာရွိ ဂယာေဒသတြင္ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္စဥ္က အလုပ္ အေၾကြး ျပဳခ့ဲၾကေသာ ေကာ႑ည၊ ၀ပၸ၊ ဘဒၵိယ၊ မဟာနာမ္၊ အႆဇိဟူေသာ သူေတာ္စင္မ်ားရွိၾကသည္။

အမွန္တရားသိရန္ လမ္းစရွာေတာ္မူစဥ္က အေပါင္း အေဖာ္ျဖစ္ခ့ဲၾကေသာ ထုိငါးဦးတုိ႕အား မိမိရရွိ ထားေသာ တရားကုိ ေဟာျပညႊန္ၾကားလုိေသာေၾကာင့္ တရားေဟာရန္ၾကြလွမ္းေတာ္မူသည္။

မိဂဒါ၀ုန္ေတာ္သုိ႕ ေရာက္ေသာအခါ ငါးဦးအစုျဖစ္ေသာ ပဥၥ၀ဂၢီတုိ႕အား” ေဒြ ေမ ဘိကၡေ၀ အႏၱာ ပဗၺဖိေတန န ေသ၀ိတဗၺာ” အရွိေသာ ဓမၼစၾကပ၀တၱနသုတ္ေတာ္ကုိေဟာေတာ္မူသည္။


တရားေတာ္အဆုံးတြင္ အသက္ အၾကီးဆုံး ေကာ႑ည တရားသိျမင္ျပီး ေသာတာပန္ျဖစ္ေတာ္မူသည္။ ထုိေနရာျမတ္သည္ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က ကာသိတုိင္း၊ ဗာရာဏသီျမိဳ႕၊ မိဂဒါ၀န( မိဂဒါ၀ုန္) အျဖစ္ထင္ရွားသည္။

ယေန႕ ထုိေနရာျမတ္တြင္ ဓေမၼခေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးျဖင့္ အမွတ္အသားျပဳ ပူေဇာ္ထားရွိၾကသည္။ ၾကီးမားခန္႕ ထည္ေသာ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ျမတ္ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ဓမၼစြမ္းအားကုိ ပုံေဖာ္ေပးထား သက့ဲ သုိ႕ရွိသည္။

ကမၻာအရပ္ရပ္မွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္မ်ား အတြက္ ဖူးေျမာ္ထုိက္ေသာ သံေ၀ဇနိယဌာနတစ္ခု အျဖစ္ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာျမြက္ထားသည္။


ဘုရားစင္စစ္၊ ျဖတ္လတ္ခါတုံ၊
ျပည္ဗာရာဏ၊ မိဂဒါ၀ုန္၊
ဓမၼစကၠ၊ ဖြင့္ျပဖုံဖုံ၊
၀ါဆုိေျပ႕၊ ေဟာေျခြ႕ တရားဂုဏ္။

ဘုရားရွင္သည္ ဂဂၤါျမစ္၀ွမ္းတြင္ တရားေဒသနာေဟာၾကီးျပသေတာ္မူရင္းျဖင့္ လွည့္လည္ၾကြခ်ီေတာ္မူ သည္။ တစ္ေနရာမွတစ္ေနရာသုိ႕၊ တစ္ျမိဳ႕မွ တစ္ျမိဳ႕သုိ႕၊ တစ္ျပည္မွ တစ္ျပည္သုိ႕ လွည့္လည္ သြား လာေတာ္မူသည္။ 

ဘုရားရွင္၏ တရားသိျမင္သူမ်ားတြင္ ဘုရင္ပါသည္။ အိမ္ေရွ႕စံလဲပါသည္။ သူေ႒းပါသည္။ သူေ႒းကေတာ္ ပါသည္။ ျဗဟၼဏ၊ ခတၱိယ၊ ၀ႆ၊ သုဒၶဟူေသာ အမ်ိဳးေလးပါးအျပင္ အမ်ိဳးဇာတ္တြင္ထည့္သြင္း မခံရေသာ သူမ်ားလည္းပါသည္။ သူေတာင္းစာလဲပါသည္။ သူၾကြယ္လဲရွိသည္။ လယ္သမား၊ အလုပ္ရွင္၊ သခင္၊ ကၽြန္၊ ျပည့္တန္ဆာမစသည္ မ်ားျပည့္စုံ လူသားတစ္ရပ္လုံး ပါ၀င္ၾကသည္။


သူတုိ႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶလမ္းညႊန္ခ်က္ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ၾကသည္။ ျမင့္ျမတ္ေသာ အရိယာ အျဖစ္ျဖင့္ ေနထုိင္သြားၾကသည္။ ထုိအခ်ိန္က ကမၻာတြင္ မေပၚေပါက္ဖူးေသးေသာ ဘိကၡဳ(ရဟန္း) အဖြဲ႕အစည္း၊ ဘိကၡဳနီ( ရဟန္းမိန္းမ) အဖြဲ႕အစည္း၊ ဥပါသကာ( လူေယာက်ၤား) အဖြဲ႕အစည္း၊ ဥပါသိကာ( လူမိန္းမ)အဖြဲ႕အစည္းတုိ႕ကုိ ဒီမုိကေရစီနည္းက်ဖြဲ႕စည္းေတာ္မူခ့ဲသည္။

ေနာက္ေပါက္အိႏၵိယဘာသာ အယူတစ္ခ်ိဳ႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶလမ္းစဥ္မ်ားကုိ အတုလုိက္ျပဳမူၾကရသည္။ ဤက့ဲသုိ႕ ေလးပါးေသာ အဖြဲ႕အစည္းၾကီးကုိ စနစ္တက် ထူေထာင္ျပီးေနာက္ သက္ေတာ္ ရွစ္ဆယ္အရြယ္တြင္ မလႅာမင္း တုိ႕၏ ကုသိနာရုံတြင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသည္။

ထုိေန႕သည္ မဟာသကၠရာဇ္၊ တစ္ရာေလးဆယ့္ရွစ္ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႕ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္သည္ တပည့္သား သာ၀ကတုိ႕ အတြက္ သုတၱံ၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာဟူေသာ တရားေတာ္မ်ားကုိ ကုိယ္စား အျဖစ္ ကုိးကြယ္ရန္ေဟာၾကားထားေတာ္မူခ့ဲသည္။

ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားသည္ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင့္ေျခာက္ရာေက်ာ္တုိင္ေအာင္ ေတာက္ပ သစ္လြင္ ျမဴ အညစ္ အေၾကး မတင္ပဲ သန္႕စင္ေနဆဲျဖစ္သည္။

ေနာက္ဆုံး ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာဌာနသည္ သံေ၀ဇနိယတစ္ဌာန အျဖစ္ဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ တုိင္းေဟာၾကား ထားခ့ဲသည္။


ရာေလးဆယ့္ရွစ္၊ သကၠရာဇ္ၾကဳံ၊
မလႅာမင္းတုိ႕၊ အင္ၾကင္းရဂုံ၊
ဇာတ္ေတာ္သိမ္းလုိ႕၊ ေအးျငိမ္းခုိလွဳံ၊
နိဗၺဴေန႕၊ လျပည့္ေႏြ ကဆုန္။


Friday, August 3, 2012

အနတၱႏွင့္ ကမၼလမ္းစဥ္




အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ေပၚထြန္းေသာ ဗုဒၶဘာသာသည္ အနိမ့္အျမင့္၊ အတက္အက် စုံခ့ဲသည္။ အဖိအႏွိပ္ခံရ သည္၊ ေပ်ာက္ကြယ္သည္တစ္ခ်ိဳ႕ရွိသည္။ ရွိရင္းစြဲ အယူ၀ါဒ မ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာသြားၾကသည္လည္းရွိသည္။ မည္သုိ႕ဆုိေစ၊ ဗုဒၶအယူ၀ါဒ၊ အက်င့္စရုိက္၊ က်င့္သုံးမႈလမ္းစဥ္ မ်ားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ယဥ္ေက်းမႈစနစ္ တြင္ ၾကီးမားစြားျမစ္တြယ္ေနသည္။

ဗုဒၶ၀ါေနာက္မွေပၚထြန္းေသာ အိႏၵိယ အယူ၀ါဒ၊ ဒႆနဟူသမွ်သည္ ဗုဒၶ၀ါဒႏွင့္ အနည္းႏွင့္အမ်ား ဆက္စပ္သက္ ဆုိင္ေနသည္ခ်ည္းျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၀ါဒ၏ အရိပ္အေငြ႕လႊမ္းမုိးမႈ ခံရသည္ခ်ည္းျဖစ္သည္။ အဆင့္ဆင့္တုိးတက္ လာေသာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၏ ၾကီးက်ယ္ေသာ အယူ၀ါဒမ်ားကုိ ေျခာက္မ်ိဳး ရွိေၾကာင္းျပ ဆုိၾကသည္။

ထုိတြင္ ရွန္ကရ ဒႆနသည္ ဗုဒၶ၀ါဒကုိ ပုံဖ်က္ထား ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းဆုိၾကသည္။ ရွန္ကရသည္ ဗုဒၶ၀ါဒလာ ဘိကၡဳ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိ ထူေထာင္သည္။ ထုိစည္း စနစ္ရွိေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကုိ အိႏၵိယ အယူ၀ါဒတြင္ မေပၚေပါက္ဖူးေၾကာင္း သမုိင္းဆရာမ်ားက ဆုိၾကသည္။

ရွန္ကရကုိ တစ္ခ်ိဳ႕ပညာရွင္မ်ားက ရပ္ဖ်က္ထားေသာ ဗုဒၶဟုပင္ေခၚၾကသည္။ ပုံဖ်က္ရုံတင္မဟုတ္၊ ၾကြင္းက်န္ ရစ္ေသာ ဗုဒၶအေမြအႏွစ္မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းသူ အျဖစ္ထင္ရွားသည္။ သုိ႕ေသာ္ ေအ ဒီ (၇) ရာမွေပၚထြန္း လာေသာ ရန္ကရသည္ ဗုဒၶ၀ါဒ၏ ၾကီးမားေသာ လႊမ္းမုိးမႈကုိ အျပီးတုိင္ မဖယ္ေဖ်ာက္ႏုိင္ခ့ဲပါ။ ထုိအေၾကာင္းကုိ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေနရူး၏ The discovery of India အထင္ အရွားေတြႏုိင္သည္။


သုေတသီႏွင့္ သမုိင္းပညာရွင္တုိ႕ႏွလုံးသားတြင္ အေရာင္ေတာက္ေနေသာ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ က႑အစုံျဖင့္ လွသည္။ သမုိင္းရႈေထာင့္မွေလ့လာၾကသည္။ လူမႈေရး အျမင္ျဖင့္ေလ့လာၾကသည္။ စိတ္ပညာရႈေထာင့္ျဖင့္ ၾကည္ရႈျခင္းခံရသည္။ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ အေတြး အေခၚတစ္ခု အျဖစ္လက္ခံထားၾကသည္။ 

ကုိယ္က်င့္သီလျဖင့္ အေျခခံေသာ အယူ၀ါဒ အျဖစ္သိထားၾကသည္။ အဟိ ံသေဘာလဲပါ၀င္ေၾကာင္း ဆုိျပန္သည္။ ဇာတ္စနစ္ကုိ ေတာ္လွန္ေသာ ကမၻာ့ ပထမဆုံး ဘာသာတရားအျဖစ္မွတ္တမ္း ထိုးလိုၾက သည္။ အာဏာရွင္ မထား အျပန္ အလွန္ေဆြးေႏြးေတြးေခၚထားျခင္းျဖင့္ အသိဉာဏ္ ပြင့္လင္းေစေသာ အယူ၀ါဒဆုိၾကျပန္သည္။

ထုိအရာအားလုံး ဗုဒၶ၀ါဒတြင္ရွိသည္။ ၾကိဳက္ႏွစ္ရာရႈေထာင့္မွ ကိုယ္ပုိင္ အျမင္ျဖင့္ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ေသာ အခါ ဗုဒၶကုိ သူတုိ႕ ေတြ႕ရွိၾကျခင္းျဖစ္သည္။ 

ယေန႕နာမည္ၾကီး ေခတ္စားေနေသာ ဒီမုိကေရစီစနစ္သည္ ဗုဒၶ၀ါဒတြင္ အထင္ အရွားေတြ႕ႏုိင္သည္။

ေခတ္ပညာရပ္တုိ႕၏ အေတြးအေခၚမ်ားျဖင့္ ခ်ိန္ထုိး စမ္းသပ္ႏုိင္သည္။ စမ္းသပ္ခ့ဲၾကသည္။ စမ္းသပ္ စိန္ေခၚ ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

သိပၸံေခတ္သုိ႕ ေရာက္လာေသာအခါ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ အၾကီးအမားဆုံး ပြင့္လင္းလာခ့ဲသည္။ အေနာက္ တုိင္း ေခတ္ပညာတတ္မ်ားသည္ ဗုဒၶကုိ မကုိးကြယ္ေစကာမူ ေလးစားၾကသည္။ ကုိးကြယ္လာ သူမ်ားလည္း ထိထိေရာက္လုိက္နာက်င့္သုံးၾကသည္။ တဆင့္ေျပာ မဟုတ္ေသာ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားရရွိၾကသည္။


သူတို႕ေတြ႕ရွိခ်က္တြင္ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းပါသည္။ ေမတၱာလမ္းစဥ္ပါသည္။ အက်ိဳးေၾကာင္းယုတၱိရွိရွိေတြးေခၚ ဆင္ျခင္မႈပါသည္။ ဖန္ဆင္းရွင္မပါပဲ ျဖစ္တည္မႈေလ့လာျခင္းသည္ အထင္အရွား ဆုံးျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ ႏုိင္ငံၾကီးမွေပၚေပါက္ေသာ ဘာသာမ်ားစြာတြင္ ထာ၀ရဖန္ဆင္းမႈကုိ လက္မခံေသာ္လည္း အတၱရွိေၾကာင္းလက္ ခံၾကျပန္သည္။

ဗုဒၶ၀ါဒသည္ ယုတၱိရွိရွိျဖင့္ အတၱႏွင့္ ထာ၀ရဖန္ဆင္း မရွိျခင္းကုိ အက်ိဳး ေၾကာင္းျပ ရွင္းလင္းထားသည္။
အတၱႏွင့္ ထာ၀ရဖန္ဆင္းခ်က္ ရွိသည္ဟူေသာ ေရွးေဟာင္း အိႏၵိယ အယူအဆ အမွားၾကီးကုိ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼစကၠ ပ၀တၱနသုတ္ေတာ္၊ အနတၱလကၡဏ သုတ္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ရွင္းျပလုိက္ျခင္းသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ၾကီးရွိ ေရွးေဟာင္း လမ္းစဥ္ၾကီးကုိ အၾကီး အမားဆုံး စိန္ေခၚလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိေတြ႕ရွိခ်က္သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံၾကီးမွ တင္ပုိ႕သမွ်ေသာ အရာတုိ႕တြင္ အၾကီး အမားဆုံးျဖစ္လာ သည္။ ေခတ္ စနစ္ေျပာင္းခ်င္ တုိင္း ေျပာင္း လုိက္ျပင္စရာ မလုိေသာ အရာျဖစ္လာသည္။ အေနာက္တုိင္း သိပၸံထြန္းကားေလေလ ထုိအရာႏွစ္ပါးသည္  အေရာင္ေတာက္ ေလေလျဖစ္လာသည္။


ထုိအရာႏွစ္ခုသည္၊ ထာ၀ရဖန္ဆင္းမႈမရွိျခင္းႏွင့္၊
အျမဲတည္ရွိေသာ အတၱ မရွိမႈပင္ျဖစ္သည္။
ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထုိေတြ႕ရွိခ်က္သည္ လူသား အားလုံးအတြက္ စိန္ေခၚမႈလည္းျဖစ္ျပန္သည္။
ျမတ္ဗုဒၶလမ္းစဥ္ၾကီး၏ အလွဆုံး အရာႏွစ္ခုဆုိလွ်င္လည္းျဖစ္သည္။
ျမတ္ဗုဒၶသည္ ထာ၀ရႏွင့္ အတၱအစား ကမၼႏွင့္ အနတၱတုိ႕ကုိ အစားထုိးျပသည္။